Тусгай Ажиллагааны Хэлтэс

«Хар Өргөст Хамгаалалтын Компани».

Самбарыг хармагц Клейн гайхсан ч, бас ч зүйтэй юм гэж бодов.

Ёстой... юу гэж хэлэхээ ч мэдэхгүй нь... Тэр толгой сэгсрэн инээгээд шатаар өгсөж, хагас хаалттай хаалгыг баруун гараараа зөөлөн тогшив.

Тог! Тог! Тог!

Дуу нь аажуухан ч хэмнэлтэй цуурайтсан боловч хариу ирсэнгүй. Зөвхөн үл мэдэг пижигнэх чимээ л сонсогдоно.

Тог! Тог! Тог!

Клейн дахин тогшсон ч үр дүн нь мөн л адил байв.

Тэр хаалгыг түлхэж завсрыг нь томруулаад дотогш ширтэв. Зочин хүлээж авахад зориулсан бололтой сонгодог маягийн буйдан, зөөлөн даавуун түшлэгтэй сандал, бүдүүн модон жижиг ширээ харагдана. Яг эсрэг талын ширээний ард бор үстэй бүсгүй толгойгоо унжуулан сууж байлаа.

«Хамгаалалтын Компани» гэдэг нь зүгээр л халхавч байлаа ч гэсэн, энэ чинь... хэтэрхий л «мэргэжлийн бус» юм биш үү? Энэ газар хэдий болтол ажил үйлгүй байгаа юм бол? Өө тийм, та нарт ажил үйлчилгээ хэрэггүй шүү дээ... Клейн дотроо ингэж гомдоллон ойртож, бүсгүйн чихний яг хажууд ширээг тогшив.

Тог! Тог!

Бор үстэй бүсгүй тэр дороо цэх суугаад өмнөх сониноо шүүрэн авч нүүрээ халхлав.

«Тинген хотын Шударга Сонин»... Нэр нь гоё юм... Клейн өөр рүүгээ харсан хуудасны гарчгийг чимээгүй уншив.

"Констант хот руу шууд хүрэх «Дүүлэх Шуурхай» уурын галт тэрэг өнөөдрөөс эхлэн явж эхэлнэ... Ёох, Бриндизийн булан руу шууд явдаг нь хэзээ гарах юм бол доо. Тийшээ дахиад усан онгоцоор явмааргүй байна, аймаар шүү, үнэхээр аймаар... Хөөе, та хэн бэ?" Бор үстэй бүсгүй дүр эсгэн уншиж, санал бодлоо хэлэв. Ярингаа сониноо доошлуулахад тод цэлмэг дух, цайвар бор нүд нь ил гарч, Клейн рүү зусардангуй бөгөөд цочирдсон харцаар харав.

"Сайн байна уу, намайг Клейн Моретти гэдэг. Данн Смитийн урилгаар ирлээ," гэж Клейн малгайгаа авч цээжиндээ барин бага зэрэг бөхийв.

Бор үстэй бүсгүй хорь гаруйхан настай харагдана. Тэр цайвар ногоон өнгийн Лоэн маягийн даашинз өмсчээ. Ханцуй, зах, цээжийг нь гоёмсог нэхсэн тороор чимсэн байв.

"Дарга уу... за, энд түр хүлээж байгаарай. Би очоод дуудаад ирье." "Бүсгүй яаран босож, хажуугийн өрөө рүү орлоо."

Нэг аяга ус ч аягалж өгсөнгүй дээ... Үйлчилгээний соёл нь санаа зовмоор юм... Клейн үл ялиг инээмсэглээд байрандаа хүлээв.

Хоёр гурван минутын дараа бор үстэй бүсгүй хаалга онгойлгон гарч ирээд, эгдүүтэй инээмсэглэн хэлэв:

"Ноён Моретти, намайг дагаад яваарай. Дарга «Чанисын Хаалга»-нд харуулд гарсан болохоор одоохондоо гарч чадахгүй байна."

"За." Клейн даруй араас нь дагалаа. Тэр дотроо эргэцүүлэв.

Чанисын Хаалга гэнэ ээ, энэ юу байж болох вэ?

Хаалтыг давмагц хамгийн түрүүнд жижигхэн коридор харагдав. Хоёр талд нь тус бүр гуравхан өрөө байлаа.

Зарим өрөө нь цоожтой, зарим нь онгорхой бөгөөд дотор нь нэгэн хүн хүнд механик бичгийн машин дээр тасралтгүй товшиж сууна.

