Эмгэн хумсны хурдаар
Англи эх
Chapter 109: Snail’s Pace
«Биедээ итгэ, Артур. Чадах л юм бол бие чинь чамайг хэзээ ч урвахгүй цорын ганц зүйл байх болно.» Кордригийн үгс чихэнд минь намуухан цуурайтах зуур цоо хатгах өвдөлт нүдийг минь албаар нээлгэхэд доош харвал Кордригийн гар цээжнээс минь ганц дусал цусгүй цухуйж байлаа.
Англи эх
"Trust in your body, Arthur. As long as you are able, your body will be the only thing that will not fail you." As Kordri’s words rang softly in my ears, a piercing pain had forced my eyes open as I looked down to see Kordri’s hand jutted out of my chest, unbloodied.
"Новш." Энэ үг хэлнээс минь унахтай зэрэг сүнсний ертөнцөөс сорогдон гарах дэндүү танил мэдрэмж намайг дахин бүрхэв.
Англи эх
"Dammit." As the word left my tongue, the all too familiar sensation of being sucked out of the soul realm, once again, overwhelmed me.
Агуйд сэрмэгцээ гараа цээж рүүгээ гүйлгэн, байхгүй нүхийг тэмтэрч хайлаа.
Англи эх
As soon as I awoke back in the cave, my hands shot to my chest, prodding for a hole that wasn’t there.
Гүехэн усан тойромд нуруугаараа уначихаад: «Энэ удаад хэр удсан бэ, Виндсом?» гэлээ.
Англи эх
I fell to my back in the shallow pool. "How long this time, Windsom?"
"Хоёр минут," гэж тэр хариулав. "Артур, чи сүнсний ертөнцөөс хөөгдөх тусам бэлтгэлийн цаг чинь дэмий үрэгдэнэ. Энд нэг цаг нь тэнд ойролцоогоор арван хоёр цагтай тэнцэх ч гэсэн хэдхэн минут тутамд хөөгдөөд байвал хүрэлцэхгүй."
Англи эх
"Two minutes," he replied. "Arthur, the more you are forced out of the soul realm, the more time is wasted in your training. Even if an hour out here equates to about roughly twelve in there, it will not be enough if you are expelled every few minutes."
"Намайг битгий буруутгаад байгаач, тэр хэдхэн минут тутам намайг алаад байгаа найзаа буруутга," гэж би ёолов. Үхэх мэдрэмжинд дасах гэж огт байдаггүй юм байна. Бие маань шархдахгүй байсан ч оюун санаанд минь ирэх тэр аймшигт дарамт туршлагатай дайчдыг ч галзууруулахад хангалттай байлаа.
Англи эх
"Don’t blame me, blame your friend that is killing me once every those few minutes," I groaned. It was impossible to get used to the sensation of dying. Even if my physical body wasn’t getting injured, the trauma-inducing stress on my mind would be enough to make even veteran fighters go insane.
Энэ хоёр асура өсвөр насны хүүхдийг ийм хар дарсан зүүд шиг бэлтгэлд оруулахдаа юу бодож байгаа юм, үнэндээ ойлгохгүй байна.
Англи эх
I’m not exactly sure what the two asuras were thinking, putting a teen through this sort of nightmarish training.
"Би зөвхөн чиний даах хэмжээнийхийг л хийж байна," гэж Кордри бараг бодлыг минь уншчих шиг хариулав. "Гэхдээ хүүхэд тэсвэртэй юм. Яагаад ингэдгийг нь сониучирхаж байна. Чам шиг олон дахин үхдэггүй залуу асурууд хүртэл энэ дарамтыг даахад бэрхшээдэг юм."
Англи эх
"I am doing only what you are able to handle," Kordri responded, almost as if reading my mind. "The child is resilient, though. It makes me curious why that is. Even young asuras who don’t die nearly as often as you do have a hard time coping with the stress."
