Санни галзуурч байгаа юм шиг санагдав.
Англи эх
Sunny felt like he was going insane.
Тэр ядарсан, нойр хүрсэн, даарсан байв. Алслагдсан тивийн нэгэн бэхлэлтэд гацчихсан бөгөөд тэр бэхлэлт нь сүнс орох шиг эзгүйрсэн хуучин ажиглалтын төвийн эргэн тойронд баригдсан юм. Бэхлэлтийг мөн чанар нь тодорхойгүй гүний аймшиг бүслээд байгаа бөгөөд тэр аймшгийн хараалаас мултарч чадсан цорын ганц хүн нь Санни байв.
Англи эх
He was tired, sleep-deprived, and cold. He was stuck in a fortress on a remote continent, which had been built around an eerie abandoned observatory. The fortress was being besieged by an unknown horror from the depths, and he was the only person who had managed to escape from the horror's hex.
Гэхдээ энэ бүхний дотроос хамгийн хачирхалтай нь Санни үе үе үл үзэгдэх болдог явдал байлаа. Хохирогчдын нэгийг дарж аваад хуучин ажиглалтын төв дотор барьсан тусгаарлах байгууламж руу чирэх бүрд суурингийн хүмүүс түүнийг огт байхгүй юм шиг аашилдаг байв.
Англи эх
The strangest thing about all that, however, was that Sunny was sometimes invisible. Every time he subdued and dragged one of the victims to the containment facility built inside the old observatory, everyone in the settlement acted as though he did not exist.
Үгүй ээ, яг үл үзэгдэх биш л дээ… хүмүүс түүнийг харж чаддаг байлаа. Гэвч түүнийг байгаа гэдэг баримт тэдний ухаанд буусан даруйдаа л тэндээс урсаад гарчихдаг бололтой. Санни ид шидэд автсан хохирогчдын нэгтэй хамт байгаа л бол LO49-ийн оршин суугчид түүн рүү хараад, хөмсгөө зангидаж, дараа нь юу харснаа тэр дороо мартаад ажилдаа ороод явчихна. Энэ үнэхээр сэтгэл түгшээм байв.
Англи эх
No, not exactly invisible… people were able to observe him. But the fact of his existence seemed to flow out of their consciousness almost immediately after being registered there. As long as Sunny was in the presence of one of the mesmerized victims, the residents of LO49 looked at him, frowned, and then went about their business, instantly forgetting what they had seen. It was really unnerving.
Туйлдаж ядарсан Санни хэрэв ийм байдал үргэлжилбэл хүн бүр түүнийг үүрд мартчих вий гэсэн гүн гүнзгий, учир утгагүй айдас төрж байлаа.
Англи эх
In his exhausted state, Sunny felt a deep and irrational fear that if this went on, he would be forgotten by everyone, forever.
Мартагдлын Ад ч бас ингэж мэдэрч байсан болов уу гэж тэр бодов.
Англи эх
He wondered if that was how the Demon of Oblivion had felt.
…Азаар энэ хачин нөлөө нь Санни хоригдлуудыг хорих өрөө рүү нь зөөж байх хугацаанд л үйлчилдэг бололтой. Тэднийг тусгаарлах тасалгаанд оруулмагц түүний оршихуй дахин хэвийн болдог байв. За… угаас түүний оршихуйг хэвийн гэж нэрлэж болох л юм бол шүү дээ.
Англи эх
…Luckily, the bizarre effect seemed to only last for as long as Sunny was transporting prisoners to their cells. As soon as he placed them in the containment units, his existence was made normal once again. Well… as far as his existence could be called normal, to begin with.
Баригчийн үүрэг гүйцэтгэсэн эхний өдөртөө Санни хорин есөн хүнтэй тулалдаж, дарж, хорьжээ. Булчин нь өвдөж, ус руу удаан ойр байсаар хуяг нь норчихсон байв. Түүний хичээл зүтгэлийг үл харгалзан, бас санаа нь амрахад, Аймшиг цадахын замд нь гэнэт гарч ирсэн саадад ямар ч хариу үйлдэл үзүүлсэнгүй. Ядаж одоохондоо.
