Дайчны бүсгүй зүрх
Англи эх
Chapter 135: A Warrior’s Maiden Heart
ТЕССИА ЭРАЛИТЫН ӨНЦГӨӨС:
Англи эх
TESSIA ERALITH’S POV:
Цусанд умбаж, хүүрийн овоон дээр зогсоод, биднийг хүйтэн харцаар доош ширтэж байсан Артурын дүр төрх хэдэн цагийн турш толгойд минь тамга мэт тогтсон хэвээр байв. Би түүнийг бараг тэр дороо таньсан ч дуу минь хоолойд тээглэчихсэн юм. Би түүн рүү дуудаж чадаагүй. Айсан.
Англи эх
The image of Arthur on top of that mountain of corpses, drenched in blood, looking down at us with a cold glare, had been burned into my head for hours now. I recognized him almost immediately, but my voice got caught in my throat. I couldn’t call out to him; I was scared to.
Эцэст нь зориг гарган нэрийг нь дуудсан ч тэр дуугүй л байлаа. Бидэн рүү эргэхэд нь, «Бэлтгэлийн хугацаанд түүнд ямар нэг зүйл өөрчлөгдчихсөн юм биш байгаа» гэсэн айдас тэр дороо санаанд буув. Сильви гүйж гарч ирэхэд би баярласан ч Артур дуугарсан хойно ч цээжин дэх түгшүүрээ арилгаж чадсангүй.
Англи эх
Even after gathering the courage to finally say his name, he stayed silent. The fear that something had changed in him during his training immediately came to mind as he faced us. When Sylvie popped out, I was happy, but even when Arthur finally spoke, I couldn’t get rid of the unease in my chest.
Түүнийг гэрэлд гарч ирэхийг хараад зүрх минь зангирч эрчлэгдэх шиг болов. Тэр бохир заваан, нүд нь ядаргаагаа хашхирч байгаа мэт байсан ч энэ үнэхээр Артур байлаа. Хос Эврийнхэн шиг би ч бас түүнийг тэр дороо тэврэхийг хүссэн ч дотор минь нэг юм намайг зогсоолоо. Бага насны найз руугаа харахад бидний хооронд зайлж буй хэдхэн метрээс хол давсан тодорхой зай мэдрэгдэж байв. Тиймээс би газарт шигдчихсэн юм шиг хөдөлгөөнгүй зогсоод, нүдэнд минь ч хүрэхгүй эргэлзээтэй инээмсэглэл түүнд илгээлээ.
Англи эх
The sight of him stepping into the light made my heart feel like it had twisted into a knot. He was filthy and his eyes practically screamed exhaustion, but it really was Arthur. I wanted to embrace him right there, just as the Twin Horns were doing, but something in me kept me from doing so. Looking at my childhood friend, I sensed a clear distance that went beyond the few meters that separated us. And so I stood still, anchored, as I gave him a hesitant smile that didn’t even reach my eyes.
Тэр ч хариу инээмсэглэсэн ч цэргүүд түүнийг тэр дороо байцааж эхэлсэн тул энэ нь агшин зуур л үргэлжиллээ.
Англи эх
He smiled back, but it was only for a moment as the soldiers immediately began questioning him.
Гол хуаранд буцах замд Хос Эврийнхэн бидний эргэн тойронд шуугилдаж байсан ч Артур харьцангуй дуугүй явлаа. Цэргүүдийн илт дургүйцлийг үл харгалзан тэд бүгд түүнийг эргэж ирсэнд баясаж байв. Артур хэн нэг нь үг хэлэхэд инээмсэглээд, цөөхөн үгээр хариулахаас хэтэрсэнгүй. Хүрч ирмэгцээ тэр горхийг олж хараад Сильвитэй хамт угаалгахаар явчихлаа. Харин би Дреш болон Хос Эврийнхэнтэй хамт шууд гол майхан руу очиж, манай удирдагч болон бусад цэргүүдийн бага насны найзад минь хандсан ширүүн байдлыг зөөллөхийг оролдов.
