Мэдэхгүй байх нь жаргал болох үед
Англи эх
Chapter 105: When Ignorance Is Bliss
Миний үгийн дараа удаан чимээгүй байдал тогтов. Эцэг эх маань сая сонссон зүйлээ ухаарах гэж оролдож байлаа.
Англи эх
There was a lingering silence following my words as my parents tried to process what I had just said.
"Энэ ертөнцөд ирсэн гэж үү? Юу гэсэн үг вэ, хонгор минь? Чи энд төрсөн шүү дээ... Б-би ойлгохгүй байна," гэж ээж хэлээд над руу гараа сунгав. Тавьчихвал утаа мэт сарнин алга болчих вий гэж айсан юм шиг тэр миний гарыг чанга атгалаа.
Англи эх
"Coming to this world? What do you mean, Honey? You were born here... I-I don’t understand," my mother replied as she reached out to me. She held my hands tightly, as if she was afraid I would wisp away if she didn’t.
Харин аав маань намайг үргэлжлүүлэхийг хүлээн, чимээгүй ширтэж байлаа. Би гүнзгий амьсгаа аваад ээжийнхээ гарыг чангахан атгаж, тайвшруулсан инээмсэглэлээр ярьж эхлэв.
Англи эх
My father, on the other hand, stared at me silently, waiting for me to continue. Taking a deep breath, I squeezed my mother’s hand and spoke with a comforting smile.
"Мэдээж би энд төрсөн, ээж ээ. Би та хоёрын жинхэнэ мах цусны үр. Итгээрэй, би хэзээ төрснөө хэнээс ч илүү сайн санадаг юм," гэж намайг инээхэд эцэг эх маань дахиад л гайхсан харцаар харав.
Англи эх
"Of course I was born here, Mom; I’m yours and Dad’s very own flesh and blood. Trust me, I remember better than anyone else when I was born," I chuckled, arousing another confused look from my parents.
"Намайг өөр газар шилжүүлсэн юм уу, дахин төрүүлсэн юм уу... яг юу болсныг сайн мэдэхгүй. Гэхдээ ямар нэг юм болж, намайг өөрийн ертөнцөөс минь аваад энэ ертөнцөд авчирсан."
Англи эх
"I was transported, reborn... I’m not quite sure exactly what, but something happened and I was taken from my world and brought into this one."
"Хү-хүлээ, хүү минь... чи эхнээс нь ярих хэрэгтэй болж байна..."
Англи эх
"Wai-wait a minute, Son... you’re going to have to back up, "
"Арт, чи юу яриад байгаа юм бэ? Өөр ертөнц гэнэ ээ? Ч-чи зүгээр үү? Багш чинь ингэж хэлсэн юм уу? Энэ чинь хаанаас гараад ирэв?" гэж ээж яриаг нь тасалж, над руу ойртон суугаад толгойг минь шалгаж эхлэв... тархи доргисон шинж хайж байгаа бололтой.
Англи эх
"Art, what are you talking about? Another world? A-are you okay? Did your master tell you this? Where is this coming from?" my mother cut in as she scooted closer, examining my head... probably for signs of a concussion.
"Үгүй ээ, ээж. Багш маань үүнийг мэдэхгүй. Та нараас өөр хэн ч энэ талаар юу ч мэдэхгүй. Энэ «үзэгдлийг» яг юу гэж нэрлэдгийг би ч мэдэхгүй. Удаан бодсон. Хамгийн оновчтой таамаг маань бол дахин төрөлттэй төстэй зүйл," гэж би тайлбарлав.
Англи эх
"No, Mom. My master doesn’t know this; no one but you guys know any of this. I don’t know the correct term for this ‘phenomenon’ either. I’ve thought about this for a while but my best guess is that it’s something akin to a reincarnation," I explained.
"Артур, тэд чамайг аваад явсны дараа чамд ямар нэг юм болсон уу? Чамайг ямар нэг байдлаар гэмтээсэн үү? Наашаа ир, ээж нь эдгээгээд үзье..."
