lightnovel.mnThe Beginning After the End 178-р бүлэг
The Beginning After the End TurtleMe

БҮЛЭГ 178

Анхны Хадуур

11 минут уншина
✦

Анхны Хадуур

Англи эх

Chapter 176: The First Scythe

Би түүн рүү дуугүй ширтэв.

Англи эх

I stared silently at her.

Арьс минь хөлсөнд норж, толгой бүхэлдээ лугшин өвдөж байлаа. Хэл минь шавхтал мушгисан ноорс шиг хатсан байв. Бие минь айж байсан ч тархи минь бодлын торонд орооцолдон төөрчээ. Үйл явдлын энэ эргэлтэд хариу өгөх ямар нэг арга олох гэж тархи минь араа мэт эргэлдэж байгааг би мэдэрч байлаа. Гэвч түүний хүрсэн дүгнэлт...

Англи эх

Sweat drenched my skin and my entire head throbbed. My tongue felt like a rag wrung dry, my body felt fear, but my brain was lost in a web of thoughts. I could feel the gears turning as my brain tried to come up with a scenario in response to this change in events. The conclusion that it came to, however...

Гарц байсангүй.

Англи эх

There was no way out.

Манын цөмд минь дусал ч мана үлдээгүй, бие минь ухралтаас болж унахын даваан дээр, Уяа минь хөдлөх чадваргүй болсон тул би хийж чадах цорын ганц зүйлээ хийлээ. Хүлээв.

Англи эх

With no mana left in my core, my body on the brink of collapsing from backlash, and my bond incapacitated, I did the only thing I <i>could </i>do. I waited.

Сильвигийн бие унаж үүсгэсэн тогоон хонхорын ирмэгт зогсох эмэгтэйг би хүлээв. Одоог хүртэл харсан Дагалдагчдаас тэр эрс өөр харагдаж байлаа.

Англи эх

I waited for the woman standing near the rim of the crater Sylvie’s body had made. Unlike the retainers that I had seen until now, she looked fundamentally different.

Урт үс нь нарны гэрэлд хайлсан номин ягаан чулуу мэт гялалзана. Шулам, Уто, Силрит нарын өвчтэй мэт янз бүрийн саарал царайнаас ялгаатай нь энэ эмэгтэйн арьс өнгөлсөн гантиг шиг цэвэр цагаан байв. Нүд нь гөрөөсний эвэр шиг мушгиран дээш сүндэрлэх урт хар эвэр шигээ хурц хатгам ажээ.

Англи эх

Her hair was long and reflected the sun like liquid amethyst. Unlike the witch, Uto, or Cylrit, whose complexions were varying shades of sickly gray, this woman’s skin had the quality of polished alabaster. Her eyes were as piercing as her long black horns that spiraled up like an impala’s.

Ер бусын гайхалтай төрхөөс нь ч илүү намайг цочроосон зүйл бол түүний аура, бүр тодруулбал, аура нь огт үгүй байдал байлаа.

Англи эх

Aside from her unnaturally striking appearance, what struck me the most was her aura, or rather, lack of aura.

Миний оршихуйгаа нуухыг сурсан үеийнхээс ялгаатай нь Хадуурын аура байгаа мэт боловч түгжигдсэн, хэзээ ч дэлбэрэхэд бэлэн сүйрлийн тэсрэх бөмбөг шиг хоригдсон мэт санагдав. Ийм зүйл би ганцхан удаа л мэдэрч байсан нь Индрат ноёнтой уулзсан үе. Сильвигийн өвөө, асуруудын одоогийн тэргүүн яг ийм амьсгал боогдуулам оршихуйтай байсан бөгөөд хэзээ дэлбэрэхийг нь гэсэн болгоомжлол хүн бүрийг бүрхдэг байлаа.

Англи эх

Unlike when I learned to hide my presence, the scythe’s aura seemed to be there, but contained, contained like a devastating bomb ready to explode. The only time I had felt this was when I had met Lord Indrath. Sylvie’s grandfather and the current leader of the asuras had the same suffocating presence that made everyone wary of when he might explode.

