Эцсийн шаардлага
Англи эх
Chapter 140: Ultimatum</h3> <hr/>
Мартчихсан гэж бодож явсан дурсамжуудын хэсэг бүр нүд ирмэх тоолонд толгойд минь гялсхийж, элчтэй уулзахаар товлосон газар руугаа хөдлөхөөр бэлдэж байх зуур гэгээн цагаан өдрөөр намайг хий үзэгдэл мэт эргүүлэн тойрох нь тэр.
Англи эх
Scenes of the memories I thought I had forgotten flashed in my head at every blink, haunting me in broad daylight as we prepared to make our way to the designated location where we would meet with the messenger.
"Чи зүгээр үү, Артур?" Сильвигийн санаа зовнил миний ухаанд хүрэв.
Англи эх
‘Are you okay, Arthur?’ Sylvie’s concern touched my mind.
"Зүгээр ээ, Сильв. Намайг одоо нэрээр минь дууддаг болсныг чинь эс тооцвол шүү," гэж хариулаад жижигхэн чихийг нь маажив.
Англи эх
‘I’m fine, Sylv. Other than the fact that you call me by my name now,’ I replied, scratching her small ears.
"Луу овгийн нэр төрийг өндөрт барих нь чухал гэж Өвөө хэлсэн." Миний Уяа бяцхан хоншоороо дээш өргөн, Алдирын нээсэн орон зайн хаалганаас гарч ирэхэд миний хажууд сүр жавхлантайгаар алхав.
Англи эх
‘Grandfather said that it’s important that I uphold the dignity of the dragons.’ My bond held her tiny snout up high, she sauntering beside me as we came out of the teleportation gate that Aldir had conjured.
Бид дөнгөж сая Этистинээс урагш арваад гаруй милийн зайд орших Слор хэмээх загасчдын жижиг хотхоны ойролцоо ирээд байлаа.
Англи эх
We just had arrived near a small fishing town called Slore more than a dozen miles south of Etistin.
"За даа, намайг «Аав» гэж дууддаг байхдаа чи илүү өхөөрдөм байсныг үгүйсгэж чадахгүй нь," гэж би мишээв.
Англи эх
‘Well, I can’t say you weren’t cuter before when you used to call me "Papa,"’ I smirked.
"Санаа зоволтгүй. Би чамайг одоо ч гэсэн аав минь гэж боддог!" гэж тэр тайвшруулан, алхаж явахдаа хажуугаараа хөлд минь илэв.
Англи эх
‘Don’t worry. I still see you as my papa!’ she comforted, rubbing her side against my leg as we walked.
"Ямар ч туслах хүчгүйгээр энэ уулзалтад очих нь надад одоо ч таалагдахгүй байна," гэж Вирион болгоомжилсон янзтай хэлэв.
Англи эх
"I still don’t feel right about doing this meeting without any backup," Virion said warily.
Бид Слор хотхоны яг дээр, өндөрлөг дээрх жижиг задгай талбайд зогсож байв. Үе үе сэвэлзэх чийглэг салхи далайн хурц үнэрийг дагуулж, жихүүн хүйтэн агаартай ч гэсэн биеийг минь наалдамхай болгоно.
Англи эх
We were in a small clearing on a rise just above the town of Slore. The occasional moist breeze carried with it a strong smell of the sea, making me sticky despite the frigid air.
"Энэ элч бидний эсрэг гар хөдөлгөх зүрх гаргавал би оролцох бүрэн эрхтэй," гэж Алдир баталгаажуулан хэлэхэд цорын ганц нээлттэй нүд нь урагш ширтэж, сул тайван царайнд нь үл ялиг ёжтой инээмсэглэл тодров.
Англи эх
"If this messenger has the audacity to act against us, I will have every right to intervene," Aldir assured, a slight smirk appearing from his lax expression as his single opened eye stared straight ahead.
"Вритрагийн тал бүх зүйлийг ийм нарийн төлөвлөж байгааг харахад, асурагийн хагас цусны үр төл үржүүлж, манай тивийн манын араатнуудаар мутант бүтээж, одоо бүр хөлөг онгоцнууд, Агрона үүнийг хэр удаан төлөвлөж ирснийг төсөөлөх ч аргагүй. Тэгээд энэ дайн түүний хувьд ямар нэг халуун хүсэл тэмүүлэл гэхээсээ илүү тоглоом юм шиг санагдаад байгааг би сэгсэрч чадахгүй байна."
