«АХАА! БОС!!» Дүү маань яг чихний минь дэргэд бүх хүчээрээ орилоход дуу нь толгойг минь алх шиг дэлсэв.
Англи эх
"BROTHER! WAKE UP!!" My sister’s voice pounded through my head as she screamed at the top of her lungs directly next to my ear.
«Юу? Юу болоод байна?» Нүдээ хагас анилдсаар, ямар нэг аюул тохиолдсон эсэхийг харах гэж толгойгоо хоёр тийш огцом эргүүлэв.
Англи эх
"What? What’s going on?" My eyes still half-closed, I whipped my head back and forth to see if there was an emergency.
«Ёох! Чи ёстой босож чаддаггүй хүн юм аа, ахаа.» Элли ч бас төдий л удаагүй сэрсэн бололтой. Толгойн үс нь сэгсийсэн байгаагаас нь л мэдэгдэнэ.
Англи эх
"Sheesh! You suck at waking up, Brother." Ellie probably woke up not too long ago, evident by her bedhead.
«Хаха, үс чинь ёстой галзуу харагдаж байна.» Би түүн рүү ёжтой инээгээд үсийг нь сэгсчив.
Англи эх
"Haha, you hair looks crazy." I shot her a grin as I ruffled her hair.
«Ийх! Боль! Чиний үс ч бас хачин байна шүү!» Орноосоо үсрэн буусан дүү маань нүүр гараа угаахыг сануулчихаад өрөөнөөс гүйн гарав.
Англи эх
"Eek! Stop it! Your hair looks weird too!" Hopping out of bed, my sister ran out of my room, reminding me to wash up.
«Зарлиг ёсоор!» Би дүүдээ хэтрүүлэн цэргийн ёсоор ёслоход тэр кикис инээв. Тэгээд л би доош буулаа.
Англи эх
"Aye aye!" I gave my sister an exaggerated salute, making her giggle, before going downstairs.
Сильви дүүгийн минь хашгиралтаар өөрөө сэрсэн ч нүдээ удаан цавчилсаар араас минь тэнцвэргүй найгалзан гишгэлж явлаа.
Англи эх
Sylvie woke up on her own from my sister’s shouting but her eyes kept blinking slowly as she unstably toddled behind me.
Нүүр гараа угаасны дараа хамгийн хэрэгтэй хэдэн юмаа биедээ авч явж байгаа эсэхээ шалгав. Үүнд битүүмжлэлийн бугуйвч, Үүрийн Дууллыг хадгалсан орон зайн бөгж, аюулд орвол ээждээ дохио өгөх нөгөө бөгж, мөн шуун дээрх Сильвигийн Уяаны тамгыг халхлахад хэрэглэдэг, Сильвиагийн надад үлдээсэн өд багтана.
Англи эх
After washing up, I made sure I had a few basic necessities on me. This included my seal bracelet, my dimension ring with Dawn’s Ballad stored inside, the other ring used to signal my mother if I was in trouble, and the feather Sylvia left me that I used to cover Sylvie’s bond mark on my forearm.
Тамгыг халхлахад өд заавал хэрэгтэй биш ч дурсгал болгож биедээ байлгах дуртай. Сильвиагийн нэг хэсэг надтай хамт байгаа нь үргэлж сэтгэлийг минь тайвшруулдаг.
Англи эх
The feather wasn’t necessary to cover the mark, but I liked to keep it on me just as a memento. Having a part of Sylvia with me always comforted me.
Шатаар бууж явахад махан шөлний зөөлөн үнэр хамарт минь тусав. Гал тогоонд хүрэхэд аав ээж, дүү гурав ширээ тойрон сууж байлаа. Үүр цайхаас өмнө боссоных нүүрэнд нь нойрмог байдал тодхон харагдана.
Англи эх
Walking downstairs, my nose picked up on the soft scent of a meaty soup. When I reached the kitchen, I spotted my parents and little sister sitting around the table, drowsiness still evident on their faces from being up early at dawn.
"Дургүйцэхгүй биз дээ. Тогооч чамд өглөөний хоол хийж байгаа. Чамайг үдсэнийхээ дараа бид буцаад унтах байх," гэж ээж ядруухан инээмсэглэв.
Англи эх
"Hope you don’t mind. The chef is cooking breakfast for you. We’re probably going to go back to sleep after we see you off." My mother gave me a tired smile.
Би сандал татаж Эллигийн хажууд суув. «Огт үгүй. Үнэндээ та нар босоод намайг үдэх ч шаардлагагүй байсан юм.»
Англи эх
I pulled up a chair and took a seat next to Ellie. "Not at all. In fact, you really didn’t have to wake up and see me off."
"Гүний хонгил хичнээн амархан санагдсан ч сэрэмжтэй бай. Дотор нь ямар аюул нуугдаж байгааг хэзээ ч мэдэхгүй учраас л түүнийг гүний хонгил гэдэг юм шүү," гэж сэгсгэр үс нь гал мэт сэрвийсэн аав анхааруулав.
