Би яагаад энд байгаа вэ
Англи эх
Chapter 155: Why I’m Here
Сильвигийн сэтгэл хөдлөл над руу нэвчин орж ирэхэд зүрх минь хурдан цохилж, алга минь хөлсөөр норов. Гэвч амсхийх зав алга. Ойролцоох Шидлэгчид, харваачид нь хүнд шарх авчихсан тул дайсны Хүчжүүлэгчид, цэргүүд бидэн рүү яаран дөхөж ирж байлаа.
Англи эх
My heartbeat quickened and my palms grew slick with sweat as Sylvie’s emotions leaked onto me, but I had no time to rest; with their conjurers and archers nearby sustaining serious injuries, the enemy augmenters and soldiers were quick to approach us.
"Хэд нь манай тийшээ ирж яваа. Одоо сүр нь хугарч хөл нь хүйтэрчихвий дээ," гэж хуучин багш маань инээв. Түүний хөнгөн, наргиантай өнгө ард дуугарах хашгираан, зэвсгийн мөргөлдөөнтэй огтхон ч зохирохгүй байв.
Англи эх
"We got some headed our way. Don’t get cold feet on me now," my former professor chuckled. Her lighthearted tone didn’t suit the screaming and clashing of weapons resounding in the background.
"Хөл хүйтэрнэ гэнэ ээ? Би тэдний Шидлэгч, харваачдын довтолгоог нуруугаараа тосч, дайралтынх нь хэв маягийг олох гэж оролдоод л байлаа шүү дээ," гэж хариулангаа Үүрийн Дууллыг сугалж, нэг л хурдан хөдөлгөөнөөр хурц иртэй ирийг нь дайсны цэргийн цээжний хуягийг нэвт шаав.
Англи эх
"Cold feet? I’ve been taking the brunt of attacks from their conjurers and archers, trying to establish a pattern in their attacks," I answered, drawing Dawn’s Ballad and burying its sharp blade in through the breastplate of an enemy soldier in one swift motion.
"Сая тэр дэлбэрэлтүүдийг чинь ингэж үүсгэчихсэн юм уу?" гэж Ванеси асуунгаа том байлдааны алхыг сэлэмдэж няцаав. Хуучин багшийгаа ойрхноос, өөрийгөө огт барихгүй тулалдаж байхыг нь харах үнэхээр сонирхолтой байлаа. Тулааны хэв маяг нь газар, гал хоёрыг өвөрмөц аргаар хослуулж шил бүтээдэг чадвартай нь нийлээд гялалзсан олон янзын довтолгоо үүсгэж байв. Тэрээр хоёр сэлмээ хурц шилэн давхаргаар бүрхэж ирээ уртасгаад, хэдэн алхмын цаана буй дайснуудыг ч цавчиж унагаж чадаж байлаа.
Англи эх
"Is that how you were able to set off those explosions just now?" Vanesy asked as she parried a large warhammer. It was compelling watching my former professor fight up close without holding back. Her fighting style, combined with her utilization of both earth and fire in a unique way to conjure glass, produced an array of glimmering attacks. She was able to create a layer of sharpened glass around her swords to extend her reach, cleaving down enemies several yards away.
"Үгүй, тэр арай өөр зүйл байсан," гэж би өөр нэг дайснаас сэлмээ сугалав. "Ванеси. Бид энэ тулааныг удахгүй дуусгах ёстой, эсвэл ядаж эндээс холдуулах хэрэгтэй."
Англи эх
"No, that was something else." I pulled my sword out from a different enemy. "Vanesy. We should end this battle soon, or at least take it away from here."
"Чи яг л бид..." Ванеси сүхний ирнээс арайхийн мултран бөхийв. "...энэ тулааныг санаатайгаар сунжруулаад байгаа юм шиг ярих юм."
Англи эх
"You say that as if we", Vanesy ducked, narrowly avoiding the head of an axe, "were purposefully prolonging this battle."
Би Үүрийн Дууллыг савчин, хуучин багшийн минь дайсан руу хурц хавирган сар хэлбэрийн салхи илгээв. Хурц исгэрэх чимээ гарахад торх шиг цээжтэй алакриачийн хамгаалалтгүй хүзүүнээс цус оргин гарав. Тэр ердөө л зөөлөн хоржигнуулж амжаад газарт унаж, нүдээ бүлтийлгэн сандарч, үхлийн шархаа хоёр гараараа дарж байлаа.
Англи эх
I swung Dawn’s Ballad, sending a sharp crescent of wind at my former professor’s attacker. With a sharp hiss, blood splurted out from the barrel-chested Alacryan’s unprotected neck. He was only able to let out a soft gurgle before collapsing to the ground, his eyes wide and frantic while his hands pressed down on his fatal injury.
Би хатуу өнгөөр хариулав. «Өнөөг хүртэл миний тэргүүлэх зорилго арай өөр байсныг хүлээн зөвшөөрье, гэхдээ одоо цаг алга. Тулааныг өөр газар аваачаарай, эндээс хаана ч хамаагүй хол.»
