Харанхуй тэнгэрийн дор үхэж буй хот дэлгэр сунан оршино. Нарыг хар утааны оргилох үүл бүрхжээ. Нэгэн цагт хотын дундуур урсаж байсан томоохон мөрөн ул мөргүй алга болж, ёроолынх нь лагт үхдэл, хугархай зэвсэг овоороод хоцорчээ. Хотын бардам хэрэм ан цав, гүн сорвиор бүрхэгдэж, зарим хэсэг нь нурахад тун ойрхон мэт сэтэрхий харагдана.
Англи эх
A dying city sprawled under the dark sky, the sun obscured by billowing clouds of black smoke. The great river that had once flowed through it was gone, the sediment on its bottom littered with corpses and broken weapons. The proud walls of the city were covered in fractures and deep scars, some sections so battered that they seemed ready to crumble.
Хотын гудамжууд тамын үзэгдэл, эсвэл аймшигт хар зүүдний нэгэн хэсэг мэт байлаа. Хэрэм рүү дөхөх тусам тоолж барамгүй олон барилга шатаж, зөвхөн араг яс шиг үлдэц нь хар булшны чулуу адил үнсэн дундаас сүндэрлэнэ. Бусад хороолол бүтэн үлдсэн ч айдас, цөхрөлийн амьсгал хураам уур амьсгалд живжээ.
Англи эх
The streets of the city were like a vision of hell, or perhaps a scene from a monstrous nightmare. Closer to the wall, countless buildings had burned down, with only their skeletal remains rising from the ash like blackened gravestones. Other areas were still intact, but enveloped by a suffocating atmosphere of fear and desperation.
Энд тэнд ялзарч буй цогцос чулуун замд хэвтэх агаад тэднийг цуглуулж шатаахыг хэн ч санаа зовохоо больсон аж. Амь тээж буй хүмүүс өлсгөлөн, өвчин, үхэлд хүргэм цангаанд шаналж байв. Цэвэр ус ховордсон тул олон хүн өвчин тусах, үхэх эрсдэлийг үл тоон олдсон л усаа ууна.
Англи эх
Here and there, rotting bodies lay on the cobblestones, with no one bothering to gather and burn them anymore. Those people who still clung to life were suffering from hunger, disease, and murderous thirst. Clean water was a rarity, so many resorted to drinking whatever kind they could find, ignoring the risk of sickness and death.
Тахлаар үхэж буй хүмүүсийн гаслан цаана нь сонсогдох жирийн чимээ болж, түүнд хэн ч анхаарал хандуулахаа больжээ.
Англи эх
The wails of people dying from the plague had become background noise, with nobody paying them attention anymore.
Булан хөлөг онгоцны оршуулгын газар болж, тэдний шураг давалгаан дундаас мушгирсан мөчир шиг цухуйна. Одоо сүйрсэн хөлгүүдийн ээдрээтэй төөрдөг байшинг тойрч боомт руу орох... эсвэл гарах нь бараг боломжгүй болжээ.
Англи эх
The bay had become a graveyard of ships, their masts protruding from the waves like twisted branches. By now, it was all but impossible to bypass the complicated maze of shipwrecks to enter the harbor... or leave it.
Хотыг хамгаалж буй цэргүүд урьдын өөрсдийнхөө цайвар сүүдэр мэт болжээ. Тэд ч мөн хоол хүнс, ундны усны хомсдолд нэрвэгдэж байв. Өвчин энгийн иргэдийн адил тэдний дунд ч газар авсан байлаа.
Англи эх
The soldiers who defended the city were like pale shadows of their former selves. They suffered from the lack of food and drinking water, too. Disease was just as rampant among them as it was among the civilian population.
Хамгийн гол нь тэдний ихэнх нь дайны эцэс төгсгөлгүй довтолгоонд аль хэдийн амь үрэгджээ. Үнэндээ хотод цэрэгт татагдаагүй хүн тун цөөхөн үлдсэн ч цэргийн тоо эрс цөөрсөн хэвээр. Бүх эрчүүд хэрмээ хамгаалахаар хэдийнээ зэвсэг барьж, тэдний дэндүү олон нь үхэхэд эмэгтэйчүүд байрыг нь эзэлжээ. Хүүхдүүдийг хүртэл татан, хэрмийн доороос сум түүх, хар ажилд туслуулж байв.
Англи эх
Most of all, the majority of them had already perished in the endless onslaught of war. There were very few people left in the city who had not been called upon to become soldiers, in fact, but their number was still greatly diminished. All men had long taken up weapons to defend the wall, and when too many of them died, women took their place. Even children were conscripted, gathering arrows from below the walls and helping with menial tasks.
Хамгийн аймшигтай нь... бүслэгдсэн хотын цорын ганц Дээд, Мэйсон Хаан үхэж байлаа. Гангийн Тахал Азараксын дарангуйлагч Хүсэл Зоригтой тоо томшгүй олон сар тулалдсаар сэтгэл нь элэгдэж, сүнс нь туйлдсан аж. Одоо өвгөн аажмаар бөхөж байв.