Англи эх
On the first day of his catcher duty, Sunny had fought, subdued, and imprisoned twenty-nine people. His muscles were sore, and his armor was wet from being close to the water for so long. Despite his efforts, and to his relief, the Terror had not reacted to the sudden obstacle that appeared in the path of its satiation. At least not yet.
Гэгээнтэн бэхлэлтийн өндөр хэрмийн сүүдэрт нуугдсаар, далайн гүн, харанхуй, хүйтэн усыг ажиглаж байв.
Англи эх
Saint continued to hide in the shadow of the tall wall of the fortress, monitoring the deep, dark, cold waters of the ocean.
Шөнө дундын үед Санни хийсэн ажлынхаа үр дүнг Вэрнд илтгэв. Тэд хамтдаа ажиглалтын төв рүү алхаж очиход нөгөө Мастер удаан хугацаанд чимээгүй зогсов.
Англи эх
At midnight, Sunny reported the results of his effort to Verne. They walked over to the observatory together, where the other Master remained silent for a long time.
"Энэ өрөөнүүдэд хүмүүс байгаа гэж чи хэлж байна уу?"
Англи эх
"Are you telling me that there are people in these cells?"
Санни эвшээхээ дарах гэж оролдоод чадсангүй, тэгээд толгой дохив.
Англи эх
Sunny struggled with a yawn, failed to suppress it, and then nodded.
"…Тийм ээ. Гучаад хүн бий."
Англи эх
"...Yeah. Around thirty of them."
Вэрн хорих өрөөнүүд рүү хөмсгөө хүчтэй зангидан нэг хоёр минут ширтсэнээ гайхан толгой сэгсрэв.
Англи эх
Verne stared at the cells with a deep frown for a minute or two, then shook his head in bewilderment.
"Хачин юм. Тэнд байгааг нь мэдэж байгаа хэрнээ юу ч харахгүй байна. Надад өрөөнүүд хоосон л харагдаж байна."
Англи эх
"Strange. Even though I know that they're there, I can't see anything. To me, the cells seem empty."
Санни хариу үйлдэл үзүүлэхдээ жаахан хоцорлоо.
Англи эх
Sunny was a bit late to react.
"Өө. Итгээрэй, тэд тэнд байгаа. Зүгээр л тасалгааныхаа өмнөд талд зогсоод юу ч хийхгүй байгаа. Ядаж бидэн рүү биш, хана руу ширтэж байгаа нь сайн хэрэг. Эсрэгээрээ бол үнэхээр аймаар байх байсан."
Англи эх
"Oh. Believe me, they're there. They just stand near the southern side of their units and do nothing. At least they are staring at the walls, and not at us. That would be really creepy."
Вэрн түүн рүү гунигтай хөгжилтэйгээр харав.
Англи эх
Verne looked at him with dark amusement.
"…Энэ байдал угаасаа хангалттай аймаар байгаа гэж би бодож байна."
Англи эх
"...I think this situation is sufficiently creepy as it is."
Тэгээд тэр хорих өрөөнүүдээс нүүр буруулан, дүнсгэр өнгөөр асуув:
Англи эх
Then, he turned away from the cells and asked in a somber tone:
"Аймшгийн ааш авирт ямар нэг өөрчлөлт гарав уу?"
Англи эх
"Any change in the Terror's behavior?"
Санни толгой сэгсрэв.
Англи эх
Sunny shook his head.
"Үгүй. Ядаж миний анзаарснаар бол."
Англи эх
"No. At least not that I've noticed."
Вэрн хэсэг зуур чимээгүй байснаа санаа алдав.
Англи эх
Verne remained silent for a moment, and sighed.
"Сайн байна. Тэгвэл үргэлжлүүл. Ариадна удахгүй ирэх ёстой, тиймээс… бид жаахан л тэсэх хэрэгтэй."
