Цаг хугацааны урсгал
Англи эх
Chapter 239: Passage Of Time
Би зөнгөөрөө өөрийгөө салхин бөмбөлгөөр бүрхэж, элсийг холдуулсаар газарт зөөлхөн буув. Сильви ч үүнтэй төстэй зүйл хийсэн бололтой. Хар бөмбөрцөг аажмаар хайлж, дотроос нь хоёр том эвэртэй, намхан туранхай охин ил гарч ирэхийг би харлаа.
Англи эх
Instinctively, I shrouded myself in a sphere of wind, keeping the sand away as I gently floated down to the ground. Sylvie did something similar as I saw a black sphere slowly melt to reveal a petite girl with two large horns.
Цөм нь гэмтэж, шидээ бараг ашиглаж чадахаа больсон Вирион, Байрон хоёрт тийм ч амар байсангүй.
Англи эх
Virion and Bairon, with their cores damaged and their magic widely unusable, didn’t fare as well.
Азаар Вирион бидний унасан голомт дээр яг таарсан тул доор нь овоорсон элсэн уулын дагуу гулсаад л буучихав. Аянгын шид нь хариу үйлдлийг нь хүртэл хурцалдаг тийм хүчирхэг хүн болох Байрон харин цөхрөнгөө барсан хашгираан, ханиалгааны дунд элсэн манханаас өнхөрсөөр буулаа.
Англи эх
Fortunately, Virion was at the epicenter of our descent so he slid down the large mountain of sand that had accumulated below him. Bairon, a figure whose lightning magic was so powerful that it heightened his reflexes, rolled down the sand dune in a fit of desperate screaming and coughing.
Хөл доороо хатуу газар байгааг ойлгох хүртлээ тэр усанд унасан гөлөг шиг гараа савчиж байв. Вирион толгой сэгсрэхэд Сильви инээдээ нуух гэж нүүр буруулав.
Англи эх
He flailed his arms like a drowning puppy before he realized he was on solid ground. Virion shook his head while Sylvie turned away to hide her laughter.
Байрон ам дүүрэн элсээ нулимж, над руу хутга мэт хурц харцаар ширтэв. «Чи! Жад гэгч хүн захирагчаа... үл мэдэгдэх аюул руу ганцааранг нь шумбуулж орхитлоо хувиа хичээх ёстой гэж үү?»
Англи эх
Bairon spat out a mouthful of sand while glaring at me with dagger-like eyes. "You! Should a lance be so selfish as to leave his... commander to plunge down into unknown dangers like that?"
«Аюулд орлоо гэж бодсон ганц хүн нь чи л байсан шүү», гэж Вирион нөмрөгөө гөвж элсийг нь унагаангаа хариу барив.
Англи эх
"The only one that thought they were in danger was you," Virion countered, dusting the sand off of his robe.
Байроны хацар ичсэндээ улайхыг би анх удаа харлаа. Тэр ханиалгасаар хурдан босож, элстэй ам, хэлээ ханцуйдаа арчив. Ингэж байхдаа ч хорсолтой харцаа салгасангүй, гэвч үүнтэй юу ч хийж чадахгүйгээ Байрон бид хоёр хоёулаа мэдэж байлаа. Одоогийн байдлаар бол би түүнийг ганц алгадаад л алчихаж чадна, мэдээж хэрэг, тэгэх хүсэл надад байхгүй л дээ.
Англи эх
It was the first time I saw Bairon’s cheeks flushed in embarrassment. He quickly bolted up to his feet, wiping his sandy mouth and tongue on his sleeve as he coughed. His spiteful glare never ceased as he did this but Bairon and I both knew that he couldn’t do anything about it. With the state he was in right now, I could kill him with a slap, not that I’d want to, of course.
«Бүгдээрээ», гэж Сильви хэлэхэд хоолой нь үл ялиг цуурайтав. «Эргэн тойрноо хар даа.»