Клейн нэг хараад л танил дүрийг анзаарав. Энэ бол түүний байрыг шалгаж байсан, хар үстэй, цэнхэр нүдтэй, яруу найрагчийн романтик уур амьсгалтай тэр залуу офицер байлаа.

Тэр албан хувцасгүй, цагаан захтай цамцаа ч өмдөндөө хийгээгүй тул нэлээд замбараагүй төрхтэй харагдана.

Магадгүй тэр үнэхээр яруу найрагч юм болов уу... Клейн толгой дохин мэндлэхэд залуу инээмсэглэн хариу мэндлэв.

Бор үстэй бүсгүй коридорын төгсгөлийн зүүн талын өрөөний хаалгыг түлхэн нээж, дотогш заагаад шулганан хэлэв:

"Бид одоо хэдэн давхар доошоо буух ёстой."

Энэ өрөөнд ямар ч тавилга байсангүй, зөвхөн доошоо үргэлжилсэн саарал цагаан чулуун шат л байлаа.

Шатны хоёр талд хийн дэнлүү асаж, тогтуун гэрэл нь харанхуйг хөөн, амар тайван мэдрэмж төрүүлнэ.

Бор үстэй бүсгүй түрүүлж, хөл рүүгээ ширтэн болгоомжтой алхав.

"Би энүүгээр байнга явдаг ч гэсэн унаад торх шиг өнхрөх вий гэж үргэлж айдаг юм. Та мэдэхгүй л дээ, Леонард яг тийм тэнэглэл хийсэн юм. «Нойргүй» болсон анхны өдрөө, шинэ чадвараа эзэмшиж амжаагүй байхдаа энэ шатаар гүйгээд буух гэсэн чинь... тэгсэн чинь дугуй шиг эргэлдээд өнхөрсөн. Хаха, санах тусам инээдтэй. Өө тийм, дөнгөж сая тантай мэндэлсэн залуу чинь тэр. Энэ бол гурван жилийн өмнөх явдал. Ер нь хэлэхэд, би Шөнийн Харцага нартай таван жил болж байна. Ороход дөнгөж арван долоотой байсан юм..."

Бүсгүй алхаагаа ажиглангаа ярьсаар байгаад гэнэт духаа алгадаад хэлэв:

"Өөрийгөө танилцуулахаа мартчихаж! Намайг Розанн гэдэг. Аав маань Шөнийн Харцага нарын гишүүн байсан бөгөөд таван жилийн өмнө нэгэн ослын үеэр амиа өргөсөн. Бид одооноос хамт ажиллагсад болох байх даа, Өө, тийм, «хамт ажиллагсад» гэдэг нь зөв үг... бид Онцгойтон биш болохоор багийнхан биш л дээ."

"Тийм нэр төрийн хэрэг олдоосой гэж найдаж байна, гэхдээ ноён Смит юу гэж хэлэхээс шалтгаална," гэж Клейн хэлээд битүү орчныг ажиглав. Тэд газар доогуур явж байгаа мэт санагдлаа. Чулуун хананаас чийг нэвчиж, зуны халууныг сарниана.

"Санаа зоволтгүй, таныг ийм хол хүртэл орж ирсэн нь Дарга аль хэдийн зөвшөөрсөн гэсэн үг. Би түүнээс үргэлж жаахан айдаг юм, тэр эелдэг найрсаг, яг л аав шиг хүн байдаг ч гэсэн. Яагаад гэдгийг мэдэхгүй ч айгаад л байдаг." Розанн хоолойдоо чихэр тээсэн мэт амтлаг дуугаар ярилаа.

Клейн хошигнон хариулав:

"Ааваасаа айх чинь жам ёсны зүйл биш гэж үү?"

"Үнэн шүү," гэж Розанн хэлээд тохойн эргэлтэд ханыг түшив.

Ийн ярилцсаар хоёулаа шатаар бууж дуусан, чулуу өрсөн шалан дээр хүрэв.

Энэ бол урт хонгил байлаа. Хоёр талын хананд төмөр сараалжаар хүрээлсэн хийн дэнлүүнүүд бэхлэгдсэн байх бөгөөд гэрэлд Клейн, Розанн хоёрын сүүдэр сунан уртсана.

Клейн хэдхэн метр тутамд «Харанхуй Ариун Сүлд» байгааг хурцаар анзаарав. Энэ бол Мөнх Шөнийн Дагинын бэлгэдэл юм. Тас хар дэвсгэр дээр гялалзах чимэглэлүүд цэг мэт цацагдан, яг хагас час улаан сарыг тойрон бөөгнөрсөн байлаа.