Англи эх
Worst of all... the sole Supreme of the besieged city, the Mason King, was dying. Countless months of clashing with the tyrannical Will of Azarax, the Plague of Steel, had eroded his spirit and worn out his soul. Now, the old man was slowly fading away.
Гэсэн ч хот зогссоор л байлаа.
Англи эх
And yet, the city still stood.
Ноцолдож гэмтсэн хэрэм нь сорвитой, ан цавтай болсон ч нурахаас татгалзсаар.
Англи эх
Its battered walls were scarred and fractured, but they refused to crumble.
Ард түмнийг нь өвчин, цөхрөл залгиж байсан ч тэд бууж өгөөгүй.
Англи эх
Its people were being consumed by disease and despair, but they had not given up.
Хотыг хамгаалахын төлөө тоо томшгүй олон амь золиосолсон цэргүүд үхэлд бууж өгөхөд хараахан бэлэн биш байв.
Англи эх
The soldiers, who had sacrificed countless lives to defend the city, were not ready to surrender to death yet.
Гэвч эрт орой хэзээ нэгэн цагт бүх зүйл төгсгөлд хүрдэг.
Англи эх
But everything came to an end, sooner or later.
Үхэж буй хотын хар зүүд шиг дүр зургийг харж зогсохдоо Эффи тэдний өдрүүд тоологдож буйг мэдэж байлаа.
Англи эх
Looking at the nightmarish vista of the dying city, Effie knew that their days were numbered.
Хүмүүсийн шийдэл хичнээн гүн худаг мэт ёроолгүй байсан ч тэдний чадах зүйлд ердөө л хязгаар бий. Хот маш удаан бүслэгдсэн... үнэндээ хэр удсан билээ?
Англи эх
There was simply a limit to what people could do, no matter how deep the well of their resolve was. The city had been besieged for so long... how long had it been, actually?
Тэр санах гэж хөмсгөө зангидав.
Англи эх
She frowned, trying to remember.
«Хоёр жил үү? Үгүй, хараахан болоогүй. Гэхдээ хэдхэн сар л дутуу.»
Англи эх
‘Two years? No, not yet. But only a few months shy.'
Түүнийг нөхдийнхөө хамт Хар Зүүдэнд орсноос хойш бараг хоёр жил өнгөрчээ, Ган Орд хотыг бүслэлтэд авснаас хойш түүнээс арай бага хугацаа. Тоо томшгүй олон довтолгоо, хязгааргүй олон тулаан, тоолж барамгүй хохирол амсчээ. Азараксын цуст эзэнт гүрний зогсоошгүй тэлэлтийг ийм удаан саатуулж чадсан нь гайхамшигт гавьяа байсан ч эцсийн эцэст ач холбогдолтой гэж үү?
Англи эх
Almost two years had passed since she and her companions had entered the Nightmare, a little less since the Steel Horde established an encirclement around the city. There had been countless assaults, myriad battles, countless losses. Being able to halt the unstoppable expansion of Azarax's bloody empire for so long was a miraculous feat, but did it matter in the end?
Хот ямартай ч унах болно. Ард түмнийг нь ямартай ч хядах болно. Хичнээн удаан тэсч чадсан ч тэдний зоримог эсэргүүцэл эцэстээ Хаадын Хааны алдар суут шастирын нэгэн богинохон мөр... хамгийн ихдээ л нэг догол мөр болон үлдэж, түүний өмнөх бүх байлдан дагуулалаас ялгаагүй болох билээ.
Англи эх
The city was still going to fall. Its people were still going to be slaughtered. No matter how long they had managed to hold out, their valiant defiance was still going to end up being nothing but a short line in the glorious chronicle of the King of Kings... a paragraph, at best, no different from all his previous conquests.
Хамгийн муу нь тэднийг Хар Зүүдэнд амь тэмцэн байлдах зуур цаг хугацаа зогсож хүлээсэнгүй. Бодит ертөнцөд ч мөн адил тооны сар өнгөрсөн байлаа.
Англи эх
Worst of all, time did not stay still while they were fighting for their lives in the Nightmare. The same number of months had passed in the real world, as well.
Эффигийн царай барайв.
Англи эх
Effie's expression darkened.
Хаа нэгтээ тэнд... одоо ертөнц төгсгөлдөө хүрч буй байх. Зүүдний Орон хүн төрөлхтний сүүлчийн хоргодох газрыг залгиж байна. Хүн төрөлхтөн бүх талаасаа бүслэгджээ. Санни, Нефис хоёр жигшүүрт амьтдын эцэс төгсгөлгүй давалгааг зогсоох гэж цөхрөнгөө баран тэмцэж, Кэсси бол тэднээс ч илүү завгүй байгаа биз.