Англи эх
"Everyone," Sylvie said, her voice echoing slightly. "Look around."
Түүний үгээр бид ороод ирсэн нууцлаг газар доорх хонгил руугаа анхаарлаа хандуулав. Би эргэн тойрноо харж байгаад, ямар ч гэрлийн эх үүсвэргүй газар гэхэд гайхмаар тод харагдаж байгааг эцэст нь анзаарлаа.
Англи эх
Her words brought our attention to the mysterious underground tunnel we were in. I looked around and I finally realized that for a place without any sources of light, it was surprisingly easy to see.
«Энэ гэрэлтэж байгаа тэмдгүүд руни юм болов уу? Ийм юм би ерөөсөө харж байгаагүй», гэж Байрон гайхсан янзтай бувтнаад, ханан дээр бүдэг гэрлээр лугшиж буй нэгэн руни дээгүүр гараа барив. «Руни л байх ёстой, гэхдээ эргэн тойронд нь гал ч, аянгын ч хамааралтай мана огт мэдрэгдэхгүй байна.»
Англи эх
"Are those glowing symbols runes? I’ve never seen anything like them," Bairon muttered in wonder as he hovered his hand over a rune that pulsed with faint light on the wall. "It must be runes, but I don’t sense any fire or lightning affinity mana around them."
Сильви гараар сийлсэн гэхэд хэтэрхий төгс харагдах руни дээгүүр гараа гүйлгэв. «Учир нь үүнийг мана тэжээгээгүй юм.»
Англи эх
Sylvie brushed her hand over the runes that seemed too perfect to be engraved by hand. "That’s because it isn’t powered by mana."
Байрон хөмсгөө зангидав. «Юу? Тийм байх боломжгүй.»
Англи эх
Bairon furrowed his brows. "What? That’s impossible."
«Үгүй ээ, тэр зөв хэлж байна», гэж хэлээд би Орчлонгийн Зүрхний Биеийг дахин нэг удаа биеэрээ гүйлгэв. Сильвигийн бодол надад нэвчин орж ирсэн тул би өөрийн нүдээр нягталж үзэхгүй бол болохгүй байлаа. Тэгтэл хэлэх үггүй гайхширмаар нь, агуй бүхэлдээ одот шөнө мэт гэрэлтэж, эргэн тойрныг ягаан туяагаар угаалаа. «Үүнийг этер тэжээж байна.»
Англи эх
"No, she’s right," I said, cycling Realmheart Physique through my body once more. Sylvie’s thoughts had leaked onto me and I just had to verify it for myself. And to my utter amazement, the entire cave lit up like a starry night, basking the area in purple. "It’s powered by aether."
Энэ илчлэлтийг ойлгох гэж оролдоход толгой минь эргэлдэв. Сильвигийн эмээ Майр хатагтайтай хийсэн яриагаа би дахин нэг толгойдоо эргүүлэв. Этер бол мана шиг удирдаж болдоггүй, харин нөлөөлж, эсвэл аргадаж хөдөлгөдөг зүйл гэж түүний хэлсэн бүхэн миний нүдний өмнө болж буй зүйлтэй эсрэгцэж байлаа. Этерийг ингэж хашиж, байнга ашиглах боломжгүй байх ёстой, гэтэл хэн нэгэн, эсвэл ямар нэгэн зүйл үүнийг хэрхэн хийхийг олж мэдсэн нь үдийн наран мэт тодорхой байв.
Англи эх
My mind spun as I tried to make sense out of this revelation. I ran the conversation I had with Sylvie’s grandmother, Lady Myre, in my head again. Everything she had told me about aether being an entity that couldn’t be manipulated like mana, but rather, influenced or coaxed into action, went against what was going on in front of me. Aether wasn’t something that could be confined and used so permanently like this, yet it was clear as day that someone or something had figured out how to do so.