Англи эх
"With the way the Vritra’s side has been planning everything, breeding asura half-bloods, creating mutants with our continent’s mana beasts, and now the ships, I can’t imagine how long Agrona has been planning this. And I can’t shake the feeling that this war is more of a game to him than some passionate endeavor."
"Агронагийн алхмыг тийм амархан таадаг байсан бол тэр энэ хүртэл хэзээ ч ирэхгүй байсан," гэж Алдир дурамжхан хүлээн зөвшөөрөв. "Энэ ертөнцөд оршин буй бусад бүх асурын нэгэн адил тэр энэ дайнд шууд оролцохыг хориглосон тул шатрын хүүгээ нүүлгэгч хүчит гар болох замаар, ядаж өөрийн талд, тэрхүү хоригийг тойрох арга сүвэгчилсээр ирсэн."
Англи эх
"If Agrona was so easy to predict, he never would’ve gotten this far," Aldir acknowledged reluctantly. "Since he, like all the other asuras residing in this world, is prohibited to participate in this war directly, he’s been coming up with ways to go around that by being the almighty hand that moves his chess pieces, at least for his side."
"Тэгвэл манай талын хүүг нүүлгэж буй хүчит гар нь хэн бэ?" гэж Вирион хөмсгөө өргөн асуув.
Англи эх
"And who is the almighty hand that moves the pieces for our side?" Virion asked with a raised brow.
"Энэ дайныг удирдаж байгаа хүн нь та биш гэж үү?" гэж Алдир сануулав.
Англи эх
"You are the one leading this war, are you not?" Aldir reminded.
Вирион эргэлзэнгүй мөрөө хавчив. «Шөнө болгон өөртөө тэгж л хэлдэг юм.»
Англи эх
Virion shrugged skeptically. "That’s what I tell myself at night."
"За за," гэж би яриаг нь таслав. "Энэ уулзах газар мөн үү?"
Англи эх
"All right," I intervened. "Is this the meeting place?"
"Мэдээж үгүй," гэж Вирион санаа алдаад, урт цагаан үсээ ард нь боов.
Англи эх
"Of course not," Virion let out a sigh, tying back his long white hair.
"Жинхэнэ очих газар руугаа хөдлөхөөс өмнө би та нарыг хамгийн холдоо энд л авчирч чадна," гэж Алдир тодрууллаа. "Бидний очих газар далайн дунд бий."
Англи эх
"This is the farthest I can take us before we traverse to our real destination," Aldir clarified. "Our destination is in the middle of the ocean."
"Замчилна уу," гэж би гараараа дохив.
Англи эх
"Lead the way," I gestured.
Алдир болон Вирионыг сүүн цагаан хүрээ бүрхэхэд Алдирын хөл аажмаар газраас хөндийрөв. Удалгүй тэр хүрээ Вирионыг ч мөн агаарт өргөв. Вирион уруулаа чанга жимийж, шилээрээ өргөгдсөн муур шиг биеийн бүх булчин нь чангарчээ.
Англи эх
Aldir’s feet slowly rose from the ground as a milky aura covered both him and Virion. Soon, the aura lifted Virion into the air as well. Virion’s lips shut tight as every muscle in his body tensed like a cat picked up by its scruff.
Тэр хоёр үүлнээс дээш сум мэт хөөрөхөд Сильви гэнэт хадан хясааны ирмэг рүү гүйлээ.
Англи эх
As the two of them shot up above the clouds, Sylvie suddenly scampered towards the edge of the cliff.
"Үсэр!" гэж Сильви жиргээд гэнэт ирмэгээс харайв.
Англи эх
‘Jump!’ Sylvie chirped as she suddenly leaped off the edge.
Хоёр дахь удаагаа бодох ч үгүй би Уяагаа дагав. Эгц ирмэгээс өөрийгөө дээш түлхэн харайхдаа яг доор минь шуугилдах хотхоны бүргэдийн нүдээр харах мэт дүр төрхийг бахдан харах завшаан олов.
Англи эх
Without a second thought, I followed my bond. As I propelled myself up off the steep edge, I took the time to admire the hawkeye view of the bustling town directly below me.
Бие минь доош унаж эхлэх агшинд Сильвигийн асар том бие доор минь гарч ирээд хүчирхэг далавчаа нэг савчин намайг агаараас шүүрэн авав. Үүлсийн дундуур сумран нисэх зуур би түүний урт хар хүзүүний угийг алгадан илэв.
