Санни үхэшгүй мөнх илбэчин рүү гөлөрсөн хэвээр хөшиж орхив. Ноктисын хүсэн тэмүүлж буй цус урсгал, гай зовлонгийн цар хүрээ ухаанд багтахын аргагүй байлаа. Гэтэл тэр энэ аймшигт хүслээ ямар ч хамаагүй, хөнгөн, баяр хөөртэй өнгөөр хүлээн зөвшөөрчээ. Үхэл үл мэдэх дөрвөн Гэгээнтэн болон тэдний цэргийн эсрэг дайн зарлах тухай биш, цай чанах тухай ярьж байгаа юм шиг.
Англи эх
Sunny stared at the immortal sorcerer, stunned by those words. The scale and scope of the bloodshed and adversity Noctis was striving for were… were simply beyond comprehension. And yet, he had confessed this terrible desire with the same carefree, nonchalant, jovial attitude… as though he was indeed talking about brewing tea instead of waging war on four deathless Saints and their armies.
Санни Ноктисыг анх харсан үеэ санав. Цус болсон, гутарсан тэр гал өмнө хөдөлгөөнгүй сууж, хөлийнх нь дэргэд ир нь час улаанаар будагдсан алмаазан хадуур хэвтэж байсан.
Англи эх
Sunny remembered the first time he saw Noctis… bloodied, crestfallen, sitting motionlessly in front of the fire with a diamond sickle laying at his feet, its blade marred with crimson.
Түүний толгойд бараан, гунигт бодол өөрөө аяндаа бий болов:
Англи эх
A grim and somber thought formed in his mind all by itself:
"Солиотой... чи солиотой юм байна. Та нар бүгдээрээ..."
Англи эх
"Insane… you are insane. All of you are…"
Тэр цочин, чичирсэн гараа маргад эрдэнийн сахиуснаас холдуулав.
Англи эх
He flinched, then removed his trembling hand from the emerald amulet.
Ноктис толгойгоо гэдийлгэн, дэлхийн хамгийн инээдтэй онигоо сонссон юм шиг хөхрөн инээлээ. Чимээгүй Далайчин Хүүхэлдэйнүүд түүнийг тойрон хөдөлгөөнгүй зогсож, бүдүүвчхэн сийлсэн нүдээрээ хоосон орон зай ширтэнэ. Хэдхэн хормын өмнө сонин, үлгэр шиг санагдаж байсан дүр зураг гэнэт аюултай, эвгүй содон болж хувирчээ.
Англи эх
Noctis threw his head back and laughed, as if he heard the funniest joke in the world. The silent sailor dolls stood around him, motionless, staring into emptiness with their crudely carved eyes. The scene that was strange and fantastical a few moments ago suddenly seemed threatening and eerie.
Хэсэг хугацааны дараа илбэчин нам гүм болж, Санни руу дэглүү инээмсэглэлээр харан асуув:
Англи эх
After a while, the sorcerer grew quiet, then glanced at Sunny with a mischievous smile and asked:
"Тийм ээ, яг зөв. Үүнээс оновчтой хэлж би ч чадахгүй байлаа. Бид бүгдээрээ солиотой. Гэхдээ... чи одоо болтол ойлгоогүй юм уу, Санлесс? Яагаад гэдгийг чинь ойлгохгүй байна уу?"
Англи эх
"Yes, indeed. I could not have said it better myself. All of us are insane. But don't… don't you get it yet, Sunless? Don't you understand why?"
Санни хөмсгөө зангидаад, толгой сэгсрэв.
Англи эх
Sunny frowned, then shook his head.
«Энэ чинь юу хэлэх гээд байгаа юм бэ, хөөрхий?»
Англи эх
'What the hell is he trying to say?'
Энэ хараал идсэн Хар Зүүдэнд байгаа бүх хүн яагаад ухаан алдсан галзуу мэт харагддагийг тэр яаж мэдэх билээ...
Англи эх
How was he supposed to know why everyone in this damned Nightmare seemed completely mad…
Гэтэл тэр мөчид түүний оюунд нэг юм хөдөлгөв. Бодлын үр... ойлголтын дөнгөж соёолж буй сэжүүр.
Англи эх
And then, something moved in his mind. A seed of a thought… a nascent hint of understanding.
Хүүхэн хараа нь үл ялиг нарийсав.
Англи эх
His pupils narrowed slightly.
Найдварын Хаант Улсад нэг л... сонин зүйл байгаа юм. Тэр үүнийг анх Улаан Тулааны Цэнгэлдэхээс оргож, тэр үзэсгэлэнтэй хэрнээ туйлын солиотой муу ёрын амьтан Солвэйнтэй нүүр тулсныхаа дараа мэдэрсэн юм... Бүсгүйн үйлдэл гажуу боловч төгс утга учиртай байв. Гэсэн ч түүнд ямар нэг буруу зүйл байсаар л байлаа.
