lightnovel.mnThe Beginning After the End 172-р бүлэг
The Beginning After the End TurtleMe

БҮЛЭГ 172

Хуучин үндэс

11 минут уншина
✦

Хуучин үндэс

Англи эх

Chapter 170: Old Roots

Тэнгэрийн хаяа час ягаан, улбар шар манан болж, алсад тунгалаг далайг амилуулна. Сильви бид хоёр Их Нурууны захад унаж байлаа. Мика, Олфред хоёр дээрээс маань хөвөн бууж, харанхуйлсан дүрсийнх нь сүүдэр биднийг бүрхэв. Сильви үнэг шиг дүрдээ хувирмагц тэд намайг барьж авахаар бэлэн байв.

Англи эх

A haze of magenta and orange spread throughout the horizon, giving life to the tranquil ocean in the distance. Sylvie and I plummeted near the edge of the Grand Mountains. The darkened figures of Mica and Olfred cast a shadow over us as they levitated down above us, preparing to catch me right after Sylvie transformed into her fox-like form.

Бид хойд эргээс хэдэн миль зайтай байсан ч түүнээс ойртож нисэх боломжгүй. Хамгийн мууг бодвол, Хадуур энэ зайнаас ч томоохон манын хэлбэлзлийг мэдэрч магадгүй юм.

Англи эх

We were still several miles away from the northern coast but we couldn’t afford flying any closer. Assuming the worst, a scythe might be able to sense substantial mana fluctuations even from this distance.

Жижгэрмэгц Сильви надад наалдав. Тэр агшинд би гараа сунгаж, Микагийн сунгасан гарыг атгалаа. Тэгээд бид аажим доош бууж, хүсээгүй анхаарал татахгүйн тулд асар том нуруунд ойртов. Би энэ өндрөөс ч амархан газардаж чадах байсан ч ингэвэл ойр орчмын модыг хавтгайлж, өөрийгөө зогсоох гэж гаргах хүчнээсээ болж газрыг ч суулгах байлаа. Хүлээн зөвшөөрөхөд дургүй байсан ч Жадад л доош зөөлгөх нь хамаагүй амар байв.

Англи эх

Sylvie latched onto me as soon as she shrunk. At the same time, I reached out, grabbing Mica’s outstretched hand. There we slowly descended, close enough to the massive mountain range to avoid any unwanted attention. While I was easily able to land, even from this height, doing so meant that I’d likely flatten the trees nearby and perhaps even sink the ground from the sheer force I’d have to use to stop myself. As reluctant as I was to admit, it was much simpler relying on the lance to just carry me down.

"Гар дээр чинь нэлээн аймар сорви байна шүү!" гэж Мика хэлэв. Салхинд дуу нь арай чүү сонсогдоно.

Англи эх

"That’s a pretty bad scar you have on your hand!" Mica remarked, her voice barely audible from the wind.

"Хуучин шарх," гэж би инээмсэглэв. Хоолой дээрх сорвио нуугч боолтоор сайтар далдалсан ч зүүн гарын сорви маань намайг сайн мэддэггүй хүмүүст төдийлөн сонин зүйл биш.

Англи эх

"It’s an old wound." I cracked a smile. I had made sure to hide the scar on my throat with the concealing bandage, but the scar on my left hand was of little issue to people that didn’t know me very well.

Намхан Жад толгой дохиход эмзэг харагдах хуруунууд нь гарыг минь улам чанга атгав.

Англи эх

The small lance nodded, the strength of her grip around my arm growing tighter despite her delicate-looking fingers.

Бид Их Нурууны бэлд, хуурай өвс, хадан чулуу бүхий талбайд буув. Эргэн тойронд хүйтэн салхи исгэрнэ.

Англи эх

We landed at the base of the Grand Mountains, on a field of dry grass and boulders where<span class="Apple-converted-space"> </span>frigid winds whistled around us.

"Эндээс цааш манаа аль болох бага хэрэглэх хэрэгтэй," гэж Олфред ойр хавьд хүн байгаа эсэхийг ажиглангаа хэлэв.