Эдгээр сүлд онцгой юм шиг харагдахгүй ч, тэдний дундуур алхахад Клейнд амар амгалан мэдрэмж төрж байв. Розанн ч өмнөх шигээ чалчихаа больж, чимээгүй болжээ.

Удалгүй урд нь уулзвар гарч ирэв. Розанн товчхон танилцуулав:

"Зүүн тийшээ зам Гэгээн Селенагийн Их Сүм рүү гарна. Баруун тийш нь зэвсгийн агуулах, эд барааны агуулах, архив бий. Харин чигээрээ явбал Чанисын Хаалга."

Гэгээн Селенагийн Их Сүм гэнэ ээ? Тэгэхээр Зоутлэндийн гудамж чинь Улаан Сарны Гэрлийн гудамжны яг ард байдаг юм уу? Клейн бага зэрэг мэл гайхав.

Улаан Сарны Гэрлийн гудамжны Гэгээн Селенагийн Их Сүм бол Мөнх Шөнийн Дагинын Сүмийн Тинген дэх төв, нутгийн сүсэгтнүүдийн очихыг хүсэн мөрөөддөг ариун газар байв. Хотын захад орших Уурын Машины Бурхны Сүмийн «Ариун Тоон Их Сүм», Хойд Тинген дэх Шуурганы Эзэний Сүмийн «Гол Далайн Их Сүм»-ийн хамт тэд Тинген хот болон түүний харьяа суурин, тосгодын шашны хүрээг тэтгэн байлаа.

Өөрийн байр суурь нь дэмий юм асуухад тохиромжгүйг ухамсарласан Клейн зөвхөн чимээгүй сонсож явав.

Тэд уулзварыг өнгөрч чигээрээ урагшиллаа. Нэг минут ч болоогүй байтал долоон ариун сүлд сийлсэн, хоёр хаалгатай хар төмөр хаалга харагдав.

Тэр хүнд, хүйтэн, давамгай төрхөөр, харанхуйд харуул хамгаалж буй аварга мэт сүндэрлэн зогсоно.

"Чанисын Хаалга," гэж Розанн сануулаад хажуугийн өрөөг заан хэлэв: "Дарга дотор байгаа. Та өөрөө ороорой."

"За, баярлалаа," гэж Клейн эелдгээр хариулав.

Розанны хэлсэн өрөө «Чанисын Хаалга»-ны яг урд байлаа. Цонхнууд нь онгорхой бөгөөд гэрэлтэй өрөө дотор нь харагдана. Клейн сэтгэлээ тайвшруулахаар гүнзгий амьсгаа авав.

Тог! Тог! Тог!

"Ор." Данн Смитийн бүдүүн, найрсаг хоолой сонсогдов.

Клейн түгжээгүй хаалгыг зөөлөн нээв. Дотор нь ганц ширээ, дөрвөн сандал л байлаа. Дух нь дээш хуусан Данн Смит өчигдөр шөнийн хар цувтайгаа, цээжин дээрээ алтан цагны гинж зүүсэн байдалтай, тайван сонин уншиж суув.

"Нааш ир, суу. Шийдсэн үү? Бидэнтэй нэгдэхээ баттай шийдсэн үү?" Данн сониноо тавиад инээмсэглэн асуув.

Клейн малгайгаа авч бөхийгөөд ширээний дэргэд суун хэлэв:

"Тийм, баттай шийдсэн."

"Тэгвэл энэ бичгийг хараарай, хэ хэ. Одоо хүмүүс үүнийг гэрээ гэж нэрлэх дуртай болсон." Данн ширээний шургуулгаа татаж, хоёр хувь гэрээ гаргаж ирэв.

Заалт нь тийм ч олон биш бөгөөд ихэнхийг нь Данн Смит аль хэдийн хэлсэн байлаа. Гол анхаарлыг нууцын заалтад хандуулжээ. Зөрчсөн этгээдийг хаант улсын шүүхээр бус, Мөнх Шөнийн Дагинын Сүмийн шүүх ордноор шүүнэ. Энэ нь цэргүүд, офицеруудыг цэргийн шүүхээр шүүдэгтэй адил юм.

Таван жилийн гэрээ... Долоо хоногийн цалин хоёр фунт арван соли, эрсдэл болон нууцын нөхөн олговор арван соли... Клейн уншиж дуусаад шийдэмгий хариулав:

"Надад ямар ч асуудал алга."

"Тэгвэл гарын үсгээ зур," гэж Данн хэлээд хар улаан өнгийн бэхэн үзэг, бэхийг заав.

Клейн хаягдал цаасан дээр үзгийг туршиж үзээд амьсгаа авав. Тэр хоёр гэрээн дээр хоёуланд нь нэрээ бичив: Клейн Моретти.