Англи эх
"Be vigilant, no matter how easy you think the dungeon may be. It’s called a dungeon because you never know of the dangers inside," my father warned me, his bedhead ablaze.
Ээж рүү харахад зөв үг хайж ядан буй нүүрний нь чангарал анзаарагдахгүй байхын аргагүй байв. «...Зүгээр л, болгоомжтой байгаарай, Артур минь. Чамайг ямар хүчтэйг мэднэ, гэхдээ чамайг бэртсэн байхыг харах болгондоо тэвчиж чаддаггүй юм, зүгээр л...» Дуу нь төгсгөлдөө бүдгэрэн замхрав.
Англи эх
Looking at my mother, the strain on her face was hard not to notice as she struggled for the right words. "...Just, please be careful, Arthur. I know how strong you are but I can’t stand it every time I see you hurt, it’s just that..." Her voice faded at the end.
«Хм?» Зайрусын Академийн эмнэлгийн өрөөнд аавын хэлсэн үг ухаанд минь гэнэт тодров. Ээжийг хүнд бэртсэн хэнийг ч эдгээж чадахааргүй болгосон тэр явдал.
Англи эх
"Hmm?" My mind flashed back to what my father had said in the hospital room back at Xyrus Academy; the event that made her unable to heal anyone seriously injured.
«Ю-юу ч биш. Зүгээр л аюулгүй байгаарай... тэгээд нөгөө охин Тессиаг ч бас анхаарч яваарай. Хэцүү болбол чи түүнийг хамгаалах ёстой шүү, за юу?» Нүдэнд нь хүрээгүй мэт зөөлөн инээмсэглэл тодруулан ээж гараа сунгаж толгойг минь илэв.
Англи эх
"It-It’s nothing. Just be safe.... and keep your eyes on that girl, Tessia, as well. You have to protect her if things get tough, okay?" Giving me a gentle smile that didn’t seem to reach her eyes, she reached forward and patted my head.
Яг энэ үед гэрийн тогооч хоолыг минь авчирлаа. Хатуу хуурай талх, түүнийгээ дүрж идэхэд зориулсан бололтой өтгөн цөцгийтэй шөл. Сильви талхнаас жаахан мэрчихээд гонгиносноо буцаад л хумирч хэвтэв. Намайг идэж дуусахад нар уулсын цаанаас шагайж эхэлжээ.
Англи эх
The house chef brought in my food at this time, which consisted of dry bread and a creamy soup that I assumed was used to dip my bread in. After Sylvie had a nibble on the bread, she whined and just curled up again. By the time I’d finished, the sun was starting to peek out from the mountains.
"Гүний хонгилын аяллаасаа шууд гэртээ ирэх үү?" гэж аав намайг тэвэрсний дараа асуув.
Англи эх
"Are you going to be coming home right after your dungeon excursion?" my father asked after giving me a hug.
«Үгүй, шууд биш. Гэхдээ дараа долоо хоногт амралтаар бүтэн долоо хоног ирнэ. Хотод ямар нэг онцгой баяр болох гэж байгаа биз дээ?» Багш нар маань арван жилд нэг удаа тохиолддог нэгэн үзэгдлийн тухай хэдэн долоо хоногийн өмнөөс мэдэгдсэн юм. Тэр бүтэн долоо хоногийн турш энэ тивийн манын нягт дээд цэгтээ хүрч, шидтэнгүүдэд ахиц гаргах нөөц өгөөд зогсохгүй, шидтэн бус хүмүүст хүртэл мана мэдрэх ямар байдгийг амсуулдаг гэнэ. Тэр долоо хоногт хичээл цуцлагдаж, оюутнууд кампус дээрээ үлдэх юм уу гэртээ харьж, бясалгал дасгалаа аль болох их хийх эрхтэй болдог.
Англи эх
"No, not right after. I’ll be back for a whole week next week though, for break. There’s some kind of special festival going on in the city, right?" My professors had all announced it a few weeks in advance that once every ten years, there was a phenomenon that occurred. Supposedly, during that entire week, the mana density in this continent reached its peak, giving mages the resources to make breakthroughs and even allowing non-mages to experience what it’s like to feel mana. For that week, classes were cancelled and students were allowed to either stay on campus or go back home to meditate and train as much as possible.
«Аа, тийм! Туйлын Туяаны Одон Эгнээ дараа долоо хоногт болно. Тэгэхээр чи баяраар ч бас энд байх нь уу?» Ээжийн сэтгэл сэргэв.
Англи эх
"Ah, right! The Aurora Constellate is happening next week. So you’re going to stay here for the festival too?" My mother’s mood brightened.
«Хөөх! Бүтэн долоо хоног уу?» Нойрмоглож байсан дүү маань үүнийг сонсоод сэргэн, ханцуйнаас минь татав.