Таах юм бол миний сэтгэлийн тэнхээ хоёр амьдралын нийлбэр учраас л тэр байх, гэхдээ тэр ч байтугай энэ бэлтгэл надад хүндээр тусаж эхэлж байлаа.
Англи эх
If I had to guess, it was probably due to the fact that my mental strength was a combination of two lives, but even with that, this training was beginning to take a toll on me.
Виндсом зөвшөөрөн толгой дохив. «Артур үхэлдээ хөөгдөж сүнсний ертөнцөөс хэчнээн удаа гарсныг хараад эхэндээ би хүртэл санаа зовсон шүү.»
Англи эх
Windsom nodded in acknowledgment. "Even I grew worried at first by the number of times Arthur had been expelled from the soul realm due to deaths."
"За, дахиад бэлтгэлээ хийх цаг боллоо. Бэлэн үү, Кордри?" Би босож суухаасаа өмнө биеэ сүүлчийн удаа тэнийлгэв.
Англи эх
"Well, time to get training again. Are you ready, Kordri?" I gave my body one last stretch before sitting back up.
Тэр хөгжилтэйгээр инээд алдаад над руу толгой дохив. «Би үргэлж бэлэн байна, дэгдээхэй минь.»
Англи эх
Letting out an amused chuckle, he gave me a nod. "I will always be ready, Greenhorn."
"Санаж яваарай, Артур, чамайг сүнсний ертөнцөд бэлтгэл хийж байх хооронд бие чинь бас манын цөмөө боловсронгуй болгож байгаа. Сүнсний ертөнцөд удаан тэсэх тусам хуримтлал чинь хурдан явна. Хэт шахаад байж болохгүй; бэлтгэл эхлээд ердөө долоо хоног л болж байна. Бидэнд одоохондоо цаг зав бий, гэхдээ даах хэмжээнээсээ илүүг үүрвэл тэр байхгүй болно," гэж Виндсом Этерийн Бөмбөрцгийг идэвхжүүлэнгээ сануулав.
Англи эх
"Remember, Arthur, while you are training in the soul realm, your physical body will also be refining your mana core. The longer you are able to last in the soul realm, the faster your cultivation will go. Don’t overexert yourself; it has only been a week into your training. We still have some leeway, but not if you take on more than you can handle," Windsom cautioned as he activated the Aether Orb.
Кордри бид хоёр тэнгэрийн хаяа хүртэл төгсгөлгүй тэлсэн нөгөө л өвслөг талд дахин гарч ирэв. Энэ эрүү шүүл... бэлтгэлийг эхэлснээс хойш найман өдөр өнгөрчээ. Гадна нэг цаг энд арван хоёр цагтай тэнцэх тул тэнд бүтэн хорин дөрвөн цаг энд арван хоёр хоногтой тэнцэнэ гэсэн үг. Сүнсний ертөнцөд хэтэрхий олон үхээд бодит ертөнцөд гарч хооллож, унтаж, амарсан цагаа тооцсон ч гэсэн би энэ өвслөг талд тэвчээртэй, дөлгөөн лам Кордритой хэдэн сар бэлтгэл хийчихжээ.
Англи эх
Kordri and I were, once again, in the same gra.s.sy field that expanded endlessly into the horizon. It’s been eight days since I had started this tortu, training. Since one hour outside equates to twelve in here, that means a full twenty-four hours out there translates to twelve days in here. Even counting the time spent out in the physical realm eating, sleeping and resting after dying too many times in the soul realm, I have spent over a few months in this gra.s.sland training with the even-tempered and patient monk, Kordri.
"Чамайг биеэр тулалдахдаа сайн гэдгийг харж байна, Артур, гэхдээ чи мана эзэмших урлаг, эсвэл та нарын доод угсаатны нэрлэдгээр ид шидэд хэтэрхий найддаг болжээ. Миний таамгаар чи богино тулаан, хоёр этгээдийн тулаанд илүү дассан. Манаа зөв хэмнэж, хуваарилах нь хэзээ ч чамд тэргүүн зэргийн асуудал байгаагүй биз дээ?" гэж Кордри таамаглав.