Англи эх
"Arthur, did something happen to you after they took you away? Did they hurt you in some way? Come here, let me try and heal, "
"Хонгор минь, хүү зүгээр байна. Артур, үргэлжлүүл," гэж аав урамшуулсан ч ээж шаардсаар байв.
Англи эх
"Honey, the boy is fine. Arthur, go on," my father encouraged, but my mother persisted.
"Үгүй, Рей, манай хүү зүгээр биш. Өөр ертөнц, дахин төрөлт гээд дэмий юм донгосоод байна. Арт, ээж нь..."
Англи эх
"No, Rey, our son is not fine. He’s spouting nonsense about another world and reincarnation. Art, let me, "
"Алис! Хүүг ярихад нь саад битгий бол!" гэж аав урьд нь би огт сонсож байгаагүй дуугаар огцом хэлэхэд ээж бид хоёр хоёулаа хөшиж орхив.
Англи эх
"Alice! Let the boy speak." My father snapped in a voice I’ve never heard before, stunning both my mother and I.
Тэгээд би тайлбарлав...
Англи эх
So I explained...
Би өөрийн ирсэн ертөнц, тэнд гүйцэтгэж байсан үүрэг, хүмүүстэй тогтоож байсан харилцаагаа ярилаа. Намайг үүнийг зохиож чадахгүй гэдгийг тэд ойлгох ёстой гэж бодоод, залхмаар нарийн ширийн зүйлийг нь хүртэл хэлж өгөв.
Англи эх
I described the world that I came from, the role that I played there, and the relationships that I had with an excruciating amount of details to make sure that they knew I couldn’t have made this up.
Энэ бүхний туршид эцэг эх минь ихэнхдээ чимээгүй байлаа. Аав хааяа нэг асуулт асуух боловч царай нь хувиршгүй хэвээр байв. Харин ээж илт цочирдсон нь харагдана: нүүр нь цонхийж, яриа минь үргэлжлэх тусам гар нь улам чичирч байлаа.
Англи эх
Throughout it all, my parents stayed silent for the most part. My father would ask questions here and there, but his face remained expressionless. My mother, however, was obviously shaken up; her face pale, the trembling of her hands increased as my story progressed.
Хэр удаан хугацаа өнгөрснийг би хэлж чадахгүй. Гэхдээ гэдэс минь бага зэрэг өлсөж эхэлснээс харахад хэдэн цаг ярьсан бололтой.
Англи эх
I couldn’t tell how much time had pa.s.sed, but by the fact that I felt mild pangs of hunger in my stomach, it seemed like I had been talking for several hours.
"Грей хаан..." гэж аав бувтнаад, сандлаа түшин хойш налж, хуруугаараа үсээ самнав.
Англи эх
"King Grey..." my father mumbled, running his fingers through his hair as he leaned back in his chair.
"Тэгэхээр тулаан, шидэнд байгаа авьяас чинь..."
Англи эх
"So the fighting, your talent in magic, "
"Тийм ээ, миний хуучин ертөнцийн кигийн тогтолцоо энэ ертөнцийн манатай зарим талаараа адилхан ажилладаг байсан," гэж би түүний үгийг гүйцээв. "Харин тулааны хувьд гэвэл... ойлгож байгаа байх."
Англи эх
"Yeah, the ki system in my old world worked similarly to certain aspects of mana in this world," I finished for him. "And as for the fighting... you get the idea."
"Тэгэхээр чи төрсөн цагаасаа л бидний юу ярьж байгааг ойлгодог байсан гэж үү? Бүгдийг нь санаж байгаа юм уу?" гэж аав асуугаад гүнзгий санаа алдав.
Англи эх
"Then ever since you were born, you were able to understand what we were saying? You remember everything?" my father asked, letting out a deep sigh.
Би хариуд нь зүгээр л толгой дохив.
Англи эх
I simply nodded in response.