Англи эх

"Mana from this point on should be kept to a minimum," Olfred said as he scanned our surroundings for anyone nearby.

Би зөвшөөрөн толгой дохив. Зэрэглээн Алхаагаар би манаа илрүүлэлгүй хэрэглэж чаддаг ч энэ мэдээллийг өөртөө л хадгалсан нь дээр.

Англи эх

I nodded in agreement. I was able to use mana without it being detected through Mirage Walk, but that was information better kept to myself.

"Тэр Дагалдагч, Хадуур хоёрыг олох төлөвлөгөө чамд байгаа гэж бодож байна?" гэж ширүүн Жад хэлэв.

Англи эх

"I assume you have a plan in order to find the retainer and scythe in question?" the gruff lance remarked.

"Ойролцоо." Би анх адал явдалтан болсноосоо хойш хадгалж ирсэн цагаан маск, хар дарсан зүүдний үнэгний үсээр хийсэн хар цувыг гаргав. Энэ бол маскныхаа хамт өмсдөг байсан хувцас минь бөгөөд өмссөн хүнээс анхаарлыг үл мэдэг холдуулдаг чадвартай юм. Хувцасныхаа дээгүүр өмсөөд, хэмжээсийн бөгжнөөсөө зузаан нөмрөг сугалж мөрөн дээрээ нөмрөв. "Бид гол зам руу явах тул та нар нөмрөгөө гаргаж, малгайгаа тат."

Англи эх

"Somewhat." I took out the white mask I had kept since first becoming an adventurer and the black coat made from the fur of a nightmare fox. This was the outfit I had worn along with the mask since it had the subtle ability to cast one’s focus away from the wearer. Wearing it over my clothes, I also fished out a thick cloak from my dimension ring and draped it over my shoulders. "We’ll need to head toward the main road so take out your cloaks and put up the hoods."

Олфред хар цувыг минь сонирхон ажиглав. "Сонин нөлөөтэй юм. Чи хэзээ нэгэн цагт алуурчин юм уу хулгайч байсан уу?"

Англи эх

Olfred studied my black coat with a curious gaze. "An intriguing effect. Were you once an assassin or thief?"

"Үгүй ээ," гэж би хувцсаа харангаа мишээв. "Зүгээр л ялгарахыг хүсээгүй юм."

Англи эх

"No," I chuckled, looking down at my outfit. "I just didn’t want to stand out."

Тэр тоомжиргүй толгой дохиод, Микагийн хамт хүссэнийг минь биелүүлж, тус бүр манын араатны баян үсээр хийсэн тансаг нөмрөг гаргав.

Англи эх

With a dismissive nod, he and Mica followed my request, each taking out a lavish cloak of rich mana beast fur.

Би дуугүй Мика руу очингоо бөгжнөөсөө нэмэлт нөмрөг гаргав. Газар хаяад дээр нь гишгэж, бор нөмрөгийг шороо, өвсөөр будаад намхан Жадад өглөө. "Оронд нь үүнийг өмс."

Англи эх

Without saying a word, I walked over to Mica as I took out a spare cloak from my ring. Dropping it on the ground, I stepped on it, staining the brown cloak with dirt and grass before handing it to the small lance. "Wear this instead."

"Ч-чи сая газар хаяад дээр нь гишгэчихлээ шүү дээ!" гэж Мика нүд нь орой дээрээ гартал хашгирав.

Англи эх

"Y-You just dropped it and stepped on it!" Mica exclaimed, flabbergasted.

"Мэдэж байна," гэж хариулаад би өөрийнхөө нөмрөгийг ч газар хаяж гишгэн, өсгийгөөрөө нухаж шороо шавраар сайтар будлаа. "Бид хоёр Олфредийн боол болно."

Англи эх

"I know," answered as I dropped my own cloak and stepped on it, rubbing my heel to thoroughly coat it with dirt and grime. "The two of us are going to be Olfred’s slaves."

"Яагаад Мика эзэн нь болж болохгүй гэж?" гэж тэр хамраа сарталзуулан, нэмэлт нөмрөгийг минь ердөө хоёр хуруугаараа чимхэж барив.