Англи эх
Throughout the trip back to the main camp, Arthur stayed relatively silent despite the chatter of the Twin Horns around us. They were all excited to have him back, despite the obvious discontent among the soldiers. Arthur smiled when spoken to, and he responded with minimal words, but that was it. Immediately after arrival, he spotted the stream and went to wash up with Sylvie. I went straight to the main tent with Dresh and the Twin Horns to try and help appease the tension our leader, along with the rest of the soldiers, felt towards my childhood friend.
Артур угаалгаж дуусаад гол майханд ирсэн ч цус, шавар шавхайгүй болсон хойно ч адилхан л ойртох аргагүй хэвээр байв. Тэр зайлшгүй шаардлагатай зүйлсийг л тайлагнаад, бусад мэдээллийг өвөөд минь шууд хэлнэ гэж мэдэгдлээ. Дреш болон Хос Эврийнхэн түүнийг асуултаар булж байх зуур би тэр богинохон уулзалтын турш дуугүй суув.
Англи эх
Arthur came to the main tent after he had washed up, but even without the blood and filth covering him, he was just as unapproachable. He debriefed what was necessary, otherwise stating that the information was to be told directly to my grandfather. I stayed silent throughout the short meeting as Dresh and the Twin Horns bombarded him with questions.
Дреш бусад цэргүүдэд дараагийн алхмыг мэдэгдэхээр түрүүлж гарлаа. Хос Эврийнхэн дараа нь илүү дэлгэрэнгүй ярьж өгнө гэсэн амлалт авсан хойноо л Артурыг амраахыг дургүйхэн зөвшөөрөв.
Англи эх
Dresh left first to inform the rest of the soldiers of their next course of action. The Twin Horns reluctantly agreed to let Arthur rest only after being promised of a more detailed account later.
Майханд ганцхан Артур бид хоёр үлдэхэд би хөлөө ширтэн хөшиж зогслоо. Артурын харц намайг нэвт цоолох шиг мэдрэгдэж байв. Юу хэлэх, яаж байх, бүр юу мэдрэх ёстойгоо ч мэдэхгүй байлаа. Хоёр жил гаруйн дараа Артур гэнэт миний өмнө гарч ирээд, ийм... хөндий байхад би юу хийхээ олж ядав. Өөрийнхөө өрөвдмөөр байдлыг хараад, бага насны найздаа ойртох гэсэн үлдэж хоцорсон жаахан итгэл минь хийсч одлоо. Эрэгтэй хүн шиг хувцаслачихсан, толгойноосоо хөл хүртэл тортог, шороонд дарагдсан би энд зогсож байна. Хамгийн муу нь үс минь шувууны үүр шиг болчихсон, биеэс минь долоо хонож ялзарсан хог шиг үнэр ханхалж байв.
Англи эх
With only Arthur and me left in the tent, I remained tense, staring at my feet as I could feel Arthur’s gaze boring into me. I didn’t know what to say, how to act, or even how to feel. With Arthur suddenly appearing in front of me after more than two years, and him acting so... distant, I was at a loss. Whatever confidence I had left to approach my childhood friend went out the window as I looked at my pitiful state. Here I was, dressed like a man, layered from head to toe with grime and soot. Worst of all, my hair was a bird’s nest and I smelled like week-old garbage.
Түүнийг над руу алхаж ирэхийг би харж байлаа. Гишгэх бүрд нь зүрх минь жаахан ч гэсэн хурдан цохилж байв. Гэвч би дээш харахаас зөрүүдлэн татгалзав. Ойртох тусам нь биеэс нь үл мэдэг ургамлын анхилам үнэр ханхлах нь мэдрэгдлээ. Битгий ойртоорой гэж би залбирлаа. Үнэрээс минь жигшчих вий гэж айсан юм.
Англи эх
I could see him walking up to me, each of his footfalls making my heart beat just a little bit faster. However, I refused to look up. As he came closer, I could smell the faint aroma of herbs coming from him. Don’t come closer, I prayed, scared that he’d be repulsed by my stench.