Англи эх
"I can tell you are well-versed in physical combat, Arthur, but you have become overly reliant on the usage of mana arts, or what you lesser races call magic. By my guess, you are much more accustomed to shorter battles and duels. Proper conservation and distribution of mana was never a priority, right?" Kordri speculated.
"Ойролцоогоор тийм. Би дөнгөж арван гуравтай шүү дээ, мартчихсан уу?" гэж би гэнэн царайлан эсэргүүцэв.
Англи эх
"More or less. I’m only thirteen, remember?" I countered innocently.
"Тийм байлгүй." Асура мөрөө хавчиж, үүнд нь огт итгэхгүй байгаагаа илтгэсэн харцаар над руу харав. "Чи зүгээр л хүн, тэгэхээр түүнийг дагасан хязгаарлалтад баригдана. Нэгдлийн үе битгий хэл цагаан цөмийн үед хүрэхэд чинь ч хол байна. Тийм болохоор миний ажил бол биеийг чинь бэлтгэх. Эцсийн эцэст өөрийгөө хамгаалахад бага мана зарцуулах тусам бусад зүйлд илүү чөлөө үлдэнэ. За одоо эхэлье, дэмий чалчаад хангалттай цаг алдлаа."
Англи эх
"Sure." The asura shrugged, shooting me a look that told me he didn’t buy it. "You are only human, meaning you are bound by the limitations that follow. You are a long way from reaching white-core stage let alone the integration stage. Because of that, my job is to train your body. After all, the less mana you expend on protecting yourself, the more leeway you have in other areas of use. Now let us begin, I’ve wasted enough time with my rambling."
"Ойлголоо, багш аа," гээд би хамгаалалтын байрлалд орлоо. Кордригийн дүр алга болж, миний өмнө нэг гарын зайд гэнэт гарч ирэв.
Англи эх
"Yes sir," I answered, getting into a defensive stance. Kordri’s figure vanished and reappeared arms length in front of me.
Сүнсний ертөнцөд анх бэлтгэл хийхээр ирэхэд би хариу үйлдэл ч хийж амжилгүй эхний цохилтоор үхсэн. Үхээгүй ч гэсэн сүнс маань шарх авахад дасаагүй учраас өчүүхэн цохилтонд ч цочин сэрдэг байлаа. Хоёр, гурав, дөрөв гээд хорин найм дахь удаа хүртэл эхний цохилтоор л сүнсний ертөнцөөс хөөгдөж байв. Харин хорин ес дэх удаад арай ядан... за яахав... хоёр дахь цохилт хүртэл тэсэх хэмжээнд зайлж чадсан. Сүнсний ертөнцөд оршин, бэлтгэл хийнэ гэдэг хамгийн зөөлнөөр хэлэхэд хүнд байлаа. Сүнсний ертөнцөд хэдэн долоо хоног үхсэний дараа л би үнэхээр бэлтгэл гэж нэрлэж болохуйц удаан тэсдэг болсон.
Англи эх
The first time I had come to the soul realm for training, I was killed in the first blow, unable to even react. Even when I wasn’t killed, I jolted awake at the slightest blow because my soul wasn’t used to taking on injuries. The second, third, fourth, all the way up to the twenty-eighth time, I had been thrown out of the soul realm in the first hit. But on the twenty-ninth time, I was able to dodge, just barely... well... enough to persist until the second hit. Residing and training in the soul realm was difficult, to say the least. Only after a few weeks of dying in the soul realm was I able to last long enough to actually call it training.
Кордри хүзүү рүү минь зүүн гараараа шулуун цохиод, араас нь баруун тохойгоороо өвчүү рүү минь дайрав. Тулалдах үед л Кордри хичнээн аймшигтай болохыг би дахин санадаг. Номхон зан нь алга болж, хэдхэн секундын дотор намайг зуу гаруй удаа алж чадах хүйтэн, хэрцгий дайчин түүнийг орлодог байлаа.