«Цааш явцгаая», гэж Вирион зарлаад түрүүлэв. «Энд доор үүнээс ч олон бий.»
Англи эх
"Let’s continue walking," Virion announced, taking the lead. "There’s more of this down here."
Хана дүүрэн руниудаас нүдээ арай гэж салгаад бид цааш алхав. Дээрх цөл шиг л энд агаар хуурай, бүгчим байлаа. Бидний ирсэн агуйгаас гарах хонгилоор цуурайтах хөлийн чимээ маань л цорын ганц дуу байв.
Англи эх
Prying my eyes away from the runes that filled these walls, we continued to walk. Much like in the desert above us, the air here was dry and stale. The only sounds came from our footsteps echoing through the tunnel that led out of the cave we had arrived through.
Гэхдээ үүнийг хонгил гэхэд учир дутагдах байлаа. Гөлгөр, өнгөлсөн шал, руниудаас туссан гэрэл нь энэ газрыг илүүтэй нарийн коридор мэт харагдуулж байв. Коридороор урагшлах тусам дээрх тааз улам өндөрсөж, удалгүй харанхуйд уусан алга болтлоо дээшилжээ.
Англи эх
It couldn’t really be called a tunnel, though, as the smooth, polished floors and light coming from the runes made it seem more like a narrow hallway. The ceiling above us continued to rise as we made our way down the hallway, soon reaching so high that it became lost in darkness.
Вирион энэ газрыг сайн мэддэг ч би болгоомжлохгүй байж чадсангүй. Хачин юм байна уу гэж нүд минь зүүн баруун тийш гүйлдэж байсан ч, энд хуримтлагдсан ер бусын их этерээс бусдаар энэ газарт сэжиг төрүүлэх зүйл алга.
Англи эх
Despite Virion’s familiarity with this place, I couldn’t help but be cautious. My eyes darted left and right, looking for anything odd, but except for the unusually high concentration of aether gathered here, there was nothing off about this place.
«Чи ч бас энд тавгүйрхэж байна», гэж Сильви над руу ойртон анзаарав.
Англи эх
‘You’re feeling uneasy here as well,’ Sylvie noted, sticking close to me.
Энд байгаа этер, бас гэрэлтүүлэхийн тулд түүнийг бараг л баривчилж байгаа руниуд л шалтгаан байх. Этер зөвхөн цаг хугацаа, орон зай, амьдралд л нөлөөлдөг гэж би бодсон юм сан?
Англи эх
I think it’s just because of all the aether here, and the runes that are practically trapping them to use as light. I thought aether only influenced time, space, and life?
«Хана нь зүгээр нэг чулуу биш, ямар нэгэн амьд зүйлээр хийгдсэн байх гэж би сэжиглэж байна», гэж тэр хариулав.
Англи эх
‘I suspect that the walls aren’t just made of stone but some sort of living thing,’ she responded.
Би анх удаа ханад болгоомжтой хүрээд Сильвиг зөв хэлснийг ойлгов. Энэ миний бодсон шиг чулуу биш, илүүтэй гөлгөр модны их бие шиг санагдлаа.
Англи эх
I carefully touched the walls for the first time, and realized that Sylvie was right. It wasn’t stone, like I had assumed, it felt more like a smooth tree trunk.
Тэгэхээр этер энэ... модонд... амь өгч байгаа хэрэг үү? гэж би таамаглав.
Англи эх
So aether is giving this... tree... life? I guessed.
«Энэ үед миний мэдэх чиний мэдэхээс илүү гарахгүй. Би этер ашиглаж чаддаг ч, чи ядаж орчны манаг харж чаддаг шүү дээ. Би дотоод зөнгөө л даган явах хэрэгтэй болж байна.»
Англи эх
‘Your guess is as good as mine at this point. I may be able to utilize aether but you can at least see the ambient mana; I have to go by my gut feeling.’