Англи эх
"Good. Continue, then. The Ariadne should be arriving soon, so… we just have to endure a little bit longer."
Тэгээд л Санни аймшигт ажлаа үргэлжлүүлэв. Тэр усны захад хүлээж, далайд живэхээр оролдож буй хүмүүсийг барьж аваад, үл үзэгдэх болсондоо зовж шаналсаар тэднийг хорих өрөөнд түгжиж байлаа.
Англи эх
Just like that, Sunny continued his eerie task. He waited by the water, caught the people trying to drown themselves in the ocean, and locked them up in cells while suffering from being invisible.
«Хараал идмээр хүйтэн…»
Англи эх
'Damn cold…'
Тэр аль эрт Мөсний Дурсамжаа дуудаж, жихүүн салхинаас өөрийгөө аврахын тулд түүнд мөн чанараа тасралтгүй шингээж байв.
Англи эх
He had long summoned the Memory of Ice and continuously fed it with essence to save himself from the chilling wind.
Ингэж бас нэг өдөр өнгөрөв. Тэр өдөр Санни гучин таван хүнийг давалгаанд залгиулахаас аварчээ. Сүүдрээр гинж урлах ур чадвар нь ч мэдэгдэхүйц сайжирчээ.
Англи эх
Just like that, another day passed. During that day, Sunny rescued thirty-five people from being devoured by the waves. His skill of making chains out of shadows improved by a lot.
Шөнө дундаас хэдхэн минутын өмнө Санни гартаа хоосон халуун сав барин сандал дээрээ сууж, тэнгэр ширтэж байв. Өнөөдөр сар ч, туйлын туяа ч алга. Зөвхөн одод л дээр нь зөөлхөн гялалзаж байлаа.
Англи эх
A few minutes before midnight, Sunny was sitting on his chair with an empty thermos in his hand, and stared at the sky. Today, there was no moon, and no aurora. Only the stars remained, shining softly up above.
«Өнөөдөр давалгааны чимээ өөр сонсогдож байна…»
Англи эх
'The waves sound differently today…'
Тэр нүүрээ илж, дараа нь эргэж харан далайн долгилох хар гадаргыг туйлын үл итгэсэн харцаар ширтэв.
Англи эх
He rubbed his face, then turned around and stared at the undulating black surface of the ocean with intense distrust.
Яг тэр мөчид ертөнцөд ямар нэг зүйл өөрчлөгдөх шиг болов. Санни хөмсгөө зангидсан ч юм хийж амжаагүй байтал хэрэм дээр өөр нэг дүрс гарч ирэн, уруулаас нь урт санаа алдалт хүчээр гаргуулав.
Англи эх
Just then, something seemed to change about the world. Sunny frowned, but before he could do anything, another figure appeared on the wall, forcing a long sigh to escape from his lips.
«Дөч… хурдсаж байна.»
Англи эх
'Forty… it is accelerating.'
Тэр сүүдрээр алхаж дөч дэх хохирогчийг дарахад бэлэн босож ирсэн ч уг дүрсэнд нэг л хачин зүйл байв. Бусдынх шиг хэрмийн ирмэг рүү явахын оронд тэр зогсоод, түүнд дохио өгч байгаа юм шиг гараа өргөв.
Англи эх
He stood up, ready to step through the shadows and subdue the fortieth victim, but there was something strange about the figure. Instead of moving toward the edge of the wall like the rest of them, it stopped and raised a hand, as if signaling to him.
«Юу вэ?»
Англи эх
'Huh?'
Энэ бол Квентин байлаа.
Англи эх
It was Quentin.
Санни мөн чанараа хэмнэх гэж урагш гүйж очоод, биеэ бага зэрэг тонгойлгон, хүний хийж чадахааргүй өндөр нэг үсрэлтээр хэрэм дээр гарав. Хэрмийн орой дахь цутгамал чулуун гадаргуу дээр буугаад хэдэн алхам хийж, Квентин руу хөмсгөө хүчтэй зангидан харав.