Би шүлсээ залгив. Хадуур ирснийг мэдсэнээс хойш миний хийсэн хамгийн том хөдөлгөөн энэ байлаа.

Англи эх

I gulped, which was the biggest movement I’d made since I became aware of the scythe’s arrival.

Харин тэр хөдөлгөөнгүй хэвээр. Энэ сайн шинж. Хэрэв намайг алахыг хүссэн бол аль хэдийн алчих байсан. Ухаангүй юм уу үхсэн Утог яагаад үснээс нь барьж байгааг асуумаар байсан ч зүрх хүрсэнгүй.

Англи эх

She remained still, though. That was a good sign. If she wanted to kill me, she could’ve done so by now. I wanted to ask why she was currently holding onto the unconscious or dead Uto by his hair but couldn’t quite work up the nerve to.

Сильви бид хоёрын аль нь ч Утод юу ч хийгээгүй гэдэгт би бараг итгэлтэй байсан. Энэ нь тэр сүүлчийн дайралтаараа хязгаараа давсан, эсвэл энэ Хадуур Утогийн одоогийн байдалд ямар нэг хамаатай гэсэн үг. Аль аль нь итгэмээргүй санагдав.

Англи эх

I was pretty certain that neither Sylvie nor I had done anything to Uto, which either meant he had exceeded his limits with that last attack or that this scythe had something to do with Uto’s current state. Both options seemed unlikely.

Хөдөлгөөнгүй хэвээр, манын эргэлтээр идэвхгүйгээр мана цуглуулсаар байлаа. Бие минь түлэгдэн шатаж, цөм минь ухралтаас болж эсэргүүцэж байсан ч би тэвчив. Хичнээн мана цуглуулсан ч хийж чадах юм алга. Сильви ийм байдалтай байхад зугтаж чадахгүй, түүнийг хаяж явах бол бүр ч боломжгүй. Энэ Хадууртай тулалдах нь үнэ цэнтэй байж магадгүй гэсэн бодол тархинд минь гялсхийсэн ч бие махбодын минь бусад бүх ширхэг утас тэр даруй түүнийг унтраав.

Англи эх

Remaining still, I continued passively gaining mana through mana rotation. My body burned and my core opposed from backlash but I held on. There was nothing I could do no matter how much mana I gained; I couldn’t escape with Sylvie in this condition and there was no way I was going to leave her behind. My brain flickered with the notion that it might be worthwhile to fight against this scythe but that thought was quickly doused by every other fiber of my being.

Тиймээс би яг тэр байрлалаараа, нил ягаан үстэй Хадуур руу ширтсээр байлаа. Бодолд минь хэдэн арван хувилбар гүйж өнгөрсөн ч түүний хийсэн зүйл бол миний хэзээ ч таамаглахааргүй зүйл байв.

Англи эх

So I remained in the same exact position, staring at the purple-haired scythe. Dozens of possible scenarios ran through my thoughts but what she did was something that I would’ve never predicted.

Сул гараа доош сунгасан Хадуур Утогийн эврийг цэцэг тасдаж байгаа мэт нэг нэгээр нь хугалав. Дуугүй хэвээр, хоёр эврийг над руу хайхрамжгүй шидэхэд бие минь шууд хариу үйлдэл үзүүлэв. Эврүүд тэсрэх бөмбөг юм шиг, хэн мэдлээ, үнэхээр тийм байж ч магадгүй, амин чухал эрхтнүүдээ хамгаалан бөөрөнхийлөн агшив. Хоёр тонн жинтэй лууг минь ямар нэг байдлаар хамгаалж чадна гэсэн сул найдвараар тасарсан эвэр болон Уяаныхаа хооронд байрлав. Гэвч юу ч болсонгүй. Хоёр хар эвэр өнхөрсөөр хөлийн минь хажууд ирээд, ямар ч сүр дуулиангүйгээр зогслоо.