Англи эх
Kordri followed up his left jab to my neck with a right elbow to my sternum. It was only when we fought that I was reminded of how terrifying Kordri was. His meek temperament disappeared, replaced by a cold, ruthless warrior capable of killing me over a hundred times in the span of a few seconds.
Асурагийн мөчүүд хэт хурдан хөдөлснөөс болж алга болчих шиг санагдана. Кордригийн довтолгооны хэв маяг үргэлж адилхан байсан учраас л би зайлж чаддаг байв. Мэдээж энэ нь санаатай; асура цохилтынхоо дарааллыг надад тодорхой хэлж өгсөн бөгөөд бэлтгэл эхэлснээс хойш нэг ч удаа түүнээсээ хазайгаагүй. Ирэхийг нь урьдаас мэдэж байгаа довтолгооноос арай ядан зайлж байгаа минь өрөвдмөөр ч гэсэн бидний хоорондын ялгаа ердөө л тэр байлаа.
Англи эх
The asura’s limbs seemingly vanished due to the high speed in which they were moving. The only reason I was able to dodge was because Kordri’s attack pattern was always the same. Of course this was done on purpose; the asura had explicitly told me the ch.o.r.eography of his strikes, never once deviating from that since the beginning of our training. It was pathetic that I was barely able to dodge an attack that I already knew was coming, but that was the difference between us.
Кордригийн дайралтыг арай ядан гүйцэх зуур нүүр, биеэс минь хөлсний дусал цацагдана. Цаг хугацааны мэдрэмж минь мохох тусам секундүүд улам удаанаар нийлж минут болж байв. Удаан тулалдах тусам улам олон алдаа гаргаж, цөхрөл минь илт болсоор. Бэлтгэл эхэлснээс хойш би түүнд ганц ч цохилт тусгаж чадаагүй. Кордритой тулалдсан тэр хэдэн сарын турш миний бүх цохилт хоосон агаарт л тусч байлаа.
Англи эх
Beads of sweat flew off my face and body as I was scantily able to keep up with Kordri’s onslaught. Seconds melded together increasingly slower to form minutes as my sense of time dulled. Desperation was evident as I progressively made more mistakes the longer we fought. I had yet to land a single blow on him since the beginning of the training. In the months I spent fighting Kordri, all my strikes had met with thin air.
"Сайн байна! Ердийнхөөсөө удаан гүйцэж байна. Бүү замбараагүйт, Артур. Тэвчээртэй бай, завсар олдохгүй бол цаг хүлээ," гэж асура хашхирангаа цохилтоо үргэлжлүүлж, миний тусгах гэсэн хөнгөн оролдлогуудаас ч амархан зайлж байв.
Англи эх
"Good! you are keeping up longer than usual. Do not get sloppy, Arthur. Remain patient and bide for time if you do not see an opening," the asura shouted as he simultaneously continued striking and easily dodging all of my feeble attempts to land a hit.
Яг тэр мөчид би алдаа гаргав. Кордригийн довтолгооны дараалал нэг үсний зузаанаар зайлахгүй бол дараагийнхаас нь зайлж чадахааргүй байдлаар тооцоотой байрласан байлаа.
Англи эх
I made a blunder at that moment. Kordri’s sequence of attacks were strategically placed so that if I didn’t dodge it by just a hair’s breadth, I wouldn’t be able to avoid the next attack.
Эргэн дайрсан тохойноос нь зайлсан ч хөдөлгөөн маань хэт том байв. Өмнөх цохилтоос нь зайлах гэж хэт хойш тонгойсон учраас намхан шүүрч дэгээдсэнээс нь мултарч чадсангүй.
Англи эх
While I did dodge his spinning elbow, my movement had been too large. I was instantly met with a low sweep that I couldn’t avoid due to leaning too far back to dodge his previous blow.