Хөл нь яг миний хөлийн өмнө зогссон ч би эвгүйцэн хөдлөх зуураа хөлнөөсөө нүдээ салгасангүй. Хэсэг зуур бид хоёулаа чимээгүй байв. Сонсогдох ганц чимээ бол миний үг дуулдаггүй зүрхний цохилт байлаа.
Англи эх
His feet stopped just in front of mine but my eyes stayed glued to my feet as I squirmed awkwardly. For a moment, we were both silent. The only sound I could hear was the beating of my uncooperative heart.
«Уулзаагүй удлаа, Тесс», гэж Артур эцэст нь хэлэв. «Би чамайг санасан.»
Англи эх
"It’s been a while, Tess," Arthur finally said. "I missed you."
Тэр хэдхэн үгэнд биеийг минь хөшөөсөн мөс хайлчихлаа. Хөлнөөсөө өөр тийшээ харахаас зөрүүдлэн татгалзаж байхад нүд минь бүрэлзэж эхлэв.
Англи эх
At those few words, the ice that had stiffened my body melted. My vision became blurry as I refused to stare anywhere else but at my feet.
Чичрэхгүйн тулд би нударгаа зангидлаа. Гэвч нүд минь урвасан тул гуталных минь арьсыг харлуулан дусах нулимсны дуслууд надад харагдаж байв.
Англи эх
I clenched my fists to keep myself from shaking. My eyes betrayed me as I could see the drops of tears darkening the leather of my boots.
Артын дулаан гар миний гарт зөөлөн хүрэхэд тэр ямар том болсныг анзаарахгүй байж чадсангүй. Би түүнийг надаас намхан байх үеэс нь мэддэг байсан ч одоо ердөө түүний алганы хүрэлт л надад хамгаалалт мэдрүүлж байв. Би чадах бүхнээ хийн хатуу байхыг оролдсон ч өөрийн эрхгүй нусаа татаж, бие минь чичирч эхэллээ.
Англи эх
Art’s warm hand gently touched my arm and I couldn’t help but notice how large it was. I had known him since he was shorter than me, but now, the simple touch of his palm filled me with a sense of protection. I tried my utmost to stay firm, but I found myself sniffling uncontrollably as my body began quivering.
Намайг ийм байдалд оруулсан юу болохыг би сайн мэдэхгүй. Бага насны найзаа эцэст нь дахин харсан болохоор ч юм уу. Эсвэл сая хэлсэн үг нь анх харахад минь бодсон шиг хүйтэн алуурчин болчихоогүй, үнэхээр л өнөөх хэвээрээ байгааг нь батлаад өгсөн болохоор ч юм уу. Магадгүй энэ бүхэнтэй огт хамаагүй ч байж мэднэ. Сүүлийн хоёр жилийг тэсэж гарахын тулд өөрийн мэдэлгүй босгосон хана бүр яагаад ингэж нурж унасныг би сайн тайлбарлаж чадахгүй байв. Мэдэрсэн ганц зүйл минь бүх юм одоо зүгээр болсон, дахиж санаа зовох хэрэггүй гэсэн тайвшралын давалгаа байлаа. Өвөө, Эрхэм Алдир болон бусад бүгдийн санаа зовж байсан бүхэн Арт энд ирсэн тул одоо сайхан шийдэгдэх юм шиг санагдав.
Англи эх
I didn’t exactly know what came over me to reduce me to such a state. Maybe it was finally seeing my childhood friend again. Maybe it was because his words just now confirmed that it was still truly him, not the cold killer that I thought he had turned into when I first saw him. It might possibly not have had anything to do with that at all; I couldn’t exactly explain the reason why every barrier I had unconsciously raised to endure these last two years had just come crumbling down. All I felt was this wave of relief that everything was okay now, that I didn’t have to worry anymore. All of a sudden, it felt like everything Grandpa, Master Aldir and everyone else had been worrying about would turn out okay now that Art was here.
Хүн гэдэг ийм байж чаддаг нь хачин юм. Ганцхан хүн чамд үнэхээр... аюулгүй гэдгийг мэдрүүлж чаддаг нь.
Англи эх
It was funny how a person could do that, how one person could make you feel truly... safe.