Англи эх
"Wow! A whole week?" My drowsy sister perked up at this and pulled on my sleeves.
«Тийм ээ, тийм төлөвлөгөөтэй байгаа. Бүгдээрээ баярт хамт явцгаая.» Гэр бүлээ харан инээмсэглээд дүү, ээж хоёроо тэвэрч, үүдний шатаар уруудлаа.
Англи эх
"Yup, that’s the plan. Let’s all go to the festival together." Looking at my family, I gave them a smile and hugged my sister and mother before walking down the stairs.
«Болгоомжтой байгаарай!» гэж ээж гар даллан сүүлчийн удаа хашгирав. Би ч тэдэнд гар даллаад сүйх тэргэнд суув. Дотор нь ороод Сильвигийн жишээг дагаж, хүрэх хүртлээ дутуу нойроо нөхлөө.
Англи эх
"Be careful!" my mother shouted one last time while waving. Waving back at them, I stepped inside the carriage. Once inside, I followed Sylvie’s lead, catching up on my sleep until we arrived.
* * *
Англи эх
__________________________________________________
«Артур!» Сүйх тэрэгнээс бууж ирэхэд Кертис өргөн, чин сэтгэлийн инээмсэглэлтэй над руу гар даллаж байв.
Англи эх
"Arthur!" Stepping out of the carriage, I spotted Curtis waving at me, his smile wide and genuine.
«Гэр лүүгээ хийсэн аялал чинь ямар байв? Гэр бүлтэйгээ амжиж уулзав уу?» Урд хаалганы дэргэд хүлээж буй оюутнуудын дунд очиход Клэр нуруу руу минь алгадав.
Англи эх
"How was your trip back home? Did you get to catch up with your family?" Claire patted me on the back when I reached the group of students waiting at the front gate.
«Сайн байна, ирчихжээ!» Глори багш ч бас над руу инээмсэглээд хүн тоолж эхлэв. Эргэн тойрноо харвал Кертис, Клэр хоёроос гадна Клайв, Лукас болон урьд нь төдий л анхаарч байгаагүй хэдэн оюутан харагдав. Дахин нэг хурдан харж шалгасан ч Тесс алга. Клайвын сандарсан царайнаас харахад тэр ч бас олж хараагүй бололтой.
Англи эх
"Good, you made it!" Professor Glory gave me a smile too as she began her headcount. Looking around, besides Curtis and Claire, I saw Clyde, Lucas, and a few other students that I never really paid attention to. I did one more quick check but didn’t see Tess, and by the frantic look on his face, neither did Clyde.
«Уучлаарай, хоцорчихлоо!» Тесс урд хаалгаар гүйн орж ирээд амьсгаагаа дарав. Нүүр нь улайж, үс нь сэгсийсэн байлаа.
Англи эх
"Sorry I’m late!" Once Tess ran through the front gate, she caught her breath, her face flushed and hair messy.
«Та хамгийн сүүлд ирлээ, Тессиа гүнж. Одоо хөдөлж болно.» Глори багш бүх хүн бүрэн байгааг дахин нэг тэмдэглээд сэтгэл хангалуун толгой дохиж, арван таван оюутантай ангиа шилжүүлгийн хаалга руу дагуулан эргэлээ.
Англи эх
"You’re the last one, Princess Tessia. We can start heading out now." Professor Glory took note of everyone’s presence once more and nodded in satisfaction before turning around and leading the class of fifteen students to the teleportation gate.
Хойш харвал Клайвтай зэрэгцэн алхаж яваа Тесс миний харцтай тулгарав. Тэр ичимхийхэн инээмсэглэн надад толгой дохиход би үл ялиг гар даллаж хариулаад, хаалганд хүрэх хүртлээ Кертис, Клэр хоёртой жижиг сажиг юм ярилцсаар явлаа.
Англи эх
I glanced back to see Tess walking alongside Clyde when she caught my gaze. Giving me a shy smile of affirmation, I replied with a small wave but otherwise continued making small talk with Curtis and Claire until we arrived at the gate.
Хаалганы харуул багшаас маань хэдэн юм асууж зуураа тохиргоог нь засав. Хэдэн минутын дараа Глори багш биднийг нэг нэгээрээ хаалгаар орохыг дохиод, бүгдийн сүүлд өөрөө орлоо. Шилжин өнгөрөх мэдрэмжээс гэдэс минь дахиад л эргэчихэв. Азаар энэ аялал хэзээ ч хэдэн секундээс илүү үргэлжилдэггүй.
Англи эх
The guard stationed at the gate adjusted the settings as he asked our professor a few questions. After several minutes, Professor Glory signaled for us to enter through the gate one by one, stepping in herself after all of us. Again, my stomach turned from the feeling of traveling through, but luckily, the trip never lasted more than a few seconds.