Шүүрч дэгээдэхээс бүрэн зайлж чадахгүйгээ мэдээд би зүүн хөлөө золиослохоор шийдэв. Бодсоны дагуу хяхнах цохилт зүүн шагайг минь бяцалсан ч би зайлсаар байлаа.
Англи эх
I chose to give up my left foot in response, knowing I wouldn’t be able to completely dodge the sweep. As expected, the crunching blow shattered my left ankle but I continued dodging.
Бодит биш гэдгийг мэдэж байсан ч энд ч гэсэн үхмээргүй байлаа.
Англи эх
Even in here, where I knew it wasn’t real, I didn’t want to die.
"Замбараагүй, гэхдээ дараагийн алхам чинь сайн байна. Цөхөрч болохгүй, толгойгоо хүйтэн байлга," гэж тэр давтан хэлээд дараагийн цохилтоо хийв.
Англи эх
"Sloppy, but nice follow up. Do not grow desperate and stay levelheaded," he repeated, executing his next blow.
Шагай хугарсан ч би Кордригийн биеэ барьсан довтолгооноос ямар нэгэн байдлаар зайлсаар байтал тэр урьд хийж байгаагүй зүйл хийв.
Англи эх
Even with my broken ankle, I was able to somehow dodge more of Kordri’s restrained attacks until he did something he hadn’t done before.
Баруун гарын цохилтын дараа үргэлж хийдэг шигээ гэдэс рүү минь өвдгөөрөө урагш цохино гэж хүлээж байтал тэр биеэ эргүүлэн эргэлдүүлэн өшиглөлт хийв.
Англи эх
I was expecting a forward knee to my stomach like he had always done after a right strike, but instead, he shifted his body to perform a roundhouse kick.
Зүүн хөлөөс нь зайлж чадаагүй ч шууд үхэхээс өөрийгөө хамгаалж чадлаа. Хүзүүг минь хугалахын оронд өшиглөлт нь эрүүнд минь яг дундуур нь тусав.
Англи эх
I wasn’t able to dodge his left leg but I was able to keep myself from dying instantly. Instead of his kick snapping my neck, it had connected squarely with my jaw.
Нуурын гадаргуу дээгүүр ойж буй хавтгай чулуу шиг үсэрсээр, эцэст нь ялангуяа өндөр өвсөн дэвсгэр дээр өвдөлттэйгээр өнхрөн зогсох зуур ертөнц эргэн тойронд минь эргэлдэж байлаа.
Англи эх
The world tumbled around me as I felt myself skipping like a flat rock on a lake’s surface before tumbling to a painful stop on a bed of particularly tall gra.s.s.
Нүүрний доод хагас маань бүрмөсөн бутарсан учраас ярьж чадсангүй, тэвчихийн аргагүй өвдөлтийг дарахад оюун санааны минь ихэнх хүч зарцуулагдаж байсан ч энэ нь багшдаа сэтгэл сайтайгаар дунд хуруугаа гозолзуулахад минь саад болсонгүй.
Англи эх
I wasn’t able to talk due to the bottom half of my face being completely mutilated and it took most of my mental capacity to suppress the excruciating pain, but that didn’t stop me from good-naturedly extending a middle finger at my mentor.
Тэр мушилзан инээгээд намайг босгоход туслав. «Чи өөрийгөө алуулчихгүй байж чадлаа», гэж тэр сэтгэл хөдөлсөн янзтай хэлэв. «Сүнсэн бие чинь эдгэтэл амар.»
Англи эх
Responding with a smirk, he helped me up. "You managed to not get yourself killed," he said, seemingly impressed. "Rest until your soul state is healed."
Түүнийг ингэж хэлж байх зуур л бие маань, эсвэл сүнсэн бие маань сэргэж байгааг би мэдэрч эхлэв. Хугарсан ясны хэлтэрхийнүүд нийлж, урагдсан булчингийн ширхэг, шөрмөс, холбоос эргэн залгагдав. Ийм мэдрэмжийг туулж үзээгүй хүмүүс ийм хурдан эдгэх нь тайвшруулж, илбэх юм шиг санаж магадгүй ч үнэндээ шарх авахтайгаа адил, бүр түүнээс ч илүү өвдөлттэй байдаг.
