Зуучлагч

Жинхэнэ зуучлагч... Клейн энэ тодорхойлолтыг дотроо давтан хэлээд, дахин дуугарсангүй. Тэрээр Данн Смитийн араас сүйх тэрэгнээс буув.

Тинген дэх Уэлчийн байр бол цэцэрлэгтэй, тусдаа байшин байлаа. Сийлбэртэй төмөр хаалганы гадах зам дөрвөн сүйх тэрэг зэрэгцэн өнгөрөхөөр өргөн байв. Замын хоёр талд тавин метр тутамд гудамжны гэрэл эгнэн зогсоно. Тэд Клейний өмнөх амьдралдаа үзэж байсан гэрлүүдээс өөр харагдав. Эдгээр нь хийн дэнлүү байсан бөгөөд асаахад амар байхын тулд дэнлүү бүрийн өндрийг насанд хүрсэн эрэгтэй хүний нуруутай ойролцоо хийжээ.

Хар төмөр шилэнд нягт наалдан, дөрвөлжин хээ үүсгэж, эртний цаасан дэнлүү мэт «урлагийн бүтээл»-ийг гэрэлтүүлнэ. Хүйтэн, дулаан нь хоорондоо сүлэлдэж, харанхуй, гэрэл хоёр зэрэгцэн оршино.

Жаргах нарны туяанд бүрхэгдсэн замаар алхсаар Клейн, Данн Смит хоёр онгорхой төмөр хаалгаар Уэлчийн түрээсийн байранд орлоо.

Гол хаалганы яг урдаас цементэн зам хоёр давхар байшин руу чигээрээ хөтөлнө. Хоёр сүйх тэрэг зэрэгцэн явахаар өргөн.

Зүүн талд нь цэцэрлэг, баруун талд нь зүлэг байв. Цэцгийн зөөлөн, тааламжтай үнэр шинэхэн өвсний сэрүүн анхилууртай холилдон, хүний сэтгэлийг тэнийлгэж, амраана.

Хөл тавимагц Клейн чичрэн, эргэн тойрноо ажиглав.

Цэцэрлэгт ч, зүлгэн дээр хаа нэгтээ ч, дээвэр дээр ч, дүүжингийн цаана ч, хэдэн харанхуй буланд ч хос хос нүд түүнийг ажиглаж байгаа мэт санагдлаа!

Энд хэн ч байхгүй нь илт. Гэтэл Клейнд хөл хөдөлгөөн ихтэй гудамжинд зогсож байгаа юм шиг санагдав.

Энэ хачин зөрчил, энэ сонин мэдрэмж түүнийг чангаруулав. Нуруугаар нь хүйтэн даагаад явчихлаа.

"Ямар нэг юм буруу байна!" гэж тэр Даннд хэлэхээс өөрийгөө барьж чадсангүй.

Данны царай огт хувирсангүй. Тэрээр түүний хажуугаар алхсаар тайван хариулав:

"Тоохгүй л өнгөр."

«Шөнийн Харцага» ийн хэлсэн тул Клейн мөрдөгдөж, тагнагдаж, ажиглагдаж байгаа мөртлөө үүний эзнийг олж харж чадахгүй байх тэр жихүүн мэдрэмжийг тэвчив. Алхам алхамаар тэрээр байшингийн гол хаалганд хүрч ирлээ.

Ингээд үргэлжилбэл би галзуурна... Данныг хаалга тогшихоор гараа сунгахад Клейн огцом эргэж харав. Цэцгүүд салхинд найгана. Хүний сүүдэр ч үгүй.

"Орж ирээрэй, эрхмүүд ээ." Байшин дотроос сүүмэгэр мэт хоолой сонсогдов.

Данн хаалганы бариулыг эргүүлж, түлхэн нээгээд буйдан дээр суух эмэгтэйд хандан:

"Дэйли, үр дүн гарав уу?" гэв.

Зочны өрөөний унжлагат дэнлүү асаагүй байв. Хоёр арьсан буйдан гантиг шилэн ширээг тойрон тавигджээ.

Ширээн дээр лаа асаж байсан ч гэрэл нь хөх кобальт өнгөөр туяарна. Энэ нь хагас хаалттай зочны өрөө, хоолны өрөө, гал тогоог хачин, аймшигт туяагаар бүрхэж байлаа.