Англи эх

"Why can’t Mica be the master?" she huffed, holding my spare cloak with just two fingers.

"Учир нь чи дунд сургуулийн хүүхэд шиг харагддаг," гэж би гэнэн инээмсэглэн шулуухан хариулав. Олфред үслэг нөмрөгөө товчлонгоо үл мэдэг инээв.

Англи эх

"Because you have the appearance of a middle-schooler," I answered bluntly with an innocent smile. Olfred let out a small laugh as he clasped on his fur cloak.

Нөхөр рүүгээ нүдээрээ хутга шидэх мэт ширтэж байснаа тэр дурамжхан нөмрөгөө бөгждөө буцааж хийгээд миний өгсөн бохир нөмрөгийг өмслөө.

Англи эх

Glaring daggers at her cohort, she reluctantly put her cloak back into her ring and put on the dirty one I had given her.

"Уучлаарай. Аюулгүйн үүднээс л ингэж байгаа юм," гэж хэлээд би бөхийн, хуруугаа шаварлаг шороонд дүрэв.

Англи эх

"Sorry. This is for safety measures," I said. Bending down, I dipped my finger on a muddy patch of dirt.

"Үгүй ээ, битгий," гэж Мика гуйж, нөмрөгийнхөө малгайгаар нүүрээ хамгаалав.

Англи эх

"No, please," Mica begged, protecting her face with the hood of her cloak.

"Бид нэлээн хол зам туулсан боолууд. Бохир байх нь зүй ёсны хэрэг, бас анзаарагдахгүй өнгөрөх сайн арга." Зөвшөөрлийг нь хүлээлгүй би малгайг нь сөхөж, чийгтэй шороог нүүрэнд нь түрхээд өөрийнхөө нүүрийг ч мөн адил будав.

Англи эх

"We’re slaves that have been traveling a fair distance. It’d only be natural to be dirty, and it’d be a good way to get by unnoticed." Without waiting for her consent, I pulled off her hood and smeared the moist dirt on her face before doing the same to myself.

Би толгойгоо доош бөхийлгөн урт үсээ сэгсчиж, самруулан нүүрнийхээ ихэнхийг далдлав. Нөмрөгийнхөө малгайг өмсөөд, барьж байсан маскаа Олфредэд өгөв. "Үүнийг нөмрөгтэйгөө хамт өмсөөрэй. Хэн нэгэн асуувал, олон жилийн өмнө авсан аймшигтай сорвиогоо нуух гэж байгаа гэж хэлээрэй."

Англи эх

I dipped my head down and tousled my long hair until it became disheveled and covered most of my face. After putting on the hood of my cloak, I handed the mask that I was holding to Olfred. "Wear this along with your cloak and if anyone asks, it’s to hide a gruesome scar you received years back."

Олфред толгой дохин маскийг авав. Түүнийг нүүрэндээ зүүж, малгайгаа татахыг хараад би Ноут хэмээх нэрийн дор адал явдалтан байсан үеэ санахгүй байж чадсангүй.

Англи эх

Olfred nodded, accepting the mask. As he slid it on over his face and propped up his hood, I couldn’t help but be reminded of my time as an adventurer under the guise of Note.

Маскны баруун нүдний нүх рүү урсах цэнхэр зураас он жилийн эрхээр бүдгэрсэн ч Олфредийн өндөр адал явдалтан байхдаа миний байсан өндөртэй ойролцоо, дээр нь маск, нөмрөг хоёр нийлээд үнэхээр хуучны дурсамжийг сэргээж байлаа.

Англи эх

The blue streak running down to the right eye hole of the mask had faded over the years but with Olfred’s height being similar to how tall I had been when I was an adventurer along with the mask and cloak really brought back memories.

"Маск сайн таарч байна," гэж Олфред хэлэв. Маскны нөлөөгөөр дуу нь бүдүүн сонсогдоно. "Өө? Ийм үйлдэлтэй бас юм байна."

Англи эх

"The mask fits well," Olfred said, his voice sounding deeper from the effects of the mask. "Oh? It has this sort of function as well."