Англи эх
Just as my body began to descend, Sylvie’s massive figure appeared below, scooping me up from the air with a snap of her powerful wings. I patted the base of her long, black neck as we sped through the clouds.
"Сильви, чи жин нэмсэн үү?" гэж би тоглоом хийгээд урдаас маань харагдах Алдир, Вирион хоёрын өчүүхэн дүрсийг анзаарав.
Англи эх
‘Sylvie, did you gain weight?’ I joked, spotting the two tiny figures of Aldir and Virion ahead of us.
"Тэр тоглоом чинь хуучирч байгаа шүү," гэж Сильви гуншаав.
Англи эх
‘That joke is getting old, you know,’ Sylvie grumbled.
"Надад бол хуучраагүй." Бид улам хурдлахад биднийг зүсэн өнгөрөх ширүүн салхинд хийсэх сэтгэл сэргээм уухайг би хоолой сөөтөл хашгирав.
Англи эх
‘Not to me.’ I let out a refreshing whoop at the top of my lungs that was blown away by the harsh wind slicing against us as we sped faster.
Үүлсийн оройгоор гулсан нисэх зуур Сильви Алдираас хэдэн арван метрийн ард явав. Тэнгэрийн ийм өндөрт бидний эргэн тойронд исгэрэх агаарын хурц шуугианаас өөр дуу сонсогдохгүй тул аяллын маань зорилго ямар ч байсан аян зам нам гүмхэн өнгөрч байлаа.
Англи эх
Sylvie stayed a few dozen meters behind Aldir as we surfed the top of the clouds. This far up in the sky, the only sound that could be heard was the sharp whistle of air around us, making the journey peaceful despite the purpose of our trip.
Эргэн тойрон дахь цэнхэр цагаан дүр зургийг бүдэг ширтэх зуур бодол минь дадлагаа дуусгаад байх үеийн Эфеотус руу тэнүүчлэн очив. Асурагийн ширүүн хаан намайг Дикатен руу буцахаас өмнө уулзахыг хүссэн юм. Энэ бол Индрат ноёнтой хоёр дахь удаагаа учирсан минь байсан бөгөөд Майр гэж хэн болохыг ойлгосон агшин минь ч байлаа.
Англи эх
As I stared in a daze at the blue and white scene around us, my mind wandered back to Epheotus after I had just finished my training. The brusque king of asuras had wanted to see me before I headed back to Dicathen. That was the second encounter I had had with Lord Indrath, and also the moment I realized who Myre was.
Намайг эдгээж, Орчлонгийн Зүрхийг ашиглан шид уншихыг зааж өгсөн тэр өндөр настай асура, чулуу мэт царайтай Индрат ноёны яг хажууд залуужсан царайндаа хөгжилдсөн инээмсэглэл тодруулан сууж байсан юм.
Англи эх
The elderly asura that had healed me and taught me how to read spells using Realmheart had been seated right next to the stone-faced Lord Indrath with an amused grin on her now-youthful face.
Хэлэх үг олдохгүй, ам ангайн зогсохуйд Индрат ноён энгийнээр «Миний эхнэр Майрыг чи санаж байгаа байх» гэж намайг дуудав.
Англи эх
As I stood speechlessly with my mouth ajar, Lord Indrath beckoned me with a simple, "I’m sure you remember my wife, Myre."
Уулзалт миний бодож байсан шиг өрнөөгүй гэдгийг хэлэх ч илүүц биз. Нэгдүгээрт, Индрат ноён анх уулзсан үеэ бодвол энэ удаа хамаагүй бага шүүмжилсэн; тэр бүр миний ахиц дэвшлийг, арай ядан ч гэсэн, хүлээн зөвшөөрсөн, гэвч хэрэв би Майрын тусламжгүйгээр суралцсан бол найдваргүй хэрэг болох байсан гэдгийг нэмж хэлэхээ мартсангүй.
Англи эх
Needless to say, the meeting hadn’t gone as I had thought it would. For one, Lord Indrath had been much less critical this time compared to the first time we had met; he’d even, barely, acknowledged my improvement, although he had added that if I hadn’t learned with Myre’s help, then I would’ve been a lost cause.
