Дахиад л энд

Мелисса, чи шархан дээр минь давс цацахаа больчихгүй юу... хэмээн Клейн дотроо бувтнав. Толгой нь лугшин өвдөж байлаа.

Клейний мартсан зүйл тийм ч их биш байсан ч, тоохгүй орхиод байхаар бага ч биш. Ярилцлага хоёрхон хоногийн дараа болох тул нөхөж амжих цаг хаанаас олох билээ...?

Тэр ч байтугай ийм хачин, ер бусын явдалд орооцолдсон хүнд давтлага хийх сэтгэл хаанаас гарах вэ?

Клейн дүүдээ ямар ч хамаагүй хариулчихаад суралцаж буй дүр үзүүлж эхлэв. Мелисса сандал чирч ирээд хажууд нь суулаа. Хийн дэнлүүний гэрэлд тэр гэрийн даалгавраа хийж эхлэв.

Орчин тайван, нам гүм байлаа. Цаг арван нэг болох дөхөхөд ах дүү хоёр бие биедээ сайхан амраарай гэж хэлээд унтахаар хэвтэв.

...

Тог!

Тог! Тог!

Хаалга балбах чимээ Клейнийг зүүднээс нь сэрээв.

Тэр цонхоор харвал үүр дөнгөж цайж байлаа. Нойрмог байдалтай эргэж хөрвөөгөөд босож суув.

"Хэн бэ?"

Цагийг хараач! Мелисса яагаад намайг сэрээгээгүй юм бэ?

"Би байна. Данн Смит," гэж хаалганы цаанаас бүдүүн хоолойтой эр хариулав.

Данн Смит гэнэ ээ? Танихгүй юм байна... Клейн орноосоо бууж, толгой сэгсрэн хаалга руу алхав.

Хаалгаа онгойлгоход өчигдөр уулзсан саарал нүдтэй цагдаагийн байцаагч өмнө нь зогсож байлаа.

"Ямар нэг юм болчихов уу?" гэж Клейн түгшин асуув.

Цагдаа ширүүн царайгаар хариулав:

"Бид нэг тэрэгчинг олсон юм. Тэрээр таныг 27-ны өдөр, өөрөөр хэлбэл ноён Уэлч, хатагтай Ная хоёрын нас барсан тэр өдөр ноён Уэлчийнд очсон гэж мэдүүлсэн. Бас замын зардлыг чинь ноён Уэлч өөрөө төлсөн байна."

Клейн цочирдов. Гэвч худлаа нь илэрсэн хүнд төрдөг айдас, гэм буруугийн мэдрэмж огтхон ч төрсөнгүй.

Учир нь тэр худлаа ч яриагүй байсан юм. Үнэндээ Данн Смитийн дэлгэсэн нотлох баримт түүнийг гайхшруулжээ.

Зургаадугаар сарын 27-нд урьдах Клейн үнэхээр ноён Уэлчийнд очсон байжээ. Буцаж ирсэн тэр шөнөдөө Уэлч, Ная хоёртой яг адилхан аргаар амиа хорложээ!

"Энэ нотлох баримт хангалтгүй байна," гэж Клейн албадмал инээмсэглэн хэлэв. "Энэ нь намайг Уэлч, Ная хоёрын үхэлтэй холбоотой гэдгийг шууд нотлохгүй. Үнэнийг хэлэхэд, би ч гэсэн энэ явдлыг их сонирхож байгаа. Хөөрхий хоёр найзад минь яг юу тохиолдсоныг мэдмээр байна. Гэвч... гэвч... би үнэхээр санахгүй байна. Үнэндээ 27-нд юу хийснээ бараг бүрэн мартчихсан. Та итгэхэд бэрх байж магадгүй, гэхдээ би өөрийн бичсэн өдрийн тэмдэглэлд л бүрэн найдаж, 27-нд Уэлчийнд очсон байх гэж ойролцоогоор таамагласан юм."