"Мика гэртээ харимаар байна," гэж намхан одой бухимдав. Хүүхэд шиг нүүрийг нь хатсан шавар бүрхэж, богино үс нь бохир, урагдсан нөмрөгийн доороос сэвсгэр буржгар цухуйна.

Англи эх

"Mica wants to go home," the small dwarf sulked, her youthful face caked with dried mud while her short hair poked out in messy curls from underneath the dirty and tattered cloak.

Миний хувиргалт ямар байна? гэж би Уяа руугаа эргэж асуув.

Англи эх

How’s my disguise? I asked my bond, turning to face her.

«Болох л байх даа, гэхдээ хэн нэгэн сайн ажиглавал яах бол гэж санаа зовж байна.» Жижигхэн муур шиг толгой нь зөвшөөрөн дохив.

Англи эх

‘It’ll have to do, although it worries me what would happen if someone looked too closely.’ Her small feline head nodded in approval.

Яагаад тэр чинь магтаалаас илүү доромжлол шиг сонсогдоод байна?

Англи эх

Why does that sound more like an insult than a compliment?

«Аль аль нь л даа», гэж тайван дуу нь толгойд минь инээв. Намайг боол мэт дүр эсгэх хооронд харагдах ёсгүй тул Сильви нөмрөг дотор минь үсрэн орлоо.

Англи эх

‘It’s a bit of both,’ her calm voice chuckled in my mind. Sylvie hopped inside my cloak since she needed to be hidden from view as I posed as a slave.

"Хэн ч биднийг сэжиглэхгүй гэдэгт чи итгэлтэй байна уу?" гэж Олфредийн бүдүүн дуу маскны цаанаас нижигнэв.

Англи эх

"You’re positive no one will suspect us?" Olfred’s deep voice rumbled from behind the mask.

"Хэн ч Жад хайгаад гарахгүй, бас маск зүүх дуртай адал явдалтан цөөнгүй бий," гэж би түр зуурын эзнийхээ ард Микагийн хажууд алхангаа хариулав. "Тэгээд ч «хамгийн сайн нуугдах газар бол нүдний өмнө» гэсэн хуучин үг байдаг. Тулалдаанаас зугтаж хойд зүг явах замдаа дээрэмчдэд дайруулсан язгууртан, түүний хоёр боолыг хэн сэжиглэх юм бэ?"

Англи эх

"No one’s going to be out looking for lances, and there are quite a bit of adventurers that like to use masks," I replied, trailing next to Mica behind our temporary master. "Besides, there’s an old saying that the best place to hide is in plain sight. Who’s going to suspect a noble and his two slaves that got raided by bandits on our way up north to escape the battles?"

"Санаа чинь зөв ч, би ийм үг сонсож байгаагүй юм байна. Магадгүй зөвхөн хүмүүс л хэрэглэдэг юм болов уу?" гэж Олфред асуув.

Англи эх

"While you do make a point, I’ve never heard of such a saying. Perhaps it’s used only by humans?" Olfred asked.

"Тийм л юм даа," гэж би инээгээд, үүнийг өмнөх амьдралдаа сурснаа сая санав.

Англи эх

"Something like that," I chuckled, remembering now that I had learned it in my previous life.

Бид хэдэн цагийн турш чимээгүй алхав. Би Зэрэглээн Алхаагаар хөлөө манаар хүчжүүлж, хэлбэлзлийг нууж байсан бөгөөд Мика, Олфред хоёр хүртэл юу ч анзаарсангүйд сэтгэл хангалуун байлаа.

Англи эх

We trudged for hours silently. I constantly used Mirage Walk to strengthen my legs with mana while hiding the fluctuations, satisfied that not even Mica and Olfred were able to notice anything off.

Вирион бид хоёрын гаргасан төлөвлөгөөг би толгойдоо Сильвитэй хамт эргэцүүлэв. Олфред, Мика хоёулаа урвагч гэж үзвэл тэд надад юу хийхээр төлөвлөж байгааг би мэдэхгүй. Хамгийн муу нь боломж гармагц намайг алах, өөр нэг хувилбар нь намайг Вритра руу аваачих. Ямар ч байсан хоёр одой Сильвийг байхад над руу тийм ил тод дайрахгүй. Биднийг даван туулж чадсан ч хүнд тулаан болох бөгөөд хамгийн зэлүүд газар ч анхаарал татах нь дамжиггүй.

