lightnovel.mnСүүдрийн боол 2521-р бүлэг
Сүүдрийн боол Guiltythree

БҮЛЭГ 2521

Хагарсан Толь

6 минут уншина
✦

Мордрет хэсэг хугацаанд дуугүй байлаа.

Англи эх

Mordret remained silent for a while.

Эцэст нь тэр санаа алдаад, орхигдсон сүмийн өнгө алаг цонхнуудыг өөд харав. Энэ бол Төсөөллийн Ад Миражийн сүм байлаа.

Англи эх

Eventually, he sighed and looked up, at the colorful windows of the abandoned church… the church of Mirage, the Demon of Imagination.

Өөрийнх нь бүтээсэн, харин түүний одоо орхихоор шийдсэн тэр хуурмаг ертөнцийг гашуудан эмгэнэж байгаа юм шиг.

Англи эх

As if mourning the illusion of her creation that he was choosing to forsake.

Дээш харсан хэвээрээ тэр санаашрангуй өнгөөр ярив:

Англи эх

Still looking up, he spoke in a wistful tone:

"Аав биднийг Зүүдний Үрт өгөхөд бид дөрвөн настай байсан. Энэ бол Америк унаж, Иммортал Флэйм охинтойгоо хамт амь үрэгдсэний дараахан болсон явдал. Аав… тэр үед яг өөрийнхөөрөө биш байсан юм. Гэхдээ би тэр үеийг төдийлөн сайн санахгүй л дээ."

Англи эх

"We were four when our father handed us to the Dreamspawn. That was soon after America fell, and both Immortal Flame and his daughter perished. Father… wasn't quite himself back then. Not that I remember it well."

Мордрет хэсэг зуур эргэлзэв.

Англи эх

Mordret hesitated for a few moments.

"Би… тэр биднийг хэзээ ч тийм ч их таалж байгаагүй гэж боддог. Яагаад гэдгийг нь мэдэхгүй ч гэсэн. Үнэндээ бид үнэхээр хачин хүүхэд байсан л даа, нэг бус утгаараа. Жишээ нь, бид дотор эрхтнүүдийн байрлал нь урвуу байдаг ховор өвчтэй төрсөн. Бас бусад жирийн хүүхдүүд шиг биш, удаан хугацаанд хэл ороогүй. Тэр ч байтугай, анхны үгээ хэлснээс хойш удалгүй бид Зүүдний Үрийн асрамжид шилжсэн юм."

Англи эх

"I… don't think he ever liked us that much, even if I don't know why. Granted, we were indeed an odd child, in more senses than one. We were born with a rare condition that reversed the location of our organs, for example. And we did not learn to speak for a long while, unlike normal children. In fact, it wasn't long after we spoke our first word that we became the Dreamspawn's ward."

Морган гунигтай, харанхуй инээмсэглэв.

Англи эх

Morgan smiled darkly.

"Чи энэ талаар санаа зовох хэрэггүй гэж бодож байна. Манай аав хачин хүүхэд байна уу, үгүй юу, хэнийг ч тийм их таалдаггүй байсан."

Англи эх

"I don't think you should be worried on that account. Our father did not really like anyone that much, an odd child or not."

Мордрет түүн рүү нууцхан ширтэв.

Англи эх

Mordret gave her a furtive glance.

"Ямартай ч… тэр үед тэд хоёулаа жирийн л Мастерууд байсан. Би хэдэн жилийг Зүүдний Үр болон түүний дагалдагчидтай хамт Сэрүүн Ертөнцөд өнгөрөөсөн. Бид их нүүдэллэдэг байлаа: дөрвөн Хязгаар, Өмнөд Америкийг бүгдийг нь хэрэн тэнүүчилсэн. Тэр ч байтугай Европ руу экспедицээр явж, хүн төрөлхтний эртний хотуудын балгасыг судалсан. Тэгээд Зүүдний Үр Гэтэлсэн болсныхоо дараа намайг Зүүдний Оронд авчирсан. Түүнээс хойш би Сэрүүн Ертөнцөд нэг ч удаа очоогүй."

Англи эх

"In any case… they were both mere Masters back then. I spent a couple of years with the Dreamspawn and his followers in the waking world. We moved a lot, exploring all four Quadrants and South America. We even went on an expedition to Europe, exploring the ruins of old human cities. Then, after the Dreamspawn became Transcendent, he took me to the Dream Realm. I haven't been to the waking world since."

Морган бага зэрэг урагш тонгойв.