"Хэхэ..." гэж ээж инээв.
Англи эх
"Hehe..." my mother chuckled.
Аав бид хоёр хоёулаа түүн рүү харав. Биднийг гайхшруулан ээж маань инээд алдаж эхлэв. Аав түүнийг тэврэн авсан ч ээж бид хоёр руу ухаан балартсан мэт харцаар л ширтэж байлаа.
Англи эх
My father and I both turned our gaze to her. To our surprise, my mother started laughing. My father wrapped his arm around her, but she just glanced us delusionally.
"Б-би ойлголоо. Энэ бүхэн тоглоом, тийм үү? Хэхэ... Ёстой хүү минь дээ. Арт, чи биднийг бараг л хуурчихлаа шүү, тийм биз дээ, Рей?" гэж тэр инээмсэглэн хэлэв. Гэвч бидний хэн нь ч хариулсангүй. Түүний инээмсэглэл бүдгэрч, нүд нь итгэл үнэмшлийг нь батлах ямар нэг шинж тэмдэг хайж эхлэв. Олж чадаагүй тул тэр миний гарыг шүүрэн авч, над руу цөхрөнгүй харцаар ширтэв.
Англи эх
"I-I get it. This is all a joke, right? Hehe... Oh, my son. Art, you almost got us there, right Rey?" she said, smiling. However, neither of us responded and her smile faded, her eyes searched for any cues that would confirm her belief. When she couldn’t, she grabbed my hand as she stared at me with a look of desperation.
"Энэ чинь тоглоом... тийм үү? Артур Лейвин, энэ тоглоом гэж хэлээч. Чи чинь үнэхээр... үхчихээд миний төрөөгүй хүүхдийн оюун санаанд шилжиж ирсэн ямар нэг хуучин хаан байж таарахгүй биз дээ? ТИЙМ ҮҮ?"
Англи эх
"This is a joke... right? Arthur Leywin, tell me this is a joke. You can’t really be... some former king that died and was transported into the mind of my unborn child, right? RIGHT?"
"Би... яг юу болсныг мэдэхгүй, гэхдээ тоглож байгаа юм биш," гэж би түүний нүд рүү харж чадалгүй хариулав.
Англи эх
"I... don’t know exactly what happened, but I’m not joking," I replied, unable to look her in the eyes.
"Үгүй... Үгүй, үгүй, үгүй. Энэ... Үгүй, ийм юм байж таарахгүй. Рей, чи энэ бүхэнд итгэж байна гэж битгий хэлээрэй? Манай хүү өвчтэй байна. Байхгүй байх хооронд нь түүнд ямар нэг юм тохиолдсон байх ёстой... үгүй, гарцаагүй тохиолдсон. Рей, ямар нэг юм хэлээч! Манай хүү өвчтэй гэж хэлээч!" Ээж аавын гарыг зуурч, ханцуйнаас нь татав. Цонхигор хацрыг нь даган нулимс урсаж эхлэв.
Англи эх
"No... No, no, no. This... No, this isn’t happening. Rey, don’t tell me you believe all of this? Our son is sick; something must’ve happened to him while he was gone, no, something definitely happened. Rey, say something! Say that our son is sick!" My mother grabbed onto my father’s arm, pulling on his sleeve as tears started rolling down her pale face.
"Хонгор минь..." Аав ээжийг мөрөөр нь тэвэрч, цээжиндээ наав. Тэгээд над руу дээш харж, тэр хоёрыг ганцааранг нь үлдээгээд гарахыг дохиогоор хэлэв.
Англи эх
"Honey..." Wrapping his arm around her shoulder, my father held my mother close to his chest. He looked up at me and motioned me to leave the two of them alone.
Би ээжийгээ тэврээд, хүү чинь хэвээрээ л байна гэж хэлмээр байсан ч аль алиныг нь хийх зориг гаргаж чадсангүй. Майхны хаалгыг сөхөөд юу ч хэлэлгүй гарч, эцэг эхийгээ ганцааранг нь үлдээв.
