Хөшигний ард буй эр

Хөшигний ард буй эр

Нүүрнээс минь цус буурахыг мэдэрч байсан ч би байр сууриасаа ухарсангүй. Тэр хайхрамжгүйхэн хэлсэн хэдий ч Сил... Агрона миний хариу үйлдлийг анхааралтай ажиглаж байгааг би мэдэж байлаа. Хэдхэн хормын өмнө гэнэн, эргэлзсэн мэт харагдаж байсан тэр хоёр гялалзсан шар нүд одоо тод бадмаараг өнгөтэй болж, ганхашгүй итгэл, эрх мэдлийг цацруулж байв. Хэрэв тэр өөрийгөө өөр гарагаас ирсэн, дүрээ хувиргадаг ухаант амьтан гэж хэлсэн ч би итгэхээс аргагүй байх байлаа.

Үг нь надад ямар ч нөлөө үзүүлээгүй мэт байдлаар би гараараа энгийн дохио хийж, хэд хэдэн шидийг зэрэг хаялаа. Хаалга тас хаагдаж, орцыг хаах зузаан чулуун хавтан газраас ургаж гарахын зэрэгцээ бид хоёрыг эргэлдсэн салхин давхарга бүрхэж, өрөөнөөс гадагш алдагдаж болох аливаа дуу чимээг дарав. Хэн нэгэн ойртож ирэх вий гэж өрөөний орчмын шалыг ч мөн давхарлан бүрхэв.

"Таныг түүний биеийг захирч байх хооронд Сильвид аюул учрахгүй юу?" гэж би асуулаа.

"Сильви... сайхан нэр," гэж Агрона дуудлагыг нь амтлах мэт аяархан хэлэв. "Тийм ээ, би чамтай ийнхүү ярилцахдаа түүнийг өндөг байхад нь шигтгэж орхисон хоргүй нэгэн шидийг ашиглаж байгаа юм. Сильви зүгээр л унтаж байна."

Газраас хоёр чулуун сандал цухуйн гарч ирэхэд би суугаад Агронаг ч мөн суу гэж дохив.

Агрона суугаад сандлын түшлэгт тухлан налав. "Зочломтгой хүлээж авсанд чинь, бас ухаан санаагаа хямралгүй барьсанд чинь баярлалаа. Намайг алах гэж оролдохгүй бол ярилцах хамаагүй амар шүү дээ."

"Та миний Уяаг эзэмдэж байгаа учраас ийм байдлаар танд гэмтэл учруулах нь тийм ч үр дүнтэй биш," гэж би тайван хариулав.

Тэр мөрөө хавчив. "Ямар ч байсан би ингэж байхдаа манын ямар ч урлаг хэрэглэж чадахгүй тул нэг их эсэргүүцэж чадахгүй л байх байсан, гэхдээ яриагаа хазайлгачихлаа. Энэ харилцааны аргын олон дутагдлаас арай чухал зүйлийн талаар ярих уу?"

Бид хоёр бие биенээ ширтэн суухад хэдэн секунд чимээгүйхэн өнгөрч, зөвхөн биднийг хүрээлсэн салхин талбайн сулхан исгэрээ л сонсогдоно.

Тархи минь ширүүн ажиллаж, үйл явдлын гэнэтийн эргэлтийг ойлгохын зэрэгцээ түүнийгээ бүрэн ашиглах ухаалаг арга сэдэхийг оролдож байлаа. Ер нь дайны дундуур дайсны удирдагчтай нүүр нүүрээрээ тайван уулзах боломж өдөр бүр тохиолддоггүй шүү дээ. Гэвч энэ бүхэнд одоо болтол итгэхэд бэрх байсных уу, эсвэл тайван дүр эсгэж байсан ч Сильвид санаа зовох сэтгэл тасралтгүй зовоож байсных уу, бодол минь нэг утсанд холбогдож өгсөнгүй. Тиймээс тэр Сильвиг анх захирч эхэлснээс хойш надад төвөг удаж байсан ганц асуултаа асуулаа.