Бид чимээгүй алхсаар байв. Шулуун гарц төгсгөлгүй үргэлжлэх мэт, төгсгөл нь огт үзэгдэхгүй. Ханан дээр тоо томшгүй олон руни байсан ч бие биеэсээ ялгаагүй тул хэр удаан алхсанаа тааж ч чадахгүй байлаа.
Англи эх
We continued walking in silence. The straight passage seemed to go on forever, with no end in sight. Despite the scores of runes on the walls, the lack of variation amongst them made it impossible to tell how long we’d been walking.
«Жинхэнэ хоргодох байранд хүрэх хүртэл хэр хол байгаа юм бэ?» гэж Байрон тэвчээр нь барагдсан янзтай асуув.
Англи эх
"How far away are we from reaching the actual shelter?" Bairon asked, unable to hold in his impatience any longer.
«Мэдэхгүй. Ирээд удаагүй байгаа, тэвчээртэй бай», гэж Вирион хариулав.
Англи эх
"I’m not sure. It hasn’t been long since we arrived so be patient," Virion replied.
Байроны нүд томров. «Удаагүй гэнэ ээ? Захирагч аа, би бараг бүтэн өдөр алхчихсан юм шиг санагдаж байна! Энэ газар доорх хонгилыг хайж олох аян хүртэл үүнээс богино байсан байх.»
Англи эх
Bairon’s eyes widened. "Not long? Commander, It feels like I’ve been walking for nearly the entire day! I think the journey to find this underground tunnel was shorter."
«Байрон, чи хэтэрхий хэтрүүлээд байна уу даа? Мана хэрэглэлгүй тэгж удаан алхсан бол би ингэж хөнгөн байхгүй л байсан», гэж Вирион маргав.
Англи эх
"Bairon, aren’t you exaggerating too much? I’d hardly be this fine if we had to walk that long without using mana," Virion argued.
Би эргэлзэн толгойгоо хазайлгав. Тэр зөв хэлж байна. Байрон хэтрүүлсэн байж магадгүй, гэхдээ би ч гэсэн нэлээд удаан алхсан юм шиг санагдаж байлаа. Гэтэл бидний дундаас хамгийн сул нь болох Вирион огт гайгүй байна.
Англи эх
I tilted my head in confusion. He was right; Bairon might’ve been exaggerating but it did feel like I had been walking for quite some time. Yet, Virion, the one that was the weakest amongst us was doing just fine.
Сильви, чи хэр удаан алхсан бэ? гэж би асуугаад Орчлонгийн Зүрхийг дахин асаав.
Англи эх
Sylvie, how long have you been walking for? I asked, turning on Realmheart once more.
«Нэг цагаас хэтрээгүй... байз, чамд хэдэн цаг өнгөрчихсөн юм уу?» гэж тэр гайхан асуув.
Англи эх
‘Not more than an hour... wait, a few hours has passed for you?’ she asked, surprised.
Би толгой дохив. Сильви, этер ашиглаад үзэх үү?
Англи эх
I nodded. Sylvie, can you try utilizing aether?
Бодлыг минь уншаад тэр хариулав: «Гэхдээ би түүгээр цаг хугацааг удирдаж чадахгүй шүү дээ.»
Англи эх
Reading my thoughts, she replied, ‘But I can’t use it to control time.’
Мэдэж байна. Гэхдээ тэгэх шаардлага байхгүй байх гэж бодож байна.
Англи эх
I know. I don’t think you have to, though.
Гүнзгий амьсгаа аваад Сильви орчны этерийг дуудаж эхлэв. Өөрийгөө болон холбоотнуудаа эдгээхдээ вивум ашигладаг үедээ цацруулдаг тэр бүдэг ягаан туяагаар бие нь гэрэлтэж эхэллээ.
Англи эх
Taking a deep breath, Sylvie began calling upon the ambient aether. Her body began glowing in the faint purple light she gave off while using vivum to heal herself and her allies.