"Та үнэхээр хатуу зүрхтэй хүн юм аа," гэж Данн Смит толгой дохин хэлэв. Түүний царайд уурын ч, инээмсэглэлийн ч ором алга.

"Та миний чин сэтгэлийг ойлгож байгаа байх," гэж Клейн түүний нүд рүү эгцлэн харж хэлэв.

Би үнэнээ хэлж байна! Мэдээж, зөвхөн нэг хэсгийг нь!

Данн Смит тэр дороо хариу хэлсэнгүй. Өрөөг нэг тойруулан харснаа удаанаар хэлэв:

"Ноён Уэлчийн цэнэглүүрт гар буу алга болсон. Миний бодлоор... түүнийг эндээс олж болох байх. Тийм биз дээ? Ноён Клейн?"

Тийм байжээ... Клейн гар буу хаанаас ирснийг эцэст нь ойлгов. Толгойд нь нэгэн бодол гялсхийж, тэр агшин зуур эцсийн шийдвэрээ гаргав.

Тэрээр гараа хагас өргөөд ухарч, зам тавьж өгөв. Тэгээд эрүүгээрээ давхар ор руу дохив.

"Орны хаалтын ард."

Доод давхрынх гэж тусгайлан хэлсэнгүй. Ер нь хэн ч юмаа дээд давхрын хаалтын ард нуудаггүй. Тэгвэл зочид нэг харахад л мэдчихнэ шүү дээ.

Данн Смит урагш алхсангүй. Уруулын булан нь үл мэдэг татвалзаад асуув:

"Нэмж хэлэх юм алга уу?"

"Бий!" гэж Клейн эргэлзэлгүй хариулав.

"Өчигдөр шөнө дунд сэрэхэд би ширээн дээр хэвтэж байсан бөгөөд хажууд минь гар буу байсан. Өрөөний буланд сум байлаа. Яг л амиа хорлох гэсэн юм шиг. Гэвч урьд нь хэзээ ч буу барьж үзээгүй болохоор ч юм уу, эсвэл сүүлчийн мөчид хэтэрхий айсан болохоор ч юм уу... Ямартай ч сум зорилгодоо хүрээгүй, толгой минь байрандаа байна. Би одоо ч амьд байна."

"Тэр цагаас хойш зарим дурсамжаа гээчихсэн. 27-нд Уэлчийнд юу харж, юу хийснээ ч гэсэн. Би худлаа яриагүй. Үнэхээр санахгүй байна."

Сэжигтнээс хасагдахын тулд, өөрийг нь тойрсон энэ бүх хачин явдлаас салахын тулд Клейн болсон бүхнийг бараг л тайлбарлав. Зөвхөн өөр ертөнцөд шилжсэн явдал болон "цуглаан"-ы тухай л дуугарсангүй.

Бас Клейн үг бүрээ тунгаан сонгож, өгүүлбэр бүрийг аль талаар нь ч тайлбарлаж болохоор хэлсэн юм. Тухайлбал, сум тархийг нь нэвт үсэрсэн гэдгийг дэлгэлгүй, зөвхөн зорилгодоо хүрээгүй, толгой нь байрандаа байна гэж л хэлэв.

Бусдын хувьд энэ хоёр өгүүлбэр яг ижил санааг илэрхийлж байгаа мэт санагдаж болох ч үнэн хэрэгтээ газар тэнгэр шиг ялгаатай байлаа.

Данн Смит чимээгүй сонсож байснаа хэлэв:

"Энэ миний таамагласантай таарч байна. Урьд нь болж байсан ижил төстэй явдлуудын далд логиктой ч нийцэж байна. Мэдээж, та яаж амьд үлдсэнийг би мэдэхгүй."

"Та надад итгэж байгаад баяртай байна. Яаж амьд үлдсэнээ би ч мэдэхгүй," Клейн бага зэрэг амьсгаа авав.