Буйдангийн голд толгойн нөмрөгтэй хар нөмрөг өмсөж, хөх зовхины будаг, хацрын ягаан түрхсэн хатагтай сууна. Нүцгэн бугуйнд нь цагаан болор унжлагатай мөнгөн бугуйвч гялалзана.

Түүнийг анх харахад Клейнд тайлбарлашгүй мэдрэмж төрөв. Тэр яг л жинхэнэ зуучлагч шиг хувцасласан байлаа...

Өөрийгөө хэвшмэл дүрд оруулчихаж байгаа юм биш биз?

Сонин гоо үзэсгэлэнтэй «зуучлагч» Дэйли гялалзсан маргад ногоон нүдээрээ Клейн рүү хурдхан харснаа Данн Смит рүү харж:

"Уэлч, Ная хоёрынхыг оролцуулаад анхны сүнснүүд бүгд алга болсон байна. Одоо эдгээр бяцхан новшнууд юу ч мэдэхгүй," гэв.

Сүнс? Сүнсний Зуучлагч... Түрүүн түүнийг тагнаж байсан үл үзэгдэх бүх юм сүнснүүд байсан хэрэг үү? Тэгээд тийм олон байсан гэж үү? Клейн малгайгаа авч цээжиндээ тулган, бага зэрэг бөхийж:

"Оройн мэнд, хатагтай," гэв.

Данн Смит санаа алдав:

"Хэцүү юм болж..."

"Дэйли, энэ Клейн Моретти. Түүнээс ямар нэг юм гаргаж авч чадах эсэхээ хараач."

Зуучлагч Дэйли тэр даруй харцаа Клейн рүү шилжүүлэв. Тэрээр ганц хүний түшлэгтэй сандал руу заан:

"Суугаарай," гэлээ.

"Баярлалаа." Клейн толгой дохиод хэдэн алхам хийж, дуулгавартай суув. Зүрх нь тогтож ядан цохилно.

Амьд үлдэх эсэх, энэ бүхнийг амжилттай даван туулах уу, эсвэл нууц маань ил болох уу гэдэг бүгд одоо болох зүйлээс шалтгаална!

Хамгийн арчаагүй мэдрэмж төрүүлж байгаа нь түшиг тулгуургүй байгаа явдал. Тэр зөвхөн өөрийнхөө төрөлхийн онцгой байдалд л найдвар тавьж чадна...

Ийм мэдрэмж үнэхээр муухай юм аа... гэж Клейн гашуунаар бодов.

Дараа нь Данн Клейний эсрэг талын хоёр хүний буйдан дээр суув. Дэйли бүсэндээ зүүсэн уутнаасаа эрхий хурууны хэрийн хоёр шилэн лонх гаргалаа.

Маргад ногоон нүд нь Клейн рүү инээмсэглэн, тэрээр хэлэв:

"Надад жаахан туслах юм хэрэгтэй. Та чинь дайсан биш болохоор би тантай хатуу харьцаж чадахгүй. Тэгвэл танд эвгүй, бүр өвдөлттэй байж ч мэднэ. Бүр ноцтой үр дагавар үлдээж ч болзошгүй. Би танд үнэртэн өгье, энэ нь таныг зөөлөн, намуухан болгож, аажмаар сулрахад тусална. Тэгээд та тэр мэдрэмжиндээ жинхэнэ утгаараа живэх болно."

Юу гэж байна аа... Клейн ангайж, нүд нь цочирдлоор дүүрэв.

Эсрэг талд нь суусан Данн инээд алдан:

"Битгий гайхаад бай. Бид Шуурганы Эзэний Сүмийн нөхдөөс өөр. Манайд хатагтай нар ч эрчүүдийг үгээр шоглож болно. Энэ талаар чи ойлгох ёстой доо. Ээж чинь Дагинын сүсэгтэн байсан. Ах бид хоёр чинь Сүмийн ням гаргийн сургуульд явдаг байсан шүү дээ," гэв.

"Ойлгож байна. Зүгээр л тэр ийм... ийм... байх гэж огт бодоогүй юм," Клейн тохирох үг олж ядан гараа сэвэв. Тэр «хуучин жолооч» гэдэг хэллэгийн шууд орчуулгыг хэлчих шахлаа.