Тэр даруй зүүдэндээ унаж байх шиг бодит бус мэдрэмж миний биеийг татав. Тэгээд жинхэнээсээ сэрсэн мэт, үгээр илэрхийлэхийн аргагүй тунгалаг байдал хараагаар минь тархлаа.
Англи эх
Immediately, the surreal sensation akin to falling in your dream tugged at my body. And then, as if I had really woken up, an indescribable clarity spread through my vision.
«Артур, ар тал руугаа хар даа», гэж Сильви цочирдсон хоолойгоор хэлэв.
Англи эх
‘Arthur, look behind you,’ Sylvie said, shaken.
Би эргэж харвал энэ коридороор хэн нэгэнд урт, хэн нэгэнд богино санагдсан бидний явган аялал ирсэн агуйгаас ердөө гучхан алхам л урагшилсан байлаа.
Англи эх
I looked back to see that our hike of varying length down this hallway had only taken us thirty steps forward from the cavern we had arrived in.
Миний царай хувирахыг анзаараад Байрон эргэж харав. Би нүүрийг нь харж чадаагүй ч, мөр нь чангарч, нэг алхам ухарсанаас нь үзэхэд Сильви бид хоёроос ч илүү цочирдсон нь илт байв.
Англи эх
Noticing the change in my expression, Bairon turned around. I couldn’t see his face, but judging by how his shoulders tensed and he took a step back, I knew that he was even more shaken up than Sylvie and me.
«Б-боломжгүй. Би хэдэн цаг алхсан. Яаж, юу болоод байгаа юм бэ?» гэж Байрон эргэж хараад, Сильви бид хоёрын хооронд харцаа шилжүүлэн шаардав.
Англи эх
"Th-That’s impossible. I’ve been walking for hours. How, what is going on?" Bairon demanded, turning back around and shifting gazes between me and Sylvie.
«Миний таамгаар бол эдгээр руниуд эвум болон спатиумын хүчийг агуулж байгаа байх», гэж би тайлбарлаад ханад сийлсэн нууцлаг, нарийн хээтэй руниуд руу харцаа хандуулав.
Англи эх
"My best guess is that these runes carry in them the power of aevum and spatium," I explained, my eyes turning to the mysterious and intricate runes carved into the walls.
«Эвум болон спатиум?» гэж Вирион асуув.
Англи эх
"Aevum and spatium?" Virion asked.
«Цаг хугацаа болон орон зайн этерийн урлагууд», гэж Сильви эргэлзэн хөмсгөө зангидсаар хариулав.
Англи эх
"Time and space aether arts," Sylvie answered, her brows knitted in confusion.
Байрон толгой сэгсрэв. «Үгүй ээ, энэ утгагүй байна! Цаг хугацаа, орон зайн «этерийн урлагууд» бидэнд бүгдэд нь адилхан нөлөөлөх ёстой биш үү? Вирион захирагч ердөө нэг цаг алхсан юм шиг санагдсан байхад би яагаад бүтэн өдрөөс илүү аялсан юм шиг санагдаж байгаа юм!»
Англи эх
Bairon shook his head. "No, that makes no sense! Shouldn’t these time and space ‘aether arts’ affect us all the same way? How is it that Commander Virion only felt like he’d walked for an hour while it feels like I’ve been journeying for more than a day!"
Би хэсэг бодож, эргэн тойрноо харсаар байтал харц минь цагаан медаль дээр тогтов.
Англи эх
I thought for a moment, looking around until my eyes landed on the white medallion.
«Тэрнээс болсон.» Би Вирионы гарт байгаа эртний олдвор руу заав. «Энэ „урхи" нь халдагчдыг бүрмөсөн зогсоох арга хэмжээ гэхээсээ илүү, энэ газрыг барьсан хэн боловч халдагчдад хариу үйлдэл хийх хангалттай хугацаа олгох сэрэмжлүүлэг юм шиг байна. Тэгээд тэр олдвортой байх нь гарцаар арай хялбар өнгөрөхөд хангалттай байх гэж би таамаглаж байна.»