Англи эх
My tone grew stern as I replied. "I’ll admit my priorities may have been a bit different until now, but there’s no time now. Take the battle elsewhere, anywhere away from here."
Түүний дух үрчийв. «Юу болоод байгаа юм бэ?»
Англи эх
Her forehead creased. "What’s going on?"
"Энд хэн нэгэн ирэх гэж байна. Надтай адил хүчтэй, бүр надаас ч илүү хүчтэй байж мэдэх хүн. Бидний тулааны дунд орж өгөхгүйн тулд бүгдийг эндээс холдуулаарай."
Англи эх
"There’s going to be someone coming, someone as strong, if not stronger, than me. Get everyone away from here so they don’t get caught in our crossfire."
Ванесигийн зангидсан хөмсөг улам гүнзгийрэв. «Бидний? Чи тэгээд...»
Англи эх
Vanesy’s furrowed brow deepened. "Our? You can’t mean, "
Би ноцтой толгой дохив. «Би яг үүнээс болж энд байгаа юм, ийм зүйл болчихвол гэж. Бүгдийг эндээс холдуулаарай.»
Англи эх
I nodded gravely. "This is why I’m here, in case something like this happened. Get everyone away from here."
"Чамайг хүчтэй гэдгийг мэднэ, үнэндээ яг хэр хүчтэй гэдгийг чинь бүр төсөөлж ч чадахгүй байна, гэхдээ хараал ид, энэ чинь чамд тусламж хэрэггүй гэсэн үг биш шүү дээ!"
Англи эх
"I know you’re strong, actually, I can’t fathom how strong you actually are, but damn it, that doesn’t mean you can’t use any help!"
Харц минь зөөлрөн, хуучин багш руугаа санаа зовсон байдалтай харсан ч би юу ч дуугарсангүй.
Англи эх
My eyes loosened as I gave my former professor a look of concern, but remained silent.
«Новш,» гэж хуучин багш маань харааж, тулааны талбарыг ажиглав. Тэгээд над руу шийдэмгий харцаар эргэж харав. «За яахав, гэхдээ заавал амьд буцаж ирээрэй. Эс тэгвэл би чамайг тамаас өөрийн гараар чирч гаргаад, эргээд буцаагаад явуулна шүү.»
Англи эх
"Shit," my former professor cursed, surveying the battlefield. She looked back at me with a resolute gaze. "Fine, but you better come back alive or I’ll pull you out of hell myself just to send you back."
Түүний утгагүй сүрдүүлэгт би инээдээ барьж чадсангүй. «Амлая.»
Англи эх
I couldn’t help but let out a chortle from her ridiculous threat. "I promise."
Ванеси нэг алхам ухарч над руу хүндэтгэл үзүүлэхэд тэнгэрээс Торч шунган буув. Дарга галт шонхор дээр үсрэн мордоод: «Дикатеныхан! Ухар!» гэж хашгирав.
Англи эх
Vanesy took a step back and saluted me before Torch swooped down from the sky. The captain jumped onto the flare hawk and bellowed out, "Dicathens! Retreat!"
Тэгтэл тулааны урсгал эргэчихэв. Ванеси дээгүүр нисэн, дуудлагыг сонсоогүй байж болзошгүй цэргүүдээ цуглуулж байсан ч манай цэргүүд аль хэдийн дайснаас өөрсдийгөө хамгаалсаар аажмаар ухарч эхэлжээ.
Англи эх
Like that, the tide of battle shifted. Vanesy flew overhead, rallying her men that might not have heard, but already our soldiers had begun edging back while defending themselves from our enemies.
Би манай цэргүүдийг ухрахыг, араас нь хөөх гэсэн дайснуудыг барьж зогсоохыг ажиглан харж байлаа. Гэвч дайсан дэндүү олон байв.
Англи эх
I watched as our soldiers withdrew, holding back any enemies that tried to chase after them, but there were simply too many.
<em>Зүгээр</em> гэж би өөртөө хэлэв. Асуудал нь алакриач цэргүүдэд байгаагүй. Ванеси, Аудир дарга хоёрын хороод яаж ийгээд даван туулах л болно.
Англи эх
<em>It’s okay</em>, I told myself. The Alacryan soldiers weren’t the problem. Vanesy and Captain Auddyr’s divisions were going to have to manage.
Би Үүрийн Дууллыг хийгээд цоорхойн зах руу явав. Нэг модон дээр үсрэн гарч, хөлийнхөө доор салхин дэр бүтээгээд мөчрөөс мөчир рүү харайн өмнө зүг хөдөллөө.
Англи эх
I put away Dawn’s Ballad and made my way toward the edge of the clearing. Jumping up onto a tree, I conjured a cushion of wind underneath my feet and made my way southward, hopping from one branch to another.
Цоорхойг өнгөрөнгүүт ойролцоох хотын модчдын жигд зайтай тарьж арчилсан номхон модод улам зэрлэг, шигүү болж ирэв. Доор нь шуурганд унасан том модод тархан хэвтэж байв. Хатуу өвөл тэдний холтосны ихэнхийг хуулж орхисон ч хөндөгдөөгүй газрыг бүрхсэн нимгэн цанаас харахад алакриачуудын арми хойшоо гарахдаа энүүгээр өнгөрөөгүй бололтой.