"Холбоо тогтоох үед намайг тохиолдлоор нэг өрөөнд байсанд талархаж байна гэж та хэлсэн. Яагаад зөвхөн намайг хайсан юм бэ?"

"Зүйтэй асуулт. Эхний, илүү ойлгомжтой шалтгаан нь, танай удирдлагын ихэнх гишүүд намайг бяцхан охины дүрээр гэрт нь орж ирэхэд нэг их таатай хүлээж авахгүй нь лавтай. Надад итгэсэн ч гэсэн, би тэдний тив дэх хамгийн «хамгаалалттай» газар руу нь нэвтэрч чадна гэдгийг мэдвэл тэдний сүнс зайлтлаа айх байлгүй," гэж тэр хариулав. "Гэхдээ... тэдний хариу үйлдлийг харах хөгжилтэй л байх байсан."

"Тэгвэл хоёр дахь шалтгаан?"

"Учир нь," тэр урагш бөхийн инээмсэглэв, "би энэ тивд зөвхөн чамд л сонирхолтой байгаа юм."

Би ийм хариулт хүлээгээгүй. Хэдэн зуу, магадгүй хэдэн мянган настай, урвагч асура овгийн тэргүүн надаас юуг нь сонирхолтой гэж олсон юм бол. Юу ч байсан сайн зүйл байж таарахгүй.

Нүүрний хувирал минь намайг илчилсэн бололтой, асура гэнэт тас хийтэл инээв. "Санаа зоволтгүй, би чамайг гэнэт газар дарж аваад дураараа авирлахгүй. Амт шимт маань гэнэт тийшээ хазайлаа гэж бодоход ч энэ дүрээрээ бол жаахан зохимжгүй л байх байх, тийм биз?"

Тив хоорондын дайны ард зогсож буй гэгдэх тархийг ширтээд би нүдээ эргэлдүүлэв. Энэ хүний зан чанарын аль тал нь толгой, аль тал нь сүүл болохыг огт ялгаж чадахгүй байлаа.

"Та миний төсөөлж байснаас хамаагүй хачин юм... бараг л найрсаг," гэж би хэлэв.

Агрона хөгжилтэй нь аргагүй хөмсгөө өргөв. "Намайг торгон нөмрөг нөмрөөд ертөнцийг өөрийн болгохоор зүтгэж буй, хэлбэр төрхөө ханхайлгасан дарангуйлагч гэж бодсон уу?"

"Тиймэрхүү."

Тэр урагш бөхийн царайгаа нухацтай болгов. "За тэгэхээр..."

"Чиний зөв хэсэгчлэн байна!" Агрона инээмсэглэл тодруулав.

Тайван суух тухтай байдлаа олж чадахгүй байгаа юм шиг тэр дахин хойш налав. "Энэ эелдэг төрхөд минь битгий хуурагдаарай. Надад өөрийн гэсэн зорилго, хүсэл тэмүүлэл, мөн ард түмэндээ олны өмнө үзүүлдэг нүүр бий. Гэхдээ зан төрхийн хувьд гэвэл, ёс суртахуун, нийгмийн хэм хэмжээгээ дураараа өөрчилдөг та нар шиг доордуудын дунд үе үеийг өнгөрөөсний дараа сүр жавхлантай, соёлтой харагдах гэж хичээх нь толгойны өвчин болдог юм. Жишээ нь, миний тивд ч гэсэн хэдхэн зуун жилийн өмнө олны өмнө тамлан зовоож, цаазлах нь хэвийн зүйл байсан. Хачирхалтай нь хүмүүс зууш авчраад үнэгүй үзвэр мэт үздэг байлаа. Одоо? Яагаад ч юм тэдэнд цочирдмоор аймшигтай санагддаг болжээ."