Англи эх
"Because of that." I pointed to the ancient artifact in Virion’s hand. "This ‘trap’ seems more like a precaution used to give whoever built this place enough time to react to intruders, rather than a full-on measure to stop them. And I’m guessing that having the artifact is enough to make passage a little easier."
«Та хоёрт яагаад нөлөөлөөгүйг энэ тайлбарлахгүй байна», гэж Байрон бухимдсан нь илт хариу шидэв.
Англи эх
"That doesn’t explain why you two weren’t affected," Bairon retorted, obviously upset.
Би Уяа руугаа харав. «Сильви угаасаа этерт ойр учраас бага зэрэг л нөлөөлсөн байх магадлалтай. Миний хувьд гэвэл, этерт мэдрэмтгий болохоор нөлөөлсөн ч чамд нөлөөлсөн шиг тийм их биш байсан болов уу гэж таамаглахаас өөр аргагүй.»
Англи эх
I looked at my bond. "Most likely, it’s because Sylvie is naturally inclined to aether that she experienced only minor effects. For me, I can only guess it’s because I’m sensitive to aether that I was still affected but not nearly as much as you."
Удаан чимээгүй байсны эцэст Байрон хэлээ тачигнуулаад хариултыг хүлээн зөвшөөрөв.
Англи эх
After a long moment of silence, Bairon accepted the answer with a click of his tongue.
«Алив. Цааш явцгаая», гэж Вирион шаардав. «Сильви хатагтай этер ашиглаж байх үед цаг хугацаа, орон зайн этерийн нөлөө бидэнд хүрэхгүй байх шиг байна.»
Англи эх
"Come on. Let’s continue," Virion urged. "With Lady Sylvie using aether, the effects of the time and space aether doesn’t seem to affect us."
Этер ашигласаар буй Сильвиг түрүүлүүлэн бид болгоомжтойгоор цааш алхав.
Англи эх
We continued walking cautiously with Sylvie in the lead as she continued utilizing aether.
Яг юу болсныг ухаарах гэж оролдоход тархи минь гавлыг минь тоншиж байх шиг санагдлаа. Миний хэлсэн бүх зүйлийг дүгнэн гаргах амархан байсан ч толгойд минь үүнээс хавьгүй олон асуулт ундарч байв.
Англи эх
My brain pounded against my skull as I tried to wrap my head around what exactly had happened. It was easy to deduce all of the things that I had said, but so many more questions popped up in my head.
Эртний шидтэнүүд ийм урхи зохион бүтээхүйц хэмжээнд этерийн урлагийг хэрхэн эзэмшиж чадсан юм бэ? Цаг хугацаа, орон зайн удирдлага хүн бүрт тусад нь нөлөөлдөг юм уу, эсвэл бид ямар нэгэн хаалттай орон зайд байсан юм уу?
Англи эх
How had the ancient mages succeeded in harnessing aether arts to such an extent that they could devise traps like this? Was the time and space manipulation isolated to each person individually, or were we in some contained area?
Индрат овгийн этерийн тухай сургаал буруу байсан гэж үү? Эдгээр эртний шидтэнүүд Индрат овгоос гаралтай байж, Вритра овог шиг үзэл бодлын зөрөөнөөс болж Эфеотусаас дүрвэсэн юм болов уу? Эсвэл эдгээр эртний шидтэнүүд үнэндээ этерийг эзэмшиж сурсан доод угсааныхан байсан юм болов уу?
Англи эх
Were the Indrath Clan’s teachings about aether wrong? Did these ancient mages originate from the Indrath Clan, and like the Vritra Clan, flee from Epheotus due to a difference in beliefs? Or were these ancient mages actually lessers that had learned how to harness aether?