Англи эх
Even as he said this, I could already feel my body, or my soul state, recovering. The broken fragments of my bones fused together as torn muscle fibers, tendons, and ligaments reattached themselves. While people who haven’t experienced such a sensation might think that the act of healing so fast would be comforting or soothing, it was actually just as painful, if not more, than the injury caused.
Ийм шаналал туулах нь хожим хэрэг болно гэж өөртөө хэлсээр, бэлтгэл болгонд энэ эрүү шүүлийг даван гарахад минь тус болно гэж найдаж байсан ч би хугарахын даваан дээр ирээд байлаа.
Англи эх
I kept telling myself that experiencing agony like this will be useful later on, hoping it would get me through this torture every time we trained, but I was on the verge of breaking.
Долоо хоногоос арай л илүү өнгөрсөн ч энэ ертөнцийн цаг хугацааны гажуудлаас болж миний хувьд хэдэн сар өнгөрчихсөн. Шидтэн болж хөгжихдөө би үргэлж өрсөлдөгчгүй байсан болохоор сүүлийн хэдэн сарын хамгийн том амжилт маань санаатайгаар биеэ барьж байгаа хэн нэгний эсрэг таван минутаас удаан амьд үлдэх байгаа энд ингэж бэлтгэл хийхэд уур бухимдал, тэвчээргүй байдал төрөхгүй байхын аргагүй байлаа.
Англи эх
It had barely been over a week, yet, because of the time distortion in this world, to me, months have pa.s.sed. My progress as a mage had always been unrivaled, so training here like this, where my biggest achievement in these past few months had been staying alive for longer than five minutes against someone purposely restraining himself, I couldn’t help but become frustrated and impatient.
"Бид тулааны бэлтгэлээ хэсэг хугацаанд түр зогсоох хэрэгтэй." Кордригийн гэнэтийн үг намайг гайхшруулав. Тэр гардан тулаанд мэргэшсэн болохоор надад өөр юу заах бол гэдгийг би мэдэхгүй байлаа.
Англи эх
"We should take a break from combat training for a while." Kordri’s sudden statement took me by surprise. Seeing as he specialized in hand-to-hand combat, I wasn’t sure what else he would be teaching me.
"Юу гэсэн үг вэ? Би хангалттай хурдан сурахгүй байна уу?"
Англи эх
"What do you mean? Am I not learning fast enough?"
"Үгүй, тэр биш. Үнэндээ чиний ухаарч, ойлгох чадвар аймшигтай, түүн дээр зөрүүд зан чинь нэмэгдэхээр шидтэний хувьд чиний боломж хэнээс ч давсан байгаа нь гайхах зүйл биш. Гэхдээ яг тэр зөрүүд зангаасаа болоод одоогийн хурдаар үргэлжлүүлбэл чи өөрөө ч мэдэлгүй хугарчих вий гэж айж байна," гэж багш маань суунгаа хариулав.
Англи эх
"No, it’s not that. Actually, your ability to grasp and comprehend is frightening, coupled with your stubbornness, it is no wonder that your potential as a mage is beyond anyone else’s. However, because of that stubbornness of yours, I’m afraid you are going to unwittingly break down if we keep going at the current pace," my trainer answered as he sat down.
"Хугарах уу? Этерийн Бөмбөрцөг доторх ертөнц намайг үхүүлэхгүй гэж бодсон. Тэгээд ч сүнсэн биеийн минь нөхөн сэргэх хурдаар та намайг шууд алахгүй л бол би зүгээр байх ёстой биз дээ?"
Англи эх
"Break? I thought the realm inside the Aether Orb wouldn’t allow me to die? And besides, with the regeneration speed of my soul state, as long as you don’t kill me instantly, I should be okay, right?"