"Тавтай морил! Та нарын ихэнх нь Араатны Талд анх удаа хөл тавьж байгаа байх, тийм үү?" гэж Глори багш гараа ташаандаа тавин цангинуулав.
Англи эх
"Welcome! I assume for most of you, this is the first time you guys have stepped foot in the Beast Glades, correct?" Professor Glory chimed while placing her hands on her hips.
«Хмф. Би энд тоо томшгүй олон удаа ирсэн. Эцсийн эцэст би A зэрэглэлийн адал явдалтан байсан шүү дээ.» Лукас цээжээ дэлдийлгэн урагш алхав. Хэдэн оюутан бишрэн шивнэлдсэн нь Лукасыг бүр ч их дэвэргэсэн ч Глори багш хариу хэлэх хүртэл л тэр.
Англи эх
"Hmph. I’ve been here countless times. I was an A-class adventurer after all." Lucas stepped forth with his chest out. With this, a couple impressed murmurs from the students made Lucas even more arrogant until Professor Glory replied.
«Аа, тийм. Чамайг үнэхээр адал явдалтан байсан гэж Гүдскай захирлаас сонссон. Мөн нууцын зэрэглэлтэй шалтгаанаар үнэмлэхийг чинь хураасан гэж мэдэгдэл авсан.» Глори багш хөмсгөө өргөөд цааш үргэлжлүүлэв.
Англи эх
"Ah, yes. I’ve heard from Director Goodsky that you were indeed an adventurer. I’ve also been notified that you had your license revoked due to classified reasons." Raising an eyebrow, Professor Glory continued on.
«Тц. Бүгд л тэр хараал идсэн масктай новшийн буруу.» Лукас таягаа түшин амандаа бувтнасныг багш сонссонгүй.
Англи эх
"Tch. It’s all because of that damned masked bastard." The professor didn’t hear Lucas mutter under his breath as he leaned against his staff.
«Бид одоо Их Нурууны захад байна. Энэ зүгт хэдэн цаг алхвал Луугийн Нуруу Дэн Буудал гэдэг алдартай уулзалтын газарт хүрнэ. Намайг адал явдалтан байхад тэнд янз бүрийн манын араатан, гүний хонгилын тухай хөөрөлдөж, мэдээлэл олж авдаг байсан юм. Бид нэлээд доод түвшний гүний хонгил руу явах тул нэг их санаа зовох хэрэггүй. Би ч бас үргэлж та нартай хамт байна. Гэхдээ зайлшгүй шаардлага гараагүй л бол туслахгүй, тиймээс надаас хариулт хүлээгээд хэрэггүй.» Глори багш баруун гараа даллахад орон зайн бөгжнөөс нь жижиг овоо хар даавуу гарч ирэв.
Англи эх
"Right now, we’re near the edge of the Grand Mountains. If we walk a few hours this way, we’ll arrive at a famous pub of gathering called Dragonspine Inn. Back when I was an adventurer, that was the place to chat and get information on various mana beasts and dungeons. We’ll be going to a rather low-level dungeon so don’t worry too much. I will also be with you at all times but I’ll refrain from helping unless it is absolutely necessary so don’t look to me for answers." Professor Glory waved her right hand and from her dimension ring appeared a small pile of black cloth.
«Эдгээр нь гүний хонгил дотор өмсөх нөмрөгүүд. Бидний судлах хонгилыг Бэлэвсний Булш гэдэг. Ямар ч занга, төөрдөг гарцгүй, нэлээд энгийн хонгил тул төөрөхөөс айх хэрэггүй. Гэхдээ дотор нь маш хүйтэн. Тийм учраас энэ нөмрөгүүд хэрэгтэй. Та нарын голлон тулгарах манын араатан бол архирагч гэдэг жигшүүртэй жижиг амьтад. Энэ хонгилд болгоомжлох хоёр төрлийн архирагч бий: зарц архирагч, хатан архирагч. Та нар зарц архирагчидтай л тулна. Хатан нь хонгилын хамгийн доод давхарт нүхлэн орчихдог тул та нар харахгүй, гэхдээ ялгааг нь мэдэж байх хэрэгтэй. Зарцууд ямар харагддагийг дотогш орохоор харна. Харин одоохондоо бид та нарыг таваар нь гурван багт хуваана.» Мэдээллээ дуусгангуутаа Глори багш өөрийн өмссөн нөмрөгийн дотроос жижиг цаас гаргав.
Англи эх
"These are shawls that you guys will need to wear inside the dungeon. The dungeon we’re exploring is called Widow’s Crypt. It’s a fairly straightforward dungeon without any traps or mazes so don’t worry about getting lost. It is, however, very cold in there, which is why you need these shawls. The mana beasts you’ll mostly be facing are nasty little creatures called snarlers. There are two types of snarlers in this dungeon that you’ll need to be wary of: the minion snarlers and the queen snarler. The minion snarlers are the ones you guys will be facing. Their queen burrows to the bottom floor of the dungeon so you won’t see it, but just know the difference. You’ll see what the minions look like once we go inside, but for now, we’re going to split you up into three teams of five." As Professor Glory finished informing us, she pulled out a small piece of paper from the inside of the shawl she was wearing.
