lightnovel.mnСүүдрийн боол 3122-р бүлэг
Сүүдрийн боол Guiltythree

БҮЛЭГ 3122

Гутамшгийн Талбар

7 минут уншина
✦

Эффи үхлийн талбарыг туулж гарахад нэлээд хугацаа зарцуулав. Түүний ард хотын хаалга байлдан дагуулагчдыг ирж олзоо авахыг урьж буй мэт ангайсаар үлдэв. Ган Ордын цэргүүд энэ ер бусын хөдөлгөөнийг мэдээж анзаарсан.

Англи эх

It took Effie a while to cross the killing field. Behind her, the gates of the city stayed open, as if inviting the conquerors to come and claim their prize. The soldiers of the Steel Horde, of course, noticed the unusual movement.

Цусанд шингэсэн хар шаварт хөрсөөр ганцаараа алхах дүрсийг ч бас харжээ.

Англи эх

They saw a lone figure walking across the black expanse of blood-soaked mud, as well.

Эффиг байлдан дагуулагч цэргийн хуаранд хүрэхэд түүнийг угтах хүмүүс аль хэдийн хүлээж байлаа. Сэтгэлийнхээ хөдлөлийг тайван царайны цаана нууж, тэр эргэн тойрноо ажиглав.

Англи эх

By the time Effie reached the encampment of the conquering army, there was already a welcoming committee waiting for her. Hiding her emotions behind a composed expression, she looked around.

Ган Ордын байдал хотын хамгаалагчдынхаас хамаагүй дээр байв. Тэд одоо хөдөлгөөнт үхдэл шиг болсон. Гэвч... Ордын дайчид ч гэсэн тийм ч сайхан харагдсангүй.

Англи эх

The Steel Horde was doing much better than the defenders of the city, who looked like walking corpses by now. However... its warriors didn't look too good, either.

Тэд хэчнээн олуулаа, байлдан дагуулагч ордын хүч хэчнээн аймшигтай байлаа ч ялгаагүй. Эдгээр хүмүүс нэгэн цагт амар тайван байсан хотын хэрмийн доор бараг хоёр жил гацжээ. Тэдний амссан хохирол хамгаалагчдынхаас хавьгүй их байв, үнэхээр аймшигтай тоо, хэдэн хүн үхсэнийг тоолох ч аргагүй болтол.

Англи эх

It did not matter how numerous they were or how fearsome the power of the conquering horde was. These people had been stuck here, below the walls of the once-peaceful city, for almost two years now. The casualties they had suffered were far greater than the losses among its defenders, a truly terrifying amount, to the point that it was impossible to count how many had died.

Тиймээс тэд айдас гэж юу болохыг мэдэрчээ. Азаракс итгэл зориг хайрлан, эцсийн ялалтыг нь баталж байсан ч Ган Тахлын дайчид хотын алсын хэрмийг харах бүрдээ гүн гүнзгий, ясанд нэвтэрсэн айдас мэдрэхээс өөр аргагүй байлаа.

Англи эх

And so, they had learned terror. Even with Azarax instilling them with confidence, their eventual victory assured, the warriors of the Steel Plague could not help but feel a deep and penetrating fear when looking at the distant walls of the city.

Хохирол нь тэдний цорын ганц бэрхшээл ч биш байв.

Англи эх

The casualties were not their only problem, either.

Хүчит Азараксын эзэнт гүрэн уудам бөгөөд хүчирхэг ч, бас залуу, эмзэг байлаа. Түүний эцэс төгсгөлгүй байлдан дагуулалт засаглалаа бэхжүүлэх, эзлэгдсэн газар нутгийг зохих ёсоор нэгтгэж, эзэнт гүрнүүдийг нэг дор барьж байдаг соёл, хууль, эдийн засгийн нийтлэг ашиг сонирхлын суурийг тавих зав огт өгсөнгүй.

Англи эх

The empire of Azarax the Mighty was vast and powerful, but it was also young and vulnerable. His endless conquest left him with no time to consolidate his rulership and properly integrate the conquered lands, establishing a shared foundation of culture, laws, and economic interest that held empires together.

Тиймээс түүний байлдан дагуулалт удаан гацах тусам, эзэнт гүрнээ тэжээх шинэ олз авчирч чадахгүй удах тусам дотоод хурцадмал байдал улам бүр өсөв.