Англи эх

I ran the plan that Virion and I had come up with in my head with Sylvie. Assuming that both Olfred and Mica were traitors, I didn’t know what they planned on doing to me. Worst case was them killing me when they had the chance, while another scenario was them taking me to the Vritra. Whatever the case, the two dwarves wouldn’t attack me so brazenly with Sylvie around. Even if they were able to overpower us, it would be a hard fight and attract attention even in the most remote areas.

Би тэдний оронд байсан бол Сильви бид хоёрыг Дагалдагч юм уу Хадуур руу дагуулж очиж, түргэн устгах эсвэл барьж авах байсан. Тиймээс тэд биднийг туслах хүчин рүүгээ хөтлөх санаатай гэдгийг баталгаажуулах цорын ганц жинхэнэ арга нь тэднийг олж чадахгүй байгаа мэт санаатай дүр эсгэх явдал.

Англи эх

If I were them, I’d lead me and Sylvie to the retainer or scythe in order to swiftly dispose or capture us. Having said that, the only real way to make sure that their plan was to lead us to their backup was to intentionally act like I could not find them.

Орчлонгийн Зүрхээр би харагдах манын хэлбэлзлийг ашиглан Вритрагийн бааз байрыг олж чадна. Хэдэн өдөр тэднийг буруу зүг хөтөлсний дараа тэд нэг бол цөхөрч буцахыг хүснэ, тэгвэл миний сэжиг буруу болж таарна, эсвэл Сильви бид хоёрыг үхэлд хөтлөх зөвлөгөө, сануулга өгч эхэлнэ.

Англи эх

With Realmheart, I could make use of the visible mana fluctuations to find the Vritra ’s base. After a few days of leading them in the wrong direction, they would either give up and want to head back, in which case my suspicions would be wrong, or they would provide me with suggestions or hints to lead Sylvie and me to our demise.

«Чиний төлөвлөгөө дэндүү олон таамаг дээр тогтож байна», гэж Уяа маань нөмрөгийн минь халаасанд хөдөлгөөнгөө тэмдэглэв. «Тэд чамайг Вритра руу хүчээр хөтөлбөл яах вэ?»

Англи эх

‘Your plan rests on a lot of assumptions,’ my bond noted, shuffling inside the pocket of my cloak. ‘What if they forcibly lead you to the Vritras?’

Тэд байр сууриа ил гаргахыг хүсэхгүй байх гэж бодож байна. Зөвлөлийн гишүүдийн нэгийг тагнуул болгосноос илүү сайн зүйл гэж бараг байхгүй. Тиймээс тэд биднийг анхаарал татахгүйгээр зайлуулж чадна гэдэгтээ итгэлтэй болтлоо сэжиг төрүүлэхээс зайлсхийнэ гэж үзэхэд аюулгүй.

Англи эх

I highly doubt they’d want to reveal their position. You can’t get much better than having one of the councilmembers as a spy. Which is why it’s safe for me to assume that they’d try to avoid suspicion until they’re sure they can get rid of us without drawing attention.

«Тэгэхээр тэд биднийг тийшээ хөтлөх гээд байгаа юм шиг санагдвал зүгээр л зугтах юм уу?» гэж Сильви эргэлзсэн өнгөөр асуув.

Англи эх

‘So we’ll just run away if it seems like they’re trying to lead us to them?’ Sylvie asked, her tone doubtful.

Хэрэв бид Олфред, Микатай тулалгүйгээр Вритрагийн баазын байршлыг олоод буцаж чадвал хамгийн сайн хувилбар тэр, гэж би эзэн маань болж дүр эсгэж буй масктай язгууртны ард ойрхон дагангаа хариулав. Гэхдээ юу болохыг хэн мэдлээ гээд Вирион бидний араас өөр нэг Жад илгээсэн.