«Багуудыг яаж хуваахыг би аль хэдийн шийдсэн. Нэрийг чинь дуудахад урагш нэг алхаарай. Кертис, Клэр, Дороти, Оуэн, Марж, та нар эхний баг.» Багш маань тэднийг нөмрөгөө аваад хажуу тийш зайлахыг дохив. Дараа нь дараагийн таван оюутныг дуудсан нь надад гашуун мэдрэмж төрүүлэв.
Англи эх
"I’ve already decided on how teams will be split so take a step forward as I call you. Curtis, Claire, Dorothy, Owen, and Marge; you guys will make up the first team." Our professor motioned for them to pick up their shawls and step to the side. She then called the next five students, which left me with a bitter feeling.
"Тэгэхээр Артур, Лукас, Клайв, Тессиа, Роланд та нар үлдлээ," гэж тэр үлдсэн нөмрөгүүдийн овоо руу заангаа хэлэв.
Англи эх
"That leaves us with Arthur, Lucas, Clive, Tessia and Roland." she said as she pointed at the pile of shawls left.
Би дахиад Лукастай нэг багт орох болж байна гэж үү? Тэр үүнийг санаатай хийж байгаа юм болов уу? Үгүй ээ, ангид ердөө арван таван оюутан бий, бас намайг өмнө нь адал явдалтан байсныг тэр огт мэдэхгүй. Гэхдээ Лукастай хийсэн жижиг хэрүүлийг минь зогсоосон хүн нь бас л тэр шүү дээ.
Англи эх
I had to be in the same team as Lucas again? Was she doing this on purpose? No, there were only fifteen students in the class and she had no idea that I was an adventurer before. But she was also the one that stopped my little scuffle with Lucas.
Хэн нэгэнтэй солиулах хүсэлт гаргах эсэхээ эргэлзэж байснаа ээжийн өглөө хэлсэн үгийг санаад эцэст нь үлдэхээр шийдэв. Ээж хэлээгүй байсан ч Лукасыг Тесстэй нэг багт байлгахад итгэл алга. Юу ч болж мэдэх тул би тэнд байх ёстой.
Англи эх
Debating whether or not to ask to change with someone, I ultimately decided to stay after remembering what my mother said this morning. Even if she hadn’t said it, I didn’t trust Lucas being in the same team as Tess. I should be there just in case.
«Асуулт байна уу? Алга уу? За, тэгвэл шийдэгдлээ. Хонгилын үүдэнд хүрэхэд хоёр цагаас илүү хугацаа шаардахгүй, тиймээс яаравчилцгаая.» Ингээд бид нарны гэрлийн ихэнхийг халхалсан шигүү модны дундуур алхаагаа томруулан хөдөллөө.
Англи эх
"Any questions? No? Okay, then it’s settled. It shouldn’t take us more than two hours to reach the dungeon entrance so let’s hurry." With that, we took off, taking long strides amidst the thick trees covering most of the sunlight.
Ойр хавьд байж болох манын араатнуудын хүсээгүй анхаарлыг татчих вий гэж ихэнх оюутан айсан тул бид бүгд чимээгүй явлаа. Удалгүй модод сийрэгжиж, бид налуу даган уруудаж эхлэв.
Англи эх
We all traveled in silence, most of the students scared that they might attract unwanted attention from the mana beats that might be nearby. Soon, the trees cleared up as we began descending down a slope.
«Бараг ирлээ. Хонгилын хажууд хүлээж байх газар бий, тиймээс дотогш бүү ороорой.» Ингэж хэлээд багш маань ар тал руу шилжин дахин хүн тоолж, бид нэг нэгээрээ хонгилын үүд рүү хөтөлсөн эгц налуугаар болгоомжтой гулсан буулаа.
Англи эх
"We’re almost here. There’ll be a place to stay on standby next to the dungeon so don’t go inside." With that, our professor stepped to the back, doing a headcount again while each of us carefully slid down the steep slope leading to the dungeon entrance.
"Орохоосоо өмнө асууя, Артур, чи Уяагаа хонгил руу авч орохдоо итгэлтэй байна уу?" гэж Глори багш над руу санаа зовсон харцаар харав.
Англи эх
"Before we go in, are you sure you want to bring your bond inside the dungeon, Arthur?" Professor Glory shot me a concerned look.
Юу гэж бодож байна? Ер нь Араатны Талд ирсэн хойно ан хийгээд ирэх үү? гэж би Сильви рүү сэтгэлээрээ дамжуулав.