Тамга хараахан байхгүй тул эрхий хурууныхаа хээг л дарах боломжтой байлаа.

Данн гэрээг хүлээн авч, шургуулганаас тамга гаргаад гэрээний төгсгөл болон хэд хэдэн чухал хэсэгт дарав.

Ингэж дуусаад тэр босож, нэг гараараа гэрээг буцааж өгөн нөгөө гараа Клейн рүү сунгав.

"Тавтай морил. Одооноос чи бидний нэг боллоо. Энэ гэрээ бас нууц гэдгийг анхаарна уу."

Клейн ч мөн босож, гэрээг хүлээн авч гар барин хэлэв:

"Тэгэхээр би таныг Дарга гэж дуудах ёстой юу?"

"Тийм." Бүүдгэр орчинд Данны саарал нүд онцгой гүн харагдав.

Гар барьсны дараа тэд суулаа. Клейн гэрээн дээрх тамга руу харвал: «Лоэны Хаант Улс, Авва муж, Тинген хотын Шөнийн Харцага нарын баг» гэж бичжээ.

"Та нар «Хар Өргөст Хамгаалалтын Компани» гэдэг нэрийг халхавч болгоно гэж ерөөсөө санасангүй," гэж тэр инээгээд хэлэв.

"Үнэндээ бидэнд өөр самбар ч бий." Данн шургуулганаас нэг цаас гаргаж ирэв.

Цаасан дээр хотын захиргаа болон цагдаагийн газрын тамга дарагдсан бөгөөд агуулга нь: «Лоэны Хаант Улс, Авва мужийн Цагдаагийн газрын Тусгай Ажиллагааны Хэлтсийн Долдугаар Анги».

"Эхний дөрвөн анги нь ерөнхий аюулгүй байдлыг хариуцдаг энгийн цагдаа. Жишээ нь, Эрхэм Зочдыг Хамгаалах Анги, Чухал Байгууламжийг Хамгаалах Анги гэх мэт. Харин тавдугаар ангиас эхлэн хот бүрийн ер бусын хэрэг явдлыг хариуцдаг. Манай анги Тинген дэх Мөнх Шөнийн Дагинын сүсэгтнүүдтэй холбоотой хэргийг хариуцна. Хэрэв өөр шашны сүсэгтнүүд холилдсон бол бүс нутгаар нь хуваадаг. Бид голчлон хойд, баруун хэсэг болон Алтан Индус зэрэг газрыг хариуцдаг."

Данн товчхон танилцуулав:

"Шуурганы Эзэний Сүмийн харьяа Шийтгэгч нарын баг болох Зургаадугаар Анги боомтын бүс, зүүн болон өмнөд хэсгийг хариуцна. Их сургуулийн орчин болон хотын захыг Тинген дэх Машины Нэгдмэл Оюуны баг болох Тавдугаар Анги хариуцдаг."

"Ойлголоо." "Клейнд энэ талаар асуух зүйл байсангүй. Тэгснээ инээв." Хэрэв хэн нэгэн үнэхээр «Хар Өргөст Хамгаалалтын Компани» гэсэн самбарыг хараад ирж, бидний үйлчилгээг хүсвэл яах вэ?

"Хүлээж авна л даа, яагаад болохгүй гэж? Өдөр тутмын ажилд маань саад болохгүй л бол," гэж Данн удаан бөгөөд хошигнон хэлэв. "Олсон орлого нь нэмэлт урамшуулал болдог болохоор гишүүд маань тийм ажлыг нэлээд дуртай авдаг. Ямартай ч нохой муур хайх гэх мэт жижиг сажиг, ядаргаатай ажлын зах зээлийг хувийн мөрдөгчид хэдийнэ булаагаад авчихсан."

"Тэгвэл энэ Шөнийн Харцага нарын багт хэдэн хүн байдаг юм бэ?" Яриа энэ сэдэв рүү орсон тул Клейн асуув.

"Ер бусын хэрэг явдал төдийлөн олон биш, Онцгойтон бүр ч цөөхөн. Тинген хот даяар Шөнийн Харцага нарын албан ёсны гишүүн намайг оролцуулаад зургаахан хүн бий. Хэ хэ, иргэний ажилтнууд гэвэл чамайг оролцуулаад мөн зургаа."

Клейн толгой дохиод, эцэст нь хамгийн их санаа зовж байсан асуултаа асуув:

"Тэгэхээр, Дарга аа, Онцгойтнууд хяналт алдана гэдэг чинь юу гэсэн үг вэ? Яагаад тийм зүйл болдог юм бэ?"