Эдгээр асуултын дунд толгой минь сэлж байх зуур би бид үнэхээр урагшилж байгаа эсэхийг шалгах гэж ар тал руугаа байн байн харсаар байлаа. Байрон ч мөн адил хийж, бусдаас ч илүү түгшиж байв. Хэсэг хугацааны дараа алсад ямар нэгэн гэрэлтэй зүйл харагдлаа. Эргэн тойрны гэрэлтэх руниуд шиг лугшдаггүй тод туяа биднийг ойртох тусам томорсоор байв.
Англи эх
As my mind swam in these questions, I continued to look behind us to make sure we were actually making progress. Bairon did so as well, even more on edge than everybody else. After a while, something luminescent appeared in the distance. A bright glow that didn’t pulsate like the glowing runes around us grew larger as we approached it.
«Эцэст нь!» гэж Байрон араас бувтнав.
Англи эх
"Finally!" Bairon muttered from the back.
Тайвширсан хүн ганц тэр биш байлаа. Төгсгөл нь эцэст нь нүдэнд харагдсан итгэл найдвараар бидний алхаа урт, гишгэлт маань илүү итгэлтэй болж, эцэст нь коридорын төгсгөлд хүрэв. Коридор асар том агуй руу нээгдэх бөгөөд тааз нь байгалийн чулуугаар сийлж, төгс гөлгөр болтол зүлгэсэн гоёмсог хонхор хийцтэй байв. Нийлээд гар гараасаа барьсан насанд хүрсэн гурван эрээс багагүй зузаан баганууд энэ асар том газар доорх барилгыг тулж байлаа. Ханыг даган эгнэсэн дулаан гэрлийн тод бөмбөлгүүд бидний өмнө дэлгэгдсэн сүр жавхлантай өргөн уудам орон зайг гэрэлтүүлж байв.
Англи эх
He wasn’t the only one relieved. With the hope of an end finally within sight, our strides became longer and our steps more confident until we finally reached the end of the corridor. The hallway opened into a massive cavern with an elegant coved ceiling carved from the natural stone and sanded down to perfection. Pillars, the width of at least three grown men linking arms, supported the huge underground structure. Bright orbs of warm light lining the walls exposed the awe-inspiring expanse in front of us.
Нэг талаар энэ нь одойнуудын газар доорх хотуудынхаа төлөө бүтээсэн агуйн сүлжээг надад санагдуулсан ч, нөгөө талаар тэдгээр бүдүүлэг байгууламж энэ газрын сүр жавхлан, барилгын нямбай нарийныг дүрслэх ойролцоо ч очихгүй байлаа.
Англи эх
On the one hand, it reminded me of the cavern systems that the dwarves had made for their underground cities, but at the same time, those crude structures couldn’t even begin to describe the splendor and architectural meticulousness of this place.
Жижигхэн хотыг багтаахуйц том агуй, түүнээс гарах олон хонгилыг нүд минь тэр даруй шимтэн харав. Бүх талбайг дамнан агуйн гэрлийг тусгаж гялалзах том горхи урсаж байв. Горхины хоёр эрэгт олон давхар хэд хэдэн байшин сүндэрлэж, агуйн янз бүрийн хэсэгт горхины өргөнийг дамнасан гүүрнүүд байлаа.
Англи эх
My eyes immediately took in the cavern large enough to hold a small town and the various tunnels that led out of the cavern. Running through the entire expanse was a large stream that glimmered, reflecting the lights of the cavern. There were several multileveled structures on either side of the stream and bridges that crossed the width of the stream at various points along the cavern.
Гэвч миний анхаарлыг татсан зүйл бол горхины яг хажууд байгаа нэгэн байшингийн хоёрдугаар давхарт анивчих гэрэл байв.
Англи эх
What caught my attention, however, was the flickering light that I spotted in the second level of one of the buildings just by the stream.