Англи эх
What do you say? Do you want to go hunting since we’re at the Beast Glades anyway? I mentally transmitted to Sylvie.
«Тэгье!» Ингээд миний Уяа толгой дээрээс минь үсрэн бууж, бусдын яг одоо бодож байгаагаас тэс өөр шалтгаанаар ой руу алга болов.
Англи эх
’Sure!’ With that, my bond hopped off of my head and disappeared into the woods for the wrong reason that everybody else was thinking right now.
«Зөв сонголт. Энд гадаа нуугдаад байвал илүү аюулгүй байх.» Глори багш над руу толгой дохиод бүгдийг харж болох нэгэн хадан дээр авирч гарав.
Англи эх
"Good choice, it’ll probably be safer if she stays out here and lays low." Professor Glory gave me a nod before climbing up onto a rock so she could see everyone.
«За. Багаараа хуваагдаж, бие биетэйгээ танилц. Багийнхаа хүмүүс ямар болохыг хичээл дээр харсан л байх, гэхдээ давуу болон сул талаа хуваалц. Багийн тулаанд харилцаа, итгэлцэл амин чухал. Дотогш орохоос өмнө ахлагчаа ч бас сонгох хэрэгтэй.» Багш маань хадан дээр суухад манай баг нийлж, дугуйлан суув. Хэн ч түрүүлж ярих дургүй бие биенээ ширтэж байтал манай багаас миний төдийлөн сайн мэдэхгүй цорын ганц хүн болох Роланд дуу гаргалаа.
Англи эх
"Now. Split off into your groups and get to know each other. You guys have probably seen what everyone in your group is like from class but share your strengths and weaknesses. Communication and trust is vital in team-fighting. You’ll also have to decide on a leader before we go inside." As our professor took a seat on the rock, our group came together and sat in a circle. While everyone looked at each other, not wanting to speak, the only one in our group that I didn’t really know, Roland, spoke up.
"Хм-хм! Намайг Роланд Олдермэн гэдэг, би усны төрөлтэй Хүчжүүлэгч! Сонирхол маань амрах, дэлгүүр хэсэх, хөөрхөн охидтой болзох, бас..."
Англи эх
"Ahem! My name is Roland Alderman and I am a water attribute augmenter! My hobbies are relaxing, shopping, going on dates with pretty girls and..."
"Хэн ч чиний сонирхлыг асуугаагүй," гэж Клайв уцаарлангуй хамрынхаа нурууг иллээ.
Англи эх
"No one asked for your hobbies," Clive interrupted while massaging the bridge of his nose in irritation.
"Хэн нэгэн жаахан ааштай байх шив. Ямартай ч... Миний давуу тал бол манай гэр бүлээс уламжлагдсан усан ташуурын ур чадвараар дунд зайд тулалдах. Сул тал маань ойрын тулаан. Дараагийнх!" гэж тэр төгсгөөд төсөөллийн бороохойг зүүн гар талд нь сууж байсан над руу шидэв.
Англи эх
"Well someone’s a little grumpy. Anywho... My strength is in mid-range fighting, using a water whip skill that was passed down from my family. My weakness is close-range combat. Next!" he finished, tossing the imaginary baton to me, who was sitting to his left.
"Артур Лейвин. Би хий болон газрын төрөлтэй Хүчжүүлэгч. Ямар ч зайд тулалдаж чадна, гэхдээ дундаас ойрын зайг илүүд үздэг," гэж би эсрэг талд минь сууж буй Лукас руу шууд харан энгийнээр хэлэв.
Англи эх
"Arthur Leywin. I’m a wind and earth attribute augmenter. I’m adept at all ranges but prefer mid-to-close," I stated simply, looking directly at Lucas who was across from me.
"Клайв Грейвз. Нумаар алсын тулаанд мэргэшсэн, хийн төрөлтэй Хүчжүүлэгч. Сул тал гэж надад нэг их байхгүй," гэж тэр товчхон хэлэв.
Англи эх
"Clive Graves. Wind attribute augmenter specializing in long-distance fighting with a bow. I don’t really have a weakness," he said tersely.
«Лукас Уайкс. Би ганцхан гал төрөлд мэргэшсэн Шидлэгч. Давуу, сул талын тухайд бол яриад ч яахав.» Нүдээ эргэлдүүлээд тэр завилсан чигтээ хойш налав.
Англи эх
"Lucas Wykes. I am a conjurer with a single specialization in fire. As for strengths and weaknesses, let’s not bother going over that." Rolling his eyes, he just leaned back as he sat cross-legged.
Агаарт дайсагнал мэдрэгдэхэд Тесс жаахан эвгүйрхэж байгааг анзаарлаа. «Тессиа Эралит. Би мод, хий хоёр төрөлд мэргэшсэн Шидлэгч. Миний давуу тал бол дундаас ойрын зайн тулаан...» Дуу нь бүдгэрэн тасрахад дараагийн сэдэв юу болохыг бүгд мэдэж байсан тул манай баг чимээгүй болов.