Англи эх
I wanted to hug my mother, tell her that I was still her son, but I couldn’t muster up the courage to do either. Opening the tent, I walked out without saying anything, leaving my parents alone.
Намайг ойртоход Риниа ахмад, Виндсом, дүү гурав над руу харсан ч миний царайг хараад юу ч асуусангүй бололтой. Би гал дэргэд, дүүгийнхээ болон унтаж буй Сильвигийн хажууд суув. Уруулаа унжуулчихсан дүү маань хүртэл дуугүй байлаа.
Англи эх
Elder Rinia, Windsom and my sister all looked at me as I walked towards them, but the look on my face probably stopped them from asking anything. Even my pouting sister held her tongue as I sat down next to her and the slumbering Sylvie in front of the fire.
Цаг удаан өнгөрч, оюун ухаан минь өтгөн наалдамхай шүүс дундуур сэлэх гэж мэрийж буй мэт санагдаж байлаа.
Англи эх
Time pa.s.sed slowly, with my mind feeling like it was trying to swim through a particularly viscous syrup.
Хэлсэн минь зөв шийдвэр байсан болов уу? Одоо тэд намайг юу гэж бодож байгаа бол? Одоо ч намайг хүүгээ гэж бодсоор байгаа болов уу, эсвэл аргагүй л хөндийрөх болов уу...
Англи эх
Was telling them the right decision? What did they think of me now? Did they still think of me as their son, or would they inevitably grow distant...
Чимээ шуугиан утга учиргүй холилдож, миний ширтэж суугаа галаас бусад бүх юм бүдгэрэн алга болж байв. Гэвч майхны хаалга сөхөгдөх чимээ сонсогдмогц толгой минь тэр дороо өндийв.
Англи эх
Noises blended together incoherently and everything besides the fire that I was staring at grew out of focus. Yet, my head immediately snapped back when the sound of the tent flap opening reached me.
Майхнаас гарч ирсэн аав урьдынхаасаа хавьгүй хөгширсөн харагдав. Би ээжийг араас нь даруй гарч ирнэ гэж бодсон ч аав толгой сэгсэрлээ.
Англи эх
My father came out of the tent, suddenly looking a lot older than before. I had expected my mother to come out right after, but my father shook his head.
"Элли, чи ээжтэйгээ майханд байж чадах уу?" гэж тэр асуугаад, намайг дагаж явахыг дохив.
Англи эх
"Ellie, can you stay with your mother inside the tent?" he asked, motioning for me to follow him.
"Май, ав. Сайжраарай, өмхий баас минь." Дүү маань хэлээ гаргаад миний Уяаг гарт минь болгоомжтой өгөв. Майхан руу дэвхцэн явах түүнийг харахад уруул минь өөрийн эрхгүй инээмсэглэлд татагдав.
Англи эх
"Here you go. Feel better, you p.o.o.p." My sister stuck her tongue out as she carefully handed me my bond. I couldn’t help but feel a smile tug back on my lips as I watched her skip towards the tent.
Сильвиг толгой дээрээ суулгаад, Виндсом бид хоёрын ирсэн хонгил руу аавыг дагав. Аав эцэст нь ярихаар шийдэх хүртэл би цуурайтах хөлийн чимээнд л анхаарлаа төвлөрүүлж явлаа.
Англи эх
Placing Sylvie atop my head, I followed my father into the tunnel Windsom and I had arrived through. I concentrated on the sounds of our echoing footsteps until my father finally decided to speak.
"Ээж чинь... одоо унтаж байна," гэж тэр санаа алдан хэлэв.
Англи эх
"Your mother... she’s sleeping right now," he announced with a sigh.
"Ээж зүгээр үү?" "Би ааваас хэдэн алхмын зайтай явж, түүний алхангаа хайнга хайрга өшиглөхийг харж явлаа."
Англи эх
"Is she okay?" I kept a few steps distance from my father, watching as he idly kicked a pebble as he walked.