«Арт... чи... тэнэг минь!» гэж би нусаа татах зуураа эхэр татан хэлэв. Түүнийг цохих гээд нударгаа өргөсөн ч цээжинд нь хүрэх үед тэдгээрт ямар ч хүч үлдсэнгүй.
Англи эх
"Art... you... idiot!" I hiccuped in between sniffles. I raised my fists to hit him, but by the time they reached his chest, there was no strength behind them.
Мэддэг бүх хараалын үгээ түүн рүү хашхирсан байх. Бараг бүх юманд түүнийг буруутгалаа: хүйтэн хөндий зан, түүнийг аймаар харагдуулсан амтгүй урт үс, өнөөг хүртэл нэг ч мэдээ хүргүүлээгүйг нь, тэр ч байтугай намайг одоо ийм байдалтай байгаа нь хүртэл түүний буруу гэж. Арт зүгээр л зогсоод, бүгдийг дуугүй тэвчиж, том гараараа миний гарыг дулаацуулсаар байв.
Англи эх
I must’ve shouted every profanity I knew at him, blaming him for just about everything: his cold attitude, his tastelessly long hair that made him look scary, his lack of contact until now, down to how it was his fault I was in my current state. Art just stood there, silently taking it all as his large hand continued to warm my arm.
Би уурласан, бухимдсан, ичсэн ч гэсэн тайвширсан байлаа. Тэр бүх сэтгэл хөдлөлийн холимог намайг нулимсны бөөн болгон хувиргаж, би Артыг дайрсаар байлаа. Гол нь одоо ингэж байгаа өөрийгөө үзэн ядсандаа л тэгсэн юм.
Англи эх
I was angry, I was frustrated, I was embarrassed, but I was relieved. That whole mix of emotions turned me into a lump of tears as I continued assaulting Art, mostly because I hated myself for how I was acting right now.
Чадах бүхнээ уйлж дуусаад би толгойгоо түүний цээжинд налж, миний нулимсаар мөн толбо болсон хөлийг нь доош ширтэн, эхэр татаж, нусаа татсаар байв.
Англи эх
After crying out all that I could, I rested my head against his chest, staring down at his feet that had also been spotted with my tears, letting out hiccups and sniffles.
Хэсэг зуур нам гүм болоход би эцэст нь зориг гарган нүүр рүү нь харлаа. Тэгтэл тэр над руу эгцлэн харж байх юм.
Англи эх
It was quiet for a minute and I finally worked up the courage to look at his face, only to see him staring right back at me.
Би толгойгоо шуурхай эргүүлэх гэж байтал түүний инээмсэглэл намайг зогсоов. Энэ нь гажиг араатны үүрний үүдэнд биднийг анх харах үеийнх шиг инээмсэглэл биш байлаа. Нүд нь хоёр хавирган сар шиг атирч, чин сэтгэлийн дулаан уруулых нь булангуудыг татан гялалзсан инээмсэглэл тодруулав.
Англи эх
I was about to whip my head away when his smile stopped me. It wasn’t like the smile he had when we saw each other at the entrance of the mutant’s lair. His eyes crinkled into two crescent moons as a warming sincerity tugged at the corners of his lips to create a gleaming smile.
«Чи одоо ч гэсэн уйланхай хэвээрээ юм байна, тийм үү?» гэж тэр тоглоом хийгээд миний гар дээрх гараа авч, газар унахаас зөрүүдлэн татгалзсан нэг нулимсыг арчлаа.
Англи эх
"You’re still a crybaby, aren’t you?" he joked, removing the hand he had on my arm to wipe a stray tear that refused to drop to the ground.
«Дуугүй бай», гэж би хамраараа гуншигнан хариулав.
Англи эх
"Shuddup," I replied, my voice coming out nasally.
Тэр зөөлөн хөхрөөд, араас нь дагаарай гэж толгойгоороо дохив. «Алив. Найзууд чинь хүлээж байгаа байх.»
Англи эх
Letting out a soft chuckle, he motioned with his head to follow him. "Come on. Your friends must be waiting."