Англи эх
There was something... strange about the Kingdom of Hope. He had first sensed it after escaping the Red Colosseum and facing Solvane, that beautiful and utterly demented fiend… her actions made a perverse, and yet perfect sense. But there was still something wrong about her.
Тэр үед Саннигийн сэтгэлд бүүр түртэй хардлага төрсөн. Ямар нэг юм байрандаа биш, ямар нэг юм утгагүй санагдаж байв. Тэгээд дараа нь төгсгөлгүй хар дарсан зүүднүүдэд шидэгдэхэд энэ мэдрэмж улам л хүчтэй болсон. Зүгээр л энэ тухай бодох завгүй байсан юм.
Англи эх
Back then, he had felt a vague suspicion. Something seemed out of place, something didn't make sense. And after, when he had been thrust into the neverending nightmares, this feeling only grew stronger. He just had no time to think about it.
Энд байгаа хүн бүр бага зэрэг... эсвэл их хэмжээгээр... хачин байв. Сэтгэлийн хөдлөл бүр илүү хурц, илүү гүн шархлуулж, муу муухай ч бай, буян сайхан ч бай, хяналтаас гарсаар сүйтгэгч хэт автал болон хувирдаг. Санни энэ бүгдийг өөрийн биеэр туулж, хар дарсан зүүднүүдэд дахин дахин амсаж өнгөрүүлжээ.
Англи эх
Everyone here seemed slightly… or greatly… off. Every emotion was sharper and cut deeper, every vice or virtue grew out of control until it turned into a destructive obsession. He had experienced it all, lived through all of it in the nightmares over and over again.
Өвдөлт, уй гашуу, эмгэнэл... солиорол.
Англи эх
Pain, sorrow, tragedy... madness.
Тэр ч байтугай Санни өөрөө энэ далдуур нэвчих хачирхалд өртсөн байлаа.
Англи эх
Even Sunny himself was affected by this insidious strangeness.
Нэхэж сурах гэсэн түүний туйлширсан хүсэл тэмүүлэл, Элиасыг гэнэт тийм хүчтэй хайрлах болсон нь, дараа нь залуугийн үхлээр зүрх нь хэмх цохиулсан нь, хар хүлгийг гэсэн унтраашгүй үзэн ядалт нь... энэ бүхэн түүний зан чанараас огт хол зүйл биш ч, байх ёстойгоосоо арай л илүү биеийг нь эзэмдсэн байв.
Англи эх
His single-minded obsession with learning how to weave, the sudden intensity of his affection toward Elyas, the subsequent crushing heartbreak over the young man's death, the unquenching hatred he had felt for the black steed… all of those things were not exactly out of his character, but slightly more consuming than they should have been.
Сүүлийн хэдэн сарыг эргэн санахад Санни жихүүцэн чичрэв.
Англи эх
Remembering the past few months, Sunny shivered.
«Хүлээ... хүлээгээрэй...»
Англи эх
'Wait… wait…'
Тэр энэ Хар Зүүдний талаар мэдэх бүхнээ халуурсан мэт яаран санахыг хичээлээ. Долоон хутга, долоон үхэшгүй мөнх... мянган жилийн ариун үүрэг... Зааны Ясан Хотын нэгэн захирагчийг төрсөн ах нь аймшигтайгаар тамласан явдал... Ариун Төгөл сүйрсэн нь... Сүүдрийн Эзэн хулчгарын замыг сонгож, тэр нь... тэр нь...
Англи эх
Feverishly, he tried to recall all he knew about this Nightmare. The seven knives, the seven immortals… a thousand years of solemn duty… the terrible torture one of the rulers of the Ivory City had been subjected to by his own brother… the destruction of the Sacred Grove… the Shadow Lord making a choice to take a coward's way out before, before…
Юунаас өмнө?
Англи эх
Before what?
Саннигийн нүүрэнд гэнэт цочирдсон ойлголтын илрэл тодров.
Англи эх
Suddenly, an expression of shocked understanding appeared on Sunny's face.
Тэр Ноктис руу хэсэг ширтсэнээ, маргад эрдэнийн сахиусыг болгоомжтой барьж авав. Түүний оюунд ганцхан үг бүрэлдэв:
Англи эх
He looked at Noctis for a while, and then cautiously picked up the emerald amulet. A single word formed in his mind:
"Найдвар уу?"
Англи эх
"Hope?"