Данн амныхаа булангаар мушилзан:

"Санаа зоволтгүй. Үнэндээ Дэйли ийм юм ховор хийдэг. Тэр зүгээр л чамайг тайвшруулах гэж ийм арга хэрэглэж байгаа юм. Тэр эрчүүдээс илүү цогцсонд дуртай," гэв.

"Та намайг гажууд хүн болгочихлоо," гэж Дэйли инээмсэглэн хөндлөнгөөс оров.

Тэрээр нэг жижиг лонхыг онгойлгож, тод хөх лааны дөл дээр хэдэн дусал дусаав.

"Шөнийн ваниль, нойрмог цэцэг, ромашк гурвыг нэрж, шүүж гаргаад энэ анхилуун цэцгийн тосыг хийсэн юм. Би үүнийг «Аманта» гэж нэрлэдэг. Хермес хэлээр амар амгалан гэсэн утгатай. Үнэр нь үнэхээр гайхалтай."

Тэднийг ярилцах зуур лааны дөл дүрэлзэн, цэцгийн тосыг ууршуулж, өрөөг үнэрээр дүүргэв.

Сэтгэл татам гоё үнэр Клейний хамарт хүрч ирэв. Тэрээр чангараагаа больсон байлаа. Нам гүм шөнийн харанхуй руу ширтэж буй мэт тэр даруй тайвширлаа.

"Энэ лонхыг Сүнсний Нүд гэдэг. Драго мод, улиасны холтос, навчийг долоо хоног наранд хатааж, гурав буцалгана. Дараа нь Ланти дарсанд дэвтээнэ. Мэдээж, энэ хооронд хэдэн шившлэг уншина л даа..." Дэйли шингэнийг тайлбарлах зуур хув шаргал бодис кобальт хөх лааны дөл дээр дуслаа.

Анхилуун дарсны сүүмэгэр үнэрийг мэдэрмэгц Клейн лааны дөл галзуу мэт бүжиглэж байгааг анзаарав. Дэйлийн хөх зовхины будаг, хацрын ягааны өнгө хачин гялалзаж, бүр давхарлан харагдах болов.

"Энэ бол сүнс зуучлахад тун сайн туслах юм. Бас хангалттай сэтгэл татам цэцгийн тос..."

Дэйли тасралтгүй тайлбарлах зуур Клейнд түүний хоолой эргэн тойрон бүх зүгээс ирж буй мэт санагдав.

Мэл гайхсан Клейн эргэн тойрноо харвал бүх юм найгаж, бүдэгрэн байлаа. Түүнийг давхар давхар манан бүрхэх шиг болов. Бүр бие нь хүртэл найган, уусан алга болох шиг болсноо дараа нь хөвж, тэнцвэрээ алдаж эхэллээ.

Өнгөнүүд импрессионист зураг шиг холилдов. Улаан нь улам улаан, хөх нь улам хөх, хар нь улам хар болж, ердийнхөөс илүү тод харагдана. Зүүд шиг, бүүдгэр. Үл үзэгдэх олон зуун, мянган хүн маргалдаж буй мэт тод шивнээ эргэн тойроноос сонсогдоно.

«Энэ өмнө нь хийсэн аз хийморь нэмэгдүүлэх зан үйлтэй төстэй юм аа, гэхдээ толгой хагарчих шиг тэр галзуу мэдрэмжгүй...» Клейн эргэн тойрноо харж, гайхширан бодов.

Яг энэ мөчид түүний харц маргад мэт тунгалаг хос нүдэнд тусаж гацав. Бүдэг «буйдан» дээр хар нөмрөгтэй Дэйли сууна. Хачирхалтай нь түүний харц Клейний оройд төвлөрчээ. Тэрээр инээмсэглэж, зөөлөн хоолойгоор:

"Өөрийгөө зохих ёсоор танилцуулъя. Би бол Сүнсний Зуучлагч Дэйли," гэв.

Би одоо ч гэсэн... ухаалаг бодож чадаж байна... Яг тэр аз хийморь нэмэгдүүлэх зан үйл, тэр цуглаан дээр байсан шиг... Клейний толгойд энэ бодол зурсхийсэн ч тэр санаатайгаар бүдэгрэнгүй дүр үзүүлж:

"Сайн байна уу..." гэв.