Явахын өмнө Индрат ноён надад нэгэн зөвлөгөө үлдээсэн юм. Сонин нь, тэр этерийн чадвараа идэвхжүүлж, бид хоёроос бусад, бүр эхнэр нь хүртэл, тэнд байсан бүх хүний цагийг зогсоосон байв. Майр, Сильви, харуулууд хөдөлгөөнгүй хөшсөн хэвээр байхад намайг асурагийн хааныг хоосон ширтэж зогсоход тэр надад нэгэн учир битүүлэг үг үлдээв:
Англи эх
Before leaving, Lord Indrath had left me with one piece of advice. What was odd was that he had activated his aether ability, freezing time for everyone present, even his wife, except for the two of us. As I stared blankly at the king of the asuras as Myre, Sylvie, and the guards remained static, he had left me with a cryptic message:
"Элф гүнжид зүрхээ хаах нь хамгийн ухаалаг хэрэг."
Англи эх
‘It’s wisest to close your heart to the elf princess’
Тэр ердөө л ийм юм хэлээд хүчээ буцаан татаж, харуулуудаар Сильви бид хоёрыг гадаа хүлээж байсан Виндсом, Рен хоёр дээр хүргүүлсэн юм.
Англи эх
That was all he had said before withdrawing his powers and having the guards escort Sylvie and me back to Windsom and Wren who were waiting for us outside.
"Бараг ирлээ," гэж Сильви мэдэгдэж, намайг одоо цаг руу буцаан татав.
Англи эх
‘We’re almost here,’ Sylvie announced, snapping me back to the present.
Алдир, Вирион хоёр үүлсийн дээр зогсоод биднийг гүйцэж ирэхийг хүлээж байв.
Англи эх
Aldir and Virion had stopped above the clouds, waiting for us to catch up.
"Чамд үүнийг хэлэх шаардлагагүй гэдэгт итгэлтэй байгаа ч ямартай ч хэлье. Вритрагийнхан үнэндээ хэр их зүйл мэддэгийг хэн ч мэдэхгүй тул энэ уулзалтын үеэр жинхэнэ хүчээ нуух нь ухаалаг хэрэг." Алдирын хоолой яг хажууд минь шивнэх мэт чихэнд минь эвгүй хангинав.
Англи эх
"I’m sure I don’t need to say this to you but I will anyway. No one knows how much the Vritra actually know so it’d be wise to keep your true strength hidden during this meeting." Aldir’s voice rang uncomfortably in my ear as if he was whispering right next to me.
"Сильви яах вэ?" гэж би Алдир сонсох эсэхийг ч мэдэлгүй хашгирав.
Англи эх
"What about Sylvie?" I shouted, unsure if Aldir would even hear me.
"Сильви хатагтай бяцхан дүрдээ буцаж хувирах хэрэгтэй," гэж Алдир хариулав. "Артур, би чамайг доош буулгая."
Англи эх
"Lady Sylvie will have to transform back into her miniature from," Aldir answered. "I will carry you down, Arthur."
"Одоохондоо нам гүм байя, гэхдээ дайны үеэр нуугдаад суухгүй шүү. Чамайг хамгаалахыг хүсвэл нуруун дээрээ чамайг тээж байж л хамгаална," гэж Сильви тунхаглаад цагаан үнэгний дүрдээ хувирав.
Англи эх
‘I’ll lay low for now, but I’m not going to stay hidden during the war. If I want to protect you, it’ll be so with you on my back,’ Sylvie declared as she turned into her white fox form.
Намайг чөлөөтэй унаж эхэлснээс хойш удаагүй байхад Алдир Сильви бид хоёрын доогуур шумбан орж, Вирионыг бүрхсэн тэр л хүрээгээр биднийг ороов.
Англи эх
Not long after I began free-falling, Aldir dipped underneath Sylvie and me, wrapping us in the same aura that was covering Virion.
Бид доорх үүлсийн давхарга руу унан цагаан хөнжлийн дундуур шунгаж, агаар дахь чийгэнд хувцас маань норсоор байтал бүх зүг рүү зөөлөн долгилох гялалзсан далай нүдэнд тусав.
Англи эх
As we fell beneath the layer of clouds below us, plummeting through the blanket of white, the moisture in the air dampened our clothes, until we spotted the shimmering ocean gently rippling in all directions.
Төгсгөлгүй сунаж тогтсон усан уудмын сүрлэг үзэмжийг үл харгалзан харц минь тэр дороо баруун талд минь далайн дээгүүр цацагдсан бараан толбонууд руу чиглэв. Хойд зүгт хэдэн арван милийн цаана Сапины нийслэл Этистин хотын ойролцоох эрэг рүү чиглэн яваа алакриачуудын хөлөг онгоцны флотыг би харж байлаа.