Англи эх
Just beyond the clearing, the tame trees, evenly spaced and maintained by woodcutters from the nearby town, became more wild and dense. There were large trees strewn below, fallen in storms. The harsh winter had stripped away much of the bark but by the thin layer of frost on the untouched ground, it seemed like the Alacryan Army hadn’t passed by here when they made their way up.
Эргэн тойронд минь зөвхөн навчны сэр сэр чимээ, хааяа амьтдын хугалах мөчрийн тас хийх чимээ л сонсогдоно.
Англи эх
The only sound around me was the rustling of leaves and the occasional snaps of branches from the wildlife.
<em>Сильви. Чи тэнд байна уу? Хэр ойрхон байна?</em>
Англи эх
<em>Sylvie. Are you there? How close are you?</em>
Уяатайгаа холбоо тогтоох гэж удаа дараа оролдсон ч зөвхөн чимээгүй байдал л хариулав. Тэр эсвэл хэт хол байгаа, ийм байх ёсгүй л дээ, эсвэл намайг санаатайгаар үл тоож байгаа хэрэг.
Англи эх
I was met with only silence from my repeated attempts at establishing contact with my bond. She was either too far away, which shouldn’t be the case, or intentionally ignoring me.
<em>«Ямар өхөөрдөм хүү вэ. Төөрчихсөн юм биш биз?»</em>
Англи эх
<em>‘Aren’t you a cute boy. Could it be that you’re lost?’</em>
Толгойд минь хангинасан танихгүй хоолойноос болж би цочин, суусан мөчрөөсөө бараг унах шахав. Толгойгоо зүүн баруун тийш огцом эргүүлж, дуу хаанаас гарч байгааг олох гэж оролдлоо.
Англи эх
I flinched from the unfamiliar voice that rang in my head, nearly falling off the branch I was perched on. Whipping my head left and right, I tried to locate the source of the sound.
Хөдлөхийг хүссэн ч бие минь хөшчихөв, хүйтнээс биш, гарт баригдахаар бодит айдсаас. Орчноо ажиглах зуур гүн аймшиг түрж ирэх далайн давалгаа мэт аажим боловч гарцаагүй дээш мөлхөн ирэв.
Англи эх
I wanted to move but my body froze, not from the cold, but from a tangible fear. A deep sense of dread creeped up like a rising tide, slowly but surely, as I surveyed the area.
Хараа, сонсголоо хүчжүүлсэн ч би түүнийг олж чадсангүй. Гэсэн ч тэр энд байгааг би мэдэж байлаа. Нарийн, хорсголтой хоолой нь чихний минь дотор талыг одоо ч маажсаар байв.
Англи эх
Even with augmented vision and hearing, I couldn’t find her. Yet, I knew she was there, her high, grating voice still scratching the insides of my ears.
<em>«Эсвэл чи хөөрхий намайг л хайж байгаа юм болов уу?»</em> Түүний шаналтай хоолой барзгар ир мөсөн дээгүүр чирэх мэт толгойд минь хяхтнав. Би тайван байхыг хичээн шүдээ хавирлаа. Тэр намайг санаатайгаар айлгаж байгааг ухаан маань мэдэж байсан ч бие маань түүний заль мэхний золиос болохоос өөр аргагүй байв.
Англи эх
<em>‘Are you, perhaps, looking for little ol’ me?’</em> her shrill voice screeched inside my head like a coarse blade being dragged against ice. I gnashed my teeth, trying to keep calm. My mind knew she was intentionally intimidating me but my body couldn’t help but fall victim to her tactic.
Хоолой нь эргэн тойрон бүх талаас, тэр мөчид бас миний дотроос гарах шиг санагдав. Зүрх минь хавирганы торыг минь хагалж гарах шахам хүчтэй цохилохын хэрээр мөчүүд минь хөших нь улам нэмэгдэв.
Англи эх
Her voice seemed to come from all around me and at the same time, inside me. My limbs grew stiff as my heart beat hard enough to break out of my ribcage.
Хоёр дахь удаагаа бодох ч үгүй би доод уруулаа хазлаа. Өвдөлт, цусны төмөрлөг амт хэлийг минь бүрхэн, түүний алах санааны атгаас намайг чөлөөлөнгүүт би даруй Орчлонгийн Зүрхийг идэвхжүүлэв.
Англи эх
Without a second thought, I bit down on my lower lip. As the pain and metallic taste of blood washed over my tongue, freeing me from the holds of her killing intent, I immediately activated Realmheart.
Саяхан ногоон, хүрэн өнгөөр ялгуусан байсан орчин саарал туяанд уусч, зөвхөн эргэн тойрон дахь манаас л өнгөт толбууд цацарч байлаа.
Англи эх
The once lush green and brown scenery washed down into shades of gray with only speckles of color radiating from the mana around me.