Англи эх

Morgan leaned forward a little.

"Тэр ямар хүн байсан бэ? Зүүдний Үр гэж?"

Англи эх

"What was he like? The Dreamspawn?"

Мордрет хариулахаа хэсэг удаалснаа толгой сэгсрэв.

Англи эх

Mordret lingered with the answer, then shook his head.

"Тэр хачин хөндий, гэхдээ сониуч зан нь бялхсан хүн байсан. Шийдэмгий, зорилготой… яг л ямар нэг юм хайж байгаа юм шиг. Дэлхий дээрх бүх юм түүнд бага зэрэг инээдтэй санагддаг бололтой. Одоо эргээд бодоход өөрт нь ч, дагалдагчдад нь ч хачирхалтай зүйл хэтэрхий олон байжээ. Гэхдээ би өөр юм мэдэхгүй байсан. Миний хувьд бүх юм зүгээр л ийм байх ёстой мэт санагддаг байсан. Би зүгээр л… түүний хайхрамжгүй байдлаас болж гандаж, анхаарлыг нь л хүсэн тэмүүлдэг байлаа."

Англи эх

"He was strangely detached, but full of curiosity. Determined, driven… as if searching for something. Everything on Earth seemed to amuse him a little. Looking back, there were too many odd things both about him and about his followers, but I did not know any better. For me, that was simply how things were. I just… languished because of his indifference, and longed for his attention."

Тэр санаа алдав.

Англи эх

He sighed.

"Зүүдний Оронд ихэнхдээ бид хоёулхнаа байдаг байсан. Зүүдний Үр Хэрэм, Сэрэгсэд туслагчидтай байсан ч ихэнх цагаа Зүүдний Орны алс бүс нутагт эртний балгас судлахад зарцуулдаг байсан… тэгээд намайг дагуулж явдаг байлаа. Би, бас түүний хамгийн үнэнч зарц нар л. Тэдний зарим нь Хар Зүүдний Амьтдын Цуурайнууд, зарим нь хүмүүсийн Цуурайнууд байсан. Зөөлхөн хэлэхэд, ам дуугүй бүлэг л дээ."

Англи эх

"In the Dream Realm, it was often just the two of us. The Dreamspawn had a Citadel and Awakened retainers, but he spent most of his time exploring ancient ruins in the faraway regions of the Dream Realm… and he took me with him. Me and his most loyal servants, that was, some of them were Echoes of Nightmare Creatures, some of them were Echoes of people. A quiet bunch, to say the least."

Мордрет гашуунаар инээмсэглэв.

Англи эх

Mordret smiled bitterly.

"Тэр үед би түүнийг намайг бусад бүхнээс илүү хайрладаг болохоор дагуулж явдаг гэж өөрийгөө итгүүлсэн. Тэгээд ч тэр хайрладаг байсан юм, гэхдээ миний бодсон шиг биш. Би зүгээр л хэнд ч даатгах аргагүй хэтэрхий үнэ цэнтэй байсан. Учир нь түүнд надаас авах ёстой нэг зүйл байсан юм."

Англи эх

"Back then, I convinced myself that he took me with him because he cared about me above everyone else. And he did, just not in the way I believed. I was simply too valuable to be entrusted to anyone. Because there was something he needed from me."

Тэр доош харав.

Англи эх

He looked down.

"Юутай ч эцэст нь би арван хоёр нас хүрч, Анхны Хар Зүүдтэйгээ нүүр тулсан. Тэр үед би Төрх, Согогоо олж аваад, долоон хэсэг болон хагарсан юм."

Англи эх

"In any way, eventually, I turned twelve and faced my First Nightmare. That was when I gained my Aspect and my Flaw, and was shattered into seven pieces."

Мордрет гүнзгий амьсгаа авав.

Англи эх

Mordret inhaled deeply.

"Бид нэг хүний долоон хэлтэрхий байсан. Бидний хүн бүр анхны Мордретийн зарим шинжийг өвлөн авсан ч хэн нь ч… бүтэн биш байлаа. Бид бүгд дутуу байсан. Санаж байгаа ч одоо эзэмшихээ байсан, эсвэл чадахаа больсон хэсгүүд бидэнд дутаж байсан."

Англи эх

"We were seven shards of the same person. Each of us inherited some aspects of the original Mordret, but none of us was... whole. We were all incomplete. Missing parts that we remembered, but did not possess or were capable of anymore."

Түүний харц алс руу тэмүүлэв.

Англи эх

His gaze grew distant.