Дөрвөн нүдтэй асура харцаа өргөөд над руу хатуухан ширтэв. «Би биеийг чинь гэмтээх тухай яриагүй, Артур. Энд чинь гэмтэл учруулах тухай ярьж байна», гээд духаа товшив.
Англи эх
The four-eyed asura lifted his gaze and regarded me sternly. "I’m not talking about damaging your body, Arthur. I’m talking about injuring you here," he said, tapping his head.
"Тэгэхээр сэтгэл санаагаар гэмтээх гэж үү?" Кордригийн саяхан хэлсэн тэр л зөрүүд зан ч юм уу, эсвэл энэ боломжийг анзааралгүй өнгөрөөсөн бардамналын нэг давхарга ч юм уу, ямар ч байсан би түүнтэй санал нийлж чадахгүй байлаа.
Англи эх
"So hurting me psychologically?" Perhaps it was the same stubbornness that Kordri had just talked about or a layer of pride that had made me ignorant of this possibility, but I couldn’t bring myself to agree with him.
"Артур. Чи надтай энд өдөр бүр бэлтгэл хийхдээ байнга үхэл туулж байна. Түүнээс ч илүү, үхэл одоо төгсгөл биш, асурууд хүртэл айж цочмоор түвшний өвдөлтийн өмнөх алхам болжээ." Кордри тайлбарлангаа газраас босов. "Биеийг чинь гэмтээхгүй ч гэсэн тийм сэтгэлийн шарх миний чамайг бэлтгэх гэж буй тэр төрлийн дайчныг бий болгоход саад болж эхэлнэ. Ийм түвшний өвдөлтийн тухай ярих юм бол хэтэрхий их бол чи хүссэн ч, хүсээгүй ч бие чинь зөнгөөрөө өөрийгөө аврахыг оролдоно. Харин яг зохих хэмжээний өвдөлт бол чиний хамгийн найдвартай илд, бамбай болно."
Англи эх
"Arthur. You are constantly experiencing death while training here with me on a daily basis. More so than that, death has no longer become the endpoint but the precursor for a level of pain that even asuras can find daunting." Kordri got up from the ground as he explained. "Even if it won’t damage your body, that kind of trauma will start to get in the way of producing the sort of fighter I am trying to train you to become. When we’re talking about this level of pain, too much of it and your body will instinctively try to save itself, regardless of whether you want it to or not. Just enough pain, and it will be your most reliable sword and shield."
Багшийнхаа үгийг хэсэг бодоод юунаас үүдэн хэлж байгааг нь ойлгов. Гэсэн ч хоёр амьдрал туулсан болохоор би өөрийгөө онцгой гэж боддог байлаа. Бардам гэвэл бардам л биз, гэхдээ даана гэж санагдаж байв. «Үнэнийг хэлэхэд, Кордри, би зүгээр, бидэнд хэрэг...»
Англи эх
I thought about my trainer’s words for a moment and understood where he was coming from. However, I thought of myself as an exception, having lived through two lives. Call it arrogant, but I felt like I could take it. "Honestly, Kordri, I’m fine, we don’t n, "
Юу болсныг ухамсартайгаар ойлгох ч зав гарсангүй. Нэг мөчид бид ярьж байсан, дараагийн мөчид дарамталсан аймшгийн мэдрэмж цунами мэт над дээр нүргэлэн буув. Ухаан орохоос өмнө би асурагаас хэдэн метрийн зайд, илд маань болох Луугийн Дууллыг гартаа чанга атгаад зогсож байлаа. Кордри руу харцаа эргүүлэн төвлөрүүлтэл асура гартаа цэцэг барьчихсан байв.
Англи эх
I didn’t even have time to consciously process what had happened. One moment, we were talking, the next moment, an overwhelming sense of dread crashed down on me like a tsunami. The next thing I knew, I was several meters away from the asura with Dragon’s Ballad, my sword, held tightly in my grasp. My eyes focused back on Kordri, only to see the asura with a flower in his hand.