Англи эх

Reaching down with her free hand, the scythe snapped off Uto’s horns one by one as if she were plucking flowers. Remaining silent, she casually tossed the two horns at me and my body immediately reacted. As if the horns were bombs, for all I knew, they could be, I scrunched into a ball, protecting my vitals. I positioned myself between the severed horns and my bond in the feeble hopes that I could somehow protect my two-ton dragon, but nothing happened. The two black horns rolled and stopped beside my feet anticlimactically.

Болгоомжлон эврүүдийг газарт нь үлдээгээд Хадуурын нүд рүү ширтэв. Түүний үйлдэл ямар ч утгагүй. Миний мэдэж авснаар бол Вритрагийн эвэр тэдний өөрсдийн чухал хэсэг. Тэгвэл яагаад холбоотондоо ингэж хандах болов?

Англи эх

Cautious, I left the horns on the ground and locked eyes with the scythe. Her actions didn’t make any sense; from what I had gathered, the Vritra’s horns were an important part of themselves. Why would she do that to her ally?

Үйлдэл нь үүнээс илүү таашгүй байж чадахгүй гэж бодтол Хадуур Утог үснээс нь өргөж, цэвэр манаас бүтсэн мэт нарийхан ирээр биеийг нь нэвт хатгав. Утогийн өвчүүнээс цухуйсан үхлийн нил ягаан ирээс ч илүү намайг гайхшруулсан нь тэр ухаангүй хэвээр байгаа явдал байлаа.

Англи эх

Just when I thought her actions couldn’t be more unpredictable, the scythe lifted Uto by his hair and pierced through his body with a thin blade of what looked to be pure mana. What surprised me more than the deadly purple blade jutting out of Uto’s sternum was the fact that he remained unconscious.

Бие болон сэтгэлээрээ ядарсандаа ч юм уу, эсвэл Хадуур ямар нэг юм санаархсандаа ч юм уу, түүний үйлдлийн цаад утгыг би ойлгож чадсангүй. Одоо бол Утогийн цөмийг ийм амархан нэвт хатгаж чадсанд нь л би илүү цочирдож байлаа.

Англи эх

Whether it was because I was exhausted, physically and mentally, or the scythe had something schemed, I couldn’t make sense of the meaning behind her actions. At this point, I was more shocked by the fact that she was able to so easily pierce through Uto’s core.

Манын цөм болон араатны цөм нь биеийн нягт, туйлын мэдрэмтгий хэсэг бөгөөд эзнийхээ үе шат ахих тусам улам бат бөх болдог. Утог хэт их зовлонд оруулалгүйгээр түүнийг нэвт хатгаж чадсан нь энэ Хадуур нэг бол Дагалдагчийг алсан, эсвэл зүгээр ухаан алдуулснаас илүү ямар нэг зүйл хийсэн гэсэн үг.

Англи эх

Mana and beast cores were dense and hypersensitive parts of the body that became more resilient the higher the user’s stage was. Being able to pierce through it without Uto being in complete agony meant that this scythe had either killed a retainer or done something more than simply knocking him unconscious.

Хадуур Утог даавуун хүүхэлдэй мэт тогоон хонхор руу, Сильви бид хоёр руу шидэв.

Англи эх

The scythe tossed Uto like a ragdoll down into the crater towards Sylvie and me.

"Хүнд тулаан болсон ч чи Утог ялж чадсан. Түүнийг амьд үлдээж чадсан ч аюулгүйн үүднээс ямар ч манын ур чадвар ашиглаж чадахгүй болгохын тулд цөмийг нь хатгасан. Буцаагаад авч очиж байцаах, мөрдөн асуухын тулд ингэсэн," гэж Хадуур бичсэн зохиол уншиж байгаа мэт хэлэв.

Англи эх

"It was a tough battle but you managed to defeat Uto. You were able to keep him alive but for safety measures, you pierced his core to ensure that he won’t be able to use any mana art. You did this so you could take him back to question and interrogate him," the scythe said as if reading a script.