Англи эх
Somewhere out there... by now, the world was probably ending. The Dream Realm was devouring the last refuge of mankind. Humanity was besieged on all sides. Sunny and Nephis were desperately trying to stem the endless tide of abominations, and Cassie was probably even busier than them.
Хоёр жил...
Англи эх
Two years...
Хүү нь түүнийг тэр чинээ удаан хараагүй. Удахгүй есөн нас хүрэх гэж байгаа ч дахиад л ээжгүйгээр төрсөн өдрөө угтах нь. Тэр зүгээр байгаа болов уу? Сайн байгаа болов уу?
Англи эх
Her son had not seen her for that long. He was about to turn nine, meeting another birthday without his mother. Was he alright? Was he well?
Аав нь яаж байгаа бол?
Англи эх
What about his father?
Тэр хүнд санаа алдав.
Англи эх
She sighed heavily.
Тэд ч түүнийг өөрийнх нь тэднийг үгүйлдэг шиг үгүйлж байгаа байх. Түүний сураг сонсохыг горьдох зуураа хэн нэгэн хаалга тогших бүрт зүрх нь шимширсээр өдөр тоолж байгаа болов уу?
Англи эх
They probably missed her just as much as she missed them. Were they counting days, both hoping to hear news about her and feeling their hearts sink every time someone knocked on the door?
«Хоёр жил, хараал ид.»
Англи эх
‘Two years, damn it.'
Дөрөв дэх Хар Зүүдийг байлдан дагуулахад урт хугацаа шаардагдаж болохыг Эффи мэдэж байсан. Гэхдээ төгсгөл нь харагдахгүйгээр олон жил үргэлжилнэ гэж тэр төсөөлөөгүй юм.
Англи эх
Effie had known that the Fourth Nightmare might take them a long time to conquer. But she had not expected it to take years, with no end in sight.
Үгүй ээ, үнэндээ төгсгөл аль хэдийн ойртсон... зүгээр л тэдний хүссэн төгсгөл биш байлаа. Мэйсон үхэж байв. Өвгөн сүнс нь бутарсан ч Азараксыг одоо хүртэл зогсоосоор байгаа боловч амьдралынх нь оч өдөр ирэх тусам суларсаар. Түүнийг явсны дараа ямар ч эр зориг Гангийн Тахлыг хотыг эзлэхээс сэргийлж чадахгүй, Эффи нөхдийнхөө хамт ч түүнийг зогсоож чадахгүй болно.
Англи эх
No, actually, the end was already near... it was just not the kind of end they wanted. The Mason was dying. The old man was still keeping Azarax at bay despite his broken spirit, but the spark of his life was growing feebler with each day. Once he was gone, no amount of valor would prevent the Plague of Steel from conquering the city, Effie and her companions would not be able to stop him, either.
Тэр хотын хар зүүд шиг дүр зургийг дахин нэг ширтээд, дараа нь өөрийн гөлгөр бус, эвэршсэн гар руугаа харав.
Англи эх
She gazed at the nightmarish vista of the city one more time and then looked down at her calloused hand.
Бамбарын бүдэг гэрэлд гар нь өөрийн эрхгүй чичирч байлаа.
Англи эх
In the dim torchlight, her hand was trembling uncontrollably.
Эффи хэсэг ширтэж байгаад, гараа тайвшир гэж хүсэх мэт аажуухан нударга зангидав. Эцэст нь чичирхийлэл намдлаа.
Англи эх
Effie stared at it for a while, and then slowly made a fist, willing it to settle. Finally, the tremors subsided.
Тэр гүнзгий амьсгаа авав.
Англи эх
She inhaled deeply.
«Төгсгөл... тэгвэл дуусгая. Бяцхан Лингийн төрсөн өдөр арван хоёрдугаар сард, бүгдийг шуурхай дуусгачихаад, төрсөн өдрийн бялуун дээрх лаагаа асаах цагтаа яг амжиж очих хэрэгтэй.»
Англи эх
‘The end... let's end it, then. Little Ling's birthday is in December, I should wrap up everything quickly and return just in time to light the candles on his birthday cake.’
Эффи гунигтай инээмсэглэв.
Англи эх
Effie smiled wistfully.
«Аа, бялуу... бялуу идээгүй удаж байна даа...»
Англи эх
‘Ah, cake... I haven't had cake in a while...'
Ингээд тэр эргэж, Чулуун Цайзын хэрмээс доош буув.
Англи эх
With that, she turned around and descended the wall of the Stone Castle.
Ойрын хэдэн өдөрт тэр Ган Ордын нурууг хугалж, дайнд ялан, агуу бөгөөд аймшигт Азаракс, Хаадын Хааны шастирын сүүлчийн мөрийг бичих гэж байлаа.
Англи эх
In the next few days, she was going to break the Steel Horde's back, win the war, and write the final line in the chronicle of the great and horrible Azarax, the King of Kings.
Сэтгэгдлүүд
3118-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…