Тэр юу ч хэлсэнгүй... хэлэх ч шаардлагагүй байлаа.
Англи эх
He didn’t say anything... he didn’t need to.
Сонор сэрэмжээ сулруулмагц Кордригийн дүр анивчин алга болж, ямар ч оршихуй, санаа зорилгын ул мөргүйгээр түлэх мэт өвдөлт намайг доош харуулав.
Англи эх
Just as I let my guard down, Kordri’s figure flickered and vanished, and without even a trace of presence or intent, a searing pain made me look down.
Багшийн минь гар дахиад л цээжийг минь шууд нэвт хатгажээ. Түүнээс холдох гэтэл би унав.
Англи эх
My mentor’s hand had, once again, pierced straight through my chest. As I tried to pull myself away from him, I fell down.
Асура гараа татаж аваад надтай нүд тэгшлэн өвдөг сөгдөв. Зөөлхөн инээмсэглээд цааш үргэлжлүүлэв: «Чамайг үнэндээ ямар амьдрал туулсныг бурхад ч мэдэхгүй байж магадгүй, гэхдээ яг тэр өнгөрсөн туршлагаас чинь болж ийм зүйл тохиолдож болж байна. Чи зөнгөндөө хэт гүн итгэдэг, Артур, энэ бол хэрэгтэй зэвсэг ч бүрэн найдаж болохгүй. Бага багаар, Артур. Чамд заах зүйл их байна, гэхдээ мартуулах зүйл ч бас их бий.»
Англи эх
The asura withdrew his hand and kneeled down to be level with me. Giving me a gentle smile, he continued, "Even the G.o.ds may not know what sort of life you had truly led, but it is because of your past experiences that this could happen. You trust too deeply in your instinct, Arthur, and while it is a useful tool, it should not be relied on wholeheartedly. Small steps, Arthur. You have much to be taught, but much to unlearn as well."
Тэр үсийг минь сэгсийлгэх зуур би өмнөх амьдралдаа өнчин байхдаа асрамжийн газарт байсан үеэ дахин санав; цуглуулж чадсан бага зэргийн хэрэгтэй мэдээлэл, хэрэгслээрээ өөрийгөө өөрөө сургах хэрэгтэй болдог байсан тэр үеүд. Хоёр амьдралынхаа туршид анх удаа жинхэнэ багштай болсноо ойлгов. Өвөрмөц өнгөрсөн, аймшигт боломжтой ч гэсэн намайг суралцахаар цангасан шавь болгож чадах хэмжээний мэргэн, хүчирхэг багш.
Англи эх
As he ruffled my hair, I thought again of the time I was in the inst.i.tution during my past life as an orphan; the times I had to teach myself from little useful information and tools I could gather. I realized that, for the first time in both lives, I have finally gained an actual mentor. A mentor wise and powerful enough that I can, even with my unique past and monstrous potential, be a student hungry to learn.
"Ойлгосон уу, Артур?" гэж Кордри босож, гараа сунгангаа асуув.
Англи эх
"Do you understand, Arthur?" Kordri asked as he got up and extended his hand.
"Мэдээж шүү." Би түүний гарыг атгаж, өөрийгөө татан босгов. Бие маань одоо ч чичирсээр байсан ч энэ нь цээжин дэх үхлийн шархнаас уу, ирээдүйн хэтийн төлөвийн баяр хөөрөөс үү, эсвэл чадварлаг багш нарын гар дор байгаагийн хүлээлтээс үү; гурвуулангийнх нь холимог байх гэж надад санагдлаа...
Англи эх
"You bet." I accepted his hand and pulled myself back to my feet. My body still trembled, but whether it was from the lethal wound in my chest, the excitement of my future prospects or the antic.i.p.ation from being under skilled mentors; I had a feeling it was a mixture of all three...
Сэтгэгдлүүд
111-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…