Манын хэлбэлзлийн эх үүсвэр огт харагдахгүй болохоор би сонссон зүйлдээ эргэлзэж эхлэв. Үгүй, эргэлзэхийг л хүсэж байсан юм. Гэнэт нүдний минь булангаар гэрлийн анивчаа ногоон сүүдэр мэт шунгаж өнгөрөв. Тэр сүүдрийн хөдөлгөөнийг дагах бараг боломжгүй байсан ч нүдээ төвлөрүүлэхгүй тавиад байвал хөдөлгөөнийх нь хэлтэрхийг олж харж болж байв.
Англи эх
Unable to see any sources of mana fluctuation, I began to doubt what I heard, no, I wanted to doubt what I heard. Suddenly a flicker of light whizzed past the corner of my eye like a green shadow. It was almost impossible to follow the shadow’s movement but if I kept my eyes unfocused, I could catch glimpses of her movement.
Ногоон сүүдэр зогсов. Байрлалаас нь харахад тэр арав орчим метрийн цаана буй модны их биений дотор байгаа юм шиг санагдлаа.
Англи эх
The green shadow stopped. From her location, it looked like she was inside the trunk of a tree about thirty feet away.
<em>«Хурц нүд юм, бяцхан хүү минь. Хурц нүд.»</em> Тэр дахин хөдөлж, мөчрүүдийг хонгил мэт ашиглан нэг модноос нөгөө мод руу нэвтэрсээр, ард нь өвчин шиг ногоон манын ул мөр үлдээв. Шигүү ойд цуурайтах тас тас инээдийг нь сонссоор, би хөдөлгөөнийг нь дагах гэж нүдээ сүлжүүлж байлаа.
Англи эх
<em>‘Sharp eyes, little boy. Sharp eyes.’</em> She moved once more, travelling from inside one tree to another, using branches as if they were tunnels, leaving behind traces of sickly green mana. My eyes darted, trying to follow her movement as she let out a cackle of laughter that echoed in the thick forest.
"Нүд чинь эргэлдэж байх шиг байна шүү, хонгор минь," гэж тэр шоглов. Түүний шаналтай хоолой толгойд минь сонсогддог шигээ чангаар ч чих дүлийрүүлэх шахам байлаа.
Англи эх
"Your eyes look like they’re spinning, dear," she teased, her shrill voice just as earsplitting out loud as it was in my head.
"Би энд байна уу?" гэж тэр энэ удаад арай холоос асуув.
Англи эх
"Am I here?" she asked, farther away this time.
"Энд бол яасан?" Хорсголтой хоолой нь миний зүүн талаас дуулдав.
Англи эх
"How about here?" Her grating voice sounded to my left.
Тэр хүүхэд шиг кикиглэв. «Магадгүй би энд байгаа байх!»
Англи эх
She let out a childish giggle. "Maybe I’m here!"
Хоолой нь өмнөхөөсөө улам холдож байх шиг санагдав. Тэр надаас зайлсхийх гэж байгаа юм болов уу?
Англи эх
Her voice seemed to grow more distant than before. Was she trying to avoid me?
"Би тэнд ч байж мэднэ..." гэж тэр дахин шоглоход хоолой нь гэнэт баруун талд минь хэдэн алхмын цаанаас сонсогдов.
Англи эх
"I could be over there..." she taunted once more, her voice suddenly coming several yards away to my right.
"Эсвэл яг энд ч байж мэднэ!" Гэнэт миний суусан модны дотроос нэг гар шунган гарав.
Англи эх
"Or I could be right here!" Suddenly, an arm shot out from inside the tree I was perched on.
Гар нь хүзүүг минь атгаж, хоолой, эгэм дагуу минь түлэгдэх мэт өвдөлт тараахад би хариу үйлдэл хийх ч зав олсонгүй. Шаналтай хоолойн эзэн модноос гарч ирэхийн зэрэгцээ намайг хүзүүнээс минь барин агаарт өргөв.
Англи эх
I had no time to react as her hand gripped around my neck, spreading a searing pain across my throat and collar. I was lifted into the air, held by my neck, as the source of the shrill voice came out of the tree.
Би хоорноос нь мултрахыг оролдон, өнгө нь алагласан толботой түүний ясархаг цайвар гараас зуурав. Тэр өндөр, өвчин шиг туранхай биеийг нь тодотгосон гялалзсан хар даашинз өмссөн байлаа. Өөр ямар ч эмэгтэй өмссөн бол гоёмсог харагдах байсан тэрхүү нимгэн даавуун дундуур хавирга нь бараг харагдаж байв.
Англи эх
I gripped at her bony pale arm, splotched with discolored marks as I tried to break free from her hold. She was wearing a sparkling black dress that accentuated her body’s tall and sickly thin frame. I could practically see her ribs through the thin piece of fabric that would’ve looked elegant had it been worn by any other woman.
Нүүр рүү нь харахын тулд харцаа өргөх гэж би тэмцэв. Гэвч над руу эргэж ширтсэн зүйл бол хүүхэлдэй шиг царайг ур чадвартайгаар зурсан шаазан баг байлаа. Урт, сэгсгэр хар үсийг нь толгойн ард хоёр гэзэг болгон боож, үзүүр бүрт нь туузан зангиа уясан байв.