Анхандаа юу болоод байгааг асуумаар санагдсан ч энэ Хадуур цагийг нь үрэх хэрэггүй асуултыг жигшдэг хүн шиг харагдлаа. Дүгнэлт гаргах шидэт чадвараараа бол тэр нэг бол энэ дайныг дэмждэггүй, эсвэл өөрийн гэсэн зорилготой бололтой. Өнөөдөр үхэхгүй л юм бол аль шалтгаантай нь ч эвлэрч болно.

Англи эх

My initial response was to ask what was going on, but this scythe seemed like the sort of person that despised needless questions that wasted her time. Through the magical power of deduction, it seemed that she either didn’t agree with this war or she had her own personal agenda. If it meant that I wouldn’t die today, I could work with either reason.

Тиймээс өөр асуулт асуув.

Англи эх

I asked a different question instead.

"Нэрийг тань асуух нь хэтэрхий их хүсэлт болох уу?" гэж би бувтнав. Гаргах гэж оролдсон бүх итгэлийг хоолой минь урваж орхилоо.

Англи эх

"Would it be too much to ask for your name?" I muttered, my voice betraying any sort of confidence I was trying to project.

Нэг хөмсөг нь үл ялиг өргөгдсөн ч энэ бол түүний царайд гарсан цорын ганц өөрчлөлт байлаа, ядаж гаднаа.

Англи эх

There was a slight rise to one of her brows, but that was the only change in her expression she exhibited, outwardly, at least.

Бага зэрэг чимээгүй байснаа тэр хөдөлгөөнгүй царайгаар хариулав. «Серис Вритра.»

Англи эх

After a slight pause, she answered with a deadpan expression. "Seris Vritra."

Газраас түлхэн босож, нуруугаа Сильвигийн биед түшин арай гэж суулаа. Бие минь Сильви шиг хүнд санагдаж байсан ч аль болох тайван харагдахыг хичээв.

Англи эх

Pushing myself up off the ground, I managed to sit up with my back propped up against Sylvie’s body. My body felt like it weighed as much as Sylvie but I did my best to appear poised.

"Баярлалаа, Серис Вритра. Энэ сайхан сэтгэлийг тань мартахгүй." Би хүндэтгэлтэйгээр толгой бөхийлгөв. Энэ Хадуур дайсан уу, холбоотон уу гэдэг нь тодорхойгүй. Аль нь ч биш юм шиг санагдсан ч тэр миний болон Сильвигийн амийг аварсан. Үүний төлөө угсаа гарал, энэ дайнд эзлэх байр сууринаас нь үл хамааран ядаж талархлаа илэрхийлэх нь миний хийж чадах хамгийн бага зүйл байлаа.

Англи эх

"Thank you, Seris Vritra. I won’t forget this kindness." I dipped my head respectfully. It wasn’t clear whether this scythe was an enemy or ally. She seemed like neither, but nonetheless she had saved my life along with Sylvie’s. For that, the least I could do was thank her regardless of her race and stance in this war.

Серис үл ялиг инээмсэглэв. «Хачин хүү юм.»

Англи эх

Seris cracked open a slight smile. "Peculiar boy."

Хадуур явахаар эргэсэн ч алга болохын өмнөхөн «Хоёулангийнх нь төлөө хүчирхэг бол, хурдан. Дотор нь хуримтлагдсан манаг нь гаргаж авч чадвал Утогийн эвэр чамд үнэлж баршгүй нөөц болно» гэж хэлэв.

Англи эх

The scythe turned, preparing to leave, but just before she disappeared she said, "For both our sakes, get stronger, fast. Uto’s horns will be an invaluable resource for you if you can manage to extract his mana stored inside."

Нүдээ бүлтийлгэсэн би нударга хэрээ хоёр эврийг болгоомжтой шүүрэн авч, бөгжиндөө хадгаллаа. Буцаад дээш харахад Серис аль хэдийн алга болсон байв.

Англи эх

Wide-eyed, I gingerly scooped up the two fist-sized horns and stored them inside my ring. By the time I looked back up, Seris had disappeared.