"Ээж чинь... хамгийн зөөлнөөр хэлэхэд, их цочирдсон."
Англи эх
"She was... in quite shock, to say the least."
"Тэгэхээр та нар надад итгэж байна уу?"
Англи эх
"So you guys believe me?"
"Чи гэнэт муухай хошигнолд дуртай болчихоогүй л бол энэ талаар бидэнд худлаа хэлэх ямар ч шалтгаан байхгүй. Тэгээд ч одоо бүх юм ойлгомжтой болж байна: эрт сэрэлт, дайчин, шидтэний хувьд чиний авьяас... бүгд утга учиртай болж байна," гэж тэр хариулав.
Англи эх
"Unless you’ve suddenly developed a fond taste for sick gags, you have no reason to lie to us about this. Besides, it all makes sense now: the early awakening, your brilliance as a fighter and a mage... it all makes sense," he replied.
"Та зүгээр үү?" "Миний нүд тэгш бус газар дээгүүр ойж буй хайрганаас салсангүй."
Англи эх
"Are you okay?" My eyes stayed glued to the pebble bouncing on the uneven ground.
"Мэдээж зүгээр биш!" гэж аав эргэн хараад хашхирав.
Англи эх
"Of course I’m not!" my father exclaimed, turning around.
"Энэ амархан залгиад өнгөрөх мэдээ биш шүү, Артур. Өнгөрсөнд гэр бүлээрээ хуваалцсан бидний бүх дурсамж... бидний хүсэж байсан хүү ийм л байх байх гэж чиний бодсоноор жүжиглэсэн хэрэг байсан юм уу? Одоо би чиний дэргэд яаж байх ёстой юм бэ? Угтаа чи нэг цагт надаас ах байсан атлаа одоо миний арван гурван настай хүү болоод энд зогсож байна!" гэж тэр хариулт горьдон над руу цөхрөнгүй харцаар ширтсээр үргэлжлүүлэв. "Э-Бас ээж чинь... ээж чинь чамайг нялхад чинь хөхүүлж байсан! Хүүгээ гэж бодоод дунд эргэм насны эрийг эхийн хайраар өсгөсөн!"
Англи эх
"This isn’t easy news to swallow, Arthur. All of the memories we had as a family in the past, was that all a facade of how you thought the son we wanted would’ve been? How am I supposed to act around you now? You were once technically older than me, yet you’re here as my thirteen-year-old son!" he continued, looking at me desperately for answers. "A-And your mother... your mother nursed you as an infant! She mothered a middle-aged man thinking he was her own son!"
Би хариулж чадалгүй дуугүй зогсов. Эцсийн эцэст түүний хэлсэн бүхэн үнэн байсан юм. Аавын нударга хэт чанга атгагдсан тул хурууных нь завсраар цус дусалж байв. Царай нь аймшигтай байлаа: чичирч ёзойсон амнаас нь эхлээд зангидсан хөмсөг хүртэл сэтгэлийн хөдлөл нь нүүрэнд нь тов тодорхой харагдана. Айдас, түгшүүр, бухимдал, будлиан... бүгд тэнд байлаа.
Англи эх
I stood silent, unable to reply. Everything he said was true after all. My father’s fists were clenched so tightly that blood was dripping between his fingers. His expression was ghastly; from the trembling frown on his face to his furrowed brows, his emotions were clearly visible on his face. Fear, anxiousness, frustration, and confusion... they were all there.
"Уучлаарай, гэхдээ чи үнэхээр бидний хүү мөн үү, Артур? Эсвэл тэр дахин төрөлт юм уу, чамд тохиолдсон тэр юм болгоныхоо үеэр бидний хүү болох байсан төрөөгүй нялхсыг эзэмдчихсэн юм уу!" гэж тэр алдан хэлэв. Тэр даруй нүд нь томорч, гараараа амаа таглав.