Илбэчин инээмсэглээд, толгой дохин, доор нь нүдэн баримжаа алдам цэлийн орших бутарсан хаант улсыг харав.
Англи эх
The sorcerer smiled, then nodded and looked at the vast expanse of the shattered kingdom below them.
"...Тийм ээ. Найдвар."
Англи эх
"...Indeed. Hope."
Ноктис дарснаасаа нэг балгахад нүүрнээс нь инээмсэглэл арилав. Хэдэн хормын дараа тэр хайхрамжгүй хэлэв:
Англи эх
Noctis took a sip of wine, the smile disappearing from his face. A few moments later, he said indifferently:
"Гэрлийн Эзэн Найдварыг долоон гэрэлтэх гинжээр хүлж, тэр гинжнүүдийг мөнх болгосон. Тэр нь бид байлаа... би болон бусад Гинжин Эзэд. Тэр бидний хүн нэг бүрт өөр нэгний хувь заяаг даатгаж, Адыг хэзээ ч оргуулахгүй байх ариун үүргийг ногдуулсан юм. Тэгээд хэдэн зууны турш бүх юм сайхан байсан..."
Англи эх
"The Lord of Light bound Hope with seven brilliant shackles, and made those shackles eternal. That was us… me and the rest of the Chain Lords. He entrusted each of us with the fate of another, and a solemn duty to never let the Demon escape. And, for a few centuries, everything was fine…"
Нүүр нь харлаж, хүйтэн болов. Илбэчин хэсэг дуугүй байснаа үргэлжлүүлэв:
Англи эх
His face grew dark and cold. The sorcerer remained silent for a while, and then continued:
"Гэвч бид аажмаар ядарсан. Эргэлзээ зүрхэнд маань мөлхөн орж ирсэн. Мөнх... мөнх гэдэг хүнд ачаа юм шүү, Санлесс. Түүний жин дор бидний нэг нь хэнд ч анзаарагдалгүй гажсан. Тэгэхэд нөгөө нэг нь ялзралыг үндсээр нь таслахаар шийдсэн... Гинжин Эзэдийн анхных ингэж үхсэн юм. Айдрэ, миний хайрт найз... тэр хорон санаат алуурчин Солвэйнд алагдаж, түүний үзэсгэлэнт төгөл үнс нурам болтлоо шатсан."
Англи эх
"But slowly, we grew tired. Doubt found its way into our hearts. Eternity… eternity is a heavy burden, Sunless. And under its weight, unnoticed, one of us grew twisted. So, another one made a choice to uproot the corruption… that was how the first of the Chain Lords died. Aidre, my dear friend… murdered by that wicked slayer, Solvane, her beautiful grove burned to the ground."
Ноктис хөдөлгөөнгүй хэвээр байсан ч тэднийг тойрсон модон хүүхэлдэйнүүд гэнэт нударгаа зангидаж, асар их даралтаас болж хуруунууд нь хагаран цуурав. Бүдүүвч царай нь огт хөдлөөгүй ч Санни тэдний биеэс гараг гарахуйц хилэн цацарч байгааг мэдэрч байв.
Англи эх
Noctis remained motionless, but the wooden mannequins surrounding them suddenly clenched their fists, their fingers splintering from the immense pressure. Their crude faces did not move, but Sunny could feel an almost palpable feeling of fury radiating from their figures.
Илбэчин санаа алдав.
Англи эх
The sorcerer sighed.
"...Ингээд бидний бүх хувь заяа шийдэгдсэн. Тийм ээ, зургаан гинж үлдсэн хэвээр. Гэвч Найдварын шорон төгс байхаа больсон. Түүний хүсэл зориг, түүний далдуур нэвчих нөлөө бага багаар гоожиж, биднийг бүгдийг халдварлан... бүхэл бүтэн хаант улсыг, түүн дэх хамгийн жижиг шавжнаас эхлээд хамгийн хүчирхэг үхэшгүй мөнх хүртэл амьд бүхнийг аажмаар залгиж, бидний хүслийг бадраан, мушгин гуйвуулж, биднийг өөр зүйл болгон хувиргасан."
Англи эх
"...And so, all of our fates were sealed. Yes, six shackles still remained. But Hope's prison wasn't perfect anymore. Her will, her insidious influence seeped out, little by little, infecting us all… slowly devouring the whole kingdom, every living being in it, from the smallest insect to the mightiest immortal, igniting our desires, twisting them, changing us into something different.
"Аймшигтай, хязгааргүй, бузар зүйл."
Англи эх
Something terrible, rampant, and vile."
Тэр инээв.
Англи эх
He laughed.