Англи эх

If we can head back after finding the location of the Vritra’s base without fighting Olfred and Mica, that’ll be the best case scenario, I responded, following closely behind the masked noble that was posing as my master. But just in case, Virion sent another lance behind us.

Сильви хариулсангүй ч гайхширлын давалгаа оюун санааг минь дүүргэв.

Англи эх

Sylvie didn’t answer, but a wave of surprise flooded my mind.

Чи түүнийг огт мэдэрч чадахгүй байгаа биз дээ?

Англи эх

You can’t sense her at all, can you?

«Үгүй ээ, чадахгүй байна», гэж тэр хүлээн зөвшөөрөв. «Элф Жад уу?»

Англи эх

‘No, I can’t,’ she admitted. ‘Is it the elven lance?’

Хм-хм. Зан төрхөөс нь үл хамааран өрсөлдөгчөө хуурч, тэднээс нуугдах чадвараараа тэр «Хий Үзэгдэл» гэсэн нууц нэр авсан юм.

Англи эх

Mhm. Despite her demeanor, she was given the code name ‘Phantasm’ because of her abilities to deceive and hide from opponents.

«Алуурчин», гэж Сильви тэмдэглэв.

Англи эх

‘An assassin,’ Sylvie noted.

Бид хоёр оюун санаагаараа ярилцаж, барзгар тал нутгаар алхах зуур цаг хугацааг богиносгов.

Англи эх

The two of us conversed mentally, shortening the passage of time as we trekked through the rugged plains.

Замын турш би эргэн тойрон дахь манын хэлбэлзлийг барих гэж Орчлонгийн Зүрхээ богино хугацаагаар идэвхжүүлж байлаа. Хоёр Жадад нүдээ харуулахгүйн тулд болгоомжлох хэрэгтэй байсан ч малгай болон урт үсний минь зулай хүүхэн хараа минь цэнхэрээс цайвар голт бор болж өөрчлөгддөгийг нууж чадаж байв.

Англи эх

Throughout the way, I activated Realmheart in brief increments, trying to catch any fluctuations of mana around us. I had to be careful to not let the two lances see my eyes, but my hood and long bangs were able to hide the fact that my pupils changed from blue to a light lavender.

Баруун хойд зүг рүү аяллаа үргэлжлүүлэх тусам тал нутаг аажмаар өргөн уудам ой болж, мод улам шигүү болов. Сильвиагаас сурсан Манын Эргэлт маань манын нөөцийг минь байнга нөхөж, харин Зэрэглээн Алхаа шид хэрэглэснээс үүсэх манын хэлбэлзлийг нууж байсан тул алхсан цаг минь нэг төрлийн дасгал болон хувирчээ.

Англи эх

As we continued our journey Northwest, trees became more abundant as the plains slowly shifted into acres of woodland. With Mana Rotation, the skill I learned from Sylvia, constantly replenishing my mana supply while I used Mirage Walk to conceal the mana fluctuation around me caused by using magic, the time I spent walking had become a sort of training.

"Хүрч ирлээ," гэж Мика биднийг эцэст нь гол замд хүрэхэд санаа алдав. Шороон зам хоёр тэрэг хооронд нь чөлөөтэй зайтайгаар зэрэгцэн явах хэмжээний өргөн бөгөөд дугуйн мөр байгаа ч харагдах газарт ганц ч тэрэг алга.

Англи эх

"We’ve made it," Mica sighed as we finally reached the main road. The dirt trail was wide enough to accommodate two carriages with ample space in between, and while there were wheel tracks from use, there seemed to be no carriages within sight.

"Одоо хаашаа вэ, хүү минь?" гэж Олфредийн бүдүүрсэн дуу хангинав.

Англи эх

"Where to now, boy?" Olfred’s deepened voice rang.

"Зам дагаад хамгийн ойрын хот руу явна," гэж би энгийнээр хариулав.

Англи эх

"We follow the road to the nearest town," I simply answered.

"Бас алхах уу?" гэж Мика эсэргүүцэн гиншив.

Англи эх

"More walking?" Mica groaned in protest.