"Хүний оюун санааны ертөнц туйлын уудам. Оюун санаанд маш олон нууц нуугдаж байдаг. Далайг хар л даа. Бидний түүний тухай мэдэх зүйл бүгд өнгөц түвшинд байдаг. Гэтэл бодит байдалд далайн гүнд илүү том, үл үзэгдэх хэсэг бий. Арлуудаас гадна бүхэл бүтэн далай бий. Сүнсний ертөнцийг бэлгэдэх хязгааргүй тэнгэр бий..."

"Та бол өөрийнхөө биеийн сүнс. Та дээрх арлуудыг мэдээд зогсохгүй далайн доор нуугдсан зүйлс, бас бүхэл бүтэн далайг мэднэ..."

"Оршин буй бүхэн ул мөр үлдээдэг. Арлуудын өнгөц дурсамж арчигдсан байж болох ч далайн доор болон бүхэл бүтэн далайд үлдсэн зүйлд харгалзах тусгал заавал үлдсэн байх болно..."

Дэйли ярьсаар, Клейнийг ховсдоно. Эргэн тойрны бүдэг салхи, сүүдэр ч үүнтэй төстэй дүр төрхтэй болж эхлэв. Клейний сүнс бүхэлдээ далай болон ил гарч, түүнийг хайж, нээхийг хүлээж байгаа мэт.

Клейн тэвчээртэй ажиглаж, хааяа далайг «хутгана». Тэгээд сүүмэгэр хоолойгоор:

"Үгүй... Санахгүй байна... Мартчихаж..." гэж хариулав.

Тэрээр зовиургаа яг тохирох хэмжээнд илэрхийлэв.

Дэйли түүнийг дахин чиглүүлэхийг оролдсон ч саруул ухаантай Клейнд ямар ч нөлөө үзүүлсэнгүй.

"За. Үүгээр дуусгая. Та явж болно."

"Яв."

"Яв..."

Сүүмэгэр хоолой цуурайтан үлдэж, Дэйли алга болов. Салхи, сүүдэр намжиж, сүүмэгэр үнэр, анхилуун дарсны нарийн анхилуур дахин тодорч эхлэв.

Өнгөнүүд хэвийн байдалдаа эргэн орж, бүүдгэр мэдрэмж арилав. Клейний бие чичрэн, тэнцвэрээ дахин олов.

Хэзээ аньснаа ч санахгүй байгаа нүдээ нээхэд тод хөх дөлтэй лаа урд нь хэвээрээ байгааг олж харав. Данн Смит буйдан дээр тухтайхан хэвээр. Хар толгойн нөмрөгтэй Дэйли ч мөн адил.

"Чи яагаад тэр муу санаат галзуу бүлэг, Сэтгэл Зүйн Алхимчдын онолыг ашигласан юм бэ?" Данн хөмсгөө зангидан Дэйли рүү ширтэв.

Дэйли хоёр жижиг лонхоо хураан авах зуураа тайван хариулав:

"Нэлээд оновчтой гэж би боддог. Ядаж л миний өмнө нь холбогдож байсан зарим зүйлтэй тохирдог..."

Данныг хариулахыг хүлээлгүй Дэйли мөрөө хавчаад:

"Энэ хэцүү нөхөр ганц ч ул мөр үлдээгээгүй байна," гэв.

Үүнийг сонсоод Клейн уртаар амьсгаа авч, бөөн санаа амрав. Тэрээр дүр үзүүлэн:

"Өө, дууссан уу? Юу болов? Зүгээр л жаахан дуг хийчих шиг л боллоо..." гэж асуув.

Давчихлаа, тийм үү?

Азаар надад «аз хийморь нэмэгдүүлэх зан үйл» бэлтгэл сургуулилт болсон юм даа!

"Тийм л гэж бодчих." Данн түүний үгийг тасалж, Дэйли рүү харав. "Уэлч, Ная хоёрын цогцсыг шинжсэн үү?"

"Цогцос таны төсөөлж байгаагаас хамаагүй их зүйлийг хэлж өгдөг. Харамсалтай нь Уэлч, Ная хоёр үнэхээр амиа хорлосон байна. Тиймээс тэднийг үүнд хүргэсэн хүч аймшигтай. Ганц ч ул мөр үлдээгээгүй." Дэйли босож, лаа руу заав. "Би жаахан амрах хэрэгтэй байна."

Кобальт хөх туяа алга болж, байшинг тэр даруй бүдэг час улаан туяа бүрхэв.

...