Англи эх
"I’m sorry, but are you really our son, Arthur? Or did you take over the unborn baby that would’ve been our son during your reincarnation, or whatever it is that happened to you!" He blurted. His eyes widened immediately as he covered his mouth his hand.
"Б-би тэгж хэлэх гээгүй," гэж тэр тээглэв. Гүнзгий амьсгаа гаргаад шивнэв: "Уучлаарай, Артур... Би одоо зүгээр л их будилчихаад байна."
Англи эх
"I-I didn’t mean that," he stammered. Letting out a deep breath, he whispered, "I’m sorry, Arthur... I’m just very confused right now."
"Түрүүн хэлсэнчлэн... үнэнийг хэлэхэд би үнэхээр мэдэхгүй. Хэн, юу намайг энэ ертөнцөд авчирсан, яагаад авчирсныг мэдэхгүй. Та зөв, аа... Рейнолдс. Би хэвлий дэх ургийг алчихсан байж ч магадгүй... Намайг энд авчирсан тэр «үйл явц» яаж явагддагийг би мэдэхгүй," гэж би хоолойд тээглэсэн хатуу зүйлийг залгин, хүйтнээр хэлэв.
Англи эх
"Like I said earlier... the truth is, I really don’t know. I don’t know who or what brought me to this world, and why it did. You’re right, Da... Reynolds. I could’ve killed the fetus inside... I don’t know how this ‘process’ that brought me here works," I stated cooly, swallowing back something particularly hard in my throat.
Намайг Рейнолдс гэж дуудахад тэр сэрхийгээд ямар нэг юм хэлэх гэж байснаа зүгээр л амаа хамхив.
Англи эх
He winced when I addressed him as Reynolds and was about to say something, but just closed his mouth.
"Та нараас үүнийг цааш нууж байхыг хүсээгүй юм. Гэхдээ одоо зөв сонголт хийсэн эсэхдээ эргэлзэж байна," гэж би хуурай инээд алдан бувтнав.
Англи эх
"I didn’t want to keep hiding this from you guys, but now I’m questioning whether I made the right choice," I murmured, letting out a dry laugh.
"Үүнийг л би та нарт удаан хугацаанд хэлэхийг хүсэж байсан ч хэзээ ч зориг хүрдэггүй байлаа. Явахаасаа өмнө хэлчихье гэж бодсон юм."
Англи эх
"This is what I wanted to tell you guys for so long, but never had the courage to. I wanted to say this before I left."
"Явах уу? Чи явах гэж байгаа юм уу?" гэж аав хариулав.
Англи эх
"Left? You’re leaving?" my father responded.
"Тийм ээ. Одоогийн нөхцөл байдалд хэсэг хугацаанд тусдаа байх нь дээр байх гэж бодож байна," гэж би үргэлжлүүлэхэд хоолойд минь өөрийн эрхгүй нэгэн хүйтэн хөндий өнгө шингэв.
Англи эх
"Yeah, and I think that under the current circ.u.mstances, it’ll be good to spend some time apart," I went on, a certain aloof edge filling my voice involuntarily.
"...Хэр удаан явах юм бэ?" гэж аав асуув.
Англи эх
"...How long will you be gone?" My father asked.
"Наад зах нь хэдэн жил."
Англи эх
"At least a few years."
"Тийм удаан гэж үү?" гэж тэр доош ширтэн хариулав. Намайг зогсоох, явахыг хориглох ямар ч шинж алга.
Англи эх
"That long, huh?" he replied as he stared down, no sign of him stopping me or forbidding me to go.
Нуруугаа харуулан эргэхэд цээж минь өвдөж, толгой минь урьд өмнө хэзээ ч мэдэрч байгаагүй хүчээр лугшиж байв. Хүн гэдэг... хэчнээн хүчтэй болж чадах байлаа ч бид ийм эмзэг хэвээрээ.
Англи эх
Turning around, my chest was aching and my head was throbbing with an intensity I had never experienced before. Humans... no matter how powerful we could potentially be, we were still so fragile.