"Хамгийн ойрын хот тийм ч хол биш ээ," гэж би тайвшруулав.

Англи эх

"The closest town isn’t too far off," I comforted.

Мика бид хоёр толгойгоо доош тонгойлгосоор Олфредийн ард замын хажуугаар дагаж явав. Гэнэт би туурайн бүдэг тачигнах чимээ, модон дугуйн дуу сонсов.

Англи эх

Mica and I kept our heads low as we followed behind Olfred on the side of the trail. Suddenly, I picked up the faint clack of hooves and wooden wheels.

Хоёр Жад секунд ч болоогүй байхад мөн чимээг сонсож сэрэмжлэв. Бид гурав зогсоод тэрэг нүдэнд өртөхийг хүлээлээ. Хоёр бор морь, нэгнийх нь хошуу орчим цоохортой, модон тэрэг чирж, ногоон, бор аяны хувцастай ахимаг насны эр, над шиг л насны юм шиг залуу тэргийг жолоодож явав.

Англи эх

Both the lances perked up less than a second later, picking up on the sound as well. The three of us stopped and waited for the carriage to appear in our line of sight. Pulled by two brown horses, one speckled near its muzzle, the wooden carriage was driven by an older gentleman in green and brown traveling garb with a young man that appeared not much older than myself.

Ойртох тусам хоёр морины туранхай нь илт харагдав. Хавирга нь тод гарч, зүс, дэл нь идэш тэжээлээс ердөө олох ёстой гялбаагаа бүрэн алдсан байлаа.

Англи эх

As they got closer, it was apparent how malnourished the two horses were. Their ribcages were clearly pronounced while their coats and manes had lost any sort of luster they would normally get from the nutrients in their food.

Олфред ойртож буй тэрэг рүү гараа даллав. "Сайн байна уу!"

Англи эх

Olfred waved his arms at the approaching carriage. "Hello there!"

Жолоог огцом татахад морьд, тэрэг тоос бужигнуулан зогсов.

Англи эх

With a swift pull of the reigns, the horses and carriage came to a dusty halt.

"Төөрчихөө юу?" гэж ахимаг эр хуцах мэт хэлээд Олфредийн хувцсыг нүдээрээ ажиглах зуур залуу нь Мика бид хоёрыг сэжигтэйгээр ширтэв.

Англи эх

"You lost?" the older man barked, his eyes scanning Olfred’s garb while the younger one eyed Mica and me suspiciously.

"Боолуудтайгаа хамт хойд зүг явж байтал тэргийг маань дээрэмчид дайрсан юм," гэж Олфред тайлбарлаад, тогтуун дуугаар гашуун түүхээ жүжиглэн өгүүлэв. "Морьдыг минь хөнөөгөөд биднийг дээрэмдэх гэсэн. Аз болоход боолууд маань дээрэмчдийг няцааж чадсан."

Англи эх

"My slaves and I were on our way up north when our carriage was attacked by some bandits," Olfred explained, his voice steady while he dramatically told a tale of woe. "They slit my horses and tried to rob us. Luckily my slaves were able to fight off the bandits."

"Энэ хоёр намхан жаал уу?" гэж ахимаг эр нүдээ онийлгов.

Англи эх

"These two munchkins?’ The older man’s eyes narrowed.

Олфред толгой сэгсрэв. "Үгүй, үгүй. Өөр боолууд. Харамсалтай нь шарх нь идээлээд удалгүй нас барсан."

Англи эх

Olfred shook his head. "No, no. Different slaves, but unfortunately they didn’t last much longer from infection of the wounds."

"Хм. Тэгээд маск чинь?" гэж жолооч хөмсгөө өргөн асуув. Тэр залуу хоёулаа бүсэндээ хийсэн хутганыхаа ишийг атгажээ. Гараа эвгүй байрлуулсныг нь харахад зэвсэг нь айлгах төдий зорилготой бололтой.

Англи эх

"Mmm. And the mask?" the driver asked with a raised brow. He and the younger man both gripped the hilts of their sheathed daggers on their waists. By their awkwardly placed hands, it seemed that their weapons were more for intimidation.