Англи эх

So, the longer his conquest stalled, and the longer he failed to deliver new spoils to feed his empire, the more internal tension there was.

Ганцхан, сул дорой хот улсын хэрмийн дор үр дүнгүй өнгөрсөн хоёр жил... Ган Эзэнт Гүрний янз бүрийн бүс нутаг аль хэдийн үймээн самуун, бослого тэмцэлд гулсаж эхэлжээ. Харин түүний жанжид эх нутагтаа үлдсэн гэр бүл, язгууртан угсааныхаа хувь заяаны төлөө сэтгэл түгшиж эхэлсэн байв.

Англи эх

Two fruitless years spent under the walls of a single, weak city-state... various regions of the Steel Empire were already sliding into turmoil and unrest. His generals, meanwhile, were growing uneasy about the fate of their families and noble houses back home.

Үүний улмаас цэргүүд тайван бус болсон төдийгүй, их бөгөөд ханашгүй ордыг тэтгэдэг хангамжийн шугам ч чангарч байлаа. Хязгааргүй далай мэт цэргийг тэжээхэд санаанд багтамгүй их хүнс шаардагдана, ар тал тогтворгүй байхад тэдний өдөр тутмын хэрэгцээг хангах нь эртнээс асуудал болжээ.

Англи эх

As a result, not only were the soldiers becoming restless, but the supply chains that sustained the great and insatiable horde were also growing strained. It took an unfathomable amount of provisions to feed the endless ocean of soldiers, with an unstable situation in the rear, satiating their daily needs had long become a problem.

Ган Ордын дайчид хотын хамгаалагчид шиг өлсөж үхэх шахаагүй ч өлсгөлөнтэй огт танил бус биш байв. Эффи түүнийг угтахаар хуарангаас гарч ирсэн цэргүүдийг хараад яг үүнийг л олж харлаа, турж эцсэн царай, элэгдсэн зэр зэвсэг, сүүдэр тусахуйц айдастай харц. Удаан бүслэлт тэдэнд ч бас харгис хэрцгий байжээ.

Англи эх

The warriors of the Steel Horde were not starving like the defenders of the city, but they weren't unfamiliar with hunger either. That was what Effie saw when she looked at the soldiers who left the encampment to meet her, gaunt faces, worn equipment, haunted looks. The long siege had been cruel to them, too.

Мэдээж эдгээр нь зөвхөн жирийн цэргүүд байлаа. Азараксын шилдэг дайчид болох Аймшгийн Дайчид урьдын адил тамир тэнхээ сайтай, эрч хүчээр бялхаж байв. Тэдний ширээнээс хоол хэзээ ч тасардаггүй бололтой, зэр зэвсэг, хуяг дуулга нь нямбай арчилгаатай байлаа.

Англи эх

Those were only the ordinary soldiers, of course. The Dread Warriors, Azarax's elites, were as hale and full of vigor as ever. Their tables never seemed to lack food, while their weapons and equipment were meticulously maintained.

Тэдний ялгаруулах танил айдсын шуурга нөмрөхөд Эффи царайгаа тогтвортой барих гэж ихэд хүчлэв. Гэсэн хэдий ч цэргүүдийн өмнө зогсон, түүний ойртохыг бараан инээмсэглэлээр ажиглаж буй эрийн дарж бутлам, амьсгал боогдуулам оршихуйтай юу ч зүйрлэшгүй байлаа.

Англи эх

Effie struggled to keep her expression steady as the familiar aura of dread they exerted washed over her. Nothing could compare to the crushing, suffocating presence of the man who stood in front of the soldiers, though, watching her approach with a dark grin.

Азаракс үргэлжийнхээрээ харагдав. Олон жилийн гашуун тулаан, тоо томшгүй амь нас, газарт шингэсэн цусны гол мөрөн, түүний бутаргасан бүх итгэл найдвар, хугалсан бүх мөрөөдөл, энэ бүхэн түүнд огт хамаагүй мэт. Тэр урьдын адил өөртөө итгэлтэй, урьдын адил няцашгүй, үргэлжийнх шигээ зугаатай, бараан баяр хөөрөөр дүүрэн хэвээр байв. Түүний бараан харцан дор Эффи тэдний хоорондох сүүлчийн зайг туулж, Хаадын Хааны өмнө зогсон, түүн рүү тайван харлаа.