Тэр хайхрамжгүйхэн гараа даллав. "Доордуудыг байнга өөрчлөгддөг зөв бурууг ялгах мэдрэмжид нь тулгуурлан удирдаж, зохицуулах хүмүүс надад бий."

Хөөх, их ярьдаг юм байна. Гэлээ ч түүний энэ бяцхан уртхан яриан дотор олон мэдээлэл агуулагдаж байв. Алакриагийн цэргүүдтэй нүүр тулж харснаасаа, мөн үнэнийг хэлэхэд Уто, шулам зэрэг солиотой Вритрагийнхны улмаас үүссэн өрөөсгөл үзлээсээ болж би дайсны тивийг Вритрагийн тушаалыг гүйцэтгэхээр боолчлогдсон доордуудаар дүүрэн аймшигт эзгүй цөл байх гэж төсөөлж байлаа.

Гэтэл Агронагийн дөнгөж сая хэлснээс харвал Алакриа иргэдээ жинхэнээсээ ханддаг удирдагчидтай, хөгжиж буй ердийн л нэгэн орон шиг санагдаж байна.

"Чиний яг одоогийн тэр царай," тэр над руу хуруугаа чичлэв. "Тэр ядаргаатай, таатай гайхсан царай... чи намайг Алакриагийн доордуудын төлөө үнэхээр санаа тавьдаг нь хачин юм гэж бодож байсан биз дээ."

"Асурууд надад хэлснээр бол та Эфеотусаас хөөгдөхөөсөө ч өмнө доордууд дээр туршилт хийж, тэдэнтэй үр төл гаргаж байсан гэсэн," гэж би хэлэв.

Намайг түүнийг уурлана, ядаж л бухимдана гэж бодсон ч оронд нь царай нь гунигтай болов. "Хамгийн сайн худал бол үнэний талыг л хэлэх юм даа, тийм биз. Кезесс ч, эсвэл түүний зарц Виндсом ч миний яагаад энэ бүхнийг хийснийг чамд хэзээ ч хэлээгүй биз дээ."

Тэгэхээр Индрат ноёны нэр Кезесс гэдэг юм байна гэж дотроо тэмдэглээд би хариулав. "Бусад асурыг унагах чадалтай арми байгуулахын тулд биш үү?"

"Чамд ердөө л тэгж хэлсэн үү?" Агрона нүдээ эргэлдүүлэн, сандлын түшлэгийг хуруугаараа тэвчээргүй тогшив. "Артур, намайг нэг өглөө сэрээд л төрөл садан руугаа хоморголон хядлага хийе гэж бодсон гэж санаж байна уу?"

"Танд ямар ч шалтгаан байсан, хийх гэж буй зүйлийг тань зөвтгөхгүй," гэж би хатуухан хэлэв.

Тэр шоолонгуй тачигнав. "Чамайг Кезесс болон түүний бусад харьяатуудтай адилхан сэтгэлгээтэй байна гэдгийг би ер нь урьдаас таамаглах ёстой байж."

Бухимдсан би асуулаа: "Юу гэсэн үг вэ?"

"Чамайг энэ тивд ид шид хэрэглэж чадахгүй амьдарсан гэж бодъё. Таны таньдаг хүн бүр өнөөдөр чамд хэрхэн өөрөөр хандах байсан бол? Таны мэддэг хааны гэр бүлүүд үү? Чам руу нүд ч ирмэхгүй. Зайрусын үе тэнгийнхэн чинь үү? Та нар хэзээ ч уулзахгүй байсан бөгөөд чи өөрийн нийгмийн давхаргын дээрэмчин, тариачидтай л нөхөрлөх байсан байх. Гэр бүл чинь үү? Тэд л чамайг хайрладаг цорын ганц хүмүүс байж магадгүй, гэхдээ энэ нь чиний авьяасгүйд дотроо сэтгэл гонсойхгүй гэсэн үг биш."

Би хөмсгөө өргөв. "Тэгээд... энэ таамаглалын хүн тантай холбогдох ёстой юм уу?"