"Энэ аюултай цаг үед нэрээ нуу гэж аав маань шаардсан юм," гэж Олфред зэвсгийг нь мөн анзаараад, бууж өгсөн мэт гараа өргөж сулхан инээв.

Англи эх

"My father insisted I hide my identity in these dangerous times," Olfred answered with a weak chuckle as he held up his hands in submission, noticing the weapons as well.

"Үнэхээр аюултай цаг үе, чи өөрөө үзчихсэн байна шүү дээ." Ахимаг эр зэвсгээ атгасан гараа сулруулав. "Дайн эхэлснээс хойш тулалдаж чаддаг боол олдох ч хэцүү, худалдаж авах бүр хэцүү болсон. Алдагдалд чинь харамсаж байна."

Англи эх

"Dangerous times indeed as you’ve already experienced." The older man loosened his grip on the weapon. "Fighting slaves are hard to come by and even harder to afford since the war started. Pity for your loss."

"Их алдагдал," гэж Олфред санал нийлэв.

Англи эх

"A great loss," Olfred agreed.

"За, бүгдэд л хүнд цаг байна. Морьд маань илүү хүний жинг даах эсэхийг мэдэхгүй юм," гэж ахимаг эр сэвсгэр сахлаа хуруугаараа самнан ханиалгав.

Англи эх

"Well, times are hard for all of us. I’m not sure my horses can handle the weight of more people," the older man ran his fingers through his scraggly beard as he let out a cough.

"Мэдээж, хөлс чинь өгнө," гэж Олфред тайван хариулаад үслэг нөмрөгөө ухаж хоёр мөнгөн зоос гаргав.

Англи эх

"Naturally, you’ll be compensated," Olfred replied calmly as he dug into his fur cloak and pulled out two silver coins.

Залуу нь гараа сунган мөнгөн зоосыг шүүрэн авч, шүдээрээ хазаж жинхэнэ эсэхийг шалгаад жолоочид зөвшөөрөл өгөв.

Англи эх

The younger man reached out and snagged the silver coins, testing their pliability with his teeth before giving an okay to the driver.

"За тэгвэл суу," гэж ахимаг эр Олфред руу дохив. "Харин боолууд чинь алхана."

Англи эх

"Hop on then," the older man motioned to Olfred. "But your slaves will have to walk."

"Мэдээж," гэж Олфред эргэлзэлгүй хэлэв.

Англи эх

"Of course," Olfred said without hesitation.

Мика толгойгоо дахин бөхийлгөхийн өмнө түүний сэтгэл нь унасан царайг би харж амжлаа. Дуугүйхэн хүүхэд шиг Жадыг ухраан татаж, тэрэг дахин хөдлөхийг хүлээгээд Микатай хамт араас нь дагав.

Англи эх

I caught a glance of Mica’s devastated expression before she lowered her head again. Without saying a word, I pulled the child-like lance back and waited for the carriage to resume before following after it with Mica.

"Мика тэр өвгөнийг алах болно," гэж Мика малгайныхаа доор нүүрээ нууж бувтнав.

Англи эх

"Mica is going to kill that old man," Mica muttered, her face hidden beneath her hood.

"Жаахан л тэвчээд бай. Дараагийн хот ердөө ганц цагийн зайтай."

Англи эх

"Just bear it for a little longer. The next town is only an hour away."

"Чи энэ хөдөө нутгийг сайн мэддэг юм уу?" гэж Мика асуув.

Англи эх

"You’re familiar with this rural countryside?" Mica asked.

"Мэдээж," гэж би намуухан хэлэв. "Энд л миний төрсөн нутаг бий юм чинь."

Англи эх

"Of course," I said softly. "It’s where my hometown is after all."

✦

172-р бүлгийн төгсгөл

Машин орчуулга · Англи эхтэй харьцуулж унших боломжтой

Сэтгэгдлүүд

172-р бүлгийн тухай ярилцъя.

Бүртгэл шалгаж байна…

172-р бүлэг: Хуучин үндэс · The Beginning After the End · lightnovel.mn