Мордрет хэсэг дуугүй байснаа аажуухан амьсгаа гаргав.

Англи эх

Mordret remained silent for a while, then exhaled slowly.

"Хэн мэдэх вэ? Хэрэв бүх юм өөрөөр эргэсэн бол бид ингэж амьдарч сурч болох байсан байх. Бие биедээ найдаж, нэгнийхээ дутууг нөгөө нь нөхөж сурч болох байсан. Долоон хүний хүчтэй, бас дутуу хэсгүүдээ нөхөр болгосон нэг хүн мэт явж болох байсан."

Англи эх

"Who knows? Maybe if things had turned out differently, we could have learned to live that way. We could have learned to rely on each other and make up for what the other ones lacked. We could have acted as a single person who possessed the strength of seven, and the companionship of his missing parts."

Түүний царай баргар болов.

Англи эх

His expression turned somber.

"…Гэвч тийм тавилан байсангүй. Биднийг Хар Зүүдийг ялмагц Зүүдний Үр биднээс хэрэгтэй зүйлээ буюу Дайны Бурханы цусыг аваад, хүйтэн хөндийгөөр хаяж орхисон. Тэр бид түүнд хэзээ ч ямар ч ач холбогдолгүй байсан юм шиг, амархан, ямар ч мэдрэмжгүйгээр тэгсэн. Ингээд бид ганцаар үлдсэн. Яг тэр үед миний… нөгөө би шийдвэрээ гаргасан юм."

Англи эх

"...But that was not meant to be. Once we conquered the Nightmare, the Dreamspawn took what he needed from us, the blood of War God, and abandoned us callously. He did it easily and emotionlessly, as if we never mattered to him at all. And so, we were left alone. That was when my… other self made his choice."

Мордрет харамсангуй царайлан өөр тийш харав.

Англи эх

Mordret looked away with a regretful expression.

"Бусадтайгаа хамт амьдарч сурахын оронд тэр өөрийгөө бүтэн болгохоор, чадах чинээгээрээ бүтэн болгохоор шийдсэн. Тиймээс тэр бусдыг нь алсан."

Англи эх

"Instead of learning how to live with the rest of us, he decided to make himself whole, as whole as he could be. So, he killed the rest."

Орхигдсон сүмд үхлийн чимээгүй байдал ноёлов.

Англи эх

A dead silence settled in the abandoned church.

Морган цонхийсон царайгаар Мордрет рүү ширтэв. Тэр удаан хугацаанд юу ч хэлсэнгүй, дараа нь нүүрэндээ гайхширсан инээмсэглэлийн сүүдэр тодруулан асуув:

Англи эх

Morgan stared at Mordret, her face pale. She did not say anything for a long while, and then asked, a hint of a bewildered smile appearing on her face:

"Тэгэхээр чамайг арван хоёртой байхад… чиний нэг чинь бусдыгаа хядчихсан гэж үү?"

Англи эх

"So, when you were twelve… one of your slaughtered the others?"

Мордрет аажуухан толгой дохив.

Англи эх

Mordret nodded slowly.

"Зөвхөн мангас л гаргаж чадах шийдвэр мэт сонсогдож байгаа ч ойлгоорой. Бид бүгд юу мэдэрч, юу бодож, юу байж чадах вэ гэдгээрээ л хязгаарлагдаж байсан. Харин тэр… тэр бидний хамгийн энэрэнгүй хэсэг нь биш байсан. Гэхдээ хамгийн хүчтэй нь, хамгаалагч болоход хамгийн тохиромжтой нь тэр байсан юм."

Англи эх

"It sounds like a decision that only a monster can make, but please understand. All of us were limited by what we were still capable of feeling, thinking, and being. And he… he was not the most compassionate piece of us. He was the strongest, though, and best-suited to be a protector."

Мордрет санаа алдав.

Англи эх

Mordret sighed.

"Магадгүй тэр биднийг үнэхээр хамгаалсан ч байж мэднэ, ямар нэг байдлаар. Хэрцгий, аймшигт байдлаар. Тэр бусад таваа алж шингээгээд, анхны Мордретийн аль болох олон хэсгийг эргүүлэн олж, дахин бүтэн хүн болохдоо маш ойртсон. Гэвч… тэр намайг алж чадаагүй. Намайг дийлэх чадалгүйдээ биш, харин анхны Мордретээс миний өвлөн авсан хэсгүүдийн нэг нь бидний үхэл байсных л даа."