"Базилиск овог бусад угсааны дунд ерөнхийдөө нэр муутай байсан. Харин чиний хяналтаас гадуурх өчүүхэн авьяасыг чинь өөрийн чинь овог, гэр бүл хүртэл үл тоомсорлодог байсныг төсөөлөөд үз. Тэр ширүүн, дээрэнгүй зангаараа чамайг сайшаасан тэр л Индрат ноён миний зүг амьсгалах ч хэрэггүй гэж үздэг байсан юм," гэж Агрона хэлээд хуруугаараа түшлэгийг маажин ухав.

"Тэгээд та хүчирхэгжихийн тулд тоо томшгүй олон «доордууд»-ын амийг хүнлэг бусаар тоглоом болгохыг зөвтгөх зүйл гэж үзсэн гэж үү?" гэж би хариу цохив.

Тэр толгойгоо хазайлгав. "Чи гишгэсэн шоргоолжныхоо төлөө нулимс унагадаг уу?"

Гэдсэнд минь уур хилэн түлэгдэн дүрэлзэв, гэвч өнгө аяс, царайнаас нь харахад тэр намайг дорд үзэж байгаа мэт санагдсангүй. Тэр доордуудыг өөрт нь хорхой шавж л гэж жинхэнээсээ боддог байв.

Би амьсгаа гаргав. "Бид ухаалаг яриа өрнүүлж чадна гэж бодсон минь гэнэн байж."

Агрона гараа дэлгээд над руу бахархалтайгаар инээмсэглэн харав. "Тэдгээр туршилтаар миний олсон амжилт зөвхөн надад төдийгүй Алакриагийн доордуудад ч маш их тус болсон тул тэд намайг шүтдэг, айдсаасаа биш, хүндэтгэлээсээ. Тэдний хувьд би бол аврагч нь."

"Аврагч?" Би шоолонгуй тачигнав. "Ард түмнийхээ өвөг дээдсийг алж, тамласан тухай дурсамжийг ямар нэг аргаар арчиж хаячихсан юм уу?"

"Алж, тамласан... Артур, үгэнд чинь шингэсэн гашууныг би эндээс, Алакриагаас амтлаж байна шүү," гэж тэр гомдсон царай эсгэн хэлэв. "Би зүгээр л өөрийн мэдэлд байсан олон доордуудыг ашиглан өөрийн төрлийнхний төрөлхийн чадварыг бэхжүүлсэн л юм. Тэр туршилтын хүмүүс хойч үедээ төсөөлшгүй зүйлийг бүтээхэд би тэднийг ашигласанд талархаж байгаа нь лавтай."

Түүний царайнаас тэр ёжтой төрхийг алгадаж арилгамаар санагдсан ч энэ бардам галзуу хүн өөрийнхөө хийснийг зөв гэж үнэхээр итгэж байв.

"Алакриагийн оршин суугчид дээр олон арван жил туршилт хийснийг тань давахуйц, тэдний хойч үеийн төлөө та ямар агуу зүйлийг бүтээж чадсан юм бэ?" гэж би тоглоомыг нь даган асуув.

"Тэр асуултад би өөр нэг асуултаар хариулъя," гэж тэр дохив. "Дикатенд шидтэн ба шидтэн бусын харьцаа ойролцоогоор зуугийн нэг гэдгийг би мэднэ. Алакриад энэ харьцаа ямар байдаг гэж чи бодож байна?"

Би чимээгүй байлаа.

Агрона ёжтой инээмсэглэв. "Таваас нэг."

"Таваас н-нэг?" гэж би тээглэн дуу алдав.

"Чиний жишгээр ч гэсэн төсөөлшгүй биз дээ?" Тэр над руу нүд ирмэв.