Англи эх
Sunny conserved his essence by jogging forward, then lowering his body slightly and mounting the wall with one inhumanly high jump. He landed on the concrete surface of the rampart, walked a few steps, and looked at Quentin with a deep frown.
"Юу вэ? Юу болсон бэ?"
Англи эх
"What? What happened?"
Баатарлаг эдгээгч инээмсэглэхэд нүдэнд нь догдлол гялалзаж байв.
Англи эх
The chivalrous healer smiled, excitement shining in his eyes.
"Ахмад аа! Ажиглалтын төв… та очиж харах хэрэгтэй…"
Англи эх
"Captain! The observatory… you need to see…"
Санни цаг алдалгүй ойролцоох барилгын дээвэр рүү үсрэн бууж, суурингийн төвд байх цагаан бөмбөгөр рүү яаравчлав. Дотогш ороход тэр дороо будилсан, айсан, уурласан дуу хоолойн шуугиан сонсогдов.
Англи эх
Without wasting any time, Sunny jumped down to the roof of the nearby building, and then hurried toward the white dome at the center of the settlement. Walking inside, he instantly heard a swarm of confused, frightened, and angry voices.
"Юу? Би хаана байна?"
Англи эх
"What? Where am I?"
"Юу болчихов?"
Англи эх
"What happened?"
"Хөөе! Хэн нэгэн! Энэ юу вэ, чөтгөр ав?! Намайг гарга!"
Англи эх
"Hey! Someone! What the hell is this?! Let me out!"
Тэр мэл гайхан ширтэв.
Англи эх
He stared, dumbfounded.
Эдгээр дуу хоолой… хорих өрөөнүүдийн дотроос гарч байлаа. Тэд түүний хорьсон хохирогчдынх байв. Ямар нэг байдлаар тэд ухаан санаагаа эзэмдсэн хараалаас салж, ухамсраа эргүүлэн олсон бололтой.
Англи эх
These voices… were coming from within the cells. They belonged to the victims he had imprisoned. Somehow, they seemed to have shrugged off the mind hex and regained their awareness.
Зөвхөн тэд ч биш.
Англи эх
And it wasn't just them.
Санни толгойгоо эргүүлэн тусгаарлах тасалгаануудын аюулгүй байдлыг хариуцдаг засвар үйлчилгээний ажилчид руу харав. Тэд бүгд догдлон ярилцаж, санаа нь амарсан царайгаар хорих өрөөнүүд рүү хялалзаж байлаа. Тэд ч бас хохирогчдыг сонсож байв.
Англи эх
Sunny turned his head and looked at the maintenance workers that were in charge of keeping the containment units secure. They were all speaking with excitement and glancing at the cells with relieved faces. They heard the victims, too.
…Энэ нь хараал тэдэнд ч мөн нөлөөлөхөө больсон гэсэн үг.
Англи эх
…Which meant that the hex was not affecting them anymore, either.
"Бурхад минь, талархлаа! Тэр жигшүүрт амьтан явчихсан байх нь!"
Англи эх
"Thank the gods! That abomination must have left!"
Баяр хөөртэй нөхцөл байдлыг үл харгалзан Санниг гэнэт гүн гүнзгий, хүйтэн, яаралтай түгшүүр бүрхэв. Тэр зүрхийг нь атгаж аваад суларсангүй, секунд тутам улам бага багаар хүчтэй болж байлаа.
Англи эх
Despite the happy circumstances, Sunny was suddenly overwhelmed by a deep, cold, urgent feeling of unease. It grasped his heart and remained there, growing slightly stronger with each second.
Тэр чичрэв.
Англи эх
He shivered.
«…Юу болоод байна аа?»
Англи эх
'...What is going on?'
Сэтгэгдлүүд
896-р бүлгийн тухай ярилцъя.
Бүртгэл шалгаж байна…