Англи эх
Sensing the hostility in the air, I noticed Tess looking a little uncomfortable. "Tessia Eralith. I am a conjurer with a dual specialization in wood and wind. My strong suits are middle-to-close-range fighting..." Letting her voice trail off, our group became silent, as we all knew what the next topic would be.
«Би өөрийгөө ахлагчаар сонгож байна.» Хамгийн түрүүнд Лукас дуугарав.
Англи эх
"I elect myself to be the leader." Lucas was the first one to speak.
«Өө? Чи ямар шалгуураар өөрийгөө энэ багийн ахлагч гэж үзээд байгаа юм?» Би толгойгоо хазайлгаж, түүн рүү гэнэн цайлган царай гаргав.
Англи эх
"Oh? By what standards do you see yourself as the leader of this group?" I tilted my head, giving him an innocent look.
"Хүчээр л мэдээж. Үнэнээ хэлэхэд... Би та нарын хэнийг нь ч тулаанд ялна. Хамгийн хүчтэй нь ахлагч болох нь жам ёсны зүйл биш гэж үү?" гэж Лукас итгэж ядсан янзтай над руу эргэж харан хариу цавчив.
Англи эх
"By strength of course. Let’s be real... I can beat any of you guys in a fight. Isn’t it natural for the strongest one to be the leader?" Lucas shot back, looking back at me incredulously.
«Би Тессиагийн төлөө санал өгнө! Ганц охин нь тэр, бас хөөрхөн, тэр нь надад таалагдаж байна. Бүр багаа Хатан ба Баатрууд гэж нэрлэж болно!» Өөрийнхөө бяцхан зүүдний орон руу ухаан нь хөвөхөд Роландын нүд гялалзав.
Англи эх
"I vote for Tessia! She’s the only girl and is pretty, so I like that. We can even name our team the Queen and Knights!" Roland had this sparkle in his eyes as his mind wandered off into his own little fantasy land.
"Би ч бас Тессиа гүнжийг ахлагч байх ёстой гэж бодож байна, хм-хм... мэдээж ижил шалтгаанаар биш л дээ, хөөрхөн биш гэж хэлж байгаа юм биш, гэхдээ би... Оюутны зөвлөлийн дарга хүн учраас л," гэж Клайв доош харан бувтнав. Ноён нуруутай царайнд нь улайсан хацар нь ер бусын харагдана.
Англи эх
"I also think that Princess Tessia should be the leader, ahem... not for the same reason of course, not saying that she isn’t pretty but I mean... Since she is the Student Council President." Clive ended up looking down as he mumbled, his flushed cheeks looking unnatural on his serious face.
"Байз, би ахлагч болмооргүй байна! Арт... ур байвал яасан? Артур Лейвин," гэж тэр хамгаалах мэт гараа сэгсрэн хэлэв.
Англи эх
"Wait I don’t want to be the leader! How about Art...thur? Arthur Leywin," she voiced, shaking her hands in defense.
«Би ч бас Тессиаг ахлагч байх ёстой гэж бодож байна.» Бүгд түүний үгийг тоосонгүй, би гараа өргөв. Лукас л удирдахгүй бол надад ялгаагүй.
Англи эх
"I also think that Tessia should be the leader." I raised my hand up as everyone ignored her comment. I didn’t mind just as long as Lucas wasn’t the one leading.
«Тц. Тэнэгүүд.» Биднийг бүгд босоход Лукас дахиад л нүдээ эргэлдүүлэв.
Англи эх
"Tch. Idiots." Lucas just rolled his eyes once more before we all got up.
"За, бүгд дууссан бололтой, орцгооё. Дотогш ормогцоо бэлтгэлтэй байгаарай, хүйтэн шүү!" гэж Глори багш зарлаад харанхуй руу уруудах нарийн шат мэт харагдах үүдээр орлоо.
Англи эх
"All right, since it seems like everyone is done, let’s head in. Brace yourselves once we get inside, it’s going to be chilly!" Professor Glory announced before stepping inside the entrance, which appeared to be a narrow stairway leading into darkness.
Бид нэг эгнээ цуваа болж шатаар бууж эхлэхэд алхам тутамд хүйтэн мэдэгдэхүйц нэмэгдэж байсныг андгай тавиад хэлж чадна.
Англи эх
In a single file line, we all started making our way down the stairs and I could swear that the temperature dropped noticeably with every step we took.
"Э-э-э-энэ чинь юу вэ? Я-я-я-яагаад ийм х-х-х-хүйтэн юм бэ?" гэж Роланд тачигнах шүднийхээ завсраар арай гэж хэлэв.
Англи эх
"W-W-W-What the hell? W-W-W-Why is it s-s-s-so c-cold?" Roland managed to say in between his chattering teeth.