Уто ухаангүй болсных уу, эсвэл Серис Утогийн цөмийг сүйтгэсэнийх үү, мэдэхгүй ч Сильвигийн өөрийн биеэрээ намайг хамгаалсан хар өргөсний дэвсгэр нурж унав. Сильвигийн шарх аль хэдийн аньж, амьсгал нь тайвширч байлаа. Цагаан цөмтэй шидтэнгүүд хурдан эдгэрдэг гэж би боддог байсан ч Сильвигийн эдгэрэлт бол нүдэнд харагдахуйц хурдан байв.

Англи эх

I wasn’t sure if it was because Uto was unconscious or because Seris had destroyed Uto’s core, but the bed of black spikes that Sylvie had protected me from with her own body crumbled. Sylvie’s wounds were already closing and her breathing became more relaxed. I thought white core mages healed fast, but Sylvie’s rate of recovery was actually visible.

Уяа минь энд үхчих вий гэсэн санаа зовнилоо тайлсан тул ухаангүй, цус нь урсаж буй Дагалдагч руу анхаарлаа хандуулав. Үүрийн Дуулал цээжинд нь шигдсэн хэвээр байсан ч татахад амархан мултарч гарлаа. Миний сэлэм Утогийн биед бараг сэвтэй ч шарх үлдээгээгүй байхад Серисийн хайхрамжгүй мэт дайралт Утогийн бие болон цөмийг амархан нэвт хатгаж чаджээ.

Англи эх

With the worry of my bond dying out here now gone, I focused my attention on the unconscious and bleeding retainer. Dawn’s Ballad was still pierced through his chest, but it slid out easily when I gave it a tug. My sword hardly left a gash on Uto’s body, yet Seris’s seemingly nonchalant attack was able to easily pierce through Uto’s body and core.

"Өөр Дагалдагчтай, Хадуурыг бүү хэл, тулалдахын өмнө надад явах зам их байгаа бололтой," гэж өөртөө бувтнав. Хүлээн зөвшөөрөх дургүй байсан ч Серис гарч ирэхэд эсэргүүцэх хүсэл минь бүрмөсөн мөхсөн. Ийм арчаагүй мэдрэмж төрөөгүй удаж байсан бөгөөд энэ удаад ч мэдрэмж таатай байсангүй.

Англи эх

"It looks like I have quite a bit to go before I try to take on another retainer, let alone a scythe," I muttered to myself. I hated to admit it but with the appearance of Seris, I had completely lost my will to fight back. It had been a while since I had felt so helpless and this time as well, it wasn’t a good feeling.

Хангалттай мана цуглуулсны дараа шид хаяхыг оролдов. Тэгэхэд цөм минь хуйлран, намайг зовлонд автуулав. Биеэр минь дамжуулахад мана түлэн шатааж байсан ч Утогийн биеийг мөсөнд хайрцаглаж чадлаа.

Англи эх

With enough mana gathered, I attempted to use magic. When I did, my core churned, sending me in a fit of agony. Mana burned as I channeled it through my body but I was able to encase Uto’s body in ice.

Хэдхэн хормын өмнө хэд хэдэн удаа үхэх дөхсөн ч намайг нэгэн тайван байдал бүрхэж байлаа. Яг одоо хийх ёстой зүйлс байсан: тулаан нь дуусаагүй бол Аяд туслах, Олфредийн урвалтын тухай Микад мэдэгдэх. Гэвч яг одоо би чадахгүй. Ийм сул дорой байдалтай хүссэн ч тэдэнд тусалж чадахгүй тул биеийнхээ хүслийг дагаж амрав.

Англи эх

Despite almost dying on several different occasions just moments ago, there was a sense of calm that surrounded me. There were things that I should’ve been doing right now: helping Aya if her battle hadn’t already ended, informing Mica about Olfred’s betrayal, but right now, I couldn’t. In this weakened state, I couldn’t help them even if I wanted to, so I relented to my body’s wish and rested.