"Өө! Мэдээж, бидний хэн нь ч үүнийг удаан, удаан хугацаанд анзаараагүй. Хэдэн зуун жил ч гэсэн. Магадгүй Сүүдэр л анзаарсан байх... бусад маань, ядаж ухаан санаа нь хангалттай бүтэн үлдсэн хэд нь ойлгоход аль хэдийн оройтсон байлаа. Найдварын Хаант Улс бүхэлдээ хуучин эзэндээ галзууруулагдсан байв. Харгис там болон хувирсан байв."
Англи эх
"Oh! Of course, none of us noticed it for a long, long time. Hundreds of years, even. Maybe only Shadow… and by the time the rest of us understood, at least those who were still sane enough, it was already too late. The whole of the Kingdom of Hope had been driven mad by its former ruler. Had been turned into a vicious hell.
"Бид бүгд Найдварт эзлэгдсэн."
Англи эх
We were all taken by Hope."
Ноктис инээмсэглээд, дарснаасаа балгаж, дотроо хөхрөв.
Англи эх
Noctis smiled and sipped his wine, then chuckled.
"Тийм болохоор тиймээ, Санлесс. Энд байгаа бид бүгдээрээ солиотой... Чиний биеийг бүрхсэн сорвинуудаас харахад чи аль хэдийн мэдсэн байх гэж бодсон юм. Дайн Өдөөгчид бүгд солиотой, тэдний удирдагч Солвэйн ч мөн адил. Зааны Ясан Хотын иргэд ч хоёр захирагчийн адил галзуу. Хойд Зүгийн Нэгэн магадгүй бидний дундаас хамгийн солиотой нь байх. За... мэдээж надаас бусад нь!"
Англи эх
"So, yeah, Sunless. All of us here are insane… I thought you would have known already, judging by the scars covering your body. The Warmongers are all insane, and so is their leader, Solvane. The citizens of the Ivory City are also mad, just as their two rulers are. The One in the North is perhaps the craziest of us all. Well… except for me, of course!
"Найдварын Хаант Улсын хамгийн галзуу хүн бол би гэдгийг мэдэж аваарай."
Англи эх
I am the maddest person in all of the Kingdom of Hope, I would have you know."
Санни баярлан инээмсэглэх илбэчин рүү ширтэж байтал айдас түүнийг гэнэт бүрхэн авав.
Англи эх
Sunny stared at the gleefully smiling sorcerer, suddenly overwhelmed by terror.
"Тэр хараал идсэн Үр... тэр хараал идсэн Мордрет! Энэ ямар ховор, үнэтэй юм гэж надад ярьсан тэр өдрийг нь хараал идэг!"
Англи эх
"That damned Seed… that damned Mordret! Curse the day he told me about how rare and precious it is!"
Илбэчин хөхрөв.
Англи эх
The sorcerer chuckled.
"Аан... за, Мордрет гэж хэн болохыг, чи ямар үрийн тухай яриад байгааг би мэдэхгүй. Гэхдээ миний мэдэх нэг зүйл бий. Үнэндээ бол энэ асуулт юм. Тэр асуулт... намайг олон зууны турш тарчлааж ирсэн шүү, Санлесс. Тэр асуулт юу болохыг чи мэдэх үү? Миний өөрийн солиорлын үр юу байсныг?"
Англи эх
"Uh… well, I don't know who Mordret is, and what seed you are talking about. However, there is one thing I do know. Actually, it's a question. That question… it has been tormenting me for centuries, Sunless. Do you know what that question is? What was the seed of my personal madness?"
Санни хөмсгөө зангидаад, толгойгоо аажуухан сэгсрэв.
Англи эх
Sunny frowned, then slowly shook his head.
Ноктис хэдэн хором дуугүй байснаа, өөр тийш харж, гунигтай инээмсэглэлээр хэлэв:
Англи эх
Noctis lingered for a few moments, then looked away and said with a wistful smile:
"Энэ бол Айдрэгийн надаас эрт урьдын цагт асууж байсан асуулт. Ойлгож байна уу... хэрэв Гэрлийн Эзэн бид долоог Найдварыг мөнхөд хорьж байлгаасай гэж хүссэн юм бол..."
Англи эх
"That is a question Aidre asked me, a long time ago. You see… if the Lord of Light wanted the seven of us to keep Hope imprisoned, forever…"
Түүний инээмсэглэл үл ялиг тэлснээ, гэнэт бүдгэрэв.
Англи эх
His smile widened slightly, then suddenly dimmed.
"...Тэгвэл тэр яагаад бидний хүн нэг бүрт түүнийг чөлөөлөх түлхүүр өгсөн юм бэ?"
Англи эх
"...Then why did he give each of us a key to her freedom?"
Сэтгэгдлүүд
649-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…