Англи эх

Azarax looked like he always did. Years of bitter battles, countless lives lost, rivers of blood that spilled into the ground, all the hopes he had crushed and all the dreams he had broken, none of it seemed to matter to him. He was still just as confident as ever, just as indomitable as ever, just as amused and full of dark glee as he had always been. Under his dark gaze, Effie walked the last of the distance between them and stopped in front of the King of Kings, looking at him calmly.

Аймшгийн Дайчид түүнийг ажиглаж байв. Ган Ордын жирийн цэргүүд ч бас ажиглаж байлаа. Алс холын хотын хэрэм дээрээс... Кай амлалтдаа үнэнч байсан бол ядаж л харахгүй байх аж.

Англи эх

The Dread Warriors watched her. The ordinary soldiers of the Steel Horde watched, as well. Far away on the walls of the city... if Kai had stayed true to his promise, he would not see, at least.

Түүний гутамшгийг ач холбогдол бүхий хэн ч харахгүй.

Англи эх

No one that mattered would witness her indignity.

"Өө, ямар гэнэтийн юм бэ. Дайны Тахилч Бүсгүй өөрөө ирээ юу даа... миний хуаранд тавтай морил, Дайны Бүсгүй. Ямар хэргээр ийм баяр баясгалан надад тохиов?"

Англи эх

"Ah, what a surprise. If it isn't the Priestess of War herself... welcome to my camp, War Maiden. To what do I owe the pleasure?"

Азаракс юу болохыг аль хэдийн мэдэж байсан мэт, энэ төгсгөл зайлшгүй ирэх нь гарцаагүй, харин цорын ганц таамаглаж чадаагүй зүйл нь цаг хугацаа нь л байсан мэт, тайван сонсогдов. Эффи зоригоо цуглуулан гүнзгий амьсгаа авлаа. Хөгийн юм даа... хүссэн цагтаа өөрийг нь амархан алж чадна гэдгийг мэдсээр байж хүн алуур Дээд Эзний дайны хуаран руу ганцаараа алхахад түүнд зориг огт шаардагдаагүй.

Англи эх

Azarax sounded relaxed, as if he had already known what would happen, as if this outcome was all but inevitable, and the only thing he had not guessed was its timing. Effie inhaled deeply, gathering her courage. It was funny... she had not needed to be brave while walking alone toward the war camp of a murderous Sovereign, even knowing that he could easily kill her if he wished.

Харин хэлэхээр бэлдсэн үгээ ам нээж хэлэх нь уул өргөхтэй адил хэцүү байлаа.

Англи эх

Speaking the words she had prepared to say, however, was as difficult as raising a mountain into the air.

Тэр хэсэг дуугүй байснаа, мөрөн дээгүүрээ алсын хот руу түр харав.

Англи эх

She remained silent for a short while, then briefly glanced over her shoulder, at the distant city.

Эцэст нь Эффи ярьж чадлаа:

Англи эх

Finally, Effie was able to speak:

"Хэрэв би өөрийн хүслээр бууж өгвөл эмэгтэйчүүд, хүүхдүүдийг өршөөнө гэж та нэгэнтээ надад хэлсэн."

Англи эх

"You told me once that you would spare the women and the children if I surrendered to you of my own free will."

Азараксын инээмсэглэл үл ялиг тэлэв.

Англи эх

Azarax's smile widened a little.

"Тэгж хэлсэн гэж үү? Сайн санахгүй юм... гэхдээ чи надад сануулж байгаа юм чинь хэлсэн л байлгүй дээ, тахилч бүсгүй. Тэгээд яасан юм?"

Англи эх

"Did I? I don't really remember... but I must have if you are reminding me, priestess. What of it?"

Эффи уушгиндаа агаар албадан шахаж дахин амьсгаа аваад, толгойгоо гудайлгав.

Англи эх

Effie inhaled once more, forcing the air into her lungs, and lowered her head.

"Би..."

Англи эх

"I..."

Тэр үгсийг хэлэх нь урьд нь авч байсан ямар ч бие махбодын шархнаас илүү өвдөж байлаа.