Сильвигийн биед нуруугаа хүчтэй түшлээ. Түүний хэмнэлтэй амьсгал бараг эмчилгээ мэт санагдана. Би өөрийгөө хий хоосон төсөөлөл, мөрөөдлийн бодолд автуулахыг ерөөсөө зөвшөөрдөггүй ч яг одоо үүнийг хүртэх ёстой юм шиг санагдлаа. Бодлоо чөлөөтэй хөвүүлж, дайны дараах амьдралаа төсөөлөхийг өөртөө зөвшөөрөв. Биелэхгүй ч байж болох аз жаргалтай бодлуудыг өөртөө хайрлалаа.

Англи эх

I leaned my back heavily against Sylvie’s body, her rhythmic breathing almost therapeutic. I usually never let myself fall into delusions and thoughts of wistful fantasies, but right now, I felt like I deserved it. Letting my thoughts drift, I allowed myself to imagine my life after the war. I allowed myself some happy thoughts, even if they wouldn’t necessarily come true.

Өсөж томорсон, магадгүй сахал ч ургуулсан, өөрийн гэсэн гэр бүлтэй өөрийгөө төсөөлөв. Тессийн царай оюунд минь гэнэт тодорч, би тэр дороо мөрөөдлөө үргэлжлүүлэх хүслийг эсэргүүцэв. Гэхдээ энэ бяцхан мөрөөдлийн завсарлагыг би хүртэх ёстой.

Англи эх

Thoughts of myself, grown up, maybe even sporting a beard, with a family of my own. Tess’ face popped into my mind, and immediately I resisted the urge to continue my reverie. But I deserved this little fantastical break.

Тиймээс дүр зургуудыг үргэлжлүүлэн урсгав. Тесс илүү том, илүү төлөвшсөн харагдах ч нүд гялбам үзэсгэлэнтэй хэвээр. Миний дөнгөж хэлсэн ямар нэг зүйлд тэр гэрэлтэн инээмсэглэж, хацар нь үл ялиг ягаарчээ. Сул унжсан нэг ширхэг үсээ чихнийхээ ард хавчуулаад, ичингүйрэн над руу дээш харав. Над руу ганц алхам хийхэд гэнэт бид цээж цээжээрээ наалдан зогсож байлаа. Тесс нүдээ аньж, хөлийнхөө үзүүр дээр өндийв. Хацар нь улам улайж, урт сормуус нь чичрэв.

Англи эх

So I let the scenes continue. Tess looked older, more mature but still dazzlingly beautiful. She smiled brightly at something I’d just said, her cheeks with just a slight tinge of red. She tucked a loose strand of hair behind her ear before glancing upward at me with a coy gaze. She took a single step toward me, but suddenly we were chest to chest. Tess got on her toes as she closed her eyes. Her blush deepened and her long lashes quivered.

Уруулаа цорвойлгонгуут Тессиа гэнэт миний тэврэлтээс таслан зулгаагдав. Намайг харанхуй бүрхсэн ч хэдхэн алхмын цаана, миний өмнө зогсох хүний дүрсийг бүүдгэр ялгаж харж байлаа.

Англи эх

Just as she pursed her lips, Tessia was suddenly ripped out of my arms. I was surrounded by darkness but I was able to vaguely make out the figure of the person standing in front of me, just a few feet away.

Энэ бол би байв. Урьдын би.

Англи эх

It was me. The <i>former </i>me.

«Энэ аз жаргалыг эдэлж чадна, энэ аз жаргалыг хүртэх ёстой гэж юу чамайг бодогдуулав?» Урьдын би ярив, бүр тодруулбал түүний байгаа газраас хэлбэр дүрсгүй дуу цуурайтав.

Англи эх

<i>What makes you think you can have this happiness, that you deserve this happiness? </i>The former me spoke, or rather, a formless voice echoed from its location.

«Тэдэнд хийсэн зүйлийнхээ дараа зүгээр л мартаад цааш явж чадна гэж бодож байна уу? Тэд чиний сонголтоос болж үхсэн. Чиний хувиа хичээсэн байдлын төлөөсийг тэд төлсөн.»

Англи эх

<i>After what you did to them, do you think you can just forget and move on? They died because of your choices. They paid the price for your selfishness. </i>

«Чи Грей хаан ч бай, Артур Лейвин ч бай, зөвхөн ганцаараа л оршин тогтнож чадна.»