Англи эх
Despite the phenomenal view of the never-ending stretch of water, my gaze instantly focused on the dark specks littered across the ocean to my right. About a few dozen miles north, I could see the fleet of Alacryan ships heading toward the shore near Etistin City, the capital of Sapin.
"Доошоо хар," гэж Сильви заав. Далайн гадарга дээр жижиг байшингийн хэрээ хэмжээтэй тас хар тавцан хөвж байв.
Англи эх
‘Look below,’ Sylvie pointed out. Floating on top on of the ocean was a pitch-black platform about the size of a small house.
Вирион, Алдир хоёроос хэдхэн арван метрийн өндөрт хүртэл буухад холоос зогсож буй тавцантайгаа уусан нийлчихсэн мэт харагдаж байсан хоёр жижиг дүрсийг би ялгаж харав.
Англи эх
As we descended just a few dozen meters above Virion and Aldir, I could make out two small figures that had blended in with the platform they had been standing on from afar.
Гэнэт нуруугаар минь жихүүдэс гүйв. Биеийн минь үс бүр босож, тавцан руу ойртох тусам зүрх минь улам хурдан цохилохыг мэдэрч байлаа.
Англи эх
Suddenly, a shiver ran down my spine. Every hair on my body stood on end, and I could feel my heart beating faster the closer we arrived toward the platform.
"Тэд тэнд байна," гэж би хэнд ч хандалгүй чангаар хэлэв. "Гэхдээ энгийн элчүүд биш бололтой."
Англи эх
"They’re there," I said aloud to no one in particular. "But I don’t think they’re ordinary messengers."
Тавцан дээр зөөлөн газардаад бид гурав, ард маань Сильви, төв рүү алхаж очиход элч гэгдэх тэр хоёрыг хармагц эрүү минь чангарав.
Англи эх
Arriving atop the platform with a soft landing, the three of us with Sylvie behind me walked toward the center, my jaws clenching at the sight of the two supposed messengers.
Танил цайвар саарал арьс, хурц улаан нүднээс нь тэднийг Вритра овгийнхон гэдгийг би мэдэв.
Англи эх
By the familiar pale grey skin tone and striking red eyes, I knew they had to be part of the Vritra Clan.
"Манай даруухан гэрт тавтай морилно уу," гэж хоёрын өндөр нь урт туранхай гараа өргөн дэлгэн ёжтой инээв.
Англи эх
"Welcome to our humble abode," the taller of the two sneered, his lanky arms spread wide open.
Вирион нүдээ онийлгов. «Бид элчтэй уулзана гэж бодсон юм. Тэр албан тушаал та хоёрт дэндүү доогуур юм шиг байна.»
Англи эх
Virion narrowed his eyes. "We assumed that we’d be meeting with a messenger. That position seems to be beneath both of you."
"Магтаалд тань баярлалаа, гэхдээ яг энэ мөчид бид жирийн элчүүд л байна!" гэж тэр хэтрүүлсэн инээмсэглэлтэй хариулахад хамтрагч нь чимээгүй хэвээр байв.
Англи эх
"I’m flattered, but at this moment we are mere messengers!" he replied with an exaggerated smile while his companion remained silent.
Хоёр Вритраг тус тусад нь ажиглавал удам угсаа, цус нэг ч гэлээ тэр хоёр яг эсрэг тэсрэг ажээ. Миний зүүн талд зогсох нь надаас арай л өндөр, сум мэт шулуун биетэй. Хүнд зовхин доогуур гүн суусан нүд нь түүний ширүүн царайнд учир битүүлэг, татам төрх нэмнэ. Нямбай тайрсан үнсэн хар үс, тансаг нил ягаан нөмрөг доогуур биед нь нягт тааруулсан хар хуягтай энэ Вритра, чихнийх нь яг дээрээс цухуйсан хос эвэр байгаагүй бол эмэгтэй хүн бүрийн мөрөөдлөөс гарч ирсэн мэт харагдах байлаа.
Англи эх
Examining the two Vritras separately, despite their ancestry and blood, the two couldn’t be more different. The one on my left stood just a bit taller than me with a ramrod straight posture. The Vritra had deep-set eyes underneath heavy lids, giving a mysteriously charming quality to his stern face. With his neatly-cropped head of ash black hair and his tight-fitting black armor underneath a lavish purple cape, the Vritra looked like someone out of every female’s dreams if it weren’t for the pair of horns jutting out just above his ears.