Англи эх

Saying the words hurt her more than any physical wound ever had.

"Би..."

Англи эх

"I..."

Тэр нүүрээ үрчийлгээд, үг бүр хоолой, уруулыг нь зүсэх сахлын хутга мэт санагдсаар бүх өгүүлбэрийг амнаасаа түлхэн гаргав.

Англи эх

She grimaced, and then pushed the whole sentence out of her mouth, feeling like each word was a razor that cut her throat and lips.

"Би бууж өгч байна."

Англи эх

"I surrender."

Түүний хоолой намуухан байлаа.

Англи эх

Her voice was quiet.

Азаракс түүнийг хэсэг ажиглаж байснаа инээд алдав.

Англи эх

Azarax studied her for a while, then laughed.

"Юу гэнээ? Сайн сонссонгүй. Миний цэргүүд ч бас сонссонгүй."

Англи эх

"What? I didn't quite hear it. My soldiers did not hear you, either."

Эффи хэсэгхэн зуур нүдээ анилаа.

Англи эх

Effie closed her eyes for a moment.

Тэгээд толгойгоо өргөн Азаракс руу харж, чанга, тод хоолойгоор хэлэв.

Англи эх

Then, raising her head, she looked at Azarax and said in a loud, clear voice.

"Би бууж өгч байна! Хот... бууж өгч байна. Иргэдэд нь үхэгсдээ оршуулах гурван хоног өгөхийг таниас гуйя. Үүний дараа миний цэргүүд зэвсгээ хурааж, Ган Ордыг... ялагч Ган Ордыг... хот руу саадгүй оруулна."

Англи эх

"I surrender! The city... surrenders. I ask you to give its citizens three days to bury their dead. After that, my soldiers will lay down their arms, and allow the Steel Horde... the victorious Steel Horde... to enter the city unopposed."

Азаракс хэдэн хором түүн рүү ширтэж, инээмсэглэл нь аажмаар улам бараан болов.

Англи эх

Azarax stared at her for a few moments, his smile slowly turning darker.

Эцэст нь тэр тэгшхэн өнгөөр хэлэв:

Англи эх

Eventually, he spoke in an even tone:

"Тэгэхээр нөгөө хөгшин дуусаа юу даа. Харамсалтай. Толгойг нь өөрийн гараар тас татаж авахыг хүсэж байсан юм сан... гэхдээ ямар ч байсан үхэж л байвал болоо. Гэсэн хэдий ч..."

Англи эх

"I guess the old man is done for, then. A pity. I wanted to rip off his head with my own hands... but as long as he dies, that is fine. However..."

Түүний аймшигтай, амьсгал боогдуулам харц Эффиг ир мэт нэвт хатгав.

Англи эх

His fearsome, suffocating gaze pierced Effie like a blade.

"Чи бууж өгч, гуйхаар ирсэн хүн шиг харагдахгүй байна шүү, Дайны Бүсгүй."

Англи эх

"You don't look like someone who has come to surrender and beg, War Maiden."

Хэсэгхэн зуур Эффигийн царай муухай болов.

Англи эх

For a moment, Effie's expression turned ugly.

Тэгээд тэр аажмаар амьсгаа гаргаж, биеэ барилаа.

Англи эх

Then, she exhaled slowly and composed herself.

Яахав... тэр буруу хэлээгүй.

Англи эх

Well... he wasn't wrong.

Тэр ялагдлаа хүлээн зөвшөөрч, ялагчийн өршөөлд өөрийгөө даатгахаар ирсэн. Энэ бол хэлэлцээр биш, тэр гуйж байлаа. Хотод үхэгсдээ оршуулах хугацаа өгөхийг гуйж, мөн амлалтаа биелүүлж эмэгтэйчүүд, хүүхдүүдийг өршөөхийг гуйж байлаа.

Англи эх

She had come to admit her defeat and surrender herself to the mercy of the victor. It was not a negotiation, she was begging. She was begging him to give the city time to bury the dead, and she was also begging him to keep his promise and spare the women and the children.

Гуйлгачинд бардам зан гэдэг зохихгүй тансаг юм.

Англи эх

Pride was not something that beggars could afford.