"Гэхдээ..." Данн холбоос үгээ шидэв. "Миний итгэх нь ямар ч хэрэггүй. Та одоогоор гол сэжигтэн. Үнэхээр туулсан зүйлээ мартсан, эсвэл ноён Уэлч, хатагтай Ная хоёрын үхэлтэй огт холбоогүй гэдгийг тань “мэргэжилтэн” батлах ёстой."

Тэр ханиаж, царай нь нухацтай болов.

"Ноён Клейн, мөрдөн шалгалтад хамтран ажиллаж, надтай хамт цагдаагийн газар явахыг танаас хүсэж байна. Хэрэв танд ямар ч асуудал байхгүй нь батлагдвал ойролцоогоор хоёр гурван хоног л болно."

"Мэргэжилтэн нь ирчихсэн юм уу?" гэж Клейн гөлрөн асуув.

Дахиад хоёр хоног болно гэж хэлээгүй билүү?

"Тэр хүлээснээс эрт ирсэн," Данн хажуу тийш эргэж, Клейнийг гарахыг дохив.

"Нэг бичиг үлдээе л дээ," гэж Клейн хүсэв.

Бенсон одоо ч эзгүй, Мелисса сургуульдаа явчихсан. Тэд санаа зовохгүйн тулд Уэлчтэй холбоотой нэг хэрэгт орооцолдсон гэдгээ мэдэгдсэн бичиг л үлдээхээс өөр аргагүй.

Данн огт тоосон шинжгүй толгой дохив.

"За."

Клейн ширээ рүүгээ буцав. Цаас хайх зуураа удахгүй юу болох талаар бодож эхлэв.

Үнэнийг хэлэхэд, тэр "мэргэжилтэн"-тэй уулзахыг огт хүсэхгүй байлаа. Юутай ч түүнд үүнээс ч том нууц бий.

Долоон том Сүм оршдог, шилжигч ахмад байж магадгүй гэж сэжиглэгддэг Эзэн хаан Розелл аллагад өртсөн ийм газар "өөр ертөнцөд шилжих" гэх мэт явдал ихэвчлэн шүүх хурлын өмнө очиж, эцсийн шийдвэр сонсоно гэсэн үг!

Гэвч зэвсэггүй, тулааны ур чадваргүй, ер бусын хүч чадалгүй тэр мэргэжлийн цагдаагийн өрсөлдөгч болж чадахгүй. Тэр ч байтугай Данны хэд хэдэн туслах гадаа харанхуйд зогсож байгаа.

Тэд буугаа сугалаад над руу буудчихвал би дууслаа!

"Эх, алхам алхмаар л явъя даа," Клейн бичгээ үлдээж, түлхүүрээ шүүрэн авч, Даннын араас өрөөнөөс гарав.

Харанхуй хонгилын дагуу хар цагаан алаг дүрэмт хувцастай дөрвөн цагдаа хоёр хоёроор хуваагдан тэднийг хоёр талаас нь манаж явлаа. Тэд маш сонор сэрэмжтэй байв.

Тас. Тас. Тас. Клейн Данныг даган хааяа эсэргүүцсэн мэт шаржигнах модон шатаар буув.

Орон сууцны гадаа дөрвөн дугуйт тэрэг зогсож байлаа. Тэрэгний хажууд "хөндлөн огтлолцсон хоёр сэлэм, титэм" бүхий цагдаагийн сүлд байв. Эргэн тойрон нь урьдын адил хүн ихтэй, шуугиантай.

"Суу," Данн Клейнийг түрүүлж суухыг дохив.

Клейн дөнгөж урагш алхах гэтэл хясаа худалдагч нэгэн худалдан авагчийг гэнэт шүүрэн авч, хулгайч гэж орилов.

Хоёр тал зууралдан барилдахад морьд үргэж, их үймээн болов.

Боломж!

Клейнд цааш бодох завгүй байлаа. Тэр бөхийн хүмүүсийн бөөгнөрөл рүү харайлган оров.