Нөгөө Вритра, ярьж байсан нь, бөгтгөр биетэй ч гэлээ хоёр метрээс хол илүү өндөр бөгөөд энд байгаа бүх хүнээс сүндэрлэн харагдана. Урт нарийхан гар нь үеэсээ мултарчихсан юм шиг хажуугаар нь унжина. Энэ Вритра хуяг өмсөөгүй; харин бүх бие нь зузаан бараан боолтоор бүрэн ороогдож, мөрөн дээр нь элээ муутай хар нөмрөг тохоостой. Урагдсан юүдэнгийнх нь доороос сэгсгэр үсний зулай цухуйж, сонин хачин төрхийг нь улам тодотгоно.
Англи эх
The other Vritra, the one that had been talking, stood well over two meters, towering over everyone here despite his hunched posture. His long, thin arms dangled by his sides as though his arms had popped out of their sockets. This Virtra didn’t wear armor; instead, his body was wrapped completely in thick dark bandages underneath a shabby black mantle that perched on his shoulders. Messy bangs peeked out from underneath his tattered hood, accentuating his peculiar appearance.
Вритратай нүүр тулсан минь энэ анхны удаа байсан тул нил ягаан нөмрөгтэй Вритрагийн эвэр намайг бага байхад агуйд Сильвиа руу дайрсан Вритрагийнхаас хичнээн жижиг болохыг хараад гайхав. Гэвч энэ хоёр элчийн түвшинг би мэдэрч чадахгүй байгаа нь тэд санаатайгаар хүрээгээ нууж байгаа, эсвэл надаас тэр хэмжээгээр хүчтэй гэсэн үг байлаа.
Англи эх
This was my first time face to face with a Vritra, so I was surprised to see how much smaller the horns of the Vritra wearing the purple cape was compared to the Vritra that had attacked Sylvia in the cave during my childhood. However, the fact that I couldn’t sense the level that these two messengers were meant they were either purposely hiding their auras or were just that much stronger than I was.
"Би Силрит, энэ бол Уто. Алдир, тантай уулзаж байгаа нь нэр төрийн хэрэг. Бид Дагалдагчид Эфеотусын нэрт асурууд тухай их зүйл сонссон." Вирион бид хоёр огт байхгүй юм шиг Силритийн харц Алдирынхтай тулгарсан ч тэр нь хүндэтгэлээс үүдсэн юм огт биш байв. "Та гэрээгээ сахиж, дайнд оролцохгүй байх гэдэгт итгэж байна?"
Англи эх
"I am Cylrit and this is Uto. It is an honor to meet you, Aldir. We retainers have heard much about the famous asuras in Epheotus." As if Virion and I didn’t exist, Cylrit’s gaze locked onto Aldir’s, but even that wasn’t out of respect. "I trust that you will uphold the pact and remain a noncombatant?"
Тэр өөрийгөө Дагалдагч гэдгийг ийм хайш яайш дурдсанд гайхахгүй байхын аргагүй. Энэ нь тэр энэ дайнд үнэхээр тулалдахыг зөвшөөрсөн тэргүүлэх дүрүүдийн нэг, Дөрвөн Хадуураас яг доор зэрэглэлтэй нэгэн гэсэн үг.
Англи эх
I couldn’t help but be surprised at how casually he had mentioned that he was a retainer. That meant that he was one of the leading figures in this war that were actually allowed to fight, just beneath the Four Scythes.
"Та нарын тал ч мөн адил хийнэ гэж үзвэл үү? Тэгвэл тийм," гэж Алдир Силритийнх шиг хатгам ширүүн харцаар хариулав.
Англи эх
"Assuming that your side will do the same? Then yes," Aldir answered, his stare just as piercing as Cylrit’s.
"Харамсалтай юм. Асуратай тулалдаад үзэх гэсэн юм сан, гэхдээ та нар шиг доодчуудаас хэдэн мянгыг нь хядаад сэтгэлээ хангахаас өөр аргагүй бололтой," гэж Уто гэх Вритра нулимах мэт хэлээд нүдээ над руу тогтоов.
Англи эх
"It’s a shame. I wanted to try fighting an asura, but I guess I’ll have to settle for slaughtering a few thousand of you lessers," the Vritra named Uto spat, locking his eyes on me.