Нэр төр ч мөн ялагдагчдад олгогдох эрх ямба биш.

Англи эх

Dignity wasn't a privilege afforded to losers, either.

Эффи хэдэн хором хөдөлгөөнгүй зогсов.

Англи эх

Effie remained motionless for a few moments.

Түүний гар дахин чичирч эхэллээ.

Англи эх

Her hands began to tremble again.

Эцэст нь тэр хоёулангийнх нь хоорондох нойтон шавар луу доош харж...

Англи эх

In the end, she looked down, at the wet mud between them...

Аажмаар өвдөг сөгдөв. Гар нь хүйтэн шаварт шигдэж, хэдхэн хормын дараа духан нь ч бас шаварт хүрлээ.

Англи эх

And slowly lowered herself to her knees. Her hands sank into the cold mud, and a few moments later, her forehead touched it, as well.

"Би... бууж өгч байна."

Англи эх

"I... surrender."

Тэр ийнхүү бардам зан, нэр төр, бүх итгэл найдвараа орхин шаварт сөгдөн хэвтэж байв.

Англи эх

There she was, kneeling in the mud, having abandoned her pride, her dignity, and all hope.

Түүнийг өмнөө ийнхүү доромжлогдон бөхийхийг хараад Азаракс инээлээ.

Англи эх

Seeing her lowering herself before him, Azarax laughed.

"Сайн байна. Одоо энэ... энэ бол даруу байдал гэдэг юм. Чиний хязгааргүй бардам зан эцэст нь хугаршгүй биш байжээ дээ, тахилч бүсгүй."

Англи эх

"Good. Now that... that is humility. I guess your endless pride was not unbreakable after all, priestess."

Тэр түүний дээгүүр алсын хот руу, хаалга нь ангайж буй хот руу харав.

Англи эх

He looked over her, at the distant city, at its gate, which was wide open.

Тэгээд Аймшгийн Дайчид руугаа нэг харц шидлээ.

Англи эх

Then, he spared a glance to his Dread Warriors.

"Би ч гэсэн үгэндээ хүрдэг хүн шүү дээ. Тиймээс эмэгтэйчүүд, хүүхдүүдийг амьд үлдээнэ... харин өршөөх үү? За, тэр нь жаахан байх л байх. Ядаж амьд гарна."

Англи эх

"I am a man of my word, after all. So, I'll keep the women and the children alive... spare them, though? Well, there will be some of that. They'll survive, at least."

Түүнийг эдгээр үгсийг хэлж байх зуур шилдэг цэргүүд нь нүдэндээ бараан гялбаа тусган аль хэдийн цуглаж, ард нь хуаран хөдөлгөөнөөр буцалж байлаа.

Англи эх

As he spoke those words, his elite soldiers were already assembling, dark glint shimmering in their eyes, and the camp behind him was boiling with movement.

"Гэхдээ гурван хоног хүлээх тухайд гэвэл... хүлээлт аль хэдийн хангалттай удсан."

Англи эх

"However, as for waiting three days... there has already been enough waiting.”

Түүний инээмсэглэл бараан, өлөн ярзайлт болон хувирав.

Англи эх

His smile turned into a dark, hungry grin.

"Энэ хараал идсэн бүслэлтийг дуусгах цаг боллоо. Хот чинь хэрхэн унаж байгааг надтай хамт харах уу, тахилч бүсгүй? Их талархах байсан шүү."

Англи эх

"It's time for this damn siege to end. Will you watch with me as your city falls, priestess? I'd appreciate it very much."

Ингэж хэлээд Азаракс инээж, урагш заалаа.

Англи эх

With that, Azarax laughed and pointed forward.

"Яв, дайчид минь! Урагшилж, дээрэмд! Тэр хотыг устга... чулуу чулуугаар нь нураа!"

Англи эх

"Go, my warriors! Go forth and plunder! Destroy that city... leave no stone unturned!"

✦

3122-р бүлгийн төгсгөл

Машин орчуулга · Англи эхтэй харьцуулж унших боломжтой

Сэтгэгдлүүд

3122-р бүлгийн тухай ярилцъя.

Бүртгэл шалгаж байна…

3122-р бүлэг: Гутамшгийн Талбар · Shadow Slave · lightnovel.mn