Англи эх
I struggled to lift my gaze high enough to see her face, but what stared back at me was a ceramic mask with a doll-like face masterfully drawn. Long, scraggly black hair was tied into two ponytails behind her head with a bow tied at each end.
"Хөөх, ямар царайлаг залуу хүү вэ чи," гэж тэр багныхаа цаанаас шивнэв. Зурсан нүд нь над руу чигээрээ ширтэж байлаа.
Англи эх
"My, what a handsome young boy you are," she whispered from behind her mask, the drawn eyes looking straight at me.
Түүний үгэнд нуруугаар минь цахилгаан цохих мэт жихүүдэс гүйж, би улам ширүүн тэмцэв. Шатаах өвдөлт бараг тэвчихийн аргагүй болж, хүзүүнд минь тасралтгүй тамга дарж байгаа мэт санагдав. Ухаан санааныхаа сүүлийн үлдэгдлээр тэмцсээр би алгандаа мана урсгав.
Англи эх
Like a bolt of electricity, a shiver shot down my spin at her words, making me struggle harder. My neck felt like it was being constantly branded as the burning pain became almost unbearable. Struggling with the last of my consciousness, I willed mana into my palms.
Орчлонгийн Зүрх идэвхтэй хэвээр байсан тул гарын минь эргэн тойронд цэнхэр манын ширхэгүүд цуглаж, шид бүрэлдэхийн хэрээр гялалзсан цагаан болон хувирахыг би нүдээрээ харж байлаа. Бугуйнаас нь улам чанга атгаад би шидээ суллав.
Англи эх
With Realmheart still active, I could physically see the specs of blue mana gathering around my hands, turning into a shimmering white as I formed a spell. Tightening my grip around her wrist, I released my spell.
[Үнэмлэхүй Тэг]
Англи эх
[Absolute Zero]
Тэр даруй хүзүүг минь тавьж, гараа миний атгаас сугалж авав. Суллагдмагц би модноос унаж, газар дээр хэвтсэн хөндий гуалинг нүдэн гараар цоолон унав.
Англи эх
She immediately let go of my neck and pulled her arm away from my grasp. Upon release, I fell from the tree, crashing through a hollow log on the ground.
"Бяцхан гөлөг жаахан хаздаг юм байна," гэж тэр модны оройноос зэмлэв.
Англи эх
"The little puppy has a bit of a bite," she reprimanded from atop the tree.
Хүзүүнээс минь одоо ч цацарсаар байгаа түлэгдэх өвдөлтийг үл тоон би яаран бослоо. Гэвч тэр эмэгтэй аль хэдийн миний өмнө ирчихээд, багныхаа жижиг нүхээр над руу доош харж байв. Шидээрээ түүнд хэсэгхэн зуур хүрсэн газар баруун гар нь өнгө нь хувьсаж, хавдчихсан байлаа.
Англи эх
I hurriedly got back up onto my feet, ignoring the burning pain still radiating from my neck, but the woman was already in front of me, looking down through the small eyeholes of her mask. Her right arm was discolored and swollen from where I was able to briefly touch her with the spell.
Тэр толгой сэгсрэв. «Хамаагүй. Чамайг сургахдаа жаахан хатуу байх л хэрэгтэй болж.»
Англи эх
She shook her head. "No matter. I’ll just have to be a bit more strict in your training."
Бие минь өөрийн эрхгүй нэг алхам ухарлаа. Тэр намайг алах санаа огт агуулаагүй байв. Зүгээр л намайг гэрийн тэжээвэр амьтан шиг юм болгохыг хүсэж байлаа.
Англи эх
My body involuntarily took a step back. She had no intention of killing me; she just wanted me as some sort of pet.
"Чиний нэр хэн бэ, хонгор минь?" гэж тэр шивнээд, өөр тийш харан баруун гараа ард нь байгаа модны дотор шигтгэв.
Англи эх
"What’s your name, my dear?" she whispered, looking away as she buried her right arm inside the tree behind her.
"Ээж маань танихгүй хүнтэй ярьж болохгүй гэж захисан юм. Ялангуяа чам шиг... хачин хүнтэй," гэж би хүзүүн дээрх шархандаа болгоомжтой хүрэхдээ өвдөлтөнд царай муутай хариулав. Ер нь Сильвиагийн зоригийг шингээсний ачаар бие маань аль хэдийн эдгэрч эхэлж байгааг мэдрэх байсан ч түүний учруулсан шарх өөр байлаа.
Англи эх
"My mother told me not to talk to strangers, especially ones as... strange as yourself," I answered, wincing from the pain as I gingerly touched the wound on my neck. Usually, thanks to assimilating with Sylvia’s will, I’d feel my body already healing, but the injury she inflicted was different.
"Санаа зоволтгүй. Удахгүй бид сайн танилцана," гэж тэр хариулангаа гараа модноос татан гаргахад миний шидний үлдээсэн шарх гар дээр нь огт үлдээгүй байв. Гараа татаж гаргасан мод нь хэн нэгэн хүчлээр тамгалчихсан мэт ангайсан нүхтэй болжээ.