Хэнийг ч болов түлхэж, зайлсхийж, гудамжны нөгөө үзүүр рүү ухаан алдан зугтав.

Одоо мэргэжилтэнтэй "уулзахгүй" байхын тулд хотын гаднах усан онгоцны зогсоол руу очиж, завиар Тассок голыг уруудан нийслэл Бэклунд руу зугтахаас өөр арга алга. Тэнд хүн ам олон тул нуугдахад амар.

Мэдээж, уурын галт тэргэнд суугаад зүүн тийш хамгийн ойрын Энматт боомт хүрч, далайн замаар Приц хүрээд, тэндээсээ Бэклунд руу явж ч болно.

Удалгүй Клейн нэгэн гудамжинд хүрч, эргээд Төмөр Загалмайн гудамжинд оров. Тэнд хөлсөлж болох хэд хэдэн тэрэг байлаа.

"Хотын гаднах усан онгоцны зогсоол руу," Клейн гараа сунган нэг тэргэнд үсрэн суув.

Тэр бүхнийг тодорхой бодож амжсан байлаа. Юуны өмнө араас нь ирж буй цагдаа нарыг төөрөгдүүлэх хэрэгтэй. Тэрэг тэднээс зохих хэмжээнд холдмогц шууд үсрээд буучихна!

"Тэгье, тэгье, тэрэгчин жолоогоо татав."

Тов! Тов! Тов... Тэрэг Төмөр Загалмайн гудамжаас гарав.

Клейн тэрэгнээс үсрэн буух гэж байтал тэрэг өөр зам руу эргэснийг анзаарав. Хотоос гарах зам биш байлаа!

"Та хаашаа явж байгаа юм бэ?" гэж Клейн түр гайхширсандаа ам алдав.

"Уэлчийнх рүү..." гэж тэрэгчин нэг хэвийн дуугаар хариулав.

Юу гэнэ ээ!? Клейн хэлэх үггүй болов. Тэрэгчин эргэж, хүйтэн саарал нүдээ ил гаргав. Энэ бол саарал нүдтэй цагдаа Данн Смит байлаа!

"Та!" Клейн сандран бужигнав. Гэнэт бүх юм бүрзийж, ертөнц эргэн тойрон нь эргэлдэх шиг болоод тэр огцом босож суув.

Босож суусан гэнэ ээ? Клейн тэнэгэрсэн байдалтай эргэн тойрноо харав. Цонхны гадна час улаан сар, өрөөг бүрхсэн час улаан хөшиг харагдлаа.

Тэр гараа сунган духаа тэмтрэв. Нойтон, хүйтэн. Хүйтэн хөлс. Нуруу нь ч яг адилхан.

"Хар дарсан зүүд байжээ..." Клейн санаа алдав. "Зүгээр... Бүх юм зүгээр..."

Тэр хачирхав. Зүүдэндээ нэлээд саруул ухаантай байсан, бүр тайван бодож ч чадаж байсан шүү дээ!

Сэтгэлээ тайвшруулсны дараа Клейн халаасны цагаа харав. Шөнийн хоёрхон цаг болж байлаа. Тэр орноосоо чимээгүй бууж, нүүрээ угааж, дүүрсэн давсгаа хоослохоор угаалгын өрөө рүү явахаар шийдэв.

Хаалгаа онгойлгож, харанхуй хонгилоор алхав. Бүдэг сарны гэрэлд угаалгын өрөө рүү хөнгөхөн алхлаа.

Гэнэт тэр хонгилын үзүүрт буй цонхны гадна нэгэн дүрс байгааг анзаарав.

Тэр дүрс пальтоноос богино, хүрэмнээс урт хар салхины цув өмссөн байв.

Тэр дүрс харанхуйд хагас уусан, час улаан сарны гэрэлд умбан зогсоно.

Тэр дүрс аажуухан эргэв. Нүд нь гүн, саарал, хүйтэн.

Данн Смит!