Би толгой дохиод газар унтаж байсан Сильвийг өргөж авлаа. Алхах зуур харц минь унтаж буй Сильви, Арт хоёрын хооронд үргэлж шилжиж байв.
Англи эх
I gave him a nod, picking up Sylvie, who had been asleep on the ground. As we walked, my gaze constantly shifted between the sleeping Sylvie to Art.
«Чи өндөр болчихож», гэж би одоо Сильви рүү нүдээ төвлөрүүлэн хэлэв.
Англи эх
"You got taller," I remarked, my eyes now focused on Sylvie.
«Харамсалтай нь чамайг тэгж хэлж чадахгүй нь», гэж Арт нүдэндээ ядаргаа илт тодруулан, үл мэдэг инээмсэглэн шоглов.
Англи эх
"Sorry I can’t say the same for you," Art teased, weariness evident in his eyes as he let out a faint smile.
«Би хангалттай өндөр.» Би хэлээ гаргаж ёжиллоо.
Англи эх
"I’m tall enough." I stuck out my tongue.
Кариа, Станнард хоёр манай галын дэргэд ярилцаж байхыг олж хараад бид алхаагаа түргэсгэв. Би уйлсан бүх шинж тэмдгээ нуухыг чадах бүхнээ хийж оролдлоо.
Англи эх
Spotting Caria and Stannard talking around our fire, we picked up our pace as I tried my best to hide all signs that I had been crying.
Артыг тэр хоёртой танилцуулаад галын эргэн тойронд суутал Дарвус гэнэт шийдэмгий царайтай гишгэлсээр гарч ирэв.
Англи эх
After introducing Art to the both of them, we situated ourselves around the fire when Darvus suddenly came stomping out with a determined expression.
«Артур Лейвин. Би, Клареллийн удмын дөтгөөр хүү Дарвус Кларелл таныг албан ёсоор тулаанд урьж байна!» гэж тэр ямар ч уур хилэн, өс хонзонгүйгээр зарлав. Харин ч тэр туйлын шийдэмгий харагдаж байлаа.
Англи эх
"Arthur Leywin. I, Darvus Clarell, fourth son of the Clarell House, formally challenge you to a duel!" he announced without any particular anger or spite; instead, he looked resolute.
«Юу?» гэж Артаас бусад нь бид бүгд нэгэн дуугаар дуу алдав.
Англи эх
"What?" the rest of us, aside from Art, exclaimed in unison.
Харц минь тэр дороо Арт руу чиглэж, тэр хэрхэн хариу үйлдэл үзүүлэхийг ажиглав. Сүүлийн хэдэн цагт бие, сэтгэлээр туйлдсан тэр ийм сөргөлдөөнийг яаж хүлээж авахыг би мэдэхгүй байлаа. Гэвч миний тайвширтал бага насны найзын минь царайнд хөгжилдсөн илэрхийлэл тодорчээ.
Англи эх
My gaze immediately landed on Art to see how he would react. With him being physically and mentally drained from these past few hours, I didn’t know how he would take such a confrontation. However, to my relief, I spotted an amused expression on my childhood friend.
«Танилцсандаа таатай байна, Клареллийн удмын дөтгөөр хүү Дарвус Кларелл. Энэ тулааны шалтгааныг асууж болох уу?» гэж Арт босолгүй хариулав.
Англи эх
"Nice to meet you, Darvus Clarell, fourth son of the Clarell House. May I ask for the reason of this duel?" Art replied without getting up.
Кариа тэр дороо босож Дарвусыг барьж зогсоов. «Т-түүнийг тоох хэрэггүй, ноён Лейвин, »
Англи эх
Caria immediately got up and held back Darvus. "D-Don’t mind him, Mr. Leywin, "
"Зүгээр л Артур гэж дуудаач."
Англи эх
"Please, just call me Arthur."
«, Артур», гэж тэр засаж хэлэв. «Тэр зүгээр л тэнэгтэж байгаа юм.»
Англи эх
", Arthur," she amended. "He’s just being foolish."