Англи эх
"Not to worry. We’ll get acquainted soon enough," she replied, pulling her arm back out of the tree, the wound marked by my spell nowhere on her arm. The tree she’d pulled her arm out from now had a gaping hole in it, like someone had branded it with acid.
Тэр том том алхаж, сорвиор дүүрэн хөл нь ус гатлан явж буй мэт газарт шигдэж байв. «Харамсалтай нь би дуусгах ажилтай тул бидэнд тийм их цаг алга. Энэ сайхан хатагтайн боол болохыг өөрийн дураар зөвшөөрөх ямар ч боломж байхгүй юу?»
Англи эх
She took long strides, her scar-marked legs sinking into the ground as if she were wading through water. "Unfortunately, we don’t have much time as I have tasks to finish. Any chance that you’d willingly be this beautiful lady’s slave?"
Би хэмжээсийн бөгжнөөсөө Үүрийн Дууллыг сугаллаа. «Уучлаарай, татгалзахаас өөр аргагүй нь.»
Англи эх
I drew Dawn’s Ballad out of my dimension ring. "Sorry, I’ll have to refuse."
«Үргэлж л тэгдэг юм.» Ясархаг эмэгтэй толгой сэгсрэн санаа алдав. «Зүгээр дээ, дуулгаваргүй боолын зоригийг хугалах чинь хөгжлийн тал нь шүү дээ.»
Англи эх
"They always do." The bony woman let out a sigh as she shook her head. "It’s okay, half the fun is breaking the will of a disobedient slave."
Түүнийг ярьж дуусахын зэрэгцээ хөлийн минь доор ялзарсан замаг шиг өнгөтэй мана цугларч эхлэв. Би даруй хойш харайж, газраас шунган гарсан бөөн булингартай гараас дөнгөж амжиж мултрав. Хүний гар шиг тэдгээр манын мөчүүд агаарыг маажаад, идэгдсэн газар руу эргэн шигдэв.
Англи эх
As she finished talking, mana the color of rotted seaweed began gathering beneath my feet. Immediately, I jumped back, just in time to avoid a cluster of murky hands that shot out from the ground. The humanoid arms or mana clawed the air before sinking back into the corroded ground.
Эмэгтэй толгойгоо хазайлгасан ч аймшигтай багных нь цаанаас царайны төрхийг нь харж чадсангүй. Орчлонгийн Зүрхээр харахад түүний шидүүд Тессиагийнх шиг модны шинж чанартай төстэй байсан ч хаясан шид бүр нь идэгдэл зэврэлтийн ором үлдээж байлаа.
Англи эх
The woman tilted her head but I couldn’t see her expression through her disturbing mask. Through Realmheart, the spells seemed to have a similar attribute to wood, like Tessia, but with every spell she conjured, it left a mark of corrosion.
Толинд ямар дүр харагдахаас айсаар би түлэгдэж буй хүзүүгээ хуруугаараа даган илэв. Нууцлаг дайсны эргэн тойронд булингартай ногоон мана улам ихээр цугларсан ч шидээ дуусгаж амжаагүй байхад нь би хажууд нь газраас чулуун шонт гаргав. Шороон жад түүнд хүрмэгцээ тэр дороо ууссан нь харагдлаа.
Англи эх
I slid my fingers down my burning neck, afraid of what I’d see in my reflection. More of the murky green mana gathered around the mysterious enemy, but before she had the chance to finish her spell, I shot out a stone spike from the ground beside her. I watched as the earthen spear dissolved instantly the moment it made contact with her.
"Чи зүгээр л зайлшгүй зүйлийг хойшлуулж байгаа юм, хонгор минь," гэж тэр чихийг минь маажиж урмаар нарийн, хорсголтой хоолойгоор аялгуулав.
Англи эх
"You’re just prolonging the inevitable, my dear," she cooed in her high, grating voice that made me want to claw my ears off.
Тэр хоёр гараа өргөж, газар болон миний эргэн тойрон дахь модод дээр манын цөөрөм улам олноор бүтээв. Тэдгээр нь зөвхөн миний өвөрмөц харааны ачаар л харагдаж байлаа.
Англи эх
She raised both arms, conjuring more pools of mana on the ground and on trees around me, only visible because of my unique vision.
Эхлээд энэ тулаанд манаа яаж хэмнэх талаар бодсон ч, удаан хугацаанд анх удаа өөрийгөө барих ямар ч шалтгаан надад байхгүй гэдгийг ухаарлаа. Тэр магадгүй Дагалдагч эсвэл Хадуур байх, асурын нутагт хэдэн жилийн турш тэдэнтэй тулалдахаар бэлтгэсэн гол дайснуудын нэг.
Англи эх
My first thought was how I should save mana during this battle when I realized for the first time in a long while that I had no reason to hold back. Most likely, she was either a retainer or scythe, one of the key enemies that I had spent years training to fight against in the land of asuras.