"Таны хийж чадсан зүйл гайхалтай гэдгийг хүлээн зөвшөөрье, гэхдээ хүн амын ийм олон хэсэг нь шидтэн байхад, одоо ч өс хонзон хадгалж буй хүмүүс нэгдээд бослого гаргах вий гэж айдаггүй юм уу?"

Агрона над руу хэсэг чимээгүй харснаа тас хийтэл инээд алдав.

"Өө... чи тоглоогүй юм байна шүү дээ," гэж тэр миний царайг хараад инээдийнхээ завсраар хэлэв. "Түрүүн хэлсэнчлэн, миний ард түмэн, миний удмаас авсан ч бай, цэвэр цусны доордууд ч бай, намайг хүндэтгэдэг. Миний тэдэнд зориулж боловсруулсан сэрэлтийн цэгцтэй үйл явцын ачаар тэдний маш олон нь уйтгартай амьдралаа сайжруулахын тулд ид шид хэрэглэж чаддаг."

"Та энэ аргыг боловсруулахад цаг хугацаа, хүч хөдөлмөр зарцуулсан нь... алакриачуудын жинхэнэ ашиг тусын төлөө гэж хэлж байна уу?" гэж би эргэлзэнгүй асуув. "Би асурууд юу хэлснийг сонссон, гэхдээ тэдний үзэл бодол тийм их хазайсан юм бол таны амнаас сонсмоор байна. Энэ бүхэнд таны зорилго юу вэ?"

"Өө, энэ бол хорон санаатан урт уянгалаг яриа эхлүүлээд, зөвт баатарт хар санаат төлөвлөгөөгөө дэлгэдэг хэсэг үү?" гэж тэр хуруунуудаа сүмбэрлэн догдлон хариулав.

Би толгойгоо сэгсрэв. "Та галзуу юм."

"Галзуурал бол харьцангуй ойлголт," гэж тэр ганхалгүй хэлэв. "Харин асуултын чинь тухайд гэвэл, би чамд юу ч хэлэх бодолгүй."

"Та түрүүн надад сонирхолтой байна гэж хэлсэн. Би үүнийг танд миний тусламж хэрэгтэй учраас гэж бодсон, гэхдээ энэ бүхний зорилгоо нууж байгаа нь намайг тал руу тань харайх хүслийг төрүүлэхгүй л байна," гэж би түүнээс хариулт гаргана гэж найдан шахав.

Агрона хойш налав. "Энэ бяцхан ярианаас болж чамайг миний талд орно гэж би хэзээ ч бодоогүй. Би чамд энэ бүхнийг, чамайг дайнаас өөрийгөө холдуулна гэж найдсандаа л хэлсэн юм."

"Юу? Би яагаад..."

Агрона гараа өргөв. "Үгүй гэхээсээ өмнө үүнийг бодоод үз. Одоог хүртэл би энэ дайнд маш болгоомжтой урагшилж ирсэн, энгийн иргэд шаардлагагүй үхэхээс зайлсхийсэн, учир нь тэд надад хэрэгтэй, гэхдээ энэ нь цаашдаа ийм хэвээр үргэлжилнэ гэсэн үг биш."

"Чи одоог хүртэл амиа арай л гэж аварч ирсэн, гэхдээ энэ бол зөвхөн эхлэл. Статистикийн хувьд бодоход, энэ бүхний эцэст гэр бүл, бусад хайртай хүмүүс чинь амьд үлдэж, танай тал дайнд ялах магадлал хэр байх вэ?" Тэр хэсэг зогссоноо дахин үргэлжлүүлэв. "Чи нуугдаж ч болно, Алакриад хоргодох газар хайж ч болно, ер нь юу ч хийсэн яахав, зөвхөн миний армийн өрсөлдөгч болохгүй л бол. Үүнийг баталгаажуул, тэгвэл чи болон хайртай хүмүүс чинь хөндөгдөхгүй байхыг би баталгаажуулъя."