«Би зүгээр, Кариа. Уурлаад ч юм уу, тийм юм байхгүй.» Дарвус бага насны найзаасаа мултран, Арт руу дахин эргэв. Дарвус Артаас хэдэн насаар ах болохоор түүнийг Арттай ийм албан ёсоор, хүндэтгэлтэй ярьж байгааг харахад хачин санагдаж байлаа.
Англи эх
"I’m fine, Caria. I’m not mad or anything." Darvus shook his childhood friend away before facing Art again. It was a weird sight seeing Darvus speak to Art in such a formal and respectful manner since Darvus was a few years older than Art.
«Миний шалтгааны тухайд гэвэл», гэж хэлээд Дарвус түр завсарлаж, «бүх шалтаг зайлуулбал, эр хүний бардамнал.»
Англи эх
"As for my reason," Darvus paused, "with all excuses aside, a man’s pride."
Түүний хариултад би бүр мэл гайхаж орхилоо. Кариа, Станнард хоёрын мэлэрсэн царайг хараад тэд ч бас адилхан байгаа бололтой.
Англи эх
I was utterly baffled by his response, and looking at the stunned expressions on Caria’s and Stannard’s faces, so were the two of them.
Харин Арт амаа дараад инээдээ дарав. Тэвчих гэж оролдон мөр нь чичирсээр байгаад эцэст нь тэсэлгүй тачигнатал инээв.
Англи эх
However, Art stifled back a laugh as he covered his mouth. His shoulders shook as he tried to hold it in before breaking down into a hearty laugh.
Бид дөрөв улам ч илүү гайхсан царайгаар бие бие рүүгээ харцгаалаа. Дарвус хүртэл балмагдсан харагдаж байв. Артын тэвчилгүй инээд цэргүүдийг татаж, тэд юу болоод байгааг ойлгох гэсэн янзтай манай хуарангийн эргэн тойронд цугларлаа.
Англи эх
The four of us looked at each other with expressions of even greater confusement as even Darvus looked bewildered. Soldiers, drawn in by the uncontained laughter of Art, gathered around our camp, trying to figure out what was going on.
«Уучлаарай, гомдоох гэсэнгүй», гэж Арт инээдээ дарсаар эцэст нь хэлэв. «Тэр хөгшин тэнэгүүдтэй бүтэн нэг насыг өнгөрөөсөн юм шиг санагдсаны дараа таны хэлсэн үг их л сэтгэл сэргээж байна.»
Англи эх
"Sorry, I didn’t mean to offend," Art finally spoke, stifling in his laughter. "After spending what felt like a lifetime with those old coots, I just thought that what you said was quite refreshing."
«Баярлалаа... гэх үү?» гэж Дарвус Артын үгэнд гомдох уу, баярлах уу гэдгээ шийдэж ядсаар хариулав.
Англи эх
"Thank you?" Darvus replied, still trying to figure out whether to be offended or pleased with Art’s remark.
«Тэгье, хүний амь эрсдэлд орохгүй л бол тулалдахад би дургүйцэхгүй», гэж Арт сэтгэл хангалуун инээмсэглээд, сууж байсан хожуулаасаа босов.
Англи эх
"Sure, as long as lives aren’t at stake, I’m fine with a duel," Art said with a content smile, getting up from the stump he was sitting on.
Хоёр залуу агуйн өмнөд хана руу зүглэн алхаж эхлэхэд сониуч цэргүүдийн бүлэг тэдний араас ихэд шунан дагалаа.
Англи эх
As the two guys began making their way toward the southern wall of the cavern, the group of curious soldiers eagerly followed behind them.
«Энэ чинь юу болоод байгааг чи мэдэх үү?» гэж би бүлгийн араас гурвуулаа мөшгин явахдаа Кариагаас асуув.
Англи эх
"Do you know what this is about?" I asked Caria as the three of us trailed behind the group.
Жижигхэн биетэй багийн анд минь зүгээр л санаа алдаад толгой сэгсэрлээ. «Артур түүнээс залуу, бас хүчтэй гэх болохоор өөртөө итгэлгүй болчихоод байгаа юм гэнэ лээ.»