«Биеэ хүчжүүл л дээ, тэнэг минь.» Араас Клайвын дуу сонсогдов. Үнэхээр харанхуй байсан тул хүн бүрийн бүдэг дүрсээс өөр юу ч бараг харагдахгүй байлаа.
Англи эх
"Augment yourself, you dolt." I heard Clive’s voiced from behind. It was really dark so I couldn’t really see anything more than the vague outline of each person.
Шатаар бууж явтал нэг юм бугуйнаас минь атгахыг мэдэрлээ, гэвч сугалж авахаасаа өмнө юу болохыг ухаарав. Хойш харвал ердөө нэг гишгүүрийн ард Тессийн толгойн бүдэг дүрс харагдана. Харахгүй байсан ч гар нь ямар дулаахан байгаагаас нь тэр аль хэдийн улайчихсаныг мэдэж болно. Айсандаа л ингэсэн байх гэж бодоод тоосонгүй, бид төгсгөлгүй мэт шатаар чимээгүй уруудлаа.
Англи эх
As we walked down the stairs, I felt something grip my wrist but before I pulled away, I realized what it was. Looking back, just a step behind me, I could see the vague outline of Tess’ head. Even without seeing, I could tell she was already blushing by how warm her hand was. Passing off her gesture as a result of feeling scared, we walked silently down the seemingly endless flight of stairs.
Шингээлтээр хувирсан биеийн минь ачаар хүчжүүлээгүй ч гэсэн хонгилын жихүүн хүйтэн тэсвэрлэхүйц байсан ч хонгил гэрэлтэх тусам удалгүй байдал өөрчлөгдөв. Хонгилын үзүүрийн нүхээр ясанд нэвт хүйтэн салхи сэнгэнэн орж ирэхэд нөмрөгөөрөө биеэ халхлахаас аргагүй болов. Гэрлийн өөрчлөлтөд нүд минь дасч, Бэлэвсний Булшны эхний давхрыг хармагц догдлохгүй байж чадсангүй.
Англи эх
Even without augmenting myself, the frigid temperatures in the dungeon was bearable due to my assimilated body, but as the dungeon got brighter, that soon changed. A gust of piercing cold air blew through the opening at the end of the tunnel, forcing me to shield myself with the shawl. As my eyes adjusted to the change in lighting, I couldn’t help but become excited, seeing the first floor of the Widow’s Crypt.
Агуй хэдэн зуун алхам цааш үргэлжлэх бөгөөд яаж нурахгүй тогтож байгаа нь бүр гайхмаар. Том агуйг бүрдүүлсэн чулуу бүдэг цэнхэр гэрлээр гялтганаж, шалыг нимгэн мөс бүрхээд, тааз хүртэл мөсөн унжлагатай болжээ. Анхааралтай ажвал агуйн хана, таазыг бараг тунгалаг нимгэн хөвд бүрхэж, энэ давхрыг намуухан гэрлээр ороож байгаа нь харагдав.
Англи эх
The cavern stretched out for hundreds of yards, making me wonder how it even supported itself. The stone that made up the large cavern sparkled with a dim blue light as a thin layer of ice covered the floor and even formed icicles on the ceiling. Looking closely, I could see the nearly transparent layer of moss that covered the cavern walls and ceiling, enveloping this floor in a serene light.
"Хачин юм. Ер нь бол энд хэдийнэ нэлээн олон архирагч харагдах ёстой. Яагаад би ю,"
Англи эх
"That’s odd, usually, we’d see a fair amount of snarlers already. Why don’t I, "
Гэнэт эргэн тойронд жигшүүрт чимээ цуурайтаж эхлэв. Олон тооны аварга чулуун дуулгын цаанаас, агуйн хананд цэг цэг тархсан жижиг нүхнүүдээс тоолж барамгүй олон жижигхэн улаан нүд шагайж байлаа.
Англи эх
All of a sudden, hideous noises began echoing all around us. Peeking out from behind the numerous boulders and from small caverns spotted around the walls of the cave were an uncountable amount of beady red eyes.
«Мө-мөн ч олон архирагч байна шүү...» Нүд нь бүлтийсэн Роланд хоолой нь зангиран залгихыг би сонсов. Энэ дүр зургийг хараад цочирдсон нь ганц тэр биш, ангийнхан бүгд байлаа. Кертис, Клэр хоёр хүртэл тийм харагдав. Глори багш руу харвал түүний царайнаас энэ олон архирагч харна гэж тэр ч бас төсөөлөөгүй бололтой.
Англи эх
"Th-That’s a lot of snarlers..." I could hear Roland gulp as his eyes widened. It wasn’t just him that was shocked at the sight but everyone in the class. Even Curtis and Claire looked. I looked at Professor Glory and from her expression, I didn’t think she anticipated seeing this many snarlers either.
Сэтгэгдлүүд
66-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…