Сэтгэлийн минь бяцхан хэсэг уруу татагдаагүй гэвэл худал болно. "Намайг ингэснээр та юу олох юм бэ? Нуугдаж бай, эсвэл Алакриа руу яв гэж байгаа нь намайг амьд байлгахыг хүсэж буйг тань илтгэж байна. Яагаад? Би таны талд байхгүй бол аюул заналхийлэл биш гэж үү?"

"Намайг хэрхэн харж байсан, өнөөдрийн байр сууриндаа хүрэхийн тулд юу хийсэн ч гэсэн, би холбоотныг хүчээр бий болгож болно гэдэгт итгэдэггүй. Хэрэв би чамайг өөрийн талд авахыг хүсвэл заналхийллээр биш."

Бид хоёр хэсэг чимээгүй байв. Тэр миний хариултыг хүлээж байсан ч би яаж хариулахаа мэдэхгүй байлаа. Татгалзмаар байсан, заавал татгалзах ёстой, гэвч яагаад ч юм түүний үгэнд намайг жинхэнээсээ бодоход хүргэх жин байв.

"Чи үнэхээр бодож байгаа юм шиг байна," гэж тэр хөхрөв. "Үүний төлөө бяцхан талархал болгож, чиний сонирхож байсан, эсвэл сонирхоогүй байж болох хэдэн зүйлийг задлан хэлье." Агрона Сильвигийн биед өмссөн хар даашинзны үрчлээсийг тэгшлэв. "Нэгдүгээрт. Эцэг эх чинь саяхан Хэрэм дэх танай хүчинд хангамж зөөж явахдаа халдлагад өртсөн, тийм үү?"

Бүх биеийг минь мана хүрээлэн нягтрахад би суудлаасаа үсрэн босов.

Гэвч Агрона суусан хэвээр намайг тайвшруулах мэт гараа өргөв. Харин нүд нь ширүүн байлаа. "Намайг ингэж хэлэхэд чи итгэхгүй байж магадгүй, гэхдээ эцэг эх чинь миний хүслээр хөндөгдөлгүй үлдсэн юм."

"Эцэст нь. Асурууд танай удирдагчидтай холбоо тасарсан, тийм биз?" "Тэр намайг хариулахыг хүлээсэнгүй. Миний Уяаг эзэмдсэн асура сүр жавхлангаа алдалгүй хөл дээрээ босов." "Учир нь Алдир, Виндсом зэрэг хэдэн асура миний хүчин хуваагдсан үед намайг алж чадна гэж найдан Алакриа дахь шилтгээнд минь нэвтрэхийг оролдсон юм..."

"Оролдсон? Тэгэхээр тэд бүтэлгүйтсэн гэсэн үг," гэж би хариулахад зүрх минь хурдан цохилж эхлэв. "Энэ нь гэрээ зөрчигдсөн гэсэн үг биш үү?"

Агрона толгойгоо сэгсрэв. "Үгүй. Миний тал ч, Эфеотус дахь асурууд ч үүнийг хүсэхгүй байгаа, гэхдээ тэд гэрээг үл хүндэтгэснийхээ төлөө төлөөс төлөх ёстой байсан тул бид өөр нэг хэлэлцээр хийсэн."

Асуухаас айж байсан ч би ямар ч байсан асуулаа. "Та ямар хэлэлцээр хийсэн юм бэ?"

"Эфеотус дахь асурууд энэ дайны турш танд ямар ч хэлбэрээр тусалж чадахгүй болсон," гэж тэр хэсэг ойртон алхаж хариулав. "Виндсом, Алдир болон чиний уулзсан бусад асурууд чамайг ч, Дикатеныг ч орхисон."

Би сэтгэл хөдлөлгүй, мэдээг тайван хүлээж авлаа гэж хэлмээр байна, гэхдээ тэр худал болно. Дотор минь буцалж буй бухимдал, сандралыг илэрхийлэхийн тулд би толгойдоо мэддэг бүх хараалаа урсгаж байлаа.