"Мэдэж байна уу, миний хуучин ертөнцөд надад гэр бүлийн тухай ямар ч дурсамж байгаагүй. Хэн ч намайг жинхэнээсээ хайрладаггүй орчинд өссөн. Хариуд нь би хүн бүрт хатуу ширүүн, хөндий хандсаар ирсэн. Энэ нь намайг өрсөлдөгчгүй дайчин болгосон ч муу новш хүн болгосон. Энэ ертөнцөд ирснээс хойш та хоёр, дараа нь Элли надад урьд нь хэзээ ч мэдэж байгаагүй зүйлийг заасан. Би энэ ертөнцийн хамгийн хүчтэй дайчин, шидтэн биш байж магадгүй. Гэхдээ өмнөх амьдралдаа хэзээ ч болж чадахгүй байсан хэмжээнд хамаагүй дээр хүн болсон. Учруулсан шаналалд уучлаарай. Намайг илүү сайн хүн болгосонд баярлалаа... бас намайг хүүгээ гэж хайрласанд баярлалаа." Аав руу нуруугаа харуулсаар би Виндсомын байгаа газар руу буцав. Араас минь аавын дарагдмал уйлах чимээ сонсогдсоор байв. Би зүгээр л алхсаар, өөрийн нулимсыг ч барих гэж хичээж байлаа.
Англи эх
"You know, I never had any memories of family in my old world. Growing up in an environment where no one truly loved me, and in turn, being calloused and distant to everyone made me an unrivaled fighter, but a c.r.a.ppy person. Ever since coming to this world, the two of you, and later Ellie, taught me something I had never known. I may not be the strongest fighter or mage in this world, but I’m h.e.l.l of better person now than I ever would’ve been in my previous life. I’m sorry for the hurt I caused. Thank you for making me a better man... and thank you for loving me as your son." Still with my back facing my father, I headed back to where Windsom was. I simply walked on, hearing the m.u.f.fled sobs of my father as he stayed behind, I struggled to keep my own tears in as well.
Би гол агуйд буцаж ирэхэд Виндсом, Риниа хоёр ямар нэг юм ярилцаж байв. Риниа ахмад хөнжилд ороосон ямар нэг юм барьж байлаа. Тэр юм хөдөлсөн гэж тангараглаж ч чадах байсан ч би үл тоохыг сонгов. Виндсом хөнжилд боосон тэр юмнаас гараа дөнгөж авч байгаад намайг ойртож ирэхийг анзаарав.
Англи эх
I got back to the main cave to see Windsom and Rinia discussing something. Elder Rinia was holding onto something wrapped in a blanket, and I could’ve sworn that it moved, but I chose to ignore it. Windsom had just taken his hand off whatever was bundled inside the blanket and noticed me approaching.
"Бүх юмаа дуусгасан бололтой. Бэлэн үү?" Виндсом босохдоо гялалзсан нүдээрээ миний царайг анхааралтай ажиглав.
Англи эх
"I see you’ve wrapped things up. Are you ready?" Windsom’s glittering eyes studied my expression carefully as he got up.
"Тийм ээ, явъя."
Англи эх
"Yeah, let’s go."
"Хүлээ, чи гэр бүлтэйгээ баяртай гэхгүй юм уу?" гэж Риниа яриад, хөнжлийг суудал дээрээ болгоомжтой тавив.
Англи эх
"Wait, aren’t you going to say goodbye to your family?" Rinia chimed, setting down the blanket carefully on her seat.
"Хэрэггүй. Энд хийх ёстой бүхнээ шийдчихсэн. Тэднийг танд даатгаж байна." Би түүнд товчхон бөхийгөөд Виндсомыг дагах гэтэл Риниа намайг барьж авав. Түүний нүд нууцлаг туяагаар гэрэлтэв. Би түүнийг ярихыг чимээгүй хүлээж байтал тэр гэнэт хоёр гараа хацар дээр минь тавив.