Туранхай Вритра над руу нэг алхаад, ёжтой инээмсэглэл тодруулан хүзүүгээ доош сунгав. «Ганц нүдт ноён, Элф өвгөн хоёр яагаад энд байгааг ойлгож байна, гэхдээ гайхамшигт хүү Артур Лейвин өөрийн биеэр биднийг ивээнэ гэж санасангүй.»
Англи эх
The lanky Vritra took a step toward me, craning his neck down with a sneer. "I get why Mr. One-Eye and Grampa Elf are here but I didn’t expect to see the boy wonder, Arthur Leywin, gracing us with his presence."
Вритрагийнхан миний тухай хаанаас сонссоныг мэдэхгүй ч би тайван дүр төрхөө алдсангүй. «Үүнийг би чамд ч мөн хэлж болно. Дагалдагч нар энд нүүр үзүүлэх ямар их завшаан бидэнд тохиов оо?»
Англи эх
I wasn’t sure how the Vritras had heard of me, but I maintained my cool facade. "I could say the same for you. To what pleasure do we owe the retainers for showing their faces here?"
"Силритийн хэлсэнчлэн, бид зүгээр л гэм зэмгүй элч илгээж, түүнийг баригдаад мэдээлэл шахуулж тамлуулахыг хүсээгүй юм. Учир нь би бол яг тэгэх байсан." Утогийн ташуу улаан нүд надаас айдас эсвэл уур хилэнгийн шинж эрэн нэвт ширтэв.
Англи эх
"Like Cylrit said, we just didn’t want to send an innocent messenger to get captured and tortured for information. Because that’s what I’d do." Uto’s slanted red eyes peered into me, searching for signs of fear or anger.
Харин би түүний өдөөн хатгалгад ёжтой инээмсэглэлээр хариу барив. «Тулааны талбарт чамайг олох цагийг тэсч ядан хүлээж байна.»
Англи эх
Instead, I returned his provocation with a smirk. "I can’t wait to find you on the battlefield."
Тэр алуурчин харцаар хариулж, уруул нь хорон муу инээмсэглэлд тэлэв. «Юугаа хүлээх юм бэ? Би хүүхдийн махыг зүсэх хамгийн их дуртай.»
Англи эх
He replied with a murderous gaze, his lips spreading into a wicked grin. "Why wait? I love slicing through children’s flesh the most."
"Уто! Боль," гэж Силрит зэмлэв.
Англи эх
"Uto! Enough," Cylrit reprimanded.
"Юу вэ?" Уто гэм зэмгүй мэт мөрөө хавчив. "Энэ Ганц нүдт ноён ямартай ч бидэнд хуруу ч хүргэж чадахгүй шүү дээ."
Англи эх
"What?" Uto shrugged innocently. "Mr. One-Eye here can’t touch us anyway."
"Бохир доодчуудад хуруу хүргэх хүсэл надад ч байхгүй," гэж Алдир туранхай Вритрагийн нүд рүү ширтэн хайхрамжгүй хариулав. "За. Бид энд хоосон дэмий үг солилцохоор ирээгүй тул мэдэгдлээ хэлээд нүднээс минь зайл."
Англи эх
"Neither would I want to touch any filthy lessurans," Aldir answered apathetically as he peered into the lanky Vritra’s eyes. "Now. Since we didn’t come here to exchange frivolities, get on with your message and disappear from my sight."
Утогийн хөмсөг үл ялиг таталдсанаас түүний Алдирыг өдөөх оролдлого өөрт нь буцаж туссаныг би ойлгов. Гэвч туранхай Вритра хариулж амжаагүй байтал Силрит Утогийн өмнө гараа сунган түүнийг зогсоов.
Англи эх
By the slight twitch in Uto’s brows, I could tell his attempt at provoking Aldir had backfired. However, before the lanky Vritra had the chance to respond, Cylrit stretched an arm in front of Uto to stop him.
"Эрхэм дээдэс Дикатены удирдагчдад хүргэхийг надад даалгасан мэдэгдэл нь ердөө ийм: Хааны гэр бүлийг бууж өгвөл өршөөл хүртэх ёстой нэгэнд өршөөл үзүүлнэ. Эсэргүүцлээ үргэлжлүүлбэл манай арми энэ тивийн хүн бүрийг ялгаваргүй устгана," гэж Силрит харцаа Алдираас салгалгүй цээжээр уншив.