Эцэст нь дахин үг хэлэх хэмжээнд ухаан санаагаа хураасны дараа би ярив. ...Та яагаад надад энэ бүгдийг хэлж байгаа юм бэ?

"Мэдээж чиний сэтгэлийг татахын тулд. Би эцэст нь чамайг өөрийн дураар миний талд оруулах гэж оролдож байгаа, санаж байгаа биз дээ?" Агрона нүд ирмэв. "Үнэнийг хэлэхэд, тэр асуруудад үнэнч байх сэтгэл чинь хаанаас гарч ирдгийг би ойлгохгүй байна. Кезесс болон чамайг сургахад тусалсан бусад асурууд зөвхөн өөрсдийн ашиг хонжоо хайж тэгсэн бөгөөд чи хайртай хүмүүсээ хамгаалахын тулд хүчирхэгжих хэрэгтэй байсан учраас л дагасан. Надад бол арилжааны гэрээ шиг л санагдаж байна."

Би толгойгоо сэгсрэв. "Тэгсэн ч гэсэн. Та энэ дайны үеэр болгоомжтой байсан гэж хэлж байна, одоогоор эелдэг харагдаж байгаа ч гэсэн, таны Дагалдагчид цэргүүдийг баяр хөөртэйгөөр хядсан."

"Яг чиний хэлсэнчлэн. Цэргүүдийг," гэж Агрона хуруугаа тас дуугаргаж онцлов. "Тэгээд үнэнийг хэлэхэд... танай тал миний хүмүүст бараг ижил хэмжээний «зочломтгой» ханддаг байхад үүнийг хөндөх нь шударга бус санагдаж байна. Миний хөөрхий Жагреттыг хөлдөөгөөд, цогцсыг нь танай язгууртнуудын өмнө ямар нэг цом мэт гайхуулж тавьсан нь түүний, эсвэл миний бусад цэргийн хийсэн зүйлээс нэг их дээрдэхгүй гэж би хэлнэ."

Надад хэлэх үг олдсонгүй. Энэ үед Агрона энэ бүхнийг ямар нэг байдлаар мэдэж байгаад би гайхаж ч байсангүй, харин түүний зөв байгаад л.

Өрөөг чимээгүй байдал бүрхэж, биднийг тойрон исгэрэх салхины чимээг илүү тод болгов.

"Өнөөдөр бидний ярилцсан зүйлийг хэдхэн минутын дотор цэгцэлж чадахгүй тул энэ бүхний талаар бодох хугацаа чамд өгье," гэж тэр эцэст нь чимээгүй байдлыг эвдэн хэлэв. "Тэгээд ч Сильви нойрноосоо сэрэх гэж байх шиг байна, тиймээс бодож дууссаны дараа энэ шившлэгийг Сильвид уншиж өгөөд надад хариугаа хэлээрэй."

Тэр сэтгэлийн дамжуулгаар гадаад хэлний хэдэн үгийг бувтнан надад цээжлүүлэв. "Гэхдээ удалгүй сонголтоо хийхийг зөвлөж байна. Түрүүн хэлсэнчлэн, бид энэ дайны дараагийн шатанд шилжиж байгаа бөгөөд энэ нь танай талд ашигтай байхгүй гэдгийг би баталж байна. Чи татгалзах эсвэл хариугаа хойшлуулах юм бол энэ хэлэлцээр чамайг хор хөнөөлөөс хамгаалах баталгаа болохгүй."

"Хүлээгээрэй," гэж би дуудав. "Таны түрүүн хэлсэн тэр үг... энэ тивд зөвхөн надад л сонирхолтой байна гэдэг. Яагаад гэдгээ та хэзээ ч хэлээгүй."

"Хэлэхэд гэм хоргүй байх гэж бодож байна." Агрона хэсэг бодсоноо хуруугаараа эрүүгээ тогшив. "Чиний нэгэн хуучны найз, Грей хаантай ярилцах надад таалагдсан гэж бодоод байгаарай."