Англи эх
My petite teammate merely let out a sigh as she shook her head. "Something about him feeling insecure because Arthur is younger and supposedly stronger than he is."
«Артур түүнээс илүү царайлаг болохоор бас их л гашуудаад байгааг хэлэх ч юу байхав», гэж Станнард мөн гүнзгий амьсгаа гарган нэмж хэлэв.
Англи эх
"Not to mention he’s pretty bitter that Arthur is better-looking than him too," Stannard added, letting out a deep breath as well.
«Юу? Тэгэхээр "эр хүний бардамнал" гэж тэрийг хэлсэн хэрэг үү?» гэж би гайхаж балмагдсандаа тэсэлгүй хэлчихлээ.
Англи эх
"What? So that’s what he meant by a ‘man’s pride’?" I blurted, dumbstruck.
«Тийм ээ, мэдэж байна. Тэр бүр ёроолын ёроолд хүрлээ.» Кариа миний царайг хараад толгой дохив. «Эрэгтэйчүүд бүгд ийм байдаг болов уу?»
Англи эх
"Yeah, I know. He’s hit a new low." Caria nodded, looking at my expression. "I wonder if all men are like that?"
Бид хоёулаа Станнард руу эргэтэл тэр хөгжилдсөн шинжгүй хөмсгөө өргөн хариу харлаа. «Бүх эрчүүдийн өмнөөс хэлэхэд, бид бүгд тийм биш.»
Англи эх
We both turned to Stannard who looked back at us with an unamused raised brow. "On behalf of all men, allow me to say that we aren’t all like that."
«Бүгд биш байж болох ч дийлэнх нь тийм байх ёстой биз дээ?» гэж Кариа асуухад би мэгшин инээлээ.
Англи эх
"Maybe not all, but it has to be a majority, right?" Caria asked, making me giggle.
Станнард ялагдсан мэт санаа алдаад толгой дохив. «Магадгүй.»
Англи эх
Letting out a defeated sigh, Stannard nodded. "Probably."
Бид түр зуурын тулааны талбайд тэднийг яг эхлэх гэж байхад амжиж хүрч ирэв. Бүх хуаран хийж байсан ажлаа орхиж, тэр хоёрын нүүр тулахыг үзэхээр цугларсан бололтой. Бид түүний тулааны үр дагаврыг л харсан болохоор цэргүүд Артын хүч чадлыг сонирхож байгааг ойлгож болно. Гэвч Дрешийг Хос Эврийнхний хажууд урд эгнээнд шуналтай хүлээн зогсож байхыг харна гэж би огт бодсонгүй. Ихэнхдээ хэнийг ч илүүчилдэггүй Хос Эврийн ахлагч Хелен Артыг урам зоригтойгоор дэмжин хашхирч, багийнхан нь түүнд хөгжөөн дэмжиж байв. Харин Дарвусыг тулаанд харсан, түүний ур чадварыг мэддэг энэ аяны цэргүүд исгэрч, орилолдон түүнийг дэмжиж байлаа.
Англи эх
We got to the makeshift dueling grounds just in time to see them about to begin. It seemed like the entire camp had stopped what they were doing to watch the two go at it. I could understand the soldiers being curious about Art’s strength since we had only seen the aftermath of his fight, but I didn’t expect to see Dresh at the front, eagerly waiting in anticipation next to the Twin Horns. The usually impartial Helen, leader of the Twin Horns, was enthusiastically rooting for Art as the rest of her party cheered him on. Soldiers from this expedition who had all seen Darvus in action and knew of his prowess cheered for him with whistles and hoots.
Миний хажууд Кариа ёолов. «Би хэнийг дэмжих ёстой юм бэ?»
Англи эх
Beside me, Caria let out a groan. "Who am I supposed to root for?"
«Бага насны найзаа л дэмжих нь ойлгомжтой биш үү?» гэж би шоглоод, Дарвус цээжээ дэлдийлгэн, дэмжлэгийг омогтойгоор хүлээн авч байгааг хараад мушийн инээв. Миний тэвэрт байсан Сильви шуугиан дэгдээсэн олны дуунаас болж нойрондоо хөдөлж, нэг хурдхан шагайгаад, нойр нь илүү чухал гэж шийдсэн бололтой.