Манаа хянахын тулд барьсан тэр бэлгэдлийн ханаа нурааж, манын цөмөөс минь мана хүчтэй цутгаж байгааг мэдэрлээ. Гар, нуруу даган урсах, өмнө нь бүүдгэр байсан рунууд тод гэрэлтэж, дотуур цамцан дээгүүрээ өмссөн зузаан нөмрөг дундуур ч илт харагдаж байв.
Англи эх
Breaking open the metaphoric wall I had built to control my mana, I felt a rush of mana pour out of my core. The once dim runes that ran down my arms and back glowed brightly, blatantly apparent even through the thick mantle I wore over my undershirt.
Цэнхэр, улаан, ногоон, шар манын ширхэгүүд биеэс минь урсан гарч, ойр орчмын мана галд тэмүүлэх эрвээхэй мэт эргэлдэн цугларч, бие рүү минь татагдав.
Англи эх
Particles of mana in blue, red, green and yellow rushed out of my body while the mana in my vicinity swirled and gathered, drawn to my body like moths to a fire.
"Нэг онцгой хүн олчихсон бололтой," гэж эмэгтэй хөөрцөглөн өргөсөн гараа загалмайлан шидээ дуудав. Газраас хэдэн арваар ороонго шиг гар дэлбэрэн гарч, ойролцоох модны их бие, мөчрөөс шунган гарав.
Англи эх
"Looks like I found someone special," the woman effused as she crossed her raised arms, invoking her spell. Dozens of vine-like arms appendages erupted from the ground and shot out from the trunks and branches of nearby trees.
Түүний дарамтлах санаа надад нөлөөлөхөө больсон тул царай минь тайван хэвээр байхад мананаас бүрдсэн гажиг гарууд туранхай хуруугаараа над руу сарвайв. Шидийг нь үл тоон тэр туранхай шулам шиг эмэгтэй рүү огцом довтлоход хөлийн минь доорх газарт жижиг тогоо үүслээ.
Англи эх
My expression remained calm, her imposing intent no longer affecting me, as the disfigured hands of mana reached for me with their spindly fingers. A small crater formed in the ground below my feet as I dashed toward the slender witch of a woman, ignoring her spell.
Хөдөлгөөнийг минь дагасан ороонго шиг гаруудаас бөхийж, найган мултарсаар, алхаагаа нэг ч удаа тасалдуулалгүй шуламд хүрч очив. Хүрэхэд хэдхэн инч л үлдсэн ч эмэгтэй өмнөх шидийг минь уусгасан аура-даа итгэсэн тул огт ч цочсонгүй.
Англи эх
I ducked and swayed, dodging the vine-like hands that followed my movement, never breaking my stride as I reached the witch. I was just inches away from reach, yet the woman didn’t even flinch, confident in the aura that had dissolved my earlier spell.
"Үнэмлэхүй Тэг," гэж би шивнээд, шидээ биеийнхээ эргэн тойронд бүрэн төвлөрүүлэв.
Англи эх
"Absolute Zero," I whispered, coalescing the spell completely around my body.
Надад хүрэхээс хэдхэн инчийн өмнө хөлдсөн булингартай ногоон гарууд зөвхөн гүн ухаантнууд л утга учир өгч чадах аймшигт хөшөө болон хувирав.
Англи эх
The murky green hands that froze inches before contact became a disturbing statue that only philosophers could put meaning to.
Эхний зөн совин маань Үүрийн Дууллыг савчих гэсэн ч сэлэм маань чулуун жад шиг болох вий гэж айсан тул хөлийн нь яг өмнө сүүлчийн нэг алхам хийгээд, өмнөх тулааны эхэнд тэр Хүчжүүлэгчийн хийсэн шиг мөсөн аураг зүүн гарынхаа эргэн тойронд сарвуу хэлбэрийн бээлий болгон хэлбэржүүлэв. Шид маань түүний аура-тай мөргөлдөхөд исгэрэх чимээтэй уурын үүл цацарч, харааг минь халхаллаа.
Англи эх
My first instinct was to swing Dawn’s Ballad but I was afraid that my sword would end up like the stone spear, so I took one last step, just before her feet, and willed the aura of ice to form into a claw-like gauntlet around my left hand like the augmenter had done back at the start of my earlier battle. As my spell collided with her aura, a cloud of steam hissed out, blocking my vision.
Уур нь хортой гэдгийг ойлгоход ганц л удаа амьсгал авахад хангалттай байв. Бие маань тэр дороо хариу үйлдэл үзүүлж, дотор эрхтэн, арьс хоёулаа шатаж эхлэхэд би ханиалгаж унан өвдөг сөгдөв. Намайг бүрхсэн хорт хий хувцасны минь ихэнхийг аль хэдийн хайлуулж, гар дээрх рунуудыг минь ил гаргажээ. Тэрхүү алтан рунууд бүдгэрч эхэлсэн нь л намайг мунхагт байдлаас сэрээв.
Англи эх
It only took one gulp of breath to realize that the steam was toxic. My body immediately reacted, sending me to my knees in a fit of coughs as both my innards and skin began burning. The toxic gas surrounding me had already melted a lot of my clothes, exposing the runes on my arms. It was the fading of the golden runes that snapped me out of my daze.