Англи эх
"The message that His Majesty has tasked me to deliver to the leaders of Dicathen is simply this: Surrender the ruling family and mercy will be given to those who deserve it. Continue resistance and our army will eradicate everyone on this without discretion," Cylrit recited, his gaze still only on Aldir.
"Та нар үүнийг нөхцөл гэж нэрлэж байгаа юм уу?" гэж Вирион тэсрэн хэлэв. "Энэ чинь нэг талыг баримталсан эцсийн шаардлага байна шүү дээ!"
Англи эх
"You call those terms?" Virion burst out. "That’s a one-sided ultimatum!"
Уто толгойгоо доош бөхийлгөн Вирионтой нүд тулгаж, бардам ёжтой инээмсэглэл тодруулав. «Сонголттой байгаадаа л баярла. Санаа бүү зов. Эхний сонголтыг хийвэл толгойг чинь огтлохдоо онцгой зөөлөн хандана гэж амлая.»
Англи эх
Uto revealed a cocky sneer as he dipped his head lower to be eye-level with Virion. "Be thankful you even have the choice. Don’t worry. If you decide on the first option, I promise to be extra gentle when slicing off your head."
Силрит хамтрагч руугаа хутга шиг хурц харцаар ширтэв. «Уто, биднийг энд тулаан өдөөх гэж илгээгээгүй.»
Англи эх
Cylrit stared daggers at his companion. "We weren’t sent here to incite a fight, Uto."
"Надад тийм санаа хэзээ ч байгаагүй, зүгээр л удахгүй болох тулааны тухай нөхөрсөг сануулга," гэж туранхай Вритра хариулсан ч дараа нь Вирион руу гажууд инээмсэглэлээр эргэв. "Чамтай болон ач охинтой чинь уулзана гэж найдаж байна шүү, Элф хаан. Чамайг арчаагүй харж зогсох зуур би сэтгэл ханатлаа зугаацах болно."
Англи эх
"That was never my intention, just a friendly warning of the upcoming battle," the lanky Vritra replied but then turned to Virion with a perverse grin."I hope to meet you and your granddaughter, Elf King. I’ll make sure to enjoy myself thoroughly as you helplessly watch."
Алдирын анхааруулгыг үл тоон би урагш алхаж, хэмжээсийн бөгжнөөсөө сэлмээ сугалахад бэлэн болсон ч тэр агшинд Вирион түрүүлж хөдлөв.
Англи эх
Disregarding Aldir’s warning, I stepped forward, ready to draw the sword in my dimension ring, but in that instant, Virion moved first.
Нүд ирмэхийн зуур түүний нударга Утогийн эрүүнд тусав. Тессиагийн өвөө аль хэдийн хоёрдугаар үе шатаа идэвхжүүлж, бүх бие, толгойг нь хар бүрхүүл нөмөрсөн байсан ч нүдэнд нь буцлах уур хилэнг би ялгаж харж байлаа.
Англи эх
In a flash, his fist made contact with Uto’s jaw. Tessia’s grandfather had already activated his second phase, a shroud of black covering his entire body and head, but I could still make out the rage in his eyes.
Цохилтод Утогийн толгой тэр дороо хойш тонгорч, бие нь газраас хөндийрөн, толгойг нь бүрхэж байсан юүдэн хийсэв.
Англи эх
Uto’s head immediately snapped back at the blow, lifting him off the ground and blowing off the hood that had been covering his head.
"Жаахан гижигдэх шиг болчих лээ," гэж туранхай Вритра хүзүүгээ хугчиганан хүрхрэв. Утогийн хамар хачин өнцгөөр мурийсан ч миний нүд түүний эвэрт наалдчихсан байлаа.
Англи эх
"That kinda tickled," the lanky Vritra growled, cracking his neck. Uto’s nose jutted out at a weird angle, but my eyes were glued to his horns.
Намайг цочирдуулсан зүйл эврийнх нь хэлбэр ч биш, хэмжээ ч биш.
Англи эх
It wasn’t the shape or the size of his horns that had stunned me.
Үгүй, зүүн эвэрт нь байх тэр танил цуурхай. Жад Алеа сүүлчийн амьсгалаараа гаргасан тэр цуурхай.
Англи эх
No, it was the familiar chip on his left horn. The chip that the Lance, Alea, had made with her dying breath.
Сэтгэгдлүүд
142-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…