Англи эх

<i>Whether you’re King Grey or Arthur Leywin, you can only exist alone. </i>

«Чи Грей хаан ч бай, Артур ч бай...»

Англи эх

<i>Whether you’re King Grey or Arthur... </i>

«... Грей ч бай, Артур ч бай...»

Англи эх

<i>... Grey or Arthur... </i>

«... Артур...»

Англи эх

<i>... Arthur...</i>

"Артур аа!"

Англи эх

"Arthur!"

Би цочин сэрэв. Өмнө минь Ая байлаа.

Англи эх

I jolted awake. In front of me was Aya.

Түүний царай тэр даруй суларч, нүдэнд нь тайвшралын гэрэл гялсхийв. «Хичнээн сэгсэрсэн ч сэрэхгүй байсан. Тулааны үеэр ямар нэг юм болчихсон юм болов уу гэж санаа зовж эхэлсэн шүү.»

Англи эх

Her expression immediately untensed and a flicker of relief shone in her eyes. "You wouldn’t wake up no matter how hard I shook you. I was beginning to worry that something happened during the fight."

"Жаахан ядарсан юм аа." Би түүнийг тайвшруулахаар арай гэж инээмсэглэв.

Англи эх

"I’m just a bit tired." I mustered a smile to reassure her.

Ая толгой дохив. «Зүгээр байгаад чинь баяртай байна.»

Англи эх

Aya nodded. "I’m glad you’re okay."

Элф Жад руу ширтэхэд царай нь ердийнхөөсөө хамаагүй цонхигор байгааг анзаарсан ч үүнээс өөр илэрхий шарх харагдсангүй. «Таны тал дээр юу болов?»

Англи эх

Staring at the elven lance, I noticed that her face was much paler than it usually was, but besides that there weren’t any visible wounds. "How did it go on your side?"

Аягийн царай бараан болов. «Цөөн хэдэн алакриач цэрэг зугтаж чадсан. Урвагчийн хувьд гэвэл, би түүнийг цаазалж чадсан.»

Англи эх

Aya’s expression darkened. "A few of the Alacryan soldiers were able to escape. As for the traitor, I was able to execute him."

Урвагч. Цаазлах. Элфийн сонгосон үгсийг би тунгаан бодов. Хуучин нөхрөө алсан гэдгээс өөрийгөө холдуулах гэж байгаа юм шиг. Түүнийг буруутгаж чадахгүй. Олфредийн үхэл миний аманд гашуун амт үлдээсэн ч Ая Олфредтой надаас хамаагүй удаан хамт ажилласан шүү дээ.

Англи эх

Traitor. Execute. I mulled over the elf’s choice of words. It was as if she was distancing herself from the fact that she had killed a former comrade. I couldn’t blame her; Olfred’s death left a bitter taste in my mouth, but Aya had worked alongside Olfred longer than I had.

"Мика яасан бэ?" гэж би асуув.

Англи эх

"What about Mica?" I asked.

Ая толгой сэгсрэв. «Алакриагийн нууц бааз дахь ажлаа дуусгаад чамд туслахаар шууд энд ирсэн ч шаардлагагүй байсан бололтой.»

Англи эх

Aya shook her head. "I came here straight after finishing my job at the Alacryan’s hidden base to help you, but I see that it was unnecessary."

Хэсэгхэн зуур Жадад Серисийн тухай, тэр надад хэрхэн тусалсан тухай хэлэх бодол төрсөн ч хэлэхгүй байхаар шийдэв. Үүнд тодорхой шалтгаан байгаагүй ч ямар нэг юм ярихаасаа өмнө Серисийн тухай илүү ихийг мэдмээр санагдлаа. «Хүнд тулаан болсон ч Сильвигийн тусламжтайгаар түүнийг ялж чадсан.»

Англи эх

For a brief moment, I thought of telling the lance about Seris and how she had helped me, but I chose not to. There was no hard reasoning behind it, but I wanted to know more about Seris before saying anything. "It was a hard battle, but I was able to defeat him with Sylvie’s help."