Сильвиагийн надад өвлүүлсэн, энэ бүхэн хэрхэн эхэлснийг бэлгэдэх тэр рунууд намайг харанхуйн хүйтэн атгаас сугалан гаргалаа.
Англи эх
The runes, imparted onto me by Sylvia and the very symbol of how this all started pulled me out from the cold grip of darkness.
Шатаж буй уушгинаас минь хорыг сорж гаргахын тулд би даруй жижиг вакуум бүтээв. Энэ нь тус болсон ч амьсгалах агаар алга, уушгин дахь хүчилтөрөгч минь ч сорогдож гарсан тул ухаан алдах хүртэл надад хэдхэн секунд л үлдэв.
Англи эх
I promptly created a small vacuum to suck the toxins out of my searing lungs. It helped, but with no air to breathe and the oxygen from my lungs sucked out, I was left with just a matter of seconds until I blacked out.
Хортой байсан ч гэсэн тэр манан намайг шуламын нүднээс нууж байлаа. Тэр намайг одоо ухаан алдсан, эсвэл түүнээс ч дор болсон гэж бодсон байх тул би тэр боломжийг ашиглав. Орчлонгийн Зүрхийн тусламжтайгаар түүний манын ул мөрийг олж, ухаантай байхыг эсэргүүцэх биетэйгээ тэмцэнгээ цохих зөв мөчийг хүлээв.
Англи эх
The fog, as toxic as it was, covered me from the witch’s eyes. She’d assumed I’d have fainted by now, or worse, so I used that opportunity. Locating her mana signature with the help of Realmheart, I waited for the right opportunity to strike while fighting my body’s unwillingness to stay conscious.
Секунд бүр цаг мэт үргэлжилж, ухамсраараа Этерийн Бөмбөрцөг дотор өнгөрүүлсэн тэр үеийг минь санагдуулж байтал тэр эцэст нь хангалттай ойртож ирэв. Зэрэглээн Алхааны нөлөөгөөр тэр миний эргэн тойрон дахь манын хэлбэлзлийг мэдэрч чадахгүй ёстой ч сэлэмний минь бүдэг гэрлийг харчихгүй байгаасай гэж л залбирахаас өөр аргагүй байв.
Англи эх
Seconds seemed like hours, reminding me of my time spent with my consciousness in the aether orb, when she finally drew close enough. While she shouldn’t be able to sense the mana fluctuation around me from the effects of Mirage Walk, I could only pray that she wouldn’t be able to see the dim glow of my sword.
Сүүлчийн тамираа шавхан би Зогсонги Орон Зайг идэвхжүүлж, эргэн тойрныхоо цагийг зогсоогоод, хөл дээрээ огцом ухасхийн босож Үүрийн Дууллаар түүн рүү цохив. Бараг ариун мэт санагдах гялалзсан цагаан аянгаар шингэсэн сэлэм минь орон зайг урах мэт тачигнаж, ир маань нүүрэнд нь хүрэхийн яг өмнө би цагийг суллав.
Англи эх
With the last bit of energy, I triggered Static Void, stopping time around me as I exploded to my feet and struck her with Dawn’s Ballad. My sword crackled as it seemed to tear through space, imbued with a gleaming white lightning that seemed almost holy as I released time just before my blade made contact with her face.
Савчилтын хүч биднийг бүрхсэн хүчлийн үүлийг сарниасан ч харахгүйгээр, яаж ийгээд байнаа оносонгүй гэдгээ би мэдэж байлаа. Гартаа барьсан ир рүү, эс бөгөөс түүний үлдэгдэл рүү харц унахад би жихүүцэн чичрэв. Асурын урласан Үүрийн Дууллын үзүүр идэгдэн хавтгай болж, хөх ногоон ирээс нэг инч орчим нь алга болжээ. Гэвч ир дээрх цусны бүдэг ул мөрийг олж хараад би харцаа шулам руу шилжүүлэв.
Англи эх
The force of my swing spread the cloud of acid covering both of us, but even without seeing, I knew I’d somehow missed my target. I shuddered as my gaze fell to the blade in my hand, or rather, what was left of it. The tip of Dawn’s Ballad, forged by an asura, had been corroded flat with an inch of the teal blade gone. However, spotting the faint trace of blood on my blade, I shifted my glance to the witch.
Толгой нь хойш гэдийсэн тул би зөвхөн түүний шовх эрүүний үзүүрийг л харж чадлаа. Хүзүүний нь хажуугаар нимгэн цусны зурвас урсан бууж байв. Шороон газар дээр багных нь хэмх ойчих чимээнээс өөр юу ч сонсогдохгүй байхад бүхэл бүтэн ой айдаст автан нам гүм болсон мэт санагдлаа.
Англи эх
I could only see the point of her sharp chin as her head was reeled back, a thin trail of blood rolling down the side of her neck. The entire forest seemed to have quieted in fear as the only sound I heard was the shattering of her mask on the dirt floor.
Сэтгэгдлүүд
157-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…