"Баяр хүргэе. Чи одоо гэртээ харьж болно. Гэхдээ энэ явдлыг ойр дотны хүмүүстээ битгий дэлгэ гэдгийг санаж яваарай. Чи үүнийг амлах ёстой," гэж Данн Клейнийг хаалга руу дагуулан явах зуураа хэлэв.

Клейн гайхан асуув:

"Хараал, эсвэл муу сүнснүүдийн үлдээсэн мөрийг шалгах шаардлагагүй юу?"

"Дэйли энэ талаар юу ч хэлээгүй, тэгэхээр хэрэггүй," гэж Данн товчхон хариулав.

Клейн тайвширлаа. Өмнөх санаа зовнилоо санамагц яаран асуув:

"Одоо цаашдаа ямар ч асуудалгүй гэдэгт би яаж итгэлтэй байх вэ?"

"Санаа зоволтгүй." Данн уруулаа татвалзуулан хэлэв. "Урьд нь болсон ижил төстэй хэргийн статистикаас харахад хэрэгт өртөөд амьд үлдсэн хүмүүсийн наян хувьд нь ямар ч аймшигтай үр дагавар гардаггүй. Тиймээ... Энэ миний мэдэж байгаагаар... ойролцоогоор... багцаагаар..."

"Тэгэхээр... тавны нэг нь хөөрхий золгүй хүмүүс байх нь ээ дээ..." "Клейн азаа үзэж зүрхэлсэнгүй."

"Тэгвэл манайд энгийн ажилтнаар орох талаар бодож үз. Ингэвэл ямар нэг шинж тэмдэг илэрвэл бид цагт нь олж мэдэж чадна," гэж Данн сүйх тэрэг рүү ойртох зуураа хайхрамжгүйхэн хэлэв. "Эсвэл шууд Онцгойтон бол. Бид чинь асрагч биш шүү дээ. Чамайг өдөржин хараад, бүр эмэгтэйчүүдтэй юу хийж байгааг чинь ч харж суух боломжгүй."

"Би чадах уу?" гэж Клейн түүний үгэнд эргэлзэн асуув.

Мэдээж тэр их юм хүлээгээгүй. Юутай ч Шөнийн Харцага нарын нэг болж, Онцгойтнуудын хүчийг ийм амархан олж авах яаж боломжтой байх билээ?

Онцгойтнуудын хүч шүү дээ!

Данн зогтусаж, толгойгоо хажуу тийш эргүүлэн түүн рүү харав.

"Чадахгүй гэж хэлээгүй... Нөхцөл байдлаас шалтгаална..."

Юу? Түүний үгийн гэнэтийн эргэлт Клейнийг цочирдуулав. Клейн сүйх тэрэгний хажууд мэл гөлөрч зогссоноо:

"Үнэн үү?" гэж хариулав.

Хэнийг тоглоом хийгээд байна? Онцгойтон болох ийм амархан гэж үү?

Данн сулхан инээв. Түүний саарал нүд сүйх тэрэгний сүүдэрт нуугдана.

"Надад итгэхгүй байна уу? Үнэндээ Шөнийн Харцага болбол чи их зүйл алддаг. Жишээ нь эрх чөлөө."

"Одоохондоо үүнийг ярихгүй байлаа ч өөр нэг асуудал бий. Нэгдүгээрт, чи лам хуврагийн нэг ч биш, сүсэгтэн ч биш. Хүссэнээ сонгох, эсвэл хамгийн аюулгүй замыг сонгох боломжгүй."

"Хоёрдугаарт..." Данн бариулаас барин сүйх тэрэг рүү үсрэн гарангаа үргэлжлүүлэв. "Бид буюу Томилогдсон Шийтгэгч нар, Машины Нэгдмэл Оюун болон бусад шүүн таслах байгууллагуудын жил бүр шийдвэрлэх ёстой хэргүүдийн дөрөвний нэг нь хяналт алдсан Онцгойтнуудаас үүдэлтэй байдаг."

Дөрөвний нэг... Хяналт алдсан Онцгойтнууд... Клейн мэл гайхан хөших шахав.

Яг тэр үед Данн үл ялиг эргэв. Түүний саарал нүд гүнзгий харагдана. Ямар ч инээмсэглэлгүйгээр тэрээр үргэлжлүүлэв:

"Тэр дөрөвний нэг хэргийн нэлээд хэсэг нь манай багийнхан байдаг юм."