Англи эх

"Maybe he did protect us, in a way. In a cruel, terrible way. He killed the other five and absorbed them, regaining as many parts of the original Mordret as he could and coming very close to becoming a complete person once again. However… he could not kill me. Not because he was incapable of overpowering me, but simply because one of the parts of the original Mordret I inherited was our death."

Мордрет хэсэгхэн зуур нүдээ анив.

Англи эх

Mordret closed his eyes for a moment.

"Би үхвэл бид бүгд үхнэ… гэхдээ чи үүнийг аль хэдийн ухаарсан байх. Тийм болохоор л намайг алахыг оролдсон биз дээ, Морган? Ямартай ч тэр үед энэ л намайг аварсан юм. Би бидний дундаас хамгийн сул, хамгийн эмзэг нь байсан. Надад дутагдах зүйл олон, тэдгээр нь байхгүйгээс би бараг ямар ч аюулгүй амьтан болдог. Энэ нь бидний амьдардаг энэ ертөнцөд шууд л цаазын ял гэсэн үг. Тиймээс бидний үхлийг яг би өвлөн авсан нь их л егөөтэй. Бидний хамгаалагч биднийг бүгдийг нь хөнөөсөнтэй бараг адил егөөтэй."

Англи эх

"If I die, we all die… but you must have realized that already. That was why you tried to kill me, wasn't it, Morgan? In any case, that saved me back then. I was the weakest and most vulnerable of us, there are many things I lack, and their absence renders me all but harmless. Which is a death sentence in this world we live in, more or less. So, it is quite ironic that it was I who inherited our death. Almost as ironic as our protector killing us all."

Тэр үл ялиг инээмсэглэв.

Англи эх

He smiled faintly.

"Тэр чамд өөрийг нь алахыг хүсэх шалтгаан өгсөн байх, гэхдээ ойлгоорой. Тэр одоо ч бүтэн хүн биш шүү дээ. Хүнд байх ёстой зүйлсийн ихэнхийг эргүүлэн олсон ч бүгдийг нь биш. Ялангуяа нэг дутуу хэсэг бий. Түүний ийм болсны үндэс тэр л юм… бусад бүхэнд нөлөөлдөг өчүүхэн нэг дутагдал."

Англи эх

"He must have given you a reason to want to kill him, but please understand. He is still not a complete person, you see. He has regained much of what a human should possess, but not all of it. There is one missing part in particular that lies at the root of what he has become… one small deficiency that influences everything else."

Морган хөмсгөө өргөв.

Англи эх

Morgan raised an eyebrow.

"Тэр юу юм бэ?"

Англи эх

"And that is?"

Мордрет санаа алдав.

Англи эх

Mordret sighed.

"…Гэмших сэтгэл. Би үүнийг мэдэрч чаддаг ч миний нөгөө би чаддаггүй. Тэр юунд ч гэмшиж чаддаггүй. Эхний доминогийн чулуу шиг, ганцхан тэр дутуу хэсгээс болж түүний жинхэнэ хүн гэх нэрийн ихэнх нь нурж унадаг юм."

Англи эх

"...It's regret. While I am capable of feeling it, my other self is not. He is incapable of regretting anything, and like the first domino, that one missing piece causes much of his claim to being a real human to crumble."

Тэр гунигтай инээмсэглэлээр Морган руу харав.

Англи эх

He looked at Morgan with a sad smile.

"Гэвч тэр… тэр Бастион руу ирэхийг хүссэн хэвээр байв. Гэрээ дахин олохыг. Хаа нэг газар дахин харьяалагдахыг. Тэгээд ирсэн ч, түүнээс өмнө намайг хэн ч олж чадахааргүй газар нуусан. Тиймээс тэр намайг Бастионы доор, энэ газар нуусан юм."

Англи эх

"But he… he still wanted to come to Bastion. To find his home again. To belong somewhere again. And he did, he just made sure to hide me somewhere where no one would be able to find me first. So, he hid me under Bastion, in this place."

Мордрет ядарсан янзтай нүүрээ илэв.

Англи эх

Mordret rubbed his face tiredly.

"Тэгээд л бид энд байна."

Англи эх

"And here we are."

✦

2521-р бүлгийн төгсгөл

Машин орчуулга · Англи эхтэй харьцуулж унших боломжтой

Сэтгэгдлүүд

2521-р бүлгийн тухай ярилцъя.

Бүртгэл шалгаж байна…

2521-р бүлэг: Хагарсан Толь · Shadow Slave · lightnovel.mn