Сильви бид хоёр харц солилцож, ганц бодлоор бие биенээ ойлголоо. Би өмнөх үзэгдлийг шимтэн харсаар байгаа Байрон, амьсгаагаа дарж байгаа Вирион хоёр руу эргэв.
Англи эх
Sylvie and I exchanged glances, understanding each other with just a thought. I turned back to Bairon, who was still taking in the sight in front of us, and Virion, who was catching his breath.
Үг хэлэлгүйгээр би тэдний анхаарлыг татаж, гэрэлтэй цорын ганц байшин руу заав. Вирион, Байрон хоёрын царай хоёулаа ширүүсэж, ядаргааны бүх шинж тэмдэг сэрэмжтэй, ширүүн төрхөөр солигдлоо.
Англи эх
Without saying a word, I got their attention and pointed to the only building with a light. Virion and Bairon’s expression both grew fierce, all signs of fatigue replaced by a guarded grimace.
Багийн хамгийн хүчтэй нь болохоор газар руу уруудах шатаар буухад би түрүүлэв. Бид айл гэр мэт харагдах хоосон чулуун байшингуудын дундуур чимээгүйхэн тойрон гүйлээ.
Англи эх
Being the strongest of the group, I took the lead as we descended the set of stairs leading to the ground. We weaved silently through the empty stone structures that seemed like a home.
Боломж гарвал эдгээр байшинг дараа нь судалж, эртний шидтэнүүдийн тухай ямар нэгэн сэжүүр олох эсэхээ үзэхээр би дотроо тэмдэглэж авав. Гэхдээ одоогийн бидний зорилго бол газрын ийм гүнд, нууц газарт хэн гал асаасныг олж мэдэх байлаа.
Англи эх
I took a mental note for myself to explore these buildings later on if I had the chance to see if I could find any sort of clue on these ancient mages. However, our goal was to find out who had lit a fire this far below the ground in a secret location.
Байшинд хүрэхэд хэд хэдэн хүний намуухан бувтнаа сонсогдсон ч цонхнууд нь шилээр хаалттай байсан тул сонсголоо хүчжүүлсэн ч хэдэн хоолой байгааг арай гэж ялгаж байлаа.
Англи эх
Arriving at the building, I could hear the quiet mutters of several voices but the windows were covered by glass and even with enhanced hearing, I could barely make out how many voices there were.
Бүгдийг ойртуулахаар дохиод би тэдэнд шивнэв. «Дор хаяж гурван өөр хоолой сонсогдож байна, гэхдээ үүнээс олон байгаа гэж бодоорой.»
Англи эх
Gesturing everyone to lean in close, I whispered to them. "I hear at least three different voices, but assume there are more than that."
Сильви, Байрон, Вирион нараас толгой дохилт хүлээн авсны дараа бид байшингийн орчмыг тойрон, орох хаалгыг нь олов. Хаалга байсангүй тул бид нуруугаа хананд наан, байшин руу орох нүхний яг хажууд хүртэл алхам алхмаар ойртлоо.
Англи эх
After receiving a nod from Sylvie, Bairon and Virion, we circled the perimeter until we found the entrance to the building. There wasn’t a door so we inched closer, keeping our backs against the wall until we were just beside the opening that led into the building.
Би таван хуруугаа өргөж, аажмаар тоолж эхлэв. Сүүлчийн хуруу маань буумагц би биеэ манаар ороон хаалга руу эргэлээ.
Англи эх
I held up five fingers and slowly counted down. Once my last finger fell, I pivoted to face the entrance with mana coiled around my body.
Харуул манаж байх болов уу гэж би хүлээж байсан бөгөөд тааж ч таарсан... ерөнхийдөө.
Англи эх
I had expected to meet a guard keeping watch, and I was right... mostly.
Нүд минь томорч, эрүү минь унжив. «Бу?!»
Англи эх
My eyes widened and my jaw fell. "Boo?!"
Сэтгэгдлүүд
241-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…