Аягийн нүдэнд эргэлзээ гялсхийсэн ч тэр тэр даруй хэвэндээ орж, товчхон толгой дохив. «Та хоёр бүтэн эрүүл гарсанд баяртай байна. Бид яллаа.»

Англи эх

There was a flash of doubt in Aya’s eyes but she immediately recovered with a curt nod. "I’m glad the both of you got through this in one piece. We’ve won."

"Баярлалаа," гэж хэлээд Сильвигийн биеийг илэв. "Гэхдээ ялсан юм шиг санагдахгүй байна. Бид нэг Дагалдагчийг унагаасан ч үүнтэй хамт Зөвлөлийн нэг гишүүн, нэг Жадыг, магадгүй бүр хоёрыг ч алдлаа."

Англи эх

"Thanks," I said, petting Sylvie’s body. "It doesn’t feel like we won though. We managed to bring down a retainer but along with it, a member of the Council and a lance, maybe even two."

"Ганцхан Жад гээд орхиход болно гэж бодож байна," гэж Ая хариулангаа миний босоо байдлаар нь үлдээсэн, хөлдсөн Уто руу хоосон ширтэв.

Англи эх

"I think it’s safe to leave it at just one lance," Aya replied as she idly stared at Uto, whose frozen body I had left upright.

"Тэгэхээр Мика үүнд оролцоогүй юм уу?"

Англи эх

"So Mica wasn’t a part of it?"

Ая толгой сэгсрэв. «Түүнийг байцаах шаардлагатай хэвээр ч, би ихэд эргэлзэж байна.»

Англи эх

Aya shook her head. "She still needs to be questioned but I highly doubt it."

Сильвигийн биед толгойгоо тавиад санаа алдав. Бодолдоо Уяагаа дахин мэдэрч байлаа, зүүдэндээ түүний мэдэрч буй олон янзын сэтгэл хөдлөлийн холимог.

Англи эх

I let out a sigh, resting my head against Sylvie’s body. I could feel my bond in my thoughts again, a mixture of emotions that she was feeling inside her dreams.

"Радеасыг баривчилж, Микаг байцааж, энэ Дагалдагчийг мөрдөн асуух гээд шилтгээнд буцаж очихоор бужигнаан болох нь," гэж би Аяд гэхээсээ илүү өөртөө хэлэв.

Англи эх

"With Rahdeas’ arrest and Mica’s questioning along with this retainer’s interrogation, It’s going to be hectic when we get back to the castle," I said, more to myself than to Aya.

Жад суниагаа зөөлөн инээв. «Тийм байлгүй яах вэ, тиймээс чадах зуураа энд амарчих.»

Англи эх

The lance let out a soft chuckle as she stretched. "It definitely will be, so get some rest here while you can."

Амрахад бодох зүйл хэтэрхий их байх болов уу гэж бодонгоо Ая руу сулхан инээмсэглэв: Серисийн үйлдлийг юу гэж ойлгох вэ; хүчирхэгжихийн тулд эврүүдийг хэрхэн ашиглах вэ; өмнөх амьдралынхаа тухай давтагдах хар дарсан зүүдээ хэрхэн тайлбарлах вэ. Гэвч бие, оюун хоёрын тулаанд бие минь ялж, би нойрны хүчтэй бүүвэйд бууж өглөө.

Англи эх

I smiled weakly at Aya, thinking t there would be too much on my mind to rest: What to think about Seris’ actions; how to utilize the horns to get stronger; and how to explain the recurring nightmares about my past life. However, in the battle between my body and mind, my body prevailed and I succumbed to the compelling lull of sleep.

✦

178-р бүлгийн төгсгөл

Машин орчуулга · Англи эхтэй харьцуулж унших боломжтой

Сэтгэгдлүүд

178-р бүлгийн тухай ярилцъя.

Бүртгэл шалгаж байна…

178-р бүлэг: Анхны Хадуур · The Beginning After the End · lightnovel.mn