Англи эх
"Shouldn’t it obviously be to your childhood friend?" I teased, snickering at the sight of Darvus pompously receiving the cheers with his chest puffed out. Sylvie, who was still in my arms, shifted in her sleep from the noisy crowd, taking a quick peek before deciding that her sleep was more important.
«Хөөе! Бага насны найзаа үргэлж сонгох албагүй шүү дээ», гэж Кариа Дарвусын зохисгүй авирт толгой сэгсрэн хариулав.
Англи эх
"Hey! We don’t always have to choose our childhood friends," Caria replied, shaking her head at Darvus’s unseemly attitude.
«Бараг л тэгэх ёстой доо, Кариа», гэж Станнард пүүхийгээд харцаа миний тэвэр рүү шилжүүлэв. «Дашрамд хэлэхэд, өмнө нь асуугаагүй ч сэтгэлд зовоод байгаа юм. Артурын Уяа чинь ер нь ямар манын араатан юм бэ?»
Англи эх
"You kind of do, Caria," Stannard snorted, turning his gaze toward my arms. "Anyway, I didn’t ask before but it’s been on my mind; what sort of mana beast is Arthur’s bond anyway?"
«Хэлсэн ч итгэхгүй дээ», гэж би мушилзаад, урдах тоглоомын тулаанд анхаарлаа хандуулав.
Англи эх
"You wouldn’t believe me even if I told you," I smirked, focusing on the mock duel ahead.
Арт зүүн гараа илдныхээ бариулын толгой дээр тулган тайван зогсож байхад Дарвус олонд үзүүлэх гэж сүхнүүдээ шидэлж жонглёрдож эхлэв.
Англи эх
Art was leisurely standing with his left hand leaning on the pommel of his sword as Darvus began juggling his axes to put on a show for the crowd to see.
«Чамайг ирэхээс өмнөхөн, Тесс, тэр ааш муутай л байсан. Одоо хар даа. Бурхан минь, тангараглая, тэр дөрвөн настай хүүхдийн сэтгэлийн тогтвортой байдалтай шүү», гэж Кариа бувтнав.
Англи эх
"Just before you came, Tess, he was in such a sour mood. Now look at him; God, I swear, he has the emotional stability of a four-year-old," Caria grumbled.
«Бүр түүнээс ч бага байх», гэж би Арт дөрвөн настайдаа ямар төлөв байсныг санаад хөхрөв.
Англи эх
"Probably even younger," I chuckled, remembering how mature Art was when he was four years old.
Цэргүүдийн нэг, туршлагатай Хүчжүүлэгч сайн дураараа шүүгч болж, Дарвус, Арт хоёрын дунд гараа өргөн зогслоо.
Англи эх
One of the soldiers, a seasoned augmenter, volunteered himself to be the referee and stood between Darvus and Art with his hand held up.
«Энэ агуйг бүтэн үлдээхийг бүгд хүсэж байгаа гэдэгт итгэлтэй байна. Тиймээс та хоёр манаг зөвхөн биеэ хүчжүүлэхэд л ашиглана. Ойлгомжтой юу?» гэж цэрэг асуугаад, батлуулах гэсэн мэт Дреш рүү харц чулуудав.
Англи эх
"I’m sure the general consensus is that we’d like to keep this cavern in one piece, so I want you both to keep mana usage strictly to body augmentations. Is that clear?" the soldier asked, taking a glance at Dresh for confirmation.
Энэ аяны удирдагчаас зөвшөөрөл аваад, Дарвус, Арт хоёроос ч зөвшөөрсөн толгой дохилт хүлээн авсны дараа цэрэг гараа доош шуув. «Түрүүлж бууж өгсөн эсвэл тулалдах чадваргүй болсон нь хожигдоно. Эхэл!»
Англи эх
Getting the approval from the leader of this expedition as well as two consenting nods from Darvus and Art, the soldier swung down his hand. "First to yield or otherwise be incapacitated loses. Begin!"
Сэтгэгдлүүд
137-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…