Англи эх
"No need. I’ve already sorted out everything I needed to here. I leave them in your care." I gave her a curt bow and was about to follow after Windsom when Rinia grabbed me. Her eyes glowed with a mysterious hue as I silently waited for her to speak when she suddenly placed her hands on my cheeks.
"Артур, гуйя. Царай чинь аймшигтай байна. Чам шиг сайхан сэтгэлтэй хүнд огт зохисгүй. Чамайг хүлээж буй тулалдаануудын хүндийг би дөнгөж ойлгож эхэлж байгаа ч хуучин зам руугаа битгий буцаарай. Тэр нүх рүү гүнзгий орох тусам буцаж авирахад улам хэцүү болдгийг чи хамгийн сайн мэднэ," гэж хэлэхэд түүний нүд хэвийн байдалдаа эргэн оров. Тэр хацрыг минь зөөлөн алгадаад намайг эргүүлж, Виндсом руу түлхэв.
Англи эх
"Arthur, please. Your expression is frightening, it is unbefitting of someone as kind hearted as you. I can only begin to understand the gravity of the upcoming battles that lay ahead of you, but do not fall back to your old ways. You know best that the deeper you go into that pit, the harder it will be to climb back out," she said as her eyes faded back to normal. Slapping my cheeks gently, she turned me around and nudged me towards Windsom.
"Одоо яв. Энд байгаа бүхнийг би хариуцна," гэж тэр зөөлөн инээмсэглэн хэлэв.
Англи эх
"Now go. I’ll take care of things here," she said with a soft smile.
Виндсом халаасандаа багтахааргүй том, диск шиг зүйл гаргаж ирээд газар тавив. Дараа нь асура хуруугаа хатгаж, цуснаасаа нэг дусал дискэн дээр дусаав. Тэр даруй диск томорч, тааз хүртэл хүрсэн гэрлийн багана цацав.
Англи эх
Windsom retrieved a disk-like object far too large to fit in his pocket and dropped it on the ground. Then, the asura p.r.i.c.ked his finger and let a drop of his blood fall on the disk. Immediately, it expanded and shot out a column of light that reached the ceiling.
Риниагийн сая хэлсэн үг оюунд минь эргэлдсээр байхад би Виндсом руу эргэж: «Миний царайд ямар нэг буруу юм байсан юм уу?» гэж асуув.
Англи эх
My mind was still on what Rinia had just said when I turned around to Windsom and asked, "Was there something wrong with my expression?"
"Чиний царай надад Эфеотусын Пантеон асуруудыг санагдуулсан. Тэд хамгийн үр ашигтай тулалдахын тулд сэтгэл хөдлөлөө хааж сурсан шилдэг дайчдын овог. Үнэхээр хэрэгтэй арга шүү," гэж Виндсом сайшаан толгой дохив. "Одоо явцгаая. Энд шийдэх ёстой юмаа бүгдийг нь шийдчихсэн гэдэгтээ итгэлтэй байна уу? Эфеотуст очсоны дараа надад чиний бүрэн анхаарал хэрэгтэй."
Англи эх
"Your expression reminded me of the Pantheon Asuras of Epheotus. They are a race of fine warriors that have learned to close off their emotions in order to fight with the most efficiency. A very useful technique indeed," Windsom nodded in approval. "Now, let us go. Are you sure you have tied your loose ends here? I need your full concentration once we’re in Epheotus."
Гүнзгий амьсгаа авахаасаа өмнө би агуй руу сүүлчийн удаа харав.
Англи эх
I glanced at the cave one last time before taking a deep breath.
"Би бэлэн."
Англи эх
"I’m ready."
Сильвиг тэвэрсэн гараа улам чангалж, би Виндсомын гарыг атгав. Тэгээд бид хамтдаа алтан гэрлийн багана руу алхан орлоо.
Англи эх
Hugging Sylvie tighter in my arms, I accepted Windsom’s hand as we stepped into the column of golden light.
